Tibetan
ལ་བར་བསྟན་པ་ནི། བདག་ཅེས་བྱ་བ་རྟོག་པ་སྟེ། །དེས་ན་དེ་ཡང་གཏང་བར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། བདག་དག་གོ་བདག་མ་དག་གོ་ཞེས་གཏང་བར་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འགྱུར་བ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་དྲི་མ་དང་བཅས་པ་དང༌། དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་མེད་པས་ན་འགྱུར་བ་མེད་ཅིང་རང་ཉིད་ལ་དྲི་མས་གོས་པའི་དོགས་པ་ཡང་མེད་དོ། །རྒྱུ་དེས་ན། དག་པའི་གནས་ལ་འདུན་པ་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། མ་དག་པ་མེད་པས་ན་དག་པ་ལ་འདོད་པ་མི་སྐྱེའོ། །ད་ནི་ཐོག་མ་དང་ཐ་མའི་མཐའ་དང་བྲལ་བ་སྟོན་ཏེ། དང་པོ་ནི་འཁོར་བའི་ཐོག་མའོ། །ཐ་མ་ནི་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །མཐའ་དེ་གཉིས་ནམ་མཁའ་དང་བྲལ་བ་གྲོལ་བ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་རྣལ་འབྱོར་པས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ད་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་བའི་སྙིང་རྗེ་ཅན་གྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པར་མི་བྱ་སྟེ། སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ཇི་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ཡང་ཡོད་ཅེ་འམ། མེད་ཅེས་སྒྲོ་བཏགས་པ་དང་དབང་བསྐུར་བའི་གདམས་ངག་སྦྱིན་པར་བྱ་སྟེ། སྒྱུ་མ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་སྤྲོས་པ་བཞི་འམ་བཅུ་དྲུག་དང་བྲལ་བས་ན་སེམས་འོད་གསལ་བའི་རང་བཞིན་ལ་ཤེས་རབ་ཅེས་གྲགས་སོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་བཤད་ནས། ད་ནི་ཐབས་ཀྱི་རང་བཞིན་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ཡིད་བཞིན་ནོར་ལྟར་སེམས་ཅན་དོན། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སེམས་རང་རིག་པ་འོད་གསལ་བ་ལ་སེམས་ཅན་ཅི་ལྟར་མོས་པ་ལྟར་སྣང་བས་ན་སེམས་ཅན་དོན་ནོ། །མ་ལུས་བྱེད་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣོད་དང་བཅུད་མ་ལུས་པ་སེམས་འོད་གསལ་བའི་སྣང་བ་ཡིན་པས་ན་མ་ལུས་བྱེད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་སྒྱུ་མ་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བས་ན་སྙིང་རྗེའོ། །དེ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་དམིགས་པས་ན་དམིགས་པ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེའོ། །སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་བས་ན། དམིགས་པ་མེད་པའི་གནས་ཞེས་གྲགས། །ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཐབས་ཀྱི་རང་བཞིན་བསྟན་ནས། ད་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རང་བཞིན་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡང་བསྒོམ་པ་གསུམ་ལས་སྒོམ་པ་དང་པོ་ནི་མཚན་ཉིད་ལྔ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། མངོན་སུམ་གྱི་ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད་དང༌། ཡོན་ཏན་གྱི་མཚན་ཉིད་དང༌། གློ་བུར་གྱི་མཚན་ཉིད་དང༌། གློ་བུར་དང་བྲལ་བའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་བློ་དང་ལྷན་ཅིག་གཅིག་ཏུ་གྱུ
Chinese
关于显示的差别是：所谓“我”是分别念。因此，也应该舍弃它。这样说了，就应该舍弃“我是清净的，我是不清净的”。那是什么原因呢？因为说了“没有改变”。法界是没有染污和没有脱离染污的，因此没有改变，并且自己也没有被染污沾染的疑虑。因为这个原因，所以说了“对清净的处所没有希求”。因为没有不清净，所以不会生起对清净的希求。现在显示脱离了初始和最终的边。初始是轮回的初始。最终是无余涅槃，因为没有剩余的蕴。瑜伽士应该观修这两种边，如同虚空般脱离虚空。现在，具有脱离有和无之边的慈悲心的人，不应该背离众生的利益。如同幻化的人一样，众生也是存在或者不存在，应该给予虚构和灌顶的教诲。因为和幻化没有差别。像这样，因为脱离了四种或十六种戏论，所以心的光明自性被称为智慧。像这样，在解释了智慧的自性之后，现在将要解释方便的自性。说了“如意宝般利益众生”。因为心是自证的光明，所以显现为众生如何喜好的样子，因此是利益众生。所谓“成办一切的大悲心”，是指器和情器的一切都是心光明的分显，因此称为成办一切。它本身脱离了幻化的痛苦，因此是慈悲。而且，因为它缘于法界，所以是无缘的慈悲。因为它成为佛和菩萨的行境，所以，被称为“无缘的处所”。像这样，在显示了方便的自性之后，现在将要显示双运的自性。像这样，在三种禅定中，第一种禅定具有五种特征，即双运的特征、现观道的特征、功德的特征、暂时的特征和脱离暂时的特征。其中，双运的特征是与智慧融为一体。
English
Regarding the display of differences: The so-called "I" is conceptual thought. Therefore, it should also be abandoned. Having said this, one should abandon "I am pure, I am impure." What is the reason for this? Because it is said, "There is no change." The realm of reality is without defilement and without separation from defilement, therefore there is no change, and there is no doubt that one is tainted by defilement. For this reason, it is said, "There is no desire for a pure place." Because there is no impurity, there is no desire for purity. Now, it shows detachment from the beginning and the end. The beginning is the beginning of samsara. The end is nirvana without remainder, because there are no remaining aggregates. Yogis should meditate on these two extremes as being detached from space, like space. Now, a compassionate person who is free from the extremes of existence and non-existence should not turn away from the benefit of sentient beings. Just as with an illusory person, sentient beings are either existent or nonexistent, and one should bestow the teachings of fabrication and empowerment. Because there is no difference from illusion. In this way, because it is free from the four or sixteen elaborations, the luminous nature of mind is called wisdom. Having explained the nature of wisdom in this way, now the nature of skillful means will be explained. It is said, "Like a wish-fulfilling jewel, it benefits sentient beings." Because the mind is self-aware luminosity, it appears as whatever sentient beings desire, therefore it benefits sentient beings. The so-called "great compassion that accomplishes everything" means that all of the container and its contents are manifestations of the mind's luminosity, therefore it is called accomplishing everything. It itself is free from the suffering of illusion, therefore it is compassion. Moreover, because it is focused on the realm of reality, it is compassion without focus. Because it becomes the field of activity of Buddhas and Bodhisattvas, it is called "the place without focus." Having shown the nature of skillful means in this way, now the nature of union will be shown. In this way, among the three meditations, the first meditation has five characteristics: the characteristic of union, the characteristic of the path of direct perception, the characteristic of qualities, the characteristic of temporariness, and the characteristic of being free from temporariness. Among these, the characteristic of union is becoming one with wisdom.