Tibetan
ཀློང་དུ་ཤར། །རང་འབྱུང་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་ཁྱབ། །རང་གསལ་རིག་པའི་དང་ལ་གནས། །སྤྲོས་བྲལ་ཡེ་ཤེས་ཐིག་ལེ་ཆེ། །རྣམ་རྟོག་བྲལ་བའི་རིག་པ་གསལ། །རང་གི་ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་པ། །ཡེ་ཤེས་རང་གནས་སེམས་སུ་གསལ། །ཅི་ཡང་མི་རྟོག་སེམས་སུ་སྨིན། །ཅི་ཡང་མ་ཡིན་དམིགས་སུ་མེད། །རྣམ་རྟོག་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་བྲལ། །རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་འཛིན་པ་བྲལ། །རང་སྣང་རོལ་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །སྒྱུ་མའི་ཡེ་ཤེས་བདེ་བའི་ཀློང༌། །རང་རིག་ཡེ་ཤེས་འཛིན་པ་ཡིན། །རང་འབྱུང་སྒྱུ་མར་མངོན་སུམ་གསལ། །ལྷུན་གྲུབ་ཡེ་ཤེས་མ་བཅོས་པ། །བདེ་བའི་སྒྱུ་མ་རང་རིག་ཉིད། །ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་སེམས་སུ་འཆར། །རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་དོན་གསལ་བ། །ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་ཉིད་དུ་མཐོང༌། །ཡེ་ཤེས་མ་ཡིན་གང་ཡང་མེད། །ཁམས་གསུམ་དངས་མ་ཡེ་ཤེས་ཉིད། །ཡེ་ཤེས་རིག་པའི་ཐབས་ཀྱིས་ཤེས། །འཁྲུལ་པའི་ས་གནས་བརྡ་བཀྲོལ་ཏེ། །ཡེ་ཤེས་རྒྱལ་བའི་གྲལ་དུ་གཞག །མ་བཅོས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་སུ་གནས། །རང་རིག་སེམས་ཀྱི་འབར་བ་ཉིད། །ཡེ་ཤེས་སེམས་ཀྱི་ཕུར་པ་ཐེབས། །རྣམ་རྟོག་བཞོན་པ་རླུང་དང་བྲལ། །དངོས་གྲུབ་བདེ་བའི་རང་བྱུང་ཉིད། །ཐར་པའི་ལམ་མཆོག་བྱང་ཆུབ་སེམས། །འབྲས་བུ་མཐར་ཕྱིན་རིག་པ་ཉིད། །རང་བྱུང་སེམས་ཀྱི་ཇི་བཞིན་ལ། །རྣམ་པའི་རིག་པ་ཐབས་ཀྱིས་གནས། །བཅོས་མེད་དགོངས་པ་བདེ་ཆེན་འདི། །མངོན་སུམ་མཐོང་ལ་ངོས་གཟུང་མེད། །རང་ཤར་དངོས་པོར་གྲུབ་པ་མེད། །བདེ་ཆེན་རིག་པ་མ་མཐོང་སྟེ། །འདི་དང་བྲལ་ན་རྟོག་པ་ཉིད། །བཀའ་ཡི་དམ་དང་དེ་མི་ལྡན། །དམུས་ལོང་མདུན་དུ་གཟུགས་སྣང་བཞིན། །འབྲས་བུ་མཐར་ཕྱིན་ཡོད་ མ་ཡིན། །ཀུན་བཟང་རྒྱལ་བའི་དོན་དང་འགལ། །རང་གསལ་དགོངས་པའི་ཐུགས་མ་རིག །འཛིན་པའི་ཆ་ལ་གང་གནས་ཀྱང༌། །འཁོར་བའི་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །རང་འདོད་དོན་གྱི་མཐར་མ་ཕྱིན། །ཡེ་ཤེས་གསང་བ་བདེ་བའི་ས། །འདོད་པས་མི་འགྲུབ་ཐོབ་པ་མེད། །འདོད་མེད་རང་བཞིན་ཉིད་ལས་བྱུང༌། །ཤེས་པ་རང་ལུགས་སོ་མ་ཉིད། །ཀུན་བཟང་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པའོ། །ཐ་མལ་ཤེས་པ་འདི་ཉིད་ལ། །བསམས་པའི་སེམས་མེད་རང་གཞག་ཡིན། །ངེས་པའི་གཞི་ནི་དོན་ལ་གནས། །ཡིད་ཆེས་བླ་མ་ཉིད་ལ་གུས། །རིན་ཆེན་གདམས་ངག་གཏེར་དུ་འཆང༌། །ལུང་གི་དགོངས་པའི་དོན་གསལ་ཏེ། །རིག་པ་རང་གསལ་གཏན་ལ་ཕེབས། །མི་འགྱུར་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་འཆང༌། །སྟོན་པ་རང་རིག་ཉིད་ཡིན་པས། །དྲང་བའི་དོན་ལ་སེམས་མི་འཇུག །ཕྱི་རོལ་འདོད་རྩོལ་སེམས་དང་བྲལ། །རྫོགས་པ
Chinese
于空性中显现。 如自生虚空般遍布。 安住于自明觉性之初。 离戏智慧明点大。 远离分别念之觉性明。 自己对任何事物皆不作念。 智慧自住于心中明现。 不对任何事物作念，于心中成熟。 非任何事物，无所缘。 分别念远离心之流转。 觉性智慧远离执着。 自显嬉戏菩提心。 幻化智慧安乐之界。 自证智慧即是执持。 自生于幻化中显现。 任运成就智慧无造作。 安乐之幻化即是自证。 一切皆于智慧心中显现。 觉性智慧意义明晰。 一切皆见为智慧自性。 无有任何非智慧之物。 三界清净即是智慧。 以觉性智慧之方便而知。 破译迷乱之境地。 安置于智慧胜者之列。 无造作安住于身语意。 自证即是心之火焰。 智慧乃心之橛。 分别念之乘骑与风分离。 成就安乐之自生。 解脱之胜道菩提心。 果位究竟即是觉性。 于自生心之如是性中。 形相之觉性以方便安住。 此无造作之意乃大乐。 现量见而无有执取。 自显无有实体成立。 未见大乐觉性。 若离此则唯是分别念。 不具足教言之誓言。 如盲者面前显现色相。 果位究竟非有。 与普贤王如来之义相违。 未领悟自明意之密意。 无论安住于执着之分。 亦将转为轮回之果。 未达自欲之义之究竟。 智慧秘密安乐之地。 不以欲求而成就，无有可得。 从无欲自性中生起。 觉性自性本然清净。 乃普贤王如来之密意。 于此庸常觉性中。 无有思虑之心，乃自住。 决定之基础安住于意义中。 于具信之上师恭敬。 珍宝诀窍如宝藏般持守。 经续之意明晰。 觉性自明得决定。 持守不变金刚萨埵（藏文：མི་འགྱུར་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་，梵文天城体：अचलवज्रसत्त्व，梵文罗马拟音：Acalavajrasattva，汉语字面意思：不动金刚萨埵）。 导师即是自证。 故心不涉入正义。 远离外境欲求之心。 圆满
English
Appears in the expanse. Like self-arisen space, it pervades. Abides in the beginning of self-luminous awareness. The great bindu of wisdom, free from elaboration. Clear awareness, free from conceptualization. One does not conceptualize anything on one's own. Wisdom clearly abides in the mind. Without conceptualizing anything, it ripens in the mind. It is not anything, there is no object. Conceptual thoughts are free from the flow of mind. Awareness-wisdom is free from grasping. Self-appearing play of bodhicitta. The expanse of bliss, the illusory wisdom. Self-cognizant wisdom is the grasping. Self-arisen, clearly manifests in illusion. Spontaneously accomplished wisdom, uncreated. The illusion of bliss is self-cognizance itself. Everything arises in the mind of wisdom. The meaning of awareness-wisdom is clear. Everything is seen as the nature of wisdom itself. There is nothing that is not wisdom. The purity of the three realms is wisdom itself. Wisdom is known through the means of awareness. Deciphering the place of delusion. Placing oneself in the ranks of the victorious wisdom. Uncreated, it abides in body, speech, and mind. Self-cognizance is the flame of the mind itself. Wisdom is the stake of the mind. The vehicle of conceptual thought is separated from the wind. The spontaneous arising of accomplishment and bliss. The supreme path of liberation is bodhicitta. The ultimate result is awareness itself. In the suchness of the self-arisen mind. The awareness of form abides through means. This uncreated intention is great bliss. Seeing directly, there is no grasping. Self-arisen, there is no establishment of phenomena. Great bliss awareness is not seen. If separated from this, it is only conceptual thought. It does not possess the samaya of the teachings. Like the appearance of form before a blind person. The ultimate result is not existent. It contradicts the meaning of Samantabhadra Buddha. Not realizing the mind of self-luminous intention. Wherever one abides in the aspect of grasping. It will also turn into the result of samsara. Not reaching the ultimate end of one's own desires. The secret place of wisdom and bliss. It is not accomplished by desire, there is nothing to be obtained. It arises from the nature of non-desire. The self-nature of awareness is pristine. It is the intention of Samantabhadra Buddha. In this ordinary awareness itself. There is no thought of contemplation, it is self-abiding. The basis of certainty abides in the meaning. Respect the lama with faith. Holding precious instructions like a treasure. The meaning of the scriptural intention is clear. Self-luminous awareness is established. Holding the unchanging Vajrasattva (Tibetan: མི་འགྱུར་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་，Sanskrit Devanagari: अचलवज्रसत्त्व，Sanskrit Romanization: Acalavajrasattva, Literal meaning: Immovable Vajrasattva). The teacher is self-cognizance itself. Therefore, the mind does not engage in the right meaning. Free from external desires and efforts of the mind. Complete.
Tibetan
འི་བཀའ་ལ་ཡིད་མི་འགྱུར། །བླ་མ་རིན་ཆེན་སྲོག་ཏུ་འཛིན། །མོས་པ་རང་གི་འདོད་པ་གཏོང༌། །རིན་ཆེན་གཏེར་གྱི་ངོ་བོ་འདི། །སྲོག་དང་བྲལ་བའི་ཁ་བཞིན་བསྡམ། །རང་སེམས་བྱང་ཆུབ་སེམས་འདི་ལ། །ཡེ་ཤེས་མ་རིག་ཐ་དད་མེད། །འཁྲུལ་དང་མ་འཁྲུལ་རིག་པར་གཅིག །ཞེན་རྟོག་བརྟགས་པ་སྣ་ཚོགས་དང༌། །ཡེ་ཤེས་འོད་གསལ་ངོ་བོ་ཉིད། །འོད་གསལ་རང་འབྱུང་སེམས་སུ་གཅིག །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་ངོ་བོ་བྲལ། །དོན་ལྡན་ཡེ་ཤེས་ཉིད་དུ་མཐོང༌། །བསམ་པས་བརྟགས་པ་སྣ་ཚོགས་པ། །བག་ཆགས་ལོག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་མཐོང༌། །རང་རིག་ཡེ་ཤེས་འཇུག་པ་དང༌། །རྟོག་པའི་བག་ཆགས་དང་པོ་ནི། །སྒྲིབ་པ་མ་ལུས་བཞིན་གྲུབ་ཅིང༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ། །ཐོག་མ་དང་བྲལ་ཐ་མ་མེད། །ཐོག་མེད་འཁོར་བའི་རང་བཞིན་འདི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་ཡེ་ནས་དག །སེམས་ཉིད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ལ། །བློ་བུར་གཟུགས་བརྙན་སྤྲིན་གྱིས་བསྒྲིབས། །ངོ་བོ་མ་ཡིན་རྐྱེན་གྱིས་སྣང༌། །མེ་དང་ལྕགས་ཀྱི་རང་བཞིན་འདྲ། །རང་བཞིན་བྲལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །དུས་གསུམ་མ་ཡིན་ནམ་མཁའ་བཞིན། །ཆོས་སྐུ་རང་བཞིན་ཡེ་ནས་དག །ལོངས་སྤྱོད་རང་གི་བདེ་བ་ཉིད། །སྤྲུལ་པ་ཆུ་ཟླ་ལྟ་བུར་སྣང༌། །དབྱེར་མེད་རིག་པ་གཅིག་གི་དང༌། བླང་དོར་གཉིས་བྲལ་མཉམ་པ་ ཉིད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ། །སྙིང་པོ་མཉམ་ཉིད་ཡི་སངས་རྒྱས། །སྙིང་པོ་དོན་ལ་རྩོལ་བ་མེད། །དོན་གྱི་རང་འབྱུང་གཉིས་སུ་མེད། །སེམས་ཀྱི་རང་རིག་རྟོག་པ་ཉིད། །རྣམ་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཉིད་དུ་འབར། །བརྩལ་མེད་འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་ཉིད། །བཀའ་ཡི་བཅུད་འདུས་སྙིང་པོ་འདི། །རྒྱ་མཚོ་བཞིན་དུ་བདུད་རྩི་འདུས། །སྙིང་པོའི་དོན་འདི་གསང་བའི་བཅུད། །གསལ་བའི་སྒྲོན་མ་སྙིང་པོ་འདི། །མ་ལུས་འདུས་པའི་འཁོར་ལོ་ཡིན། །སྙིང་པོ་གསུང་གིས་རྟོགས་བྱ་བ། །སེམས་ཉིད་རང་འབྱུང་སྙིང་པོ་ཉིད། །ཕྱི་ནང་གསང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་འདུས། །འབྱུང་འཇུག་མི་མངའ་སྙིང་པོར་གསལ། །རང་འབྱུང་རྫོགས་པའི་དགོངས་པར་གནས། །ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་མཁའ་འདྲ་བ། །མཐའ་དབུས་མི་མངའ་བླང་དོར་མེད། །མི་ལེན་སྙིང་པོ་བདག་མེད་གསལ། །བཀའ་ཡི་བཅུད་འདུས་སྙིང་པོ་འདི། །རང་བཞིན་སྙིང་པོ་སྨན་ཆེན་རྟོགས། །འཁོར་བའི་ཟུག་རྔུ་འབྱིན་པའི་མཆོག །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་སྨན་མེད་ན། །རྩོལ་བའི་འཇུག་པ་མཐོ་རིས་རྒྱུ། །སྨན་ཆེན་རང་ལ་གནས་བཞིན་དུ། །མི་རྟོག་གཞན་ནས་ཚོལ་བར་བྱེད། །རྙེད་པས་རང་སེམས་སྨན་དུ་མཐོང༌། །རྟོགས་པ
Chinese
对上师的教言不改变信心， 视珍贵的上师为生命。 舍弃自己的欲望，依止信心。 这珍宝之藏的体性， 如封住已死之人的口一般严守。 对于自心菩提心而言， 智慧与无明没有差别。 迷乱与不迷乱，在觉性中为一。 执着、分别、考察种种， 与智慧光明本性无二无别。 光明自生为心。 菩提心没有体性， 于有意义的智慧中显现。 以分别念考察种种， 因错误的习气而显现。 自明智慧的融入， 与分别念的初始习气， 如无余的遮障般存在。 于菩提心的体性而言， 没有初始，没有终结。 这无始轮回的自性， 本来就在菩提心中清净。 心性如虚空一般， 被突如其来的影像云朵遮蔽。 并非本体，而是因缘显现。 如同火与铁的自性一般， 并非没有自性， 不属于三时，如同虚空。 法身自性本来清净。 报身是自己的安乐， 化身如水月般显现。 无有分别的觉性为一， 取舍二者皆离，平等性。 于菩提心的智慧中， 精华平等性即是佛。 精华之义无有勤作， 意义的自生无有二元。 心的自明即是分别念， 分别念在智慧中燃烧。 无勤作即是究竟的果。 教言的精华汇聚之精髓， 如大海般汇聚甘露。 精髓的意义是秘密的精华， 明亮的灯盏即是精髓， 是无余汇聚的轮。 精髓是语言所能领悟的， 心性自生即是精髓。 内外秘密坛城汇聚， 生起融入不可得，在精髓中显现。 安住于自生圆满的意境中。 智慧精髓如虚空一般， 无有边际中心，无有取舍。 不取舍的精髓，无我显现。 教言的精华汇聚之精髓， 自性精髓，证悟为大药。 是拔除轮回痛苦的殊胜之药。 若无菩提心的妙药， 勤作的进入，将流转于天界。 大药明明安住于自身， 却不去证悟，反而向外寻觅。 一旦寻得，便知自心即是妙药。 证悟
English
Do not change your faith in the Guru's teachings, Hold the precious Guru as your life. Abandon your own desires, rely on faith. This nature of the precious treasure, Seal it like the mouth of a dead person. For this Bodhicitta of your own mind, Wisdom and ignorance are not different. Confusion and non-confusion are one in awareness. Attachment, discrimination, examination, and all sorts of things, Are inseparable from the nature of wisdom's luminosity. Luminosity spontaneously arises as mind. Bodhicitta is devoid of nature, It appears in meaningful wisdom. Examining all sorts of things with thoughts, It appears due to the cause of wrong habits. The merging of self-aware wisdom, And the initial habit of discrimination, Exist like complete obscurations. For the characteristic of Bodhicitta, There is no beginning, no end. This nature of beginningless samsara, Is originally pure in Bodhicitta. The nature of mind is like the sky, Obscured by sudden images of clouds. It is not the essence, but appears due to conditions. Like the nature of fire and iron, It is not without nature, It does not belong to the three times, like the sky. The nature of Dharmakaya is originally pure. The Sambhogakaya is one's own bliss, The Nirmanakaya appears like a reflection of the moon in water. Undifferentiated awareness is one, Separated from acceptance and rejection, is equality. In the wisdom of Bodhicitta, The essence of equality is the Buddha. The meaning of essence has no effort, The self-arising of meaning is non-dual. The self-awareness of mind is discrimination, Discrimination blazes in wisdom. Effortlessness is the ultimate fruit. This essence of the gathered essence of teachings, Like the ocean, gathers nectar. The meaning of essence is the secret essence, The bright lamp is the essence, It is the wheel of complete gathering. The essence is what can be realized through speech, The self-arising nature of mind is the essence. The inner and outer secret mandalas gather, Arising and merging are unobtainable, it appears in the essence. Abiding in the state of self-arising perfection. The essence of wisdom is like the sky, Without boundaries or center, without acceptance or rejection. The non-accepting essence, selflessness appears. This essence of the gathered essence of teachings, The nature of essence, realize it as the great medicine. It is the supreme medicine that extracts the thorns of samsara. If there is no medicine of Bodhicitta, The entry of effort will wander in the heavens. The great medicine clearly abides within oneself, But without realizing it, one seeks it from elsewhere. Once found, one knows that one's own mind is the medicine. Realization