Tibetan
་པ་ཉིད་ཅིང༌། དེ་དག་ཅུང་ཟད་མེད་དེ། སེམས་ནི་གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་འབྱུང་བའོ་ཞེས་པས་དངོས་པོ་སྟེ། སྔར་མེད་པ་ཉིད་འབྱུང་བ་ཁོ་ན་ལ་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱ་ཞིང༌། དོན་དམ་པར་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ཉམས་པའི་ངོ་བོ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་མེད་དོ། །ཚད་མ་གང་གིས་འདི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པ་དེ་ནི་བདག་ཅག་གིས་རྒྱས་པ་དང་བཅས་པར་དེ་བུ་ མའི་སྙེ་མར་ཉེ་བར་བཀོད་ཅིང༌། ཐུབ་པའི་དགོངས་པའི་རྒྱན་དུ་ཡང་ལུང་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་སྟེ། མདོར་བསྡུས་པས་འཇིགས་པ་མེད་པའི་གཞུང་འགྲེལ་དུའོ། །དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་མེད་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་བརྟེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དེ་དག་གིས་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན། ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མེད་ན་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཁོ་ན་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བ་སྟེ། གང་ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་གིས་ངེས་པར་དཔྱད་པ་ལས་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་སྐྱེས་པ་ན་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མ་མཐོང་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མཐོང་ཡང་མཐོང་བ་མེད་པའོ། །འདི་འདྲ་བ་ཁོ་ན་མཐོང་བ་མེད་པར་མངོན་པར་དགོངས་ཀྱི་གཉིད་ལོག་པ་དང་མིག་བཙུམས་པ་དག་གི་བཞིན་དུ་གང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཐེ་ཚོམ་གྱི་ས་བོན་དང་བྲལ་བ་ཁོ་ན་ལས་གཟུགས་ལ་སོགས་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་བསལ་བར་བྱའི་ཚེར་མ་འདོན་པར་བྱ་བ་བཞིན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ངེས་པའོ། །དེ་ལྟར་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དང་རང་གི་དངོས་པོ་དང་གཞན་གྱི་དངོས་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བསལ་བས་ཐམས་ཅད་ལས་ཡིད་བསྡུས་ཏེ། ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བསམ་སྟེ། དེ་གསུངས་པ། གང་ཚེ་དངོས་དང་དངོས་མེད་དག །བློ་ཡི་མདུན་ན་མི་གནས་པ། །དེ་ཚེ་རྣམ་པ་གཞན་མེད་པས། །དམིགས་པ་མེད་པར་རབ་ཏུ་ཞི། །ཞེས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་དེ་ལྟར་མི་སེམས་པ་ལས་གང་བླ་མའི་བཀའ་དྲིན་གྱིས་རྟོགས་པ་ཁོ་ནའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཤེས་རབ་མ་བསྐྱེད་དེ། ཚད་མ་དང་གཞལ་བྱའི་ཆ་ཡང་དག་པར་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན། ཀུན་རྫོབ་པའི་རང་གསལ་བའི་རང་བཞིན་སྤྲོས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྤྲོས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་འཁོར་བའི་རང
Chinese
是这样的。那些少许也没有。心是远离一和多的自性，因此是无自性的缘故。或者说，以“生”来说，事物是指，先前没有的才被安立为生，但胜义中也没有生，因此事物的体性也是没有的。正因为如此，它坏灭的体性，也就是事物没有的体性也没有。以何种量成立这是无自性的呢？我们已经以广大的方式，在《女儿的穗》中详细阐述了，并且在《能仁的意趣庄严》中也遵循了经文，在简略的《无畏论释》中也是如此。因此，由于事物和非事物的自性不存在，所以一切戏论都不存在。因为它们依赖于事物和非事物，所以被它们所遍及。如果没有遍及者，那么被遍及者也不存在。这才是真正的见。当以智慧之眼确定地观察，从而生起真实的智慧之光时，一切法都不可见。因此，安住于一切行为中的真如瑜伽士们，虽然见到一切法，但却没有见到。只有像这样才是真正的不可见，而不是像睡着或闭着眼睛那样，因为他们不作意。只有远离怀疑的种子，才能像拔除刺一样，消除对色等显现的执着，这是确定的。因此，通过消除对事物和非事物，以及自物和他物等的作意，从一切中收摄心意，什么也不想。如是说：何时事物与非事物，不住于心识之前，尔时没有其他相，无所缘而寂灭。如是。瑜伽士不如此思，而是凭借上师的恩德，生起仅仅是证悟的薄伽梵母般若波罗蜜多，因为与量和所量之分完全分离，所以世俗的自明自性是无戏论的，因此是戏论之性的轮回的自
English
It is just like that. There is not even a little of those. Since the mind is devoid of the nature of one and many, it is without nature. Or, by saying "arising," things refer to that which did not exist before and is established as arising, but since there is no arising in the ultimate sense, the very essence of things is without essence. For that very reason, the nature of its decay, the very nature of the non-existence of things, does not exist either. By what valid cognition is it proven that this is without nature? We have arranged it in detail in "The Ear of a Daughter," and in "The Ornament of the Sugata's Intent" we also follow the scriptures, and in the concise "Commentary on Fearlessness." Therefore, since the nature of things and non-things does not exist, all elaborations do not exist, since they depend on things and non-things, and since they are pervaded by them, if there is no pervader, then there is nothing to be pervaded. This alone is seeing the suchness. When, through certain examination with the eye of wisdom, the light of true wisdom arises, then all phenomena are unseen. Therefore, those yogis of suchness who abide in all conduct, although they see all phenomena, do not see. Only something like this is manifestly conceived as unseen, but not by those who do not pay attention, like those who are asleep or have their eyes closed. It is certain that only by being free from the seed of doubt can one eliminate the manifest clinging to form and so on, just as one extracts a thorn. Thus, by eliminating the attention to things and non-things, and to one's own things and the things of others, one withdraws the mind from everything and does not think of anything at all. It is said: When things and non-things do not abide before the mind, then there is no other aspect, utterly pacified without an object. So it is. The yogi does not think like that, but by the kindness of the lama, he generates the Bhagavati Prajnaparamita, who is only realized, because she is completely separated from the divisions of valid cognition and what is to be measured, so the self-illuminating nature of conventional truth is without elaboration, therefore the self of samsara, which is the nature of elaboration,
Tibetan
་བཞིན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོགས་དང་བྲལ་བ་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་རང་གི་ངོ་བོའོ། །དེ་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་ནས་དེའི་མཐུ་ལས། ཀྱེ་མ་མ་ལ་གཏི་ མུག་གི་ནུས་པ་གང་གིས་སེམས་ཅན་འདི་རྣམས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཡང་བདག་ཉིད་མ་རྟོགས་ཏེ། འདི་རྣམས་ཅི་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱ་ཞེས་པ་རྣམ་པར་བསམས་ནས། དེའི་བདག་ཉིད་ཁོ་ན་ར་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་དམིགས་ནས་དམིགས་པ་མེད་པའི་ངོ་བོའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སྐྱེའོ། །དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཁོ་ནའི་རྫོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ངོ་བོའི་བདག་ཉིད་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཤེས་རབ་མ་མིང་གཞན་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་མོ་དང་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དབྱེར་མེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་ལྟའོ། །དེའི་ཚེ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་དག་དེའི་བདག་ཉིད་དེ། དེ་ཡང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་རྣལ་འབྱོར་རོ། །དེ་ལ་གང་ཆོ་གང་གི་ཚེ་སེམས་བརྟན་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ་དང་དེའི་ཚེ་ཁོ་ན་མཉམ་པར་གཞག་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཏེ། གཞན་གྱི་ཚེ་ནི་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཁོ་ནའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ལ་ཕྱག་རྒྱའི་རྣལ་འབྱོར་མེད་ཀྱང་མཉམ་པར་གཞག་པའི་རྣལ་འབྱོར་དུ་ཉེ་བར་བསྟན་ཏེ། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཐབས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མཉམ་པར་མི་རྟོག་པར་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་ནི་ཕྱག་རྒྱའི་རྣལ་འབྱོར་ཁོ་ན་ལས་སོ། །སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་དག་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་འདི་ཁོ་ན་ནི། སོ་སོར་སྡུད་དང་བསམ་གཏན་དང༌། །སྲོག་རྩོལ་དེ་བཞིན་འཛིན་པ་དང༌། །རྗེས་སུ་དྲན་དང་ཏིང་འཛིན་ཏེ། །རྣལ་འབྱོར་ཡན་ལག་དྲུག་ཏུ་འདོད། །ཅེས་འདུས་པ་ཕྱི་མར་གསུངས་པའི་ཡན་ལག་དྲུག་གི་རྣལ་འབྱོར་རོ། །དེ་ལྟར་ནི་གཞོན་ནུ་མའི་པྲ་ཕབ་པ་ན་མཐོང་བཞིན་དུ་དབང་པོ་རྣམས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་རང་གི་ཡུལ་རྣམས་ལ་མ་ཆགས་པ་ནི་སོ་སོར་སྡུད་པ་སྟེ། སོ་སོར་དེ་རྣམས་ལས་དབང་པོ་རྣམས་སྡུད་ཅིང་འགུགས་པའོ་ཞེས་བྱས་ནས་སོ། །ད་ལས་རྣམ་པར་གཡེང་བ་དང་བྲལ་བས་བསམ་གཏན་ཏེ། དེ་ཡང་རྟོག་པ་དངོས་པོ་མེད་པར་རྟོག་པ་དང༌། དཔྱོད་པ་དངོས་པོའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་དང༌། དེ་ལྟར་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་ལ་བཀློག་པས་ཡིད་ཙམ་པ་ནང་དུ་ཕྱོགས་པས། ལྷའི་བདག་ཉིད་དུ་དམིགས་བཞིན་པ་བླ་ན་མེད་པའི་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་རོ་གཅིག་པར་རྣམ་པར་
Chinese
犹如远离苦难之聚，乃是极乐之自性。以不见之相而现证，由彼之威力，噫！何等愚痴之力，令此等有情虽具涅槃之自性，然未自觉？当如何令此等觉悟？如是思惟，以彼之自性唯独观照一切众生，生起无所缘之自性的大悲。彼之自性者，乃是圆满坛城之自性，一切事物之自性，大悲之自性，即是薄伽梵母般若母，别名大印母，为彼之自性故，观为无别之自性。彼时，空性与悲心即是彼之自性。彼即是不分别之瑜伽。于彼，于何等之时心能坚固，即于彼时，唯于彼时乃是等住之瑜伽。于其他之时，唯是不等住之瑜伽。是故，于圆满次第虽无手印瑜伽，然已近于开示等住之瑜伽。以大乐之方便，于一切法不分别而安住之故。大手印之成就唯从手印瑜伽而生。空性与悲心即是彼之自性的此瑜伽即是：各别摄持与禅定，如是命勤与执持，随念与三摩地，是名瑜伽六支。如是于后集所说之六支瑜伽。如是，如于少女揭开面纱时所见，诸根以空性与一味性而不执着于自境，即是各别摄持。谓从彼等各别摄持诸根并牵引之。今由此远离散乱，即是禅定。彼即是于无事物之分别与于事物之空性自性中分别，如是于外境诵读，唯心向内， 如观想为天之自性，即是无上智慧与方便一味性而分别。
English
Like being free from the collection of suffering, it is the very nature of supreme joy. Realizing it manifestly in an invisible manner, by its power, alas! What power of ignorance causes these sentient beings, though possessing the nature of nirvana, not to realize themselves? How should these be made to realize? Thinking thus, contemplating all beings solely as its nature, great compassion of the nature of non-objectification arises. The nature of that, the nature of the complete mandala, the nature of all things, the nature of great compassion, is the Bhagavati Mother Prajna, another name for the Great Seal Mother, and for the sake of its nature, it is seen as an inseparable nature. At that time, emptiness and compassion are its nature. That is non-conceptual yoga. In that, at whatever time the mind becomes stable, at that time and only at that time is the yoga of equipoise. At other times, it is only the yoga of non-equipoise. Therefore, although there is no hand seal yoga in the perfection stage, it is shown to be close to the yoga of equipoise. Because of abiding without conceptualizing all dharmas by the means of great bliss. The siddhi of the Great Seal comes only from the hand seal yoga. This yoga of emptiness and compassion as its nature is: separate gathering and meditation, likewise life force and holding, mindfulness and samadhi, these are considered the six limbs of yoga. Thus, the six-limbed yoga spoken of in the later collection. Thus, as seen when a young woman's veil is lifted, the senses, with emptiness and oneness, do not cling to their own objects, which is separate gathering. It means separately gathering and attracting the senses from those. Now, being free from distraction from this is meditation. That is, distinguishing between the non-existence of things and distinguishing in the nature of the emptiness of things, thus reciting in external objects, with only the mind turned inward, like contemplating the nature of a deity, it is distinguishing the oneness of supreme wisdom and means.