Tibetan
་པ་དེ་ཡང་འདི་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་ལ་དམིགས་པ་ན་མ་དག་པའི་ངོ་བོ་མེད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སོ། །གང་ཡང་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པའི་ རིགས་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་གདུལ་བའི་དོན་དུ་གསུངས་པ་དེ་ཡང་འདི་རྣམས་དེའི་ངོ་བོར་སྤྲོས་ནས་ལས་དང་པོ་པ་རྣམས་ཀྱི་དོར་དེ་ལྟར་རྗེས་སུ་གནས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རང་ཉིད་དེ་ལྟར་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཞན་རྣམས་དེ་ལྟར་གནས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རིགས་ལྔ་པོ་འདི་རྣམས་ཡིན་ན་འོ་ན་ཅི་ལྟར་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་འདིར་ནང་དུ་འདུ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ན། དགེ་བའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལྟར་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བདེ་བ་ཉེ་བར་སྡུད་པར་འདོད་པའམ་མཉེན་པའི་སེམས་ནི་བྱམས་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་བསལ་བར་འདོད་པའམ་ཕན་པའི་སེམས་ནི་སྙིང་རྗེའོ། །གཞན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་རྗེས་སུ་ཆགས་པའི་རྣམ་པའམ་བདེ་བ་དང་མི་འབྲལ་བར་འདོད་པ་ནི་དགའ་བའོ། །ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱེད་པའམ་སེམས་མི་བསྐྱོད་པ་ནི་བཏང་སྙོམས་སོ། །རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ཁོ་ནའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་བརྒྱད་ལ་བཏང་སྙོམས་པ་ཡང་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་དག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་འདི་རྣམས་གཏི་མུག་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོར་གསལ་བ་ཁོ་ན་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡང་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་སྤྱན་མ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་གཏི་མུག་དགའ་མ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་རྣམས་ཀྱིས་འདུས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་གསུངས་ཤིང་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རིགས་པ་ལས་དགེ་བ་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱ་བ་ཁོ་ན་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དགེ་བ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་དགེ་བའི་རང་བཞིན་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་སྤྲོས་པ་ན། དེ་རྣམས་སུ་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་ནང་དུ་འདུའོ། །ཡེ་ཤེས་ལྔ་རྣམས་ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་གང་བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་སྒྲིབ་པ་གཉིས་ལས་གྲོལ་བ་སྙིང་རྗེ་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་སུ་མེད་པ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྟོགས་པ་རྫོགས་པ་སྤངས་པ་དང་རྟོགས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡང་དག་པའི་དོན་སྒོམ་པ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་ལས་སྐྱེས་པ་གསལ་བར་སྣང་བ་སྟེ། ཡང་དག་པའི་དོན་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་ན་མི་སླུ་བའི་ཕྱིར་ཚད་མ་ཡིན་ཞིང༌། རྟོག་པ་དང་བྲལ་ཞིང་མ་འཁྲུལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་མངོན་སུམ་སྟེ་ ཉེ་བར་མཁོ་བའི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ། །མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ནི་གང་ལ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་སོ་སོ་བར་
Chinese
那也是缘于观照这些的极清净之体性时，假定没有不净之体性。凡是为调伏嗔恨等类别的众生而宣说，那也是这些显现为彼之体性，为了使最初的业者们如此安住于其后，因为自己如此安住者能使他人如此安住。如果这五种是这些，那么慈爱等如何能在此包括进来呢？因为是善之自性之故。如是，欲为众生聚集安乐或柔和之心乃是慈爱。欲遣除痛苦或饶益之心乃是悲悯。于他圆满而随喜之相或欲不离安乐乃是喜。诸法自性无有之故而舍弃或心不动摇乃是舍。仅仅自性无有之故，于世间八法亦舍弃，也是舍之体性完全清净。如是，这些仅仅是显现为愚痴等之体性，仅因此之故，慈爱等之自性，眼母等以愚痴、喜母等之语词，于聚集等中宣说，嗔恨等也唯有从如是所说之理而知为善，因此，这些善以善之自性慈爱等显现时，于彼等中慈爱等包括进来。所谓五种智慧，其中极清净之法界智慧，即是脱离了习气与俱生的二障，无有悲悯与智慧二者之别，证悟法界圆满，断除与证悟圆满，修习真实义至极，由此所生之明亮显现，以具有真实义之故而不欺骗，因此是量，以离于分别念且无有错乱之故而是现量，是近需之遍知者薄伽梵。如镜之智慧，即是于其上微尘一一
English
That is also due to assuming that there is no impure nature when contemplating the extremely pure nature of these. Whatever is said for the purpose of taming sentient beings of the category of hatred, etc., that is also because these manifest as that nature, in order to make the initial practitioners abide in that way afterwards, because those who abide in that way themselves can make others abide in that way. If these five types are these, then how can love, etc., be included here? Because it is the very nature of virtue. Thus, the mind that desires to gather happiness or gentleness for sentient beings is love. The mind that desires to eliminate suffering or benefit is compassion. The aspect of rejoicing in the perfection of others or desiring not to be separated from happiness is joy. Because phenomena are devoid of inherent existence, to abandon or not to move the mind is equanimity. Precisely because of the absence of inherent existence, to abandon the eight worldly dharmas is also the complete purification of the characteristic of equanimity. Thus, these are merely manifestations of the nature of ignorance, etc. For that very reason, the nature of love, etc., the Eye Mother, etc., are spoken of in gatherings, etc., with words such as ignorance, Joyful Mother, etc., and hatred, etc., should also be understood as virtuous from the reasoning as stated above. Therefore, when these virtues manifest the nature of virtue, such as love, etc., love, etc., are included in them. The so-called five wisdoms, among them, the extremely pure wisdom of the Dharmadhatu, is that which is liberated from the two obscurations of habituation and co-emergence, without the distinction between compassion and wisdom, realizing the Dharmadhatu completely, perfecting abandonment and realization, cultivating the ultimate meaning to the extreme, the clear appearance arising from this, because it possesses the true meaning, it is not deceptive, therefore it is a valid cognition, because it is free from conceptual thought and without error, it is direct perception, it is the Bhagavan, the omniscient one who is in immediate need. The mirror-like wisdom is that upon which each individual atom
Tibetan
མཚམས་མེད་པའི་ཁམས་གསུམ་པའི་སེམས་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟར་རིང་བ་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་ཡུལ་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དུས་བཞིན་གནས་སྐབས་སོ་སོ་བ་མེ་ལོང་ལ་གཟུགས་བརྙན་བཞིན་དུ་སོ་སོར་སྣང་བའོ། །མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་གང་གིས་ད་ལྟར་གཟུགས་བརྙན་དུ་གྱུར་པའི་འགྲོ་བ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པར་མཉམ་པ་ཉིད་རྟོགས་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་རྟག་ཏུ་བདག་དང་མཉམ་པའི་སེམས་ཉིད་ཐོབ་པའོ། །སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་གང་གིས་དེ་ལྟར་མཉམ་པར་གཞག་པ་ཁོ་ནའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་ཀྱང་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་དང་སེམས་ཅན་གྱི་བསོད་ནམས་ཀྱི་དབང་ལས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རྣམས་སོ་སོར་རྟོག་པའོ། །བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་གང་གིས་དེ་ལྟར་སོ་སོར་བརྟགས་པའི་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་པར་མཛད་པའོ། །ཡེ་ཤེས་བཞི་པོ་འདི་ཡང་རྟོགས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟེ། དེ་ཁོ་ནར་མངོན་སུམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ། །ཡེ་ཤེས་ལྔ་པོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སོ་སོར་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་རྒྱུན་ཡིན་བཞིན་པ་འདི་རྣམས་ཀྱང་ཕན་ཚུན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོས་ན་གཟུགས་དང་རོ་དང་དྲི་དང་རེག་བྱའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་རྒྱུན་རྣམས་ལ་བུམ་པ་གཅིག་ཏུ་གདགས་པ་བཞིན་དུ་ཚོགས་པ་གཅིག་ལ་རག་ལས་པའི་འབྲེལ་པ་ལས་དབྱེར་མེད་པར་འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གཅིག་ཏུ་གདགས་པའི་ཡུལ་ཉིད་ཁོ་ནའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་ཅིང་མཐའ་ཡས་པའི་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་སོ་སོར་རང་ཉིད་ཐ་དད་པར་ཅིག་ཅར་རྒྱུན་ཡིན་བཞིན་པ་རྣམས་ཀྱང་ངོ༌། །སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུད་རེ་རེ་བའོ་ཞེས་པ་ནི་སེམས་ཅན་གཅིག་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་ཅིག་ཅར་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུན་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་འདི་ རྣམས་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་ལྔ་རོ་གཅིག་པར་ཐུབ་པའི་དགོངས་པའི་རྒྱན་དུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་དང་དེའི་རྟེན་ཅན་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་པ་གཉིས་ཚུལ་གཅིག་པ་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་ཀྱང་རོ་གཅིག་པ་སྟེ། གཞན་ལ་ཕན་པ་བྱེད་པར་རྒྱུད་གཅིག་པ
Chinese
无间的三界之心与其他的万物，如何遥远，以及其他的处所，过去、未来和现在所生的时间，如镜中影像般各自显现。平等的智慧是，以其现在成为影像的众生，证悟到法无我之平等性，从而使一切众生恒常获得与我平等的自性。个别辨识的智慧是，以其如是安住于平等，世尊虽无分别，然由往昔之愿力与众生之福德力，个别辨识一切众生之心之行为。成所作智是，以其如是分别观察之众生之事业，随之成办。此四种智慧亦是证悟圆满，唯有彼现前者，一切知者，世尊也。五种智慧，世尊金刚持，于世俗中各自以自证知，此等恒常者，亦以互为因果之事物，如于色、声、香、味、触之极微细微尘之流，如于一瓶般安立，由依赖一集合之关系而无别融入之故，乃是安立为一众生之境。如是，五智之极多分门别类，无量且无边，力与无畏等佛之智慧，不分别各自自性各异，一时恒常者，亦是。众生乃是各自一个识之相续，意指一个众生不会同时有两个分别念，因此是意之识相续唯一之故。此等佛之智慧，亦已于五智一体中，作为能仁之意趣庄严而宣说完毕。如是，如镜之智与其所依之平等性智，二者方式相同，乃因缘于法界之极清净故。由此，其他之二智亦是一味，乃为利益他者而相续唯一
English
The uninterrupted mind of the three realms and all other things, how distant, and other places, the past, the future, and the present, appear separately like reflections in a mirror. The wisdom of equality is that by which beings who have now become reflections realize the equality of the selflessness of phenomena, so that all sentient beings constantly attain the self-nature equal to me. The wisdom of individual discrimination is that by which, thus abiding in equality, the Bhagavan, although without discrimination, yet by the power of past aspirations and the merit of sentient beings, individually discriminates the actions of the minds of all sentient beings. The wisdom of accomplishing activities is that by which the activities of beings thus individually observed are accomplished accordingly. These four wisdoms are also the perfection of realization, only that which is manifest, the all-knowing, the Bhagavan. The five wisdoms, the Bhagavan Vajradhara, are to be known individually by oneself in the conventional sense, and these constant ones are also mutually cause and effect, like the streams of extremely subtle particles of form, sound, smell, taste, and touch, like being established in one vase, because of the inseparable merging due to the relationship of relying on one assembly, it is the very object of being established as one sentient being. Thus, the extremely diverse categories of the five wisdoms are immeasurable and limitless, and the wisdom of the Buddha, such as power and fearlessness, which does not discriminate its own distinct nature, is also simultaneous and constant. Sentient beings are each a stream of consciousness, meaning that one sentient being does not have two discriminations at the same time, therefore it is because the stream of mind consciousness is unique. These wisdoms of the Buddha have also been explained as the adornment of the intention of the Able One in the oneness of the five wisdoms. Thus, the mirror-like wisdom and the wisdom of equality, which is its basis, are the same in method, because they are focused on the utterly pure realm of phenomena. From this, the other two wisdoms are also of one taste, being a single continuum for the benefit of others.