Tibetan
ས་བྱ་བ་དེའི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཚིག །དྲི་མ་མེད་པ་བཅོས་མ་མེད་པ་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བ། རྣམ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་གནས་མེད་པ། གནས་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་གཡོ་བ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཡེ་ཤེས་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་གྱི་ཕྱིར་དཔེ་དང་བྲལ་བ། དབུས་དང་དབུས་མ་ཡིན་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལས་འདས་པ། ཆུལ་ཙམ་མཆོག་གི་ཡེ་ཤེས་ནི། ལྷའི་དབང་ཕྱུག་གིས་མི་ཤེས་ཁྱབ་འཇུག་དང༌། ལྷ་ཆེན་དང༌། ཚངས་པ་དང༌། བརྒྱ་བྱིན་དང༌། ཉེ་བའི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་མི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མཆོག་གི་ལོངས་སྤྱོད་འཁོར་ལོར་གནས། །མཆོག་གི་རྣམ་པའི་བདུད་རྩི་མཆོག །ཅེས་བྱ་བ་ལ། དྲང་བའི་དོན་གྱི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ལུང་ངོ༌། །རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི་གཞུང་གིས་ངེས་པའི་དོན་གྱི་དོན་འདི་ལྟ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོ་ལ་མཆོག་ གི་དགའ་བ་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་འབྱུང་བའི་ཚེ། གྲངས་མེད་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ན་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང༌། འཆི་བ་མེད་པ་ལ་སྐུ་འབར་བ་དག་དང༌། སྐམ་པར་འགྱུར་བ་སེམས་ཀྱིས་ལ་བརྒྱལ་བ་དེ་ལྟར་མི་ཐུབ་གཟིགས་ནས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོས་རབ་གཏུམ་དགའ་བ་ལ་སྣང་བ་མེད་པར་མཛད་ནས། ཞི་བ་ཆེན་པོའི་མཚན་ཉིད་མཆོག་གི་གྲགས་པ་ཅན་གྱིས་མཐའི་དགའ་བ་ཞེས་རྣམ་པར་སྤྲོས་སོ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་དོན་ནི་སྔར་བཤད་པས། མཆོག་གི་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དགའ་བ་ཐམས་ཅད་དང་སྐད་ཅིག་དང་རོ་རྒྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཆོག་གི་བདུད་རྩི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔལ་ཨིནྡྲ་བྷཱུ་ཏིའི་ཞལ་སྔའི་གཞུང་གིས་མིག་མི་ཐུབ་པའི་སྐབས་སུ། དཔེ་མེད་པའི་བདེ་བ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་མཆོག་གི་བདུད་རྩི། སློབ་དཔོན་ཀུ་ཀུ་རིའི་ཞལ་སྔའི་གཞུང་གིས་མི་བསྐྱོད་པའི་ཕྱིར་མཆོག་གི་བདུད་རྩི། མཆོག་གི་དང་པོ་ནི་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་བཤད་དེ། མཆོག་ལ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ངོ་བོའི་དགའ་བ་ལ། གང་ཞིག་འོད་ཟེར་གྱི་ཚོགས་དེ་ནི་མཆོག་གི་དང་པོའོ། །མཆོག་གི་མཐའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཆོ་ག་འདི་སྐད་གསུངས་ཏེ། ཡང་དག་དྲག་པོའི་མཆོག་ནི་དགའ་བ། གང་ཞིག་ཉེ་བར་ཞི་བ་དེ་ཉིད་དོ། །དེ་ནི་མཆོག་གོ་མཐའོ། །དེ་རུ་བཞུགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། །དེ་རུ་ཤར་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མཆོག་གྲགས་མཐའ་ནི་དགའ་བདེ་མ་ཐག་ཏུ་བྲི་བར་བྱའོ། །སློབ་དཔོན་གཞན་གྱི་གཞུང་གིས་མཆོག་ནི་དང་པོའི་དགའ་བ། མཆོག་གི་མཐའ་ནི་ཆད་པའི་དགའ་བ། དེ་རུ་བཞུགས་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་དགའ་བ། དཔལ་ཨིནྡྲ་བྷཱུ་ཏིའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱི་གཞུང་གིས། མཆོག་གི་དང་པོ་ནི་གཙོ་བོ་ཉིད། མཐའ་ནི་དེའི་མཇུག །བཞུགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྐྱོད་པ་མེད་པས་སོ། །སློབ་དཔོན་ཀུ་ཀུ་རིའི་ཞལ་སྔ་ནས་གྱི་གཞུང་གིས་དེ་དང་འདྲའོ། །ཇི་ལྟར་ཆང་གི་རོ་ནི་བཅུད་ཅེས་བྱ་བ་ལ། རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་གསུངས་ཏེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་དཔེས་ནི་ཇི་ལྟར་ཤིན་ཏུ་སྨིན་པའི་རྒྱུན་འབྲུམ་གྱི་རོ་ལ་དགའ་བ་ཡོད་པ་དེའི་ཕྱིར། ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་གཉིས་ སུ་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རོས་སྔར་མེད་པ་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་ཞི་བའི་དགའ་བ་ཡོད་དོ། །མཆོག་གི་མཐའ་ཡིས་དགའ་བ་ལ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་འགོག །དེའི་ཕྱིར། གཟུགས་དང་བྲལ་བའི་བདག་ཉིད་བཞུགས། །ཐམས་ཅད་བདག་ཉིད་དངོས་པོ་མེད། །ཅེས་པ་ཉིད་མཆོག་གི་དབང་ཕྱུག་གིས་གསུངས་སོ། །མཆོག་གཞན་བདེ་ཆེན་འཁོར་ལོར་ནི། །ཐམས་ཅད་མཐའ་ཡི་མཐའ་ན་བཞུགས། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་གྱིས་སོ། །དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པའི་སློབ་དཔོན་གྱི་གཞུང་གིས། །དོན་ནི་འདི་ལྟར་བཤད་དེ། དཔལ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོ་མཐའི་དགའ་བ། ཞི་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་བཞུགས་པའི་སྐབས་སུ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་འཇིགས་པའི་ཕྱིར་བརྒྱལ་བ། ས་ལ་འགྱེལ་བ་དེ་ལྟར་གཟིགས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཕྱིས་ནས་ཀྱང༌། མཆོག་སྦྱིན་གྱི་སྒྲས་པ་ཅན་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ཆེན་པོའི་དགའ་བར་མཛད་ཅིང་སྣང་བའོ། །བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོ་ཞེས་བྱ་བ། སློབ་དཔོན་ཀུ་ཀུ་རིའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱི་གཞུང་གིས། བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཚོར་བའི་གནས་གསང་བའི་རིན་ཆེན་གྱི་སྙིང་པོའོ། །ཀུན་གྱི་མཐའ་ཡི་མཐའ་ན་བཞུགས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་འདི་སྐད་གསུངས་ཏེ། ཀུན་གྱི་མཐའི་སྒྲ་ནི་མཐའི་དགའ་བའོ། །དེའི་མཐའ་ནི་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དཔལ་ཨིནྡྲ་བྷཱུ་ཏིའི་སྲས་ཀྱི་གཞུང་གིས་ཀུན་གྱི་མཐའ་ནི་དགའ་བྲལ། མཐའ་ན་བཞུགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་རང་བཞིན་གྱི་དགའ་བ། དེའི་ཕྱིར། བལྟ་བར་དགའ་བའི་མཚན་ཉིད་དགའ། །ཐམས་ཅད་མཚན་ཉིད་མིན་དང་བྲལ། །བརྗོད་མེད་མི་ཟད་ཞི་བ་སྟེ། །རང་དགའ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དངོས་ཉིད་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་གསུངས་སོ། །བླ་མའི་ཞབས་ཀྱི་བཀའ་དྲིན་གྱིས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་གྱིས་བཤད་དོ། །སྟེང་འོག་མཉམ་པར་སྐྱོར་བ་ཡི། །ཁ་སྦྱར་གྱི་ནི་དབྱིངས་ཀྱི་
Chinese
那是地的特殊之词。无垢、无造作、离相。因无相故无处所。因无处所故不动，是为智慧虚空之自性之义。因智慧虚空之自性故离譬喻。无中央与非中央，是超越有与无。刹土至上之智慧是，天神之自在不能知晓遍入天，以及大神，还有梵天，以及百施，以及近自在等也不能知晓之义。至上之受用安住于轮。至上之形态之甘露至上。如是说者，是正直之义的薄伽梵之教言。金刚阿阇黎之论典所决定的意义是这样的：薄伽梵大金刚持于至上之喜乐大智慧生起之时，无量之世界中安住的诸佛与菩萨，以及无死而身放光芒者们，以及将要干枯，心识昏厥者，见到如此不能胜任，大金刚持便对极暴喜乐不作意，以寂静大性至上之名声者，广说了边际之喜乐。受用圆满之义已于前述。所谓至上之喜乐，是因一切喜乐与刹那及味道增长之故。所谓至上之甘露，是因是一切产生之因之故。吉祥因陀罗菩提之面授论典中，于眼不能见之时，因体验无譬喻之乐，故为至上之甘露。阿阇黎咕咕日之面授论典中，因不动摇故为至上之甘露。至上之初，是阿阇黎之面授如此说道：于至上完全圆满之自性之喜乐中，凡是光芒之集合，即是至上之初。所谓至上之边际，仪轨中如此说道：真实猛烈之至上是喜乐，凡是接近寂静者，即是彼。彼即是至上之边际。所谓安住于彼，即是彼处生起之义。至上名声边际，应于喜乐之后立即书写。其他阿阇黎之论典中，至上是最初。
English
That is the special word of the earth. Immaculate, uncreated, free from characteristics. Because of the absence of characteristics, there is no place. Because there is no place, it is immovable, which means the nature of the wisdom sky. Because of the nature of the wisdom sky, it is beyond comparison. There is no center and no non-center, which is beyond existence and non-existence. The supreme wisdom of the realm is that the Lord of the Gods cannot know the pervading heavens, as well as the Great God, Brahma, Indra, and the near-sovereign, etc., cannot know. The supreme enjoyment abides in the wheel. The supreme nectar of the supreme form. As it is said, it is the teaching of the Blessed One in the straightforward sense. The meaning determined by the Vajra Master's treatise is as follows: When the great joy and great wisdom of the Blessed One Vajradhara arise, the Buddhas and Bodhisattvas residing in the immeasurable world realms, as well as those who are immortal and whose bodies radiate light, and those who are about to dry up and whose minds are fainting, seeing that they are unable to do so, the great Vajradhara does not pay attention to the extremely fierce joy, and the one with the supreme fame of great peace elaborates on the joy of the boundary. The meaning of perfect enjoyment has been explained before. The so-called supreme joy is because all joys, moments, and tastes increase. The so-called supreme nectar is because it is the cause of all arising. In the oral instruction of glorious Indrabhuti, when the eye cannot see, because of experiencing incomparable bliss, it is the supreme nectar. In the oral instruction of Acharya Kukuri, because it is immovable, it is the supreme nectar. The supreme beginning is what the Acharya said in his oral instruction: In the joy of the supreme and completely perfect nature, whatever is the collection of light is the supreme beginning. The so-called supreme boundary is what the ritual says: The supreme of true fierceness is joy, and whoever is close to peace is that. That is the supreme boundary. The so-called abiding in that means arising in that place. The supreme fame boundary should be written immediately after joy and bliss. In the treatises of other Acharyas, the supreme is the beginning.
Chinese
之喜。殊胜之边是断灭之喜。于彼安住是自性之喜。吉祥印札菩提（Indrabhūti）尊者之教言说：殊胜之初是主尊，边是彼之终。安住之义是无动。 导师咕咕日（Kukkuripa）尊者之教言亦与此相同。如是酒之味是精华之义。金刚导师如是说：以外喻如极熟之庵摩罗果之味有喜，故，世俗与胜义二 无别之菩提心之味有前所未有稀有之寂静之喜。殊胜之边以喜，阻断色等之相。故，安住离色之自性。一切自性无事物。此乃殊胜自在所说。其他殊胜大乐轮中，一切安住于边之边。世尊所说如言而释。成就获得之导师之教言，意义如是宣说：吉祥大金刚持边之喜，安住大寂静之自性之时，如来一切以空性怖畏之故而昏厥，见倒于地，世尊之后亦，以殊胜布施之语者，作稀有大喜且显现。名为大乐轮。导师咕咕日尊者之教言说：大乐是觉受之处，秘密珍宝之精华。安住于一切之边之边，如是说：一切之边之语是边之喜。彼之边是非异分别。吉祥印札菩提之子之教言说：一切之边是离喜，于边安住之义是自性之喜。故，观待喜之体性喜，一切离体性非体性。不可说不可尽寂静，自喜体验之实性金刚萨埵所说。以 गुरु（藏文：བླ་མའི་ཞབས་ཀྱི་，梵文天城体：गुरु，梵文罗马拟音：guru，汉语字面意思：上师）之足之恩德，如是等如言而释。上下平等维系之，结合之界。
English
Of joy. The ultimate end is the joy of cessation. To abide therein is the joy of self-nature. The teachings of the venerable Indrabhūti say: The beginning of the supreme is the chief, the end is its conclusion. The meaning of abiding is immobility. The teachings of the venerable Guru Kukkuripa are similar to this. Just as the taste of wine is called essence. The Vajra Master said thus: By external analogy, just as there is joy in the taste of a very ripe Āmra fruit, therefore, the taste of the Bodhicitta, which is inseparable from the two, conventional and ultimate, has a previously unknown, rare, and peaceful joy. The ultimate end, with joy, obstructs the aspects of form and so on. Therefore, abide in the self-nature that is free from form. All self-nature is without things. This is what the Supreme Lord said. In the other supreme great bliss wheel, all abide at the end of the end. The Blessed One spoke as it is in words. The teachings of the accomplished master say that the meaning is explained as follows: When the glorious Great Vajradhara is in the joy of the end, abiding in the self-nature of great peace, all the Tathagatas faint because of the fear of emptiness, seeing them fall to the ground, the Blessed One also, with the words of supreme giving, creates a rare great joy and manifests. It is called the Great Bliss Wheel. The teachings of the venerable Guru Kukkuripa say: Great bliss is the place of sensation, the essence of the secret jewel. Abiding at the end of all ends, it is said thus: The word 'end of all' is the joy of the end. Its end is the non-differentiation. The teachings of the son of the glorious Indrabhūti say: The end of all is joylessness, and the meaning of abiding at the end is the joy of self-nature. Therefore, the nature of joy is joy to behold, all are free from nature and non-nature. Unspeakable, inexhaustible, peaceful, the reality of experiencing self-joy is what Vajrasattva said. By the grace of the feet of the गुरु（藏文：བླ་མའི་ཞབས་ཀྱི་，梵文天城体：गुरु，梵文罗马拟音：guru，汉语字面意思：guru）, and so on, it is explained as it is in words. The realm of union, which is equally supported above and below.