Tibetan
་བ་ནི་འོག་ ཏུ་གཤེགས་སུ་གསོལ་བ། དཔལ་ཨིནྤྲ་བྷཱུ་ཏིའི་གཞུང་གིས། འཛུམས་པ་ནི་ཤུ་ཀྲ། དབྱེ་བ་ནི་རཀྟ། དེ་དག་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་ནི་འདུས་པས་རྡོ་རྗེ་ཆེ། རྡོ་རྗེ་མེ་ལས་ཞི་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་སྤྲོས་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཡང་མཆོག་གི་དགའ་བའི་འོད་ཟེར་གྱིས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་འབར་བ་དང༌། སྲེག་པར་བྱེད་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཞུ་བར་བྱེད་པ་དང༌། རྩ་ལ་ཚིམ་པར་བྱེད་པ་དང༌། དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བྱ་བའི་མཆོད་པ་མཛད་དོ། །དེ་ལྟར་རྩ་ཆེན་པོ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྒྲོན་མ་རང་བཞིན་ཅན། རྩ་ཐམས་ཅད་རྟེན་བྱས་ནས། ཤེས་རབ་དང་གཟུགས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དོན་གྲུབ་པར་མཛད་ཅེས་བཤད་དོ། །སྔར་བསྟན་པའི་གཞན་མ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ། །དེ་རང་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཡེ་ཤེས་ནི། དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ནི་རྣམ་པར་བཞུགས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཞིག་རྫོགས་པའི་རིམ་པས་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང༌། དེ་རང་བདེ་བ་ཆེན་པོ། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་སྒྲ་ནི་སྒྲུབ་ཐབས་ཀྱི་དགོས་པས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པ། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་ཕྱོགས་ལ་ནི་ཕྱིའི་ཤེས་རབ་བསྒྲུབ་པ་དང༌། སྒྲུབ་ཐམས་ཙམ་ལ་འདོད་ཅེས་སློབ་དཔོན་སནྟ་གུཔྟའི་གཞུང་ངོ༌། །གང་གི་ཕྱིར་ཞེ་ན་རྟག་ཏུ་མའི་ཤེས་རབ་བསྙེན་པས། བསམ་གཏན་ལ་འགྲིབ་པ་འོད་བས། དེ་ལྟར་རྒྱུད་ཉིད་ལས་སྔར་འདི་ལྟར་བསྟན། བལྟ་བ་ཙམ་ནི་དགོས་པ་སྟེ། །དེ་བཞིན་ཀུན་ལ་རྟག་ཏུ་མིན། །ཕྱེ་ནས་རྣམ་རྟོག་སྐྱེ་བར་བྱེད། །དེས་ནི་དངོས་གྲུབ་མི་ཐོབ་པ། །དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ནི་རྣམ་པར་བཞུགས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྒྲས་ནི་བདག་པོ་དེ་ལ། བདེ་བ་ཆེན་པོ་རྟག་ཏུ་ཤར། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ཡང་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལ། རྟེན་དང་བརྟེན་པ་ལ་དབྱེར་མེད་པ་དཔལ་ཨིནྡྲ་བྷཱུ་ཏིའི་གཞུང་ངོ༌། །ཀུན་རྫོབ་དང་ནི་དམ་པའི་དོན། །གཉིས་སུ་དབྱེ་བའི་བདེ་བ་ཆེན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་གཟུགས་ཅན་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ལས་འབྱུང་ངོ༌། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ལས། ཐ་མལ་པ་མ་ཡིན་པའི་དགའ་བ་རྣམས་ལ་ཤར་པའི་དུས། དགའ་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །དོན་དམ་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རང་ལས་ འགྱུར་བ་དེ་རྣམས་སོགས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་ནོ། །སྣང་བ་རེག་བྱ་འདུས་པ་དང༌། འགྲོ་བ་དེ་ནི་བཞི་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདག་ཉིད། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་དབང་བསྐུར་བའི་
Chinese
是下 降临。吉祥的印札菩提（Indrabhuti）的论典中说，微笑是 ശുཀྲ་（śukra，梵文天城体：शुक्र，梵文罗马拟音：śukra，汉语字面意思：精液），区分是རཀྟ་（rakta，梵文天城体：रक्त，梵文罗马拟音：rakta，汉语字面意思：血）。将它们混合在一起，就是结合，因此是伟大的金刚。金刚比火更具有寂静的自性，虽然不是无所作为，但由于遍布着至高喜乐的光芒，所以燃烧，焚烧，使菩提心融化，使脉充满，并为坛城进行事业的供养。因此，伟大的脉是无所作为的智慧之灯的自性。所有脉都作为基础，通过智慧和形象，成就了超越世间的智慧和智慧的意义，如是说。先前所示的“其他”与声音相同。那自生的大乐智慧是，在坛城中安住。意思是说，通过圆满次第获得智慧和智慧的灌顶，那就是自生的大乐。生起次第的声音是通过修法获得大乐的必要。在生起次第方面，是为了修持外在的智慧，并且仅仅是为了修持，这是桑塔古普塔（Śāntigupta）论典的观点。为什么呢？因为总是亲近母性的智慧，禅定会减少光芒。因此，经典本身先前这样显示：仅仅观看是必要的，但并非总是对所有事物都如此。分开后会产生分别念，因此不会获得成就。在坛城中安住，意思是说，坛城的声音是指那个主人，大乐总是升起。这是它的意思。在坛城中也有大乐，依和所依没有区别，这是吉祥的印札菩提（Indrabhuti）的论典。“世俗和胜义，区分二者的喜乐”，意思是说，从世俗的形象，大乐的智慧和智慧中产生。为什么呢？因为从智慧和智慧中，在非凡的喜乐升起之时，从喜乐等中认识到大乐的形态。胜义谛，意思是说，从自身 变化的事物等等，对于这些，声音是相同的。显现、触觉、结合，以及行走，那就是第四个，意思是说，显现是指世俗的自性，智慧和智慧的灌顶。
English
is down to descend. In the treatise of glorious Indrabhuti, smiling is śukra (Sanskrit: शुक्र, Romanization: śukra, literal meaning: semen), and differentiation is rakta (Sanskrit: रक्त, Romanization: rakta, literal meaning: blood). Combining them together is union, hence it is the great vajra. The vajra is more peaceful in nature than fire, although it is not inaction, but because it is pervaded by the radiance of supreme joy, it burns, incinerates, melts the bodhicitta, fills the channels, and makes offerings for the activities of the mandala. Therefore, the great channel is the nature of the lamp of inaction wisdom. With all channels as the basis, through wisdom and form, the meaning of wisdom and wisdom that transcends the world is accomplished, so it is said. The previously shown "other" is the same as the sound. That self-born great bliss wisdom is, abiding in the mandala. It means that through the completion stage, one obtains the empowerment of wisdom and wisdom, that is the self-born great bliss. The sound of the generation stage is the necessity of obtaining great bliss through practice. In terms of the generation stage, it is to practice external wisdom, and it is only for practice, which is the view of Śāntigupta's treatise. Why? Because always being close to the wisdom of the mother, meditation will reduce radiance. Therefore, the tantra itself previously showed this: merely looking is necessary, but it is not always so for all things. Separating will generate discursive thoughts, therefore one will not obtain accomplishment. Abiding in the mandala means that the sound of the mandala refers to that master, great bliss always arises. This is its meaning. There is also great bliss in the mandala, there is no difference between the support and the supported, this is the treatise of glorious Indrabhuti. "Conventional and ultimate, the great bliss that distinguishes the two," means that it arises from the conventional form, the wisdom and wisdom of great bliss. Why? Because from wisdom and wisdom, at the time when extraordinary joys arise, from joy and so on, one recognizes the form of great bliss. Ultimate truth, means that from oneself things that change, etc., for these, the sound is the same. Appearance, touch, union, and walking, that is the fourth, means that appearance refers to the nature of the conventional, the empowerment of wisdom and wisdom.
Tibetan
དུས་སུ་བདག་མེད་མའི་རང་བཞིན་ཤེས་རབ་མ་ལ་སྤྱན་གཟིགས་པར་བྱེད་པའི་བྱིན་རླབས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སློབ་དཔོན་ཤ་བ་རིའི་གཞུང་གིས་ནི་དགའ་བ་བཞི་པ། སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་བཞི་རྩ་བར་གྱུར་པ། རྒྱུར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དཔལ་ཨིནྡྲ་བྷཱུ་ཏིའི་གཞུང་གིས་སྣང་བ་ནི་ལམ། རེག་བྱ་ནི་བྱེད་པ་པོ། འདུས་པ་ནི་བྱ་བ། འགྲོ་བ་ནི་འབྲས་བུ། གཞན་མ་སྲིད་པ་དང་བྲལ་བ་ཞེས་མཐའ་ཡན་ཆད་སྒྲ་ཇི་བཞིན་གྱིས་དེ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དགའ་བ་བཞིའོ། །དེ་ནི་རེ་གཞིག་དགའ་བ་བཞི་ལ་བསྟན་པ་ཙམ། ད་ནི་དགའ་བ་བཅུ་དྲུག་གི་བྱེ་བྲག་གིས། གང་ཞིག་དགའ་བ་བཞི་ལ་སྦྱོར་བ་དེ་ལ་དང་པོའི་དགའ་བ་རྣམས་ལ་རྒྱུད་ཀྱི་གོ་རིམས་ཀྱིས། སློབ་དཔོན་ཛྙཱ་ན་མཱུ་རྟིའི་གཞུང་གིས་འདི་སྐད་བཤད་དེ། ཤེས་རབ་མ་ལ་སྤྱན་གཟིགས་པ་དང༌། འཁྱུད་པས་དང་པོའི་སྦྱོར་བའི་དང་པོ་འདོད་པའི་དགའ་བ། གཉིས་པ་འདར་བའི་དགའ་བ། གསུམ་པ་འགྲོ་བའི་དགའ་བ། བཞི་པ་དགའ་བ་ཉིད། དེ་ནི་རང་པོའི་དགའ་བའོ། །པདྨ་དང་རྡོ་རྗེ་གཉིས་ཀྱི་འདུས་པའི་འདོད་པ་རྒྱས་པ་ལས། སྦྱོར་བ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་རྒྱས་བའི་དགའ་བ། གཉིས་པ་སྟོབས་ཀྱི་དགའ་བ། གསུམ་པ་འབྱུང་བའི་དགའ་བ། བཞི་པ་མཆོག་གི་དགའ་བ་ཉིད། དེ་ནི་སྦྱོར་བ་གཉིས་པའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འགྲོ་བའི་སྐབས་སུ་གསུམ་པའི་སྦྱོར་བའི་དང་པོ་འབར་བའི་དགའ་བ། གཉིས་པ་ཐིག་ལེའི་དགའ་བ། གསུམ་པ་མྱོངས་པའི་དགའ་བ། བཞི་པ་ཆད་པའི་དགའ་བ་ཉིད་དོ། །སྦྱོར་བ་བཞི་པའི་དང་པོ། ཨུ་ཏའི་དགའ་བ། གཉིས་པ་ཚུལ་གྱི་དགའ་བ། གསུམ་པ་ཉིད་ལོག་པའི་དགའ་བ། བཞི་པ་རང་བཞིན་དགའ་བ་ཉིད། དེ་ལྟ་བུའི་སྦྱོར་བའི་དགའ་བ་བཅུ་དྲུག་གོ །སློབ་དཔོན་བཱི་ར་བྷཱུ་ཏིའི་གཞུང་གིས་རྩ་བས་ནི་དགའ་བ་བཞི། དེ་ལ་ཡང་ཤེས་རབ་མ་ལས་སྤྱན་གཟིགས་པའི་རྒྱུད་ལས་འབྱུང་ངོ༌། །གང་ཞིག་འདོད་པའི་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་ནི་དགའ་བ་རྣམས་ངེས་པར་བསྟན་པའི་མཚན་ཉིད། གང་ཞིག་གཙོ་རབ་ཀྱི་དོན་དེ་ནི་ སོ་སོར་བསྟན་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ནི་ཨུ་ཏའི་དགུག་པ་ལ་སོགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དཔལ་ཨིནྡྲ་བྷཱུ་ཏིའི་གཞུང་གིས་ནི་ཨུ་ཏའི་དགུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་སྦྱོར་བས་རྟེན་མེད་པའི་རང་བཞིན་བདེ་བ་གཉིས་སུ་མྱོང་བའོ། །སློབ་དཔོན་བཱི་ར་བྷཱུ་ཏིའི་གཞུང་གིས་ནི་ཤེས་རབ་ལས་སླར་བདེ་བ་དགུག་པར་བྱེད་པ། གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་ཞུ་བ་པོ་རྣམས་ལ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བའི་ཚིག་གོ །ཐིགས་པ་གསུམ
Chinese
这是关于在时轮中观见无我之自性智慧母的加持之意义。夏瓦里的论典认为是四喜，显现等四者是根本，是因之意义。吉祥的印札菩提的论典认为，显现是道，触是作者，聚合是事业，行是果，其他与不存在和分离，直到尽头，如其字面意义，由此产生的次第是四喜。这仅仅是略微地阐述了四喜。现在以十六喜的差别来阐述。无论何者与四喜结合，对于最初的喜，以次第的顺序。智成就论典这样说道：观见智慧母，以及拥抱，是最初结合的第一个欲喜，第二个颤抖的喜，第三个行走的喜，第四个喜本身。这是自性的喜。莲花和金刚二者的聚合之欲增长，结合二者的第一个增长的喜，第二个力量的喜，第三个产生的喜，第四个最胜的喜本身。这是第二个结合。在菩提心行走的时候，第三个结合的第一个燃烧的喜，第二个明点的喜，第三个体验的喜，第四个断绝的喜本身。这是第三个结合。第四个结合的第一个，乌达的喜，第二个仪轨的喜，第三个自身返回的喜，第四个自性喜本身。像这样的结合之喜有十六种。比拉菩提论典认为是根本的四喜，那也是从观见智慧母的续部中产生的。无论是欲喜等，那是对于喜的确定阐述之相。无论是主要之义，那是对于各自阐述之相。这是关于乌达的勾招等。吉祥的印札菩提的论典认为是，乌达的勾招是指以圆满次第的结合，无所依之自性，体验二种安乐。比拉菩提的论典认为是，从智慧中再次勾招安乐。无论何者，这个词是为了让祈请者们理解的语句。三个明点。
English
This is about the meaning of the blessing of seeing the self-nature wisdom mother in the Kalachakra. The Shavari's treatise considers it as the four joys, the four such as appearance are fundamental, the meaning of being the cause. The glorious Indrabhuti's treatise considers appearance as the path, touch as the agent, aggregation as the action, going as the result, others and non-existence and separation, until the end, as the literal meaning, the sequence of arising from this is the four joys. This is only a slight explanation of the four joys. Now, with the difference of the sixteen joys. Whatever is combined with the four joys, for the first joy, in the order of the sequence. The Jnanamurti's treatise says this: Seeing the wisdom mother, and embracing, is the first desire joy of the first union, the second trembling joy, the third walking joy, the fourth joy itself. This is the joy of self-nature. From the desire of the union of the lotus and the vajra, the first increasing joy of the two unions, the second power joy, the third arising joy, the fourth supreme joy itself. This is the second union. When the bodhicitta is walking, the first burning joy of the third union, the second drop joy, the third experiencing joy, the fourth cutting joy itself. This is the third union. The first of the fourth union, the Uta joy, the second ritual joy, the third self-returning joy, the fourth self-nature joy itself. Such union joys are sixteen kinds. The Birabhuti's treatise considers the fundamental four joys, which also arise from the tantra of seeing the wisdom mother. Whether it is desire joy etc., that is the characteristic of the definite explanation of joy. Whatever is the main meaning, that is the characteristic of the individual explanation. This is about the Uta's summoning etc. The glorious Indrabhuti's treatise considers that the Uta's summoning refers to the union of the perfect order, the self-nature of no support, experiencing two kinds of bliss. The Birabhuti's treatise considers that it is to summon bliss again from wisdom. Whatever it is, this word is a statement for the petitioners to understand. Three drops.