English
Because of its very nature, goodness is without categories, just like being without illness. The truth of the path is the cause of attaining it. The truths of suffering and origin are those with outflows, because they have the maturation of desire, they manifest images of the same essence. Non-attachment, non-hatred, and non-ignorance are good in themselves and are the root of other good things, just like the root of a tree is the cause of arising, abiding, and increasing. Among these, non-attachment is characterized by not being attached to phenomena and things that are contrary to existence. Non-hatred is characterized by not being harsh to sentient beings, being the opposite of anger. Non-ignorance is the nature of wisdom, the correct view, which is the opposite of ignorance. Actions of body and speech are good because they are motivated by non-attachment and so on. Conversely, desire, hatred, and ignorance are non-virtuous and are the roots of non-virtue. All actions of body, speech, and mind motivated by them are also non-virtuous. All afflictions and near afflictions are non-virtuous, all afflictions and near afflictions that operate in the form and formless realms, and the view of the perishable collection and the view of clinging to extremes in the desire realm, and the ignorance that corresponds to them are indeterminate. The phrase "as long as" eliminates whatever other views there may be. Therefore, in order to realize suchness, which is free from all imputations, it is the correct view.
Tibetan
་ཀྱི་ཕྱིར་དེའི་ཚེ་འདི་ཉིད་དུ་དང་ཕྱི་མར་རོ། །བདག་ཉིད་ཉོན་མོངས་པ་སྟེ། གང་ལས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱིས་སོ། །གཞན་རྣམས་དབྱེ་བའི་དོན་དང་མི་འདུམ་པའི་དོན་དུ་སྨྲ་བའམ་མཚང་འདྲུ་བ་དང་སྐྱོན་སྒྲོགས་པས་སོ། །བདག་ཉིད་ལ་ངག་འཁྱལ་པ་སྨྲ་བ་ལས་བཞད་གད་དེ། དེ་ལྟར་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱིས་འདོད་པ་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་དང་དོན་མེད་པ་དང་གྲོང་པའི་ཉམས་དང་ལྡན་པ་དང་བྱིས་པའི་བརྗོད་པ་དང་འདུ་འཛི་དང་སྨྲེ་སྔགས་དང་གླུ་དང་ཡང་དག་པར་ཆགས་པར་བྱ་བ་དང་གར་ལ་སོགས་པའི་གཏམ་རྣམས་དང་བསྟན་བཅོས་ངན་པ་རྣམས་སྨྲ་པ་འདི་ནི་རང་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་པར་མི་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་ཉིད་ལའང་བཞད་གད་བྱེད་དོ་ཞེས་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེས་ཏེ་ངག་གི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་རྣམ་པ་བཞི་དང་བྲལ་བས། མཉམ་པར་གཞག་པ་སྟེ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་མ་སྙོགས་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་སྟེ་དེ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པའི་ངག་གོ །དེ་ནི་འདིའི་ཡང་དག་པར་ཀུན་ནས་སློང་བའོ། །འཇུག་པར་བྱེད་དེ་གཞན་དང་རང་ཉིད་དོ། ངག་འགའ་ཞིག་བརྗོད་པས་དེའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་གོ་བར་བྱེད་དོ། །ནག་པོ་ནི་མི་དགེ་བ་སྟེ་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཅན་འདོད་པའི་ཁམས་ཁོ་ན་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་ལས་ནི་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཀར་བ་ནི་དགེ་བ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ཡང་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང་ཟག་པ་མེད་པའོ། །ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ སུ་དང་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ཇི་སྲིད་པར་བདེ་བའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཅན་ནོ། །བསམ་གཏན་བཞི་པ་ནས་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་བར་དུ་ནི་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཅན་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་དགེ་བ་ནི་འདོད་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཅན་དུ་བརྗོད་དོ། །ཟག་པ་མེད་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་རྟོགས་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཅན་ནོ། །དཀར་པོ་ཞེས་པ་ནི་དཀར་པོར་སྣང་བ་སྟེ། ཇི་ལྟ་བར་སྡིག་པ་རྨོངས་པ་རྣམས་བསོད་ནམས་ཀྱི་བློས་ཕ་དང་མ་དང་རྒས་པ་གསོང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ཡང་ཀླ་ཀློ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གཏི་མུག་ལས་དགེ་བ་འདོད་པའི་བསམ་པས་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ལས་ནི་དཀར་པོ་བཞིན་དུ་སྣང་ངོ་ཞེས་པས་དགོངས་པ་ཅན་གྱི་དཀར་པོ་ཞེས་གསུངས་ཀྱི་དངོས་པོར་ནི་ནག་པོ་ཁོ་ནའོ། །དེའི་ཕྱིར་འདིའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནག་པོ་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་པའོ། །ནག་པོ་ཞེས་པ་ནི་
Chinese
为了那个缘故，那时就在这里，也在未来。自性是烦恼，从烦恼性的心而生。其他的，是为了区分的意义和不和解的意义而说，或者揭露缺点和宣扬过失。对于自性，从说无意义的闲话中产生嘲笑。像这样，被烦恼性的心所驱使，说贪欲和非法，无意义，具有乡村的习气，幼稚的言语，喧闹，悲叹，歌曲，以及令人迷恋的事物，舞蹈等等的言谈，以及恶劣的论典，这正是因为自己没有现量了知，所以圣者们会说，这也会嘲笑自己。因此，远离四种语恶行，安住于不被非真实的分别念所扰乱的无二智慧，即与此相关的语言。那是此处的真实发起。使之进入，即他人和自己。说一些话语，从而使人理解所要表达的内容。黑色是不善，即杀生等，是痛苦的异熟果，仅仅是欲界，因为没有其他会感受痛苦的业。白色是善，即布施等。那也是有漏和无漏的。有漏的是在欲界以及三禅中，具有快乐的异熟果。从四禅到有顶，则是非乐非苦的异熟果，因为善被称为是欲界的异熟果。无漏的是超越世间的证悟的异熟果。所谓白色，是指看起来是白色的，就像愚昧的罪人以行善的想法杀死父母和老人一样。同样，其他野蛮人等，由于愚痴，以想要行善的想法，进行杀生等行为，看起来像白色一样，所以说是意图上的白色，但实际上只是黑色。因此，此处的异熟果是黑色，即痛苦。所谓黑色，是指
English
For that reason, then, it is here and in the future. Self-nature is affliction, arising from the mind of affliction. Others speak for the sake of distinction and irreconcilability, or expose faults and proclaim shortcomings. For self-nature, laughter arises from speaking idle chatter. Thus, driven by an afflicted mind, speaking of desire and illegality, meaninglessness, having the habits of a village, childish speech, noise, lamentation, songs, and things that are fascinating, talks of dance and so on, and evil treatises, it is precisely because one does not have direct knowledge that the noble ones will say that this will also laugh at oneself. Therefore, being free from the four kinds of verbal misconduct, abiding in the non-dual wisdom that is not disturbed by unreal discriminations, that is, language related to this. That is the true initiation here. To make it enter, that is, others and oneself. Saying some words, thereby making people understand what is to be expressed. Black is unwholesome, that is, killing and so on, is the result of suffering, only the desire realm, because there is no other karma that will experience suffering. White is wholesome, that is, giving and so on. That is also with outflows and without outflows. That which is with outflows is in the desire realm and in the third dhyana, having the result of happiness. From the fourth dhyana to the peak of existence, it is the result of neither happiness nor suffering, because wholesome is called the result of the desire realm. That which is without outflows is the result of transcendental realization. What is called white is what appears to be white, just as ignorant sinners kill their parents and elders with the thought of doing good. Similarly, other barbarians and so on, due to ignorance, with the thought of wanting to do good, perform actions such as killing, which appear like white, so it is said to be intentional white, but in reality it is only black. Therefore, the result here is black, that is, suffering. What is called black means
Tibetan
མངོན་སྤྱོད་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ནི་བློ་མ་སྦྱངས་པ་རྣམས་ལ་ནག་པོ་བཞིན་དུ་སྣང་ངོ་ཞེས་པས་འདི་མངོན་པར་རློམས་པའི་ནག་པོ་ཉིད་དེ། སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་དེ་ནི་དཀར་པོ་ཁོ་ནའོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དཀར་པོ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི། སྡིག་པ་ཟད་པའི་ཆེད་དུ་ཡང་རབ་ཏུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུར་འབྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་དམ་པའི་ལས་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་སྟེ། བཟློག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམས་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་པ་ནི་སླུ་བ་མེད་པ་སྟེ། ལས་རྣམས་ཀྱི་མཐའ་སྟེ་མཐར་ཐུག་པའོ། །གང་ཞེས་པ་གང་ཞིག་འཕགས་པའི་རིགས་ཀྱི་སྐྱོན་སྦྱང་བའི་ཆེད་དུ་ཡོན་ཏན་དུ་བྱ་ཞིང་གོམས་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཏེ། བསོད་སྙོམས་པ་ཉིད་དང༌། ཆོས་གོས་གསུམ་པ་ཉིད་དང་སྟན་གཅིག་པ་ཉིད་དང༌། ཟས་ཕྱིས་མི་ལེན་པ་ཉིད་དང༌། གཞི་ཇི་བཞིན་པ་ཉིད་དང༌། ཅོག་བུ་པ་ཉིད་དང་བླག་པ་མེད་པ་ཉིད་དང་ཤིང་དྲུང་པ་ཉིད་དང་དུར་ཁྲོད་པ་ཉིད་དང་ཕྱག་དར་ཁྲོད་པ་ཉིད་དང་ཕྱིང་བ་པ་ཉིད་དང་དགོན་པར་གནས་པ་ཉིད་ ཅེས་པ་བཅུ་གཉིས་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་ལ་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་པར་ངེས་པ་མི་གཏོང་བའོ། །ཚུལ་འཆོས་ནི་རྙེད་པ་དང་འདོད་པས་ཟོལ་གྱིས་ཆོས་གོས་ལ་སོགས་པའི་ཆེད་དུ་སྤྱོད་ལམ་སྡོམ་པའོ། །ཁ་གསག་ནི་རྙེད་པའི་དོན་དུ་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་འདོད་པའི་བསམ་པས་ངོ་བསྟོད་ཀྱི་དག་གོ །གཏམ་ཁོ་ན་དྲི་ཞིམ་པ་སྟེ། ཕ་རོལ་དགའ་བ་དང་སྙིང་ལ་འབབ་པ་གང་གི་ཡིན་པ་ནི་དེ་ཉིད་དོ། །འདི་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་སྟེ། ཐོབ་ཀྱིས་འཇལ་བ་ཉིད་དང་གཞོགས་སློང་ཉིད་ཀྱང༌། །དེ་ལ་རྙེད་པ་འདོད་པས་གཞན་གྱི་མདུན་དུ་འདི་ལྟར་འདི་ནི་སེར་སྣ་ཅན་ནོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་གཞན་ལ་སྨོད་པ་ནི་ཐོབ་ཀྱིས་འཇལ་བ་ཉིད་དེ། ཐོབ་ཀྱིས་འཇལ་བ་ཁོ་ན་གཞན་ལས་རྙེད་པ་སྒྲུབ་པར་སྲེད་པའོ། །ཉུང་དུ་བྱིན་ནས་མང་པོ་ཚོལ་བ་དང་འདོད་པས་དངོས་པོ་ལ་བསྔགས་པ་ནི་གཞོགས་སློང་ཉིད་དེ། རྙེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་ཅུང་ཟད་བྱིན་པ་ལ་བསྔགས་པ་ཡང་ངོ༌། །ལེགས་པར་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་ནི་དགེ་བའི་བྱ་བའོ། །བདག་ཉིད་ཀྱི་རྙེད་པས་ཚོམ་ཞིང་མ་ཞེན་པ་ཉིད་དང་ཚོད་ཤེས་པས་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བྲལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་དོ། །རྗེས་སུ་གནང་བ་ནི་བདེ་བ་ལེན
Chinese
显现等，对于未调伏心智者而言，此犹如黑暗般显现，因此这是自以为是的黑暗。由于具足慈悲的菩萨普遍行持，因此这纯粹是白色。因此，不仅是异熟果报纯粹是白色，而且为了灭尽罪业也会变得殊胜。同样，也会如此区分这些形态。因此，追随圣者的事业，即为了成办遮止的戒律、积聚善法的戒律和利益有情的戒律。真实即是不欺骗，是诸业的边际，即究竟。所谓“何者”，即为了清净圣者种姓的过失，应当作为功德而行持和串习，即指诸功德，包括：行乞食、拥有三法衣、只用一个座垫、不接受事后送来的食物、随处安住、住在树下、不间断地精进、住在坟地、住在粪堆、穿毡衣、住在寂静处，这十二种。对于这些，必须毫不松懈地去修持。伪装行为是指为了获得利养和贪欲，虚伪地约束行为。谄媚是指为了利养，以希求利养和恭敬之心而进行的奉承。仅仅是甜言蜜语，凡是能使他人喜悦和悦耳动听的，就是它本身。这是近乎的比喻，即以利养来衡量和谄媚。其中，由于贪求利养，在他人面前说“此人是吝啬鬼”等，以此来诽谤他人，这就是以利养来衡量，仅仅是以利养来衡量，贪求从他人处获得利养。少量给予却寻求大量回报，以及为了贪欲而赞叹事物，这就是谄媚，也是为了获得利养的缘故，赞叹少量给予之物。善妙的普遍行持即是善行。对于自己所获得的利养，不积聚也不执着，并且适度知量地享用等等，凡是远离罪过的，就是它本身。随许是指接受安乐。
English
Manifestations and the like, appear like darkness to those whose minds are not tamed, hence this is the darkness of self-conceit. Because it is universally practiced by Bodhisattvas endowed with compassion, it is purely white. Therefore, not only is the resultant effect purely white, but it also becomes excellent for the sake of exhausting sins. Likewise, these forms will be distinguished in this way. Therefore, following the deeds of the noble ones, that is, for the sake of accomplishing the precepts of restraint, the precepts of accumulating virtuous dharmas, and the precepts of benefiting sentient beings. Truth is that which is not deceptive, the limit of all actions, that is, the ultimate. "What" means that which should be done and practiced as a virtue in order to purify the faults of the noble lineage, that is, the virtues, including: begging for alms, possessing three robes, using only one seat, not accepting food offered later, dwelling wherever one is, being a tree-dweller, being without interruption, dwelling in a cemetery, dwelling in a dung heap, wearing felt clothes, dwelling in solitude, These are the twelve. One must not give up the determination to practice these. Hypocritical behavior is the false restraint of conduct for the sake of gain and desire for robes and the like. Flattery is adulation with the intention of seeking gain, with the thought of desiring gain and respect. Merely sweet talk, whatever is pleasing and agreeable to others, is itself. This is a near metaphor, that is, measuring by gain and also flattery. Among them, because of greed for gain, to slander others in front of others by saying, "This person is stingy," etc., this is measuring by gain, and only measuring by gain is craving to obtain gain from others. Giving little but seeking much in return, and praising things out of greed, this is flattery, and also praising a little that is given for the sake of gain. Excellent universal conduct is virtuous action. Not accumulating or clinging to one's own gains, and enjoying them with moderation and knowing measure, etc., whatever is free from faults, is itself. Permission means taking pleasure.