Tibetan
དག་གིས་ཐེག་པ་གསུམ་གླེགས་བམ་ལ་བྲིས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ངེས་པས་སྡེ་སྣོད་གསུམ་མ་ག་དྷཱའི་སྐད་ཀྱིས་བྲིས་སོ། །མདོ་སྡེ་ནི་སི་ནྡྷུའི་སྐད་ཀྱིས་སོ། །ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་དང་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་ནི་ལེགས་པར་སྦྱར་བའི་སྐད་ཀྱིས་སོ། །རྒྱུད་དང་རྒྱུད་གཞན་དག་ནི་ལེགས་པར་སྦྱར་པའི་སྐད་དང་ཐ་མལ་བའི་སྐད་དང་ཟུར་ཆག་གི་སྐད་དང་ལེགས་པར་སྦྱར་བ་ མ་ཡིན་པར་རི་ཁྲོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཀླ་ཀློའི་སྐད་ཀྱིས་ཏེ། དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་བསྟན་པའི་ཆོས་རྣམས་སྡུད་པར་བྱེད་པ་པོ་དག་གིས་བྲིས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་བོད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་ཐེག་པ་གསུམ་བོད་ཀྱི་སྐད་གྱིས་བྲིས་ཏེ། རྒྱ་ནག་ཏུ་རྒྱ་ནག་གི་སྐད་ཀྱིས་སོ། །རྒྱ་ནག་ཆེན་པོར་རྒྱ་ནག་ཆེན་པོའི་སྐད་ཀྱིས་སོ། །པཱ་ར་སི་ཀའི་ཡུལ་དུ་བཱར་སི་ཀའི་སྐད་ཀྱིས་སོ། །ཆུ་བོ་ཤཱི་ཏའི་བྱང་དུ་ཙམ་པ་ཀའི་ཡུལ་གྱི་སྐད་དང༌། སྤྲེའུའི་ཡུལ་གྱི་སྐད་དང༌། གསེར་ཞེས་བྱ་བའི་ཡུལ་གྱི་སྐད་ཀྱིས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆུ་བོ་སྔོན་པོའི་བྱད་དུ་རུག་མ་ཞེས་བྱ་བའི་ཡུལ་གྱི་སྐད་དང༌། སུ་རཾ་མའི་ཡུལ་གྱི་སྐད་ཀྱིས་སོ། །དེ་ལྟར་གྲོང་བྱེ་བ་བྱེ་བའི་བདག་ཉིད་ཡུལ་དགུ་བཅུ་རྩ་དྲུག་རྣམས་སུ་ལུས་དགུ་བཅུ་རྩ་དྲུག་གི་སྐད་ཀྱིས་བྲིས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་དུམ་བུ་བཅུ་གཉིས་དང་མཐོ་རིས་དང་མི་ཡུལ་དང་ས་འོག་རྣམས་སུ་སེམས་ཅན་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྐད་ཀྱིས་སྡུད་པར་བྱེད་པ་པོ་དག་གིས་ཐེག་པ་གསུམ་བྲིས་ཏེ། ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་གསང་སྔགས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་དེ། སྡུད་པར་བྱེད་པ་པོ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་གདུལ་བར་བྱ་བའི་དོན་དུའོ། །སྡུད་པར་བྱེད་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་ཡུལ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྐད་ཀྱིས་བྲིས་པའི་ལུང་དང་རིགས་པ་འདིས་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་ན་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སྐད་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་པ་པོ་ཡིན་གྱི་ཁྱབ་འཇུག་དང་དྲག་པོ་ལ་སོགས་པ་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་ཁྱབ་འཇུག་དང་དྲག་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་ཡོན་ཏན་འདི་དག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་འགའ་ཞིག་ཡོད་ན་དེ་ཡང་བདག་ཅག་གིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཕྱག་བྱ་བ་དང་མཆོད་པར་བྱ་བ་དང་བཀུར་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །མཁས་རྣམས་ཡོན་ཏན་ལ་གུས་ཏེ། །སངས་རྒྱས་དབང
Chinese
彼等将三乘写于书卷之上，如来以确定之义，以摩揭陀语书写三藏。经部以信度语书写。般若波罗蜜多之理与密咒之理以梵语书写。续部及其他续部，以梵语、俗语、方言以及非梵语，如隐士等以边地之语书写。如是等等，由收集一切智者所说之法的诸人书写。同样，在西藏地区，三乘以藏语书写。在中国以汉语书写。在古代中国以古代汉语书写。在波斯地区以波斯语书写。在希塔河以北，以瞻波迦地区的语言、猴子地区的语言以及名为黄金地区的语言书写。同样，在青河以北，以名为鲁格玛地区的语言以及苏朗玛地区的语言书写。如是，在拥有十亿城市的九十六个地区，以九十六种语言书写。同样，在十二部洲、天界、人间和地下的各种众生的语言中，收集者们书写了三乘。声闻们书写声闻乘，独觉佛们书写独觉佛乘，菩萨们书写大乘般若波罗蜜多，以及大乘密咒因果之自性。由各种收集者为了调伏众生而书写。各种收集者以各种地区的语言书写的教证和理证进行分析时，佛陀薄伽梵是一切智者，以一切智者的语言说法，而不是遍入天和猛力天等其他神祇。如果遍入天和猛力天等之中，有任何圆满具备这些功德者，我们也应当以一切方式对其顶礼、供养和恭敬。智者敬重功德，佛陀至上。
English
They wrote the three vehicles on scrolls. The Tathagata, with definite meaning, wrote the three pitakas in Magadhi. The Sutra Pitaka was written in Sindhu. The way of Prajnaparamita and the way of mantra were written in Sanskrit. Tantras and other tantras were written in Sanskrit, common language, dialects, and non-Sanskrit, such as hermits and others in barbarian languages. Thus, all the dharmas taught by the all-knowing ones were written by those who compiled them. Similarly, in the land of Tibet, the three vehicles were written in Tibetan. In China, they were written in Chinese. In Great China, they were written in Great Chinese. In the land of Persia, they were written in Persian. North of the Shita River, they were written in the language of the Champaka region, the language of the monkey region, and the language of the region called Gold. Similarly, north of the Blue River, they were written in the language of the region called Rugma and the language of the region of Suram. Thus, in ninety-six regions, each with billions of cities, they were written in ninety-six languages. Similarly, in the twelve continents, heavens, human realms, and underground realms, the compilers wrote the three vehicles in the languages of various beings. The Shravakas wrote the Shravaka Vehicle, the Pratyekabuddhas wrote the Pratyekabuddha Vehicle, and the Bodhisattvas wrote the Mahayana Prajnaparamita and the Mahayana Secret Mantra, the nature of cause and effect. Various compilers wrote for the purpose of taming sentient beings. When analyzing the scriptures and reasoning written in the languages of various regions by various compilers, the Buddha Bhagavan is the all-knowing one, teaching the Dharma in the language of the all-knowing one, and not other deities such as Vishnu and Shiva. If there are any among Vishnu and Shiva who fully possess these qualities, then we should bow down to them, make offerings to them, and honor them in every way. The wise respect qualities; the Buddha is supreme.
Tibetan
་ཕྱུག་སོགས་ལ་མིན། །ཡོན་ཏན་མེད་ལའང་གུས་པ་གང༌། །དེ་བླུན་མི་དགེའི་ལས་ལས་སྐྱེས། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ ཕན་པའི་ཆོས། །ཐ་མལ་རྣམས་ཀྱང་སྟོན་པར་བྱེད། །མཁས་པས་བདག་གི་དགའ་མི་དགའ་ས། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་འཚེ་བ་སྟོན། །མ་ཡང་སྲིན་མོའི་འཇིག་རྟེན་ན། །རང་གི་བུ་ལ་བཟང་བར་སེམས། །གང་ཞིག་བུ་ལ་བརྩེ་མེད་པ། །དེ་ལ་སྐྱེ་བོ་གཞན་ལྟ་ཅི། །མཆོད་སྦྱིན་ལ་སོགས་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུ། །གང་ལ་ཕ་མ་གསོད་པར་ནི། །རང་དོན་ལྷུར་ལེན་བྲམ་ཟེས་བརྗོད། །དེ་ལ་གཞན་དོན་ཅི་ཞིག་གཏམ། །དེའི་ཕྱིར་མཆོག་གི་དང་པོའི་སངས་རྒྱས་ལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སེམས་ཅན་ཐམས་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བ་ཅན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་སྐད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་པ་པོ་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་དུ་ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ཟླ་བ་བཟང་པོ་ནི་གསོལ་བ་འདེབས་པ་པོ་དང་སྡུད་པ་པོ་ཡིན་པར་རབ་ཏུ་གྲགས་སོ། །བསྡུས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་འགྲེལ་བཤད་རྩ་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་པ་དྲི་མ་མེད་པའི་འོད་ལས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་སྟོན་པ་པོ་དང་གསོལ་བ་འདེབས་པ་པོ་བསྒྲུབ་པའི་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བཞི་པའོ།། །། ལྔ་པ། སྟོན་པ་པོ་ལ་སོགས་པ་བསྡུས་པའི་མདོར་བསྡུས་པ། ད་ནི་རྡོ་རྗེའི་རྣལ་འབྱོར་བསྡུ་བ་བརྗོད་པ་རྣལ་འབྱོར་དཔལ་ལྡན་དུས་འཁོར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་འདི་ལ་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བདེན་པ་ཡང་དག་པར་བརྟེན་ནས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྒྱུད་དང་རྒྱུད་གཞན་དག་ཏུ་དོན་རྣམ་པ་གཉིས་ངེས་པར་བསྟན་ཏེ། གཅིག་ནི་འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་ཡིན་ལ་གཉིས་པ་ནི་དོན་དམ་པས་སོ། །དེ་ལ་གང་འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་བསྟན་པ་དེ་ནི་དྲང་བའི་དོན་ཡིན་ལ་གང་དོན་དམ་པས་བསྟན་པ་དེ་ནི་ངེས་པའི་དོན་ཏོ། །དོན་རྣམ་པ་གཉིས་པོ་འདི་སློབ་མ་རྣམས་ཀྱིས་བལ་མའི་མན་ངག་ལས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྒྱུད་དང་རྒྱུད་གཞན་ཐམས་ཅད་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་གཅིག་ནི་འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་ཡིན་ལ་གཉིས་པ་ནི་དོན་དམ་པས་སོ། །གང་འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཁ་དོག་དང་ཕྱག་དང་མཚན་མ་དང་དབྱིབས་ཀྱི་ མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །གང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པས་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཁ་དོག་དང་ཕྱག་དང་མཚན་མ་དང་དབྱིབས་དང་བྲལ་བའོ། །འདི་དག་ལས་གང་འཇིག་རྟེན་པའི་ཀུན་རྫོ
Chinese
不是富裕等等。对于没有功德的，又有什么恭敬呢？那是愚蠢不善的业所生。对于众生 有益的法，即使是普通人也予以开示。智者揭示自己喜欢和不喜欢的地方，对众生造成伤害。即使在罗刹女的世界里，也认为自己的儿子是好的。如果对儿子没有慈爱，那对其他人又有什么可说的呢？供养布施等是佛法的根本。对于那些杀害父母的人，婆罗门说他们只顾自己。对他们还谈什么利他呢？因此，对于至高无上的最初佛陀，一切知者佛陀薄伽梵，对一切众生慈悲，一切知者，用一切语言说法。同样，十地自在的持金刚月贤是祈请者和聚集者，这是非常著名的。集聚续之王时轮的注释，随顺根本续的一万二千颂《无垢光》，以及其他经典，将续之王的开示者和祈请者归纳为四。 第五，将开示者等归纳的概要。 现在讲述汇集金刚瑜伽，即瑜伽吉祥时轮等等。在这个密咒的体系中，依靠世间和出世间的真实，佛陀薄伽梵在续和其他续中明确地阐述了两种意义。一种是世俗谛，另一种是胜义谛。其中，以世俗谛所开示的是不了义，而以胜义谛所开示的是了义。这两种意义，弟子们应该通过口耳相传的诀窍来理解。同样，在一切续和其他续中，所要讲述的分为两种：一种是世俗谛，另一种是胜义谛。属于世俗谛的是具有颜色、手、相和形状的 特征。属于胜义谛的是没有颜色、手、相和形状的。在这些之中，属于世间世俗的
English
Not to wealth and so on. What respect is there for those without merit? That is born from the foolish and unwholesome deeds. The Dharma that benefits all sentient beings, even ordinary people are shown. The wise reveal their likes and dislikes, causing harm to sentient beings. Even in the world of Rakshasis, they think their own son is good. If there is no love for one's own son, what is there to say about others? Offerings, generosity, and so on are the root of the Dharma. For those who kill their parents, Brahmins say they only care about themselves. What is there to talk about benefiting others with them? Therefore, for the supreme primordial Buddha, the all-knowing Buddha Bhagavan, compassionate to all sentient beings, the all-knowing one, teaches the Dharma in all languages. Similarly, the lord of the ten bhumis, Vajrapani Chandrabhadra, is renowned as the one who supplicates and gathers. The commentary on the condensed king of tantras, the Kalachakra, following the root tantra, the twelve thousand verses of "Vimalaprabha" (Stainless Light), and so on, summarizes the expounder and supplicator of the king of tantras into four. Fifth, the summary of the summary of the expounder and so on. Now, speaking of the collection of Vajra Yoga, namely Yoga Shri Kalachakra and so on. In this system of mantras, relying on the truth of the mundane and supramundane, the Buddha Bhagavan has definitely taught two meanings in the tantras and other tantras. One is through worldly convention, and the other is through ultimate meaning. Among them, what is taught through worldly convention is provisional meaning, and what is taught through ultimate meaning is definitive meaning. These two meanings should be understood by the disciples through the oral instructions of the wool-maker. Similarly, in all tantras and other tantras, what is to be spoken of is of two kinds: one is through worldly convention, and the other is through ultimate meaning. That which is through worldly convention is characterized by color, hands, signs, and shapes. That which is through the truth of ultimate meaning is devoid of color, hands, signs, and shapes. Among these, that which belongs to worldly convention