Tibetan
པ་རྣམས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་ཐམས་ཅད་ནས་ནི་ཕྱག་དང་ཞབས། །ཀུན་ནས་སྤྱན་དང་དབུ་དང་ཞལ། །ཀུན་ནས་གསན་ལྡན་འཇིག་རྟེན་མཐའ། །ཐམས་ཅད་ཁྱབ་པར་བཞུགས་པ་ནི། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཞེས་དང༌། དེ་བཞིན་དུ། བདག་རིག་གཞན་རིག་ཐམས་ཅད་པ། །ཀུན་ལ་ཕན་པའི་གང་ཟག་མཆོག །འཇིག་རྟེན་དཔེ་ལས་འདས་པ་སྟེ། །ཤེས་དང་ཤེས་བྱའི་བདག་པོ་མཆོག །ཅེས་པ་དང་དེ་བཞིན་དུ། དོན་གྲུབ་བསམ་པ་གྲུབ་པ་སྟེ། །ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཁམས་མི་ཟད། །ཆོས་དབྱིངས་དམ་པ་ཟད་མི་ཤེས་ཞེས་པ་ནི་མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པ་ལས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུའི་མ་ཚན་ཉིད་དོ། །ད་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་བསམ་པའི་དབང་གིས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་བཞུགས་པ་སྣ་ཚོགས་པ་གསུངས་པ་ཕུང་པོ་ལྔ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདིར་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ཀྱི་མངལ་དུ་འཇུག་པ་དང་ཕུང་པོ་ལྔ་འཛིན་པ་དང་རྡོ་རྗེ་བཙུན་མོའི་བྷ་ག་རྣམས་ལ་བཞུགས་པ་སྟེ་བུད་མེད་ཀྱི་མངལ་དུ་སྐྱེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བརྩེ་བ་ཡིས་ཐ་མལ་པའི་སྐྱེ་བོ་དེས་པ་རྣམ་པར་མ་བསྒྲུབས་ཤིང་བསོད་ནམས་བསགས་པ་མིན་པ་རྣམས་སྨིན་པའི་སླད་དུ་སྟེ། དེ་སྐད་དུ་གསུངས་པ། གང་ཕྱིར་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་ཡི་ལུས། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་མི་རྟག་ན། །ཆུ་ཤིང་སྙིང་པོ་དང་མཚུངས་པའི། །སྐྱེ་བོ་གཞན་ལ་ཅི་ཞིག་སེམས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྟག་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་སྨིན་པར་བྱ་བའི་སླད་དུའོ། །སླར་ཡང་གཙང་མའི་གནས་ལ་སོགས་པར་སྐྱེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ལྷ་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་ང་རྒྱལ་ཉམས་པར་བྱ་བའི་སླད་དུ་སྟེ་ལྷ་ཉིད་འདི་ནི་ལྟུང་བའི་དུས་སུ་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོའོ་ཞེས་བསྟན་པས་དེ་རྣམས་སྨིན་པར་བྱེད་དོ། །གང་ཞིག་ཨེ་ཝཾ་ཡི་གེ་སྟེ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་པ་དེ་ནི་མཆོག་གི་ངེས་པ་ཅན་རབ་འབྱོར་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སྐུ་བཞི་པ་བསྟན་པས་མཆོག་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ལ་དགོད་པའི་སླད་དུའོ། །སྟོང་པའི་དངོས་པོ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་འདིར་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་ཤེས་བྱ་ནི་སྟོང་པའོ། །དེ་མཐོང་བ་ནི་དངོས་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ ཆེ་བ་སྟེ་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཟབ་པའོ། །འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རྒྱ་ཆེ་བའོ། །དེ་སྐད་དུ་གསུངས་པ། སྟོང་ཉིད་སྨྲ་བའི་ཁྱུ་མཆོག་སྟེ། །ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་སྒྲ་སྒྲོགས་པ། །ཆོས་ཀྱི་དུང་སྟེ་སྒྲ་ཆེན་ལྡན། །ཆོས་ཀྱི་གཎྜཱི་སྒྲ
Chinese
那些等等。如是说，从一切处是手和足，从一切处是眼、头和面，从一切处具听觉，遍布世界边际，安住者即是金刚萨埵。同样地，自知他知一切者，利益一切之最胜士，超越世间譬喻者，是知与所知之主。如是说，义成，心想事成，断除一切分别，无分别界不可尽，殊胜法界不可尽知，这是《名号赞》中智慧身之自性。现在，随众生之意乐，宣说诸佛之种种安住方式，如五蕴等等。此处，为了使远离烦恼等障碍者，入胎、执持五蕴、安住于金刚女的莲花中，即无论何者于女胎中出生，皆是为了以慈悲使未修善、未积福之庸常众生成熟。如是说：何故金刚身之躯，诸佛皆无常，如水树之精华，对其他众生有何思？等等，是为了使常说者成熟。再次，无论何者于净土等处出生，皆是为了使已成天人之声闻的傲慢消退，即显示天人于堕落之时有大苦，从而使彼等成熟。何者是埃旺（ཨེ་ཝཾ།，E vaṃ，E-vam，这样）二字，即安住于空性者，是为了使具殊胜决定之善现等，以及慈氏等，通过显示四身而欢喜于最极圆满正等觉果位。空性之事物即是空性，此处过去和未来之所知是空性。见彼即是事物空性甚深且广大，即因过去和未来之事物不存在而甚深。因见过去和未来而广大。如是说：空性语者之殊胜群体，甚深且广大，发出声音，是具大声音之法螺，是法之犍稚声。
English
Those and so on. Thus it is said, from all places are hands and feet, from all places are eyes, head, and face, from all places possessing hearing, pervading the edge of the world, the one who abides is Vajrasattva. Similarly, the one who knows self and others, the supreme being who benefits all, the one who transcends worldly metaphors, is the lord of knowledge and the knowable. Thus it is said, meaning accomplished, thought accomplished, abandoning all discriminations, the non-discriminating realm is inexhaustible, the supreme Dharmadhatu is inexhaustible to know, this is the nature of the wisdom body from the 'Praise of Names'. Now, according to the inclinations of sentient beings, the various abidings of the Buddhas are explained, such as the five aggregates and so on. Here, in order to make those who are free from obscurations such as afflictions, enter the womb, hold the five aggregates, and abide in the lotus of the Vajra woman, that is, whatever is born in a woman's womb, is to ripen ordinary beings who have not cultivated virtue and have not accumulated merit with compassion. Thus it is said: Why is the body of the Vajra body, all Buddhas are impermanent, like the essence of a water tree, what thought is there for other beings? etc., is to ripen those who speak of permanence. Again, whatever is born in pure lands and so on, is to subdue the pride of the Hearers who have become gods, that is, showing that gods have great suffering at the time of falling, thereby ripening them. What is the letter E-vam (ཨེ་ཝཾ།，E vaṃ，E-vam，Thus), that is, the one who abides in emptiness, is to make Subhuti and others who have supreme certainty, and Maitreya and others, rejoice in the most perfect complete enlightenment by showing the four bodies. The object of emptiness is emptiness itself, here the knowable of the past and future is emptiness. Seeing that is the emptiness of things is profound and vast, that is, it is profound because the things of the past and future do not exist. It is vast because it sees the past and future. Thus it is said: The supreme group of emptiness speakers, profound and vast, emits sound, is the conch of Dharma with great sound, is the sound of the bell of Dharma.