Tibetan
བས་དང་ཤེས་རབ་ཡང་དག་པར་སྤྱོད་པར་བྱའོ། །གསང་བའི་དོན་གྱིས་སྙིང་གའི་སྙིང་པོའི་ནམ་མཁའ་རུ། དྲི་མེད་ཤེལ་གྱི་ཡི་གེ་བཞིན་དུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕྲེང་བ་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་ནས་བཟློག་པར་བྱས་ནས། སྟེང་གི་འཁོར་ལོ་མན་ཆད་འདྲེན་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གསང་བའི་དོན་གྱི་ནི་ཧའི་ཡིག་འབྲུ་བཏོན་ནས། བཟླས་པའི་རིམ་པ་བཤད་པ་དེ་ནི་དཔལ་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱིའི་གཞུང་ངོ༌། །འཇམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་གི་དགའ་བ་འབྱུང་བའི་དུས་སུ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་མོ་རེག་བྱའི་ཚུལ་དུ་འདོན་པར་བྱའོ། །འདོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཟླས་པ་ཀུན་སྤྱོད་ཀྱི་དོན་དུའོ། །མགྲིན་པ་ཡ་རྐན་འགུལ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་གནས་པ་རྩ་མི་འགུལ་བས་སོ། །སྙིང་ག་རུ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཚོར་བའི་གནས་ནས། གཞན་མར་ནང་གི་རེག་བྱ་འཇམ་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཐབས་ཀྱིས། གསང་བའི་བཟླས་པ་མི་བྱ་ཞེས་སློབ་དཔོན་ཨ་ཀྲ་པུ་ཏིའི་མན་ངག་གོ །གང་གི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེ་བའི་བདག་ཉིད་ལ་དོན་དམ་པས་འགོག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་དགོངས་པའོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དོན་གྱིས་ཤེས་རབ་ནི་གཏུམ་མོའི་ངོ་བོ། །ཐབས་ནི་གཏན་མེད་པའི་བདེ་བ་དེ་ནི་སློབ་ དཔོན་དྲི་མེད་བཤེས་གཉེན་གྱི་གཞུང་ངོ༌། །རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་བྱས་ནས་སེམས་ལ་སོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཞིན་དུ་མི་ཤིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཐུག་པ་མེད་པས་སྐྱེ་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཞེས་བྱའོ། །སློབ་དཔོན་གཞན་མའི་གཞུང་གིས་ནི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་ལས་བྱུང་བ། གང་ཞིག་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རང་བཞིན། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་ནི་འགོག་པའི་གཏན་ལས་གཡོ་བ་མེད་པར་བྱའོ། །ཡེ་ཤེས་འབྱུང་བའི་དོན་གྱིས་དཔལ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གཞུང་གིས། གསང་བའི་བཟླས་པ་ནི་ཆ་དང་ཐིག་ལེ་དང་ཚུལ་དང་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ། སྣང་བ་ལ་སོགས་དང་བྲལ་བའི་བདེ་བའི་རྒྱལ་པོ། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཚོར་བའི་གནས་སུ་མྱོང་བར་བྱའོ། །དེ་ནི་ཡེ་ཤེས་ལས་བྱུང་བའི་སོ་སོར་བསྟན་པའོ། །དཔལ་ཨིནྡྲ་བྷཱུ་ཏིའི་གཞུང་གིས་ནི་ཐིག་ལེ་དང༌། ཚུལ་དང༌། ཆ་དང་བྲལ་བའི་སྣང་བ་གསུམ་གང་ཞིག་ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་གཞན་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་དགའ་བའོ། །དེ་ནི་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ། ཐིག་ལེ་དང་ཚུལ་དང་ཆའི་བདག་ཉིད་པའི་གང་ཞིག་ལོངས་སྤྱོད་དང༌། མི་སྣང་བ་དང༌། དབང་གི་གྲགས་པ་ཅན་ཡེ་ཤེས་དེ་ཡང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་རང་བཞིན་དགའ་བའོ། །དེ་ནི་ཕྱོགས་ཕྱོགས་
Chinese
应当如实地运用方便和智慧。以秘密的意义，在心间精华的虚空中，如无垢水晶的文字一般，菩提心之鬘从幻化轮中逆转，意为从上方的轮开始向下引导。秘密意义是取出“呢”字，所说的念诵次第，是吉祥阿瓦都帝的论典。所谓“柔和”，是指在产生殊胜喜乐之时，以极其细微的触觉方式发出。所谓“发出”，是指念诵是行为的意义。所谓“喉咙、上颚不动”，是指安住于圆满受用之位，脉不动。所谓“在心间”，是指从感受大乐之位，以其他内在触觉柔和的体验方式，不要进行秘密念诵，这是阿杂布底阿阇梨的口诀。为什么呢？因为世俗的安乐自性被胜义所遮蔽之故。以智慧的意义，智慧是拙火的体性。方便是永恒的安乐，这是导师无垢友的论典。结金刚跏趺坐，心等等，是指如金刚般不可摧毁的智慧无尽，故称生起菩提心。其他导师的论典中说，从方便和智慧二者产生，无论何者，都是无有世俗和胜义二者的自性，菩提心应如是安住于不动的遮止之定中。以生起智慧的意义，吉祥大乐论典中说，秘密念诵是没有部分、明点和方式的，远离显现等等的安乐之王，应在感受大乐之位体验。这是从智慧产生的分别开示。吉祥因陀罗菩提的论典中说，明点、方式和部分分离的三种显现，何者是智慧，那是与他不同的自性之喜乐。那是内在自性的方面，明点、方式和部分的自性，无论是受用、不显现和具自在名声的智慧，也是一切形象的自性，自性之喜乐。那是各个方面。
English
One should properly practice skillful means and wisdom. With the meaning of secret, in the sky of the heart's essence, like letters of immaculate crystal, the garland of bodhicitta is reversed from the wheel of manifestation, meaning to draw down from the upper wheel and below. The secret meaning is to extract the syllable "ni," and the explained sequence of recitation is the treatise of glorious Avadhuti. "Gentle" means to utter in an extremely subtle tactile manner at the time of arising supreme joy. "Uttering" means that recitation is for the sake of conduct. "Throat and palate unmoving" means that the veins do not move as one abides in the state of perfect enjoyment. "In the heart" means from the place of feeling great bliss, through the method of experiencing other gentle inner tactile sensations, do not engage in secret recitation, this is the instruction of Acharya Akasha-puti. Why? Because the nature of mundane bliss is obstructed by the ultimate. With the meaning of wisdom, wisdom is the nature of tummo. Skillful means is the eternal bliss, this is the treatise of the teacher Vimalamitra. Having assumed the vajra posture, mind and so on, means that like a vajra, the wisdom is indestructible and endless, hence it is called the arising bodhicitta. In the treatise of other teachers, it is said that whatever arises from the two, skillful means and wisdom, is the nature without the two, mundane and ultimate, the bodhicitta should thus abide immovably in the determination of cessation. With the meaning of arising wisdom, in the treatise of glorious Mahasukha, it is said that secret recitation is without parts, bindus, and modes, the king of bliss free from appearances and so on, should be experienced in the place of feeling great bliss. This is the separate exposition arising from wisdom. In the treatise of glorious Indrabhuti, it is said that the three appearances separated from bindus, modes, and parts, whatever is wisdom, that is the joy of a nature different from others. That is in the aspect of inner self-nature, whatever is the nature of bindus, modes, and parts, whether it is enjoyment, non-appearance, and wisdom with the fame of power, is also the self-nature of all forms, the joy of self-nature. That is in every aspect.