Tibetan
ས་གཞན་ནས་མ་འོངས་ཏེ། །རང་འབྱུང་སྙིང་པོ་ཐོག་མ་མེད། །སྤྲོས་བྲལ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་གནས། །རྒྱལ་བའི་སྐུ་དང་རང་བཞིན་ལྡན། །གཟུང་འཛིན་བྲལ་བའི་དང་ལ་བཞུགས། །བདེ་བའི་དོན་ལ་མ་ཆགས་རོལ། །སྣང་བ་ཡེ་ཤེས་རིག་པར་གནས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་སྨན་ཆེན་འདི། །ཡེ་ཤེས་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་སྟེ། །དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ལམ་དུ་བདེ། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་དགོངས་པ་ནི། །ཤེས་པ་རང་གཞག་སོ་མ་ཉིད། །སྙིང་པོ་དོན་རྟོགས་བྱ་བ་བྲལ། །རང་གསལ་རིག་པའི་ངང་ལ་བཞུགས། །བཅོས་མེད་འཛིན་བྲལ་འཕྲོ་འདུ་མེད། །བྱང་ཆུབ་རྒྱུ་བ་སྙིང་པོ་བྲལ། །ཀུན་འབྱུང་རིག་པ་འཕོ་འགྱུར་མེད། །ཐུགས་རྗེ་རང་འབྱུང་ཡེ་ཤེས་ཉིད། །རྩོལ་བྲལ་རང་སྣང་བྱིན་རླབས་འབྱུང༌། །ཕྱོགས་རིས་མི་མངའ་ཀུན་ལ་ཁྱབ། །སྙིང་པོ་ཉིད་དུ་ཀུན་སྒྲོལ་མཛད། །བྱམས་པ་ཆོས་ཉིད་ངང་དུ་སྐྱབས། །དགའ་བ་རང་རིག་མི་འབྲལ་བ། །བླང་དོར་གཉིས་མེད་པ་བཏོད་སྙོམས་ཆེ། ། རང་འབྱུང་སྙིང་པོ་འཁོར་ལོ་ལ། །རྟོགས་བྲལ་འཁོར་བ་རང་བཞིན་དག །ཐུགས་རྗེས་སེམས་ཅན་དོན་མི་མཛད། །དངོས་པོ་མི་མངའ་རང་འབྱུང་སེམས། །འོད་གསལ་སྙིང་པོ་རྫོགས་པ་འདི། །རིན་ཆེན་གསུང་གིས་བརྟགས་པས་ཤེས། །འགྲོ་དྲུག་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ། །རང་གནས་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ལྡན་པ། །བརྟགས་པ་གསུམ་གྱིས་ཤེས་པར་འགྱུར། །མིང་དང་སེམས་ལ་ཡེ་ཤེས་ཚོལ། །དངོས་པོ་གང་ཡང་རུང་བ་ལ། །བརྟགས་པས་རང་ལོག་ཤེས་པར་འབྱུང༌། །ཡིད་བཞིན་རིན་ཆེན་ནོར་བུ་བཞིན། །འྲྒྱུར་བ་མེད་པའི་གནས་ལུགས་དང༌། །ཐུན་མོང་དམ་ཚིག་གསུམ་ལྡན་པའོ། །ལྕེ་མནན་ནང་ཡིག་སྒྲ་ལ་སོགས། །དེ་བཞིན་གནས་སྐབས་གཞན་དུ་ཡང༌། །སྙིང་པོ་ཡེ་ཤེས་གཟུང་བར་བྱ། །སྙིང་པོ་གསུང་འདི་དོན་དང་འབྲེལ། །སྐལ་ལྡན་རིན་ཆེན་ལྟ་བུ་ཡིས། །གྲུབ་མཐའ་ངན་ལ་གནས་དུས་སུ། །འདི་ཡིས་དོན་ཀུན་རིག་པར་གྱིས། །འདི་ཡིས་རང་སེམས་མ་རིག་ན། །སྒྲའམ་ཚད་མ་གང་གིས་ཀྱང༌། །རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་རྙེད་མི་འགྱུར། །གཞི་ཉིད་རང་འབྱུང་འགྱུར་པ་མེད། །རྟོག་པ་རང་འབྱུང་སེམས་ཀྱི་ལམ། །མ་ཡེངས་བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་གསལ། །རང་འབྱུང་འབྲས་བུ་མཐར་ཕྱིན་པ། །འགྲོ་དོན་མཛད་ལ་རྟོག་པ་གྲོལ། །འོད་གསལ་དབྱེར་མེད་གཅིག་གི་ངང༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རང་རིག་འདི། །བག་ཆགས་འཁྲུལ་པའི་དབང་གིས་ན། །བརྟགས་པས་སྣ་ཚོགས་མེད་བཞིན་གྲུབ། །སེམས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཕྱིར་སྣང་ཡང༌། །རིག་པ་འོད་གསལ་འགྱུར་བ་མེད། །སྣ་ཚོགས་སྣང་བའི་རང་བཞིན་འདི། །སྙི
Chinese
非从他方来， 自生心髓本无始。 离戏如虚空而住， 具足胜者之身与自性。 处于离能取所取之境， 不著于安乐之义而享用。 显现安住于智慧明觉中， 此菩提心之大药， 乃智慧胜者之密意， 三时佛陀安乐之道。 不可思议之密意， 即是觉性自住之本然。 心髓了义离作为， 安住于自明觉性之境。 无造作离执著无散乱， 菩提因无有心髓， 普生觉性无变异。 大悲自生即智慧， 无勤任运加持生。 无有偏颇遍一切， 于心髓中度一切。 慈爱于法性中救护， 喜乐自明不分离， 舍取二取无有广大平等。 自生心髓之轮涅， 离念轮回自性净。 以大悲不作有情义， 无有实事自生心。 此光明心髓圆满， 以珍贵之语观察而知。 于六道一切有情， 自住智慧即具有， 以三种观察而得知。 于名与心中寻智慧， 于任何事物上， 以观察自还知自解。 如意珍宝摩尼宝， 无变之实相， 与共同三律仪具足。 舌压内字声等， 如是其他时节中， 当取心髓智慧。 心髓此语与义连， 如具缘珍宝者， 于处于恶见之时， 以此能知一切义。 以此若不识自心， 以声或量任何者， 亦不转为能得觉性智。 基自性自生无有变， 分别自生心之路， 不散乱于菩提心中明。 自生果位至究竟， 作利他事分别解。 光明无别一之境， 菩提心之自明此， 由习气错乱之故， 以观察似有实无成。 心之习气外现时， 觉性光明无有变。 种种显现之自性此， 心
English
Not coming from another place, Self-arisen essence, primordially without beginning. Dwelling in freedom from elaboration, like the sky, Endowed with the body and nature of the Victorious Ones. Residing in the expanse free from grasping and being grasped, Enjoying the meaning of bliss without attachment. Appearances abide as wisdom awareness, This great medicine of bodhichitta, Is the intention of the wisdom Victors, Comfortable as the path of the Buddhas of the three times. The inconceivable intention Is the very nature of awareness, self-abiding. The essence, realizing the meaning, is free from action, Residing in the state of self-luminous awareness. Uncontrived, free from grasping, without distraction or gathering, The cause of enlightenment is devoid of essence, The all-creating awareness is without change or movement. Compassion is self-arisen wisdom itself, Effortless, spontaneous blessings arise. Without partiality, pervading all, Liberating all in the very essence. Loving-kindness protects in the nature of reality, Joy, self-awareness, is inseparable, Equanimity is the great balance, creating neither acceptance nor rejection. In the wheel of the self-arisen essence, Delusion-free samsara is naturally pure. With compassion, not acting for the sake of sentient beings, Without substance, the self-arisen mind. This complete, clear light essence, Is known through examination with precious words. In all sentient beings of the six realms, The self-abiding wisdom is inherently present, It becomes known through three kinds of examination. Seek wisdom in name and mind, In whatever object, Through examination, self-reversion is known to be self-liberated. Like the wish-fulfilling jewel, the precious gem, The unchanging reality, And the three common vows are complete. Tongue-pressed inner letters, sounds, and so forth, Likewise, in other situations as well, The essence of wisdom should be grasped. These words of essence are connected with meaning, Like a fortunate, precious one, When abiding in times of bad views, With this, understand all meanings. If you do not recognize your own mind with this, By sound or any measure, The wisdom of awareness will not be found. The ground itself is self-arisen, without change, Conceptual thought is the self-arisen path of mind, Without distraction, it is clear as bodhichitta. The self-arisen result is completely perfected, Acting for the benefit of beings, conceptual thought is liberated. In the state of clear light, undifferentiated oneness, This self-awareness of bodhichitta, Due to the power of habitual confusion, Through examination, it seems to exist without being real. Although the habitual tendencies of the mind appear outwardly, The clear light of awareness does not change. This nature of various appearances, The heart
Tibetan
ང་པོ་གསུང་གིས་བརྗོད་བྱ་སྟེ། །འཁྲུལ་པ་མ་ཡིན་ལོག་སྣང་བས། །རང་རིག་བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་བརྗོད། །རྟོག་པའི་རྩ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །རང་རིག་སེམས་ལ་རྟོག་པར་འཁྲུལ། །ཐོག་མ་མེད་དུས་བག་ཆགས་དང༌། །རིན་ཆེན་གདམས་ངག་རྐྱེན་མེད་པས། །རྟོག་མེད་སྙིང་པོ་སེམས་མ་གོམས། །ཐག་པ་སྤྲུལ་མིན་སྣང་བ་བཞིན། །ལུས་ངག་སེམས་དབྱེན་སྒྱུ་མའི་ལུས། །སྣ་ཚོགས་སྣང་བའི་རང་བཞིན་འདི། །ཆོས་ཉིད་ཡིན་པར་དབྱེར་མེད་པས། །ཟུང་དུ་འཇུག་པ་གང་དགོངས་པ། །གསལ་བའི་སེམས་དེ་ཉིད་ལ་ནི། །ཆོས་ཉིད་མ་ཡིན་བག་མི་ སྣང༌། །ཐམས་ཅད་སྣང་བའི་ངོ་བོ་འདི། །ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་ཉིད་དུ་མཐོང༌། །ངོ་བོ་ཉིད་ལ་བརྗོད་པ་བྲལ། །རང་བཞིན་རྣམ་དག་རིག་པ་ལ། །བརྗོད་མེད་དོན་དུ་མ་བརྗོད་ན། །རིག་པའི་དོན་ལ་མཇལ་བ་མེད། །བརྗོད་པའི་སྦྲ་ལ་སེམས་དྲངས་པས། །མ་བཅོས་རང་འབྱུང་ཆོས་ཉིད་མཐོང༌། །རང་རིག་སེམས་ལ་དོན་རྟོགས་ནས། །འཇུག་ཐབས་མི་གཉིས་ཚུལ་གྱིས་གནས། །ཅིག་ཅར་རྫོགས་པ་བདེ་བ་ཆེ། །ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་གཟུང་བའི་སེམས། །རྫོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་ལ། །རིམ་པའི་ལམ་མེད་མཐར་ཕྱིན་ནས། །རང་འབྱུང་རྟོགས་པའི་འཇུག་པ་ལ། །དེ་ཉིད་སྙིང་པོ་དོན་ལྡན་པས། །འདོད་པའི་ཚོགས་ལ་ཡིད་མི་འཇུག །དེ་བཞིན་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དྲུག །རང་འབྱུང་རྫོགས་པའི་སེམས་ལ་གནས། །བསམ་བྲལ་མི་རྟོག་དགོངས་པ་ལ། །དེ་ཉིད་ཕ་རོལ་ཕྱིན་དྲུག་ལྡན། །མི་རྟོག་འཛིན་མེད་ཚུལ་ལ་གནས། །མ་ཡེངས་རིག་པ་རྒྱུན་མི་འཆད། །དམིགས་མེད་ཤེས་པ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །སེམས་ཉིད་སྟོང་པའི་དངོས་མེད་ལ། །ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་མི་གནས་པས། །དབྱེར་མེད་བདེན་པ་བཞི་པོ་དོན། །དངོས་པོ་ཡེ་ཤེས་འགགས་མ་ཡིན། །བདེན་བརྫུན་ཉིད་ཀྱི་མཐར་མི་འཛིན། །སྙིང་པོའི་དོན་ལ་འདོད་པ་བྲལ། །ཀུན་བཟང་ཡེ་ཤེས་འོད་གསལ་ལ། །བསམ་བྲལ་ཡེ་ཤེས་ནམ་མཁའ་འདྲ། །རྫོགས་པ་ཡེ་ཤེས་མ་བཅོས་པ། །མི་འགྱུར་ཆོས་ཉིད་དབྱིངས་ཀྱི་ཐུགས། །མི་འགག་ཡེ་ཤེས་རིག་པའི་གསུང༌། །དབྱེར་མེད་ཆོས་སྐུ་གཟུང་འཛིན་བྲལ། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་བྲལ་སྐུ་གསུང་ཐུགས། །ཕྱི་ནང་མི་མངའ་རང་གསལ་ཉིད། །འབྱུང་འཇུག་མི་མངའ་རང་བཞིན་གནས། །དབང་པོ་ངོ་ལ་སྣང་བའི་རྣམས། །ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་མཐོང༌། །ཉོན་མོངས་ལྔ་པོ་ཡེ་ཤེས་ལམ། །ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་གཞི། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ལས་གཞན་མ་ཡིན། །དག་པའི་སེམས་ལ་བརྩལ་མེད་དེ། །བརྩལ་བའི་ཀུན་རྫོབ་གྲུབ་མ་ཡིན། །དམ་པའི་དོན་ལ་གང་འ
Chinese
我以言语所表达的， 并非错觉而是颠倒之显现， 称为自明菩提心。 念头的根本是菩提心， 于自明心中错认为念头。 无始以来的习气， 以及无有珍贵诀窍之缘故， 未曾习惯无念之精髓心。 如绳非蛇之显现一般， 身语意之差别乃幻化之身， 此为种种显现之自性， 因与法性无有差别， 故双运作何作意？ 于彼明亮之心性中， 并非法性而是习气显现。 此一切显现之体性， 见为智慧之精髓。 体性本离言说， 于自性清净之觉性中， 若不言说为不可言说之义， 则不见觉性之义。 以言说之帐篷牵引心， 则见未作、自生之法性。 于自明心中了悟意义后， 以不二之方式安住于进入之方法。 顿时圆满是大乐， 不堕于边，执取之心， 于圆满智慧之精髓中， 无有次第之道，到达终点后， 于自生证悟之进入中， 彼即是精髓，具有意义， 故不投入于欲望之聚。 如是六度波罗蜜多， 安住于自生圆满之心。 于离思、无念之意境中， 彼即具足六度波罗蜜多。 安住于无念、无执之方式， 不散乱，觉性之流不断绝， 无所缘之智慧是波罗蜜多。 心性本为空性之无实有， 因法与有法不住， 故无别之四谛之义。 实有之智慧并非阻碍， 不执着于真假之边。 于精髓之义中无有贪恋， 于普贤智慧光明中， 离思智慧如虚空。 圆满智慧是无为， 不变法性界之意。 无碍智慧是觉性之语， 无别法身离能取所取。 身语意分离，身语意， 内外皆无，唯自明。 无生灭，安住于自性。 于根识前所显现之诸法， 见为法性菩提心。 五毒是智慧之道， 一切是菩提心之基础， 非是佛陀之外。 于清净心中无有勤作， 勤作之世俗非是成就。 于胜义谛中，何
English
I express with words, Not a delusion but a reversed appearance, It is called self-aware Bodhicitta. The root of thoughts is Bodhicitta, Mistaking self-aware mind for thoughts. Habits from beginningless time, And without the condition of precious instructions, The essence of non-thought is not accustomed to the mind. Like the appearance of a rope not being a snake, The difference between body, speech, and mind is an illusory body, This nature of various appearances, Because it is inseparable from the nature of reality, What is the intention of union? In that clear mind itself, It is not the nature of reality but the appearance of habits. This essence of all appearances, Is seen as the essence of wisdom. The essence itself is free from words, In the self-nature pure awareness, If not spoken as the unspeakable meaning, The meaning of awareness is not seen. By drawing the mind to the tent of words, The unmade, self-arisen nature of reality is seen. After realizing the meaning in the self-aware mind, Abiding in the way of entering in a non-dual manner. Instantaneously perfecting is great bliss, Not falling to the side, the grasping mind, In the essence of perfect wisdom, Without a gradual path, after reaching the end, In the entering of self-arisen realization, That itself is the essence, having meaning, Therefore, not indulging in the collection of desires. Likewise, the six perfections, Abide in the self-arisen perfect mind. In the thought-free, non-conceptual intention, That itself possesses the six perfections. Abiding in the way of non-thought, non-grasping, Unwavering, the stream of awareness is unbroken, Objectless knowledge is the perfection. The nature of mind is emptiness, without substance, Because phenomena and entities do not abide, Therefore, the meaning of the inseparable four truths. The wisdom of substance is not obstructed, Not clinging to the extremes of truth and falsehood. In the meaning of essence, there is no attachment, In the light of Samantabhadra's wisdom, Thought-free wisdom is like the sky. Perfect wisdom is unmade, The unchanging nature of reality, the mind of the sphere. Unobstructed wisdom is the speech of awareness, Inseparable Dharmakaya, free from grasping and being grasped. Body, speech, and mind are separate, body, speech, and mind, Without inside or outside, only self-luminous. Without arising or ceasing, abiding in self-nature. All that appears before the senses, Is seen as the nature of reality, Bodhicitta. The five poisons are the path of wisdom, Everything is the basis of Bodhicitta, It is not other than Buddhahood. In the pure mind, there is no effort, The conventional of effort is not accomplished. In the ultimate truth, what