Tibetan
་གི་བསོད་ནམས་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྡིག་པ་བཤགས་པ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ནས་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བྱིན་བརླབས་དང་བཅས་པའི་གནས་སུ་སོང་སྟེ། བདག་ཉིད་དག་པ་འཐོབ་བོ་ཞེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་བཞེད་པའོ། །རྩ་བའི་ལྟུང་བ་བྱུང་བ་གང་ཞིག་དག་པའི་སླད་དུ་སླར་ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་འདིར་ནི་འཇུག་བྱ་སྟེ་ཞེས་པ་ནི་འདིར་གང་གི་ཚེ་དབང་བདུན་ལ་གནས་པའམ་བུམ་པ་དང་གསང་བའི་དབང་ལ་གནས་པ་ལ་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་བྱུང་བར་གྱུར་ན། དེའི་ཚེ་དེ་དག་པའི་སླད་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་འདི་བྲིས་ནས་སླར་མི་བྱེད་པའི་དོན་དུ་སླར་ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་བྱའོ། །དེ་ནས་རྗེས་སུ་གནང་བ་ཐོབ་ནས་སླར་ཡང་ཚོགས་ཀྱི་འདུས་པར་ཞེས་པ་རིགས་ཀྱི་དབུས་སུ་སྔར་ཐུ་བོའི་མིང་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཆུང་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། གཞོན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་སླར་མི་བྱེད་པའི་སྡོམ་པའི་སླད་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ངེས་པ་སྟེ། སློབ་མ་རྣམས་ཀྱིས་གདོན་མི་ཟ་བར་བྱའོ། །ད་ནི་དཔལ་ལྡན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་རྣམས་གསུངས་ཏེ། འདིར་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ལས་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་བཅུ་བཞིའོ། །དེ་རྣམས་ལས་ཇི་ལྟར་སོ་སོར་འགྱུར་པ་དེ་བཞིན་དུ་གསུངས་པ་བུ་རྣམས་ཏེ་དབང་བསྐུར་བའི་སློབ་མ་རྣམས་ཀྱི་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་རི་བོང་འཛིན་པ་ཞེས་པ་དང་པོར་འགྱུར་ཏེ། དཔལ་ལྡན་བླ་མའི་ཐུགས་དཀྲུགས་པ་ལས་ཞེས་པ་ལ་འདིར་བླ་མ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། བླ་མ་དམ་པ་དང་བླ་མ་དམ་པ་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་དག་གི་ཐུགས་དཀྲུགས་པ་ཡང་རྣམ་པ་ གཉིས་ཏེ་གཞན་གྱི་དོན་དང་རང་གི་དོན་ལས་སོ། །དེ་ལ་གཞན་གྱི་དོན་ལས་གང་གི་ཐུགས་འཁྲུག་པ་དེ་ནི་དཔལ་ལྡན་བླ་མའོ། །རང་གི་དོན་ལས་གང་གི་ཐུགས་འཁྲུག་པ་དེ་ནི་བླ་མ་དམ་པ་མ་ཡིན་པའོ། །འདིར་སློབ་མ་མི་དགེ་བ་བཅུ་ལ་ཞུགས་པས་དཔལ་ལྡན་བླ་མའི་ཐུགས་དཀྲུགས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཐུགས་དཀྲུགས་པ་དེ་ལས་རྩ་བའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། །རང་གི་དོན་ལ་ཞུགས་པའི་བླ་མ་ནི་མི་དགེ་བ་བཅུ་ལ་ཞུགས་པ་ལས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་སྟེ་ངེས་པའོ། །དེ་ཡི་བཀའ་ལ་འགོངས་པས་གཞན་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་གཉིས་པར་འགྱུར་ཏེ། །བླ་མའི་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པར་མི་དགེ་བ་བཅུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྤུན་ལ་ཁྲོས་པས་གསུམ་པར་འགྱུར་ཏེ། གང་གི་ཚེ་རྡོ་རྗེའི་སྤུན་རྒན་པོའམ་གཞོན་ནུ་བསླབ་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་རབ་ཏུ་ཁྲོ་བར་བྱེད་ནའོ། །བྱམས་པ་བཏང་བས་བཞི་པར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་པ་ལ་འ
Chinese
以（此）之福德和戒律之力，自己通过忏悔罪业等方式，前往具足佛陀和菩萨加持之地，获得自身清净，这是诸佛的意愿。无论发生何种根本堕罪，为了清净，都应再次进入此坛城，即指无论何时，安住于七灌顶或瓶灌顶和秘密灌顶者，若发生根本堕罪，为了清净，应绘制此坛城，为了不再犯，应再次进入坛城等。之后，获得允许后，再次进入集会，即在种姓之中，之前年长者的名字会变得年幼，变得年轻，为了不再犯戒，这是如来之决定，弟子们不应怀疑。现在，以“具吉祥”等开始宣说根本堕罪，此处所有续部中共有十四根本堕罪。如何从这些堕罪中分别转变，就像对诸子，即灌顶的弟子们所说的那样，根本堕罪“执持兔”成为第一条，即从“扰乱具吉祥上师之心”开始，此处上师有两种，即殊胜上师和非殊胜上师。扰乱他们的心也有两种方式，即为了他人之利益和为了自己之利益。其中，为了他人之利益而扰乱其心者，是具吉祥上师。为了自己之利益而扰乱其心者，是非殊胜上师。在此，弟子若行于十不善业，则会扰乱具吉祥上师之心，从扰乱其心而导致根本堕罪。为了自己利益而行事的上师，并非从行于十不善业而来，这是确定的。违背他的教言，则成为第二条根本堕罪，因为在上师背后行十不善业。同样，对道友发怒则成为第三条根本堕罪，即无论何时，对年长或年幼且具足学处的金刚道友极度愤怒时。舍弃慈爱则成为第四条根本堕罪。
English
Through the power of merit and discipline, having confessed sins and so forth, one goes to the place endowed with the blessings of Buddhas and Bodhisattvas, and obtains purification of oneself, which is the intention of the Buddhas. Whatever root downfall occurs, in order to purify it, one should enter this mandala again, which means that whenever one abides in the seven empowerments or the vase and secret empowerments, if a root downfall occurs, then in order to purify it, this mandala should be drawn, and in order not to do it again, one should enter the mandala again and so on. Then, after obtaining permission, again into the assembly, that is, in the midst of the lineage, the name of the former elder will become small, become young, which is the determination of the Tathagata for the sake of not committing again, and the disciples should not doubt. Now, the root downfalls are spoken of beginning with "Glorious," etc. Here, in all the tantras, there are fourteen root downfalls. How they change separately from these, just as it is said to the sons, that is, the disciples of empowerment, the root downfall "holding the rabbit" becomes the first, that is, starting from "disturbing the mind of the glorious guru," here there are two kinds of gurus, that is, the excellent guru and the non-excellent guru. Disturbing their minds is also of two kinds, that is, for the benefit of others and for the benefit of oneself. Among them, the one whose mind is disturbed for the benefit of others is the glorious guru. The one whose mind is disturbed for the benefit of oneself is the non-excellent guru. Here, if a disciple engages in the ten non-virtuous deeds, he will disturb the mind of the glorious guru, and from disturbing his mind, a root downfall will result. The guru who acts for his own benefit does not come from engaging in the ten non-virtuous deeds, this is certain. Disobeying his words becomes the second root downfall, because he commits the ten non-virtuous deeds behind the guru's back. Similarly, getting angry with a vajra brother becomes the third root downfall, that is, whenever one becomes extremely angry with a vajra brother, whether elder or younger, who possesses the precepts. Abandoning loving-kindness becomes the fourth root downfall.
Tibetan
དིར་བྱམས་པ་བཏང་བ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། ཆུང་དུ་དང་འབྲིང་པོ་དང་ཆེན་པོ་དང་ཤིན་ཏུ་ཆེན་པོའི་དབྱེ་བས་སོ། །དེ་ལ་ཆུང་དུ་ནི་སྐད་ཅིག་ཙམ་བྱམས་པ་བཏང་ཞིང་དེ་ནས་ལྡོག་པར་འགྱུར་པ་སྟེ། ཆུ་ལ་དབྱུག་པའི་རི་མོ་ལྟ་བུའོ། །འབྲིང་པོ་ནི་བྱེ་མའི་རི་མོ་སླར་ཡང་རླུང་གིས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་པ་ལྟ་བུའོ། །ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་ནི་ས་གས་པ་སླར་ཡང་དབྱར་གྱི་ཆུས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བྱམས་པ་མེད་པའི་སེམས་ཤིན་ཏུ་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་ནི་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་སྟེ། དཔེར་ན་རྡོ་ཐ་དད་པ་སླར་ཡང་འགའ་ཞིག་ཏུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་རོ་མཉམ་པར་མི་འགྱུར་པའམ་དཔེར་ན་འབྲས་བུ་སྨིན་པ་ཤིང་ལ་མི་གནས་པ་དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བྱམས་པ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་སྟེ། དེས་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་བཞི་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ནི་ངེས་པའོ། །མདའ་ཞེས་པ་ལྔ་པར་འགྱུར་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་རབ་ཏུ་ཉམས་པ་ལས་ཞེས་པ་ལ་འདིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་ཁུ་བ་སྟེ། དེ་ཉམས་པ་ལས་འཕོ་བ་མེད་པའི་བདེ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མེད་པ་དབང་པོ་གཉིས་ཀྱི་བདེ་བས་སངས་རྒྱས་ཉིད་འདོད་པ་རྣམས་ལ་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་ལྔ་པར་འགྱུར་རོ། །དྲུག་པ་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལ་སྨོད་པ་སྟེ་གྲུབ་པའི་མཐའ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ལེའུའོ། །དེ་ལ་སྨོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དྲུག་པའོ། །རི་བོ་ཞེས་པ་བདུན་པར་འགྱུར་ཏེ་མ་སྨིན་པའི་མི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ལ་གནས་པ་ལ་གསང་བ་བྱིན་ལས་ཞེས་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་བྱིན་པ་ལས་སློབ་དཔོན་རྣམས་ལ་ལྟུང་བའོ། །ཕུང་པོ་ཉོན་མོངས་པ་ལས་ཀླུ་ཞེས་པ་བརྒྱད་པ་སྟེ། ཕུང་པོ་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་བསྙུང་བར་གནས་པ་ལ་བཀོད་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ལུས་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པར་བརྗོད་དེ་དེ་ལས་བརྒྱད་པར་འགྱུར་རོ། །སླར་ཡང་དགུ་པ་ནི་དག་པའི་ཆོས་ཏེ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ལ་མ་དད་པར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པའོ། །སྒྱུ་ཡི་བྱམས་པ་ནི་ཁ་ནས་ཚིག་གཞན་འདོན་ཞིང་སྙིང་ལ་གཞན་སེམས་པ་སྟེ། སྒྱུ་ཡི་བྱམས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཕྱོགས་ཞེས་པ་བཅུ་པའོ། མིང་སོགས་བྲལ་བ་བདེ་བ་སྟེ་རལ་ཞེས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་རྟོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དྲག་པོ་ཞེས་པ་སྟེ་བཅུ་གཅིག་པའོ། །དག་པའི་སེམས་ཅན་དག་ལ་སྟེ་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་སྐྱོན་བརྗོད་པ་ལས་ཉི་མ་ཞེས་པ་བཅུ་གཉིས་པར་འགྱུར་རོ། །ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོར་དམ་ཚིག་ཐོབ་པར་གྱུར་པ
Chinese
在此，舍弃慈爱有四种方式，即以小、中、大、极大的差别来区分。其中，小是指仅一瞬间舍弃慈爱，然后又退转，犹如在水中划线一般。中等是指沙上的痕迹，又被风吹平一样。大等同于土地裂开，又被夏天的雨水填平一样。同样，没有慈爱之心的极大的自性是完全成熟的，例如不同的石头再也无法完全融合为一体，或者像成熟的果实不留在树上一样，完全舍弃对众生的慈爱，这 निश्चित 会成为第四条根本堕罪。所谓“箭”是指第五条，即菩提心完全退失，这里菩提心是指精液（ཁུ་བ།），它退失后不会变成不变的快乐。因此，那些不具备真如自性，却因男女二根的快乐而希求成佛的人，会犯第五条根本堕罪。第六条是诽谤宗派，宗派是指般若波罗蜜多和密咒之道的真如品。凡是诽谤这些的，就是第六条。所谓“山”是指第七条，即对于尚未成熟、处于声闻道的人给予秘密灌顶，也就是给予大乐，这对于上师们来说是堕罪。所谓“蕴、烦恼、龙”是指第八条，即对于处于病痛中的蕴和烦恼等，进行布置陈设等，或者进行断肢等行为，这会成为第八条。再次，第九条是清净之法，即对于空性之法不相信。虚假的慈爱是指口中说一套，心中想一套，这种虚假的慈爱就是所谓的“方”，即第十条。远离名相等之乐，即所谓“断”，是对如来藏的真如自性进行分别念，这就是所谓的“猛烈”，即第十一条。对于清净的众生，即瑜伽士说坏话，会成为所谓的“太阳”，即第十二条。在会供轮中获得誓言者
English
Here, abandoning loving-kindness has four aspects, which are distinguished by small, medium, large, and extremely large. Among them, small refers to abandoning loving-kindness for only a moment and then reverting, like drawing a line on water. Medium refers to a mark on sand being smoothed out by the wind again. Large is like cracked earth being filled in again by summer rain. Similarly, the extremely large nature of a mind without loving-kindness is complete maturation, for example, different stones can never be completely integrated into one, or like a ripe fruit not remaining on the tree, completely abandoning loving-kindness towards sentient beings, which will definitely become the fourth root downfall. The so-called "arrow" refers to the fifth, which is the complete degeneration of bodhicitta, here bodhicitta refers to semen (ཁུ་བ།), which, when degenerated, will not turn into unchanging bliss. Therefore, those who do not possess suchness and yet desire Buddhahood through the pleasure of the two organs will commit the fifth root downfall. The sixth is slandering tenets, which refers to the suchness chapter of the Prajñāpāramitā and the tantric path. Whoever slanders these is the sixth. The so-called "mountain" refers to the seventh, which is giving secret initiation to those who are not mature and are on the path of the Śrāvakas, that is, giving great bliss, which is a downfall for the teachers. The so-called "skandhas, afflictions, nāga" refers to the eighth, which is arranging displays etc. for the skandhas and afflictions etc. that are in a state of illness, or performing acts such as cutting off limbs, which will become the eighth. Again, the ninth is the pure dharma, which is not believing in the dharma of emptiness. False loving-kindness is speaking one thing from the mouth and thinking another in the heart, this false loving-kindness is the so-called "direction", which is the tenth. The bliss of being free from names etc., the so-called "severance", is discriminating thought on the suchness nature of the Tathāgatagarbha, this is the so-called "fierce", which is the eleventh. Speaking badly of pure beings, that is, yogis, will become the so-called "sun", which is the twelfth. One who has obtained vows in the assembly wheel