Tibetan
སྙེ་མ་གཉིས་པ། རྒྱུའི་རྒྱུད་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ཁོ་ན་རྒྱས་པར་བཤད་པ། སྙེ་མ་གཉིས་པ། རྒྱུའི་རྒྱུད་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ཁོ་ན་རྒྱས་པར་བཤད་པ། དེ་ལྟར་ཡང་དག་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཁོ་ན་བསྒོམ་བྱར་མདོར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཁོ་ན་ཡང་འབྲས་བུ་དང༌། རྒྱུ་དང༌། ཐབས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་རྒྱུད་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ་ཞེས་པ་འདི་ཙམ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་པའོ། །ཇི་སྐད་དུ་ མཁའ་འགྲོ་མ་རྡོ་རྗེ་གུར་དུ་གསུངས་པ། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པ། །གང་དུ་སེམས་ནི་རབ་བསྒོམ་པ། །དེ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་ནི། །དགེ་འདུན་གྱི་ཡང་བསྟན་པའོ། །ཞེས་སོ། །བསྒོམ་པར་བྱ་བ་དེ་ཁོ་ན་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ནང་དུ་འདུས་ཀྱི། ལོག་པར་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་ཡོངས་སུ་འདྲིས་པའི་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་བའི་བསྒོམ་བྱ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དེ་གོམས་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་སྐབས་སུ་མཛད་པ་དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ནས་ཞེས་པ་ལམ་བསྟན་པའི་དེ་མ་ཐག་པར་རོ། །བྱང་ཆུབ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དེ། དེའི་ཕྱོགས་ནི་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་རྣམས་སོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་རྣམས་ཁོ་ན་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་རྗེས་སུ་ལྟ་བ་གང་རྣམས་ཀྱིས་ལུས་དང་ཚོར་བ་དང་སེམས་དང་ཆོས་རྣམས་ལ་གཅིག་ཉིད་དང་དུ་མ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་མི་རུང་བས་ན། རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དྲན་པ་ཉེ་བར་འཇོག་པ་དེ་རྣམས་ནི་དྲན་པའི་རྒྱུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་རྣམས་ཏེ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་རྣམས་ཡིན་ཞིང༌། དམིགས་པའི་བྱེ་བྲག་ལས་བཞི་རྣམས་ཏེ། ལུས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང༌། ཚོར་བ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང༌། སེམས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང༌། ཆོས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའོ། །དེ་ལ་ནང་གི་ལུས་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་ལྔའོ། །ཕྱིའི་ལུས་ནི་རང་གི་ལུས་ལས་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལྔའོ། །ནང་དང་ཕྱིའི་ལུས་ནི་རང་གི་ལུས་ལ་སོགས་པར་གཏོགས་པའི་འབྱུང་བ་དང་འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པ་ལྷག་མའོ། །ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གསུམ་ཉིད་ནི་ལུས་རྣམ་པ་གསུམ་རྣམས་ལ་དམིགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་སོ། །ཚོར་བ་ནི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའོ། །སེམས་ནི་དབང་པོ་ལྔའི་ཤེས་པ་རྣམས་སོ། །ཆོས་རྣམས་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་རྣམས་སོ།
Chinese
第二穗，详细阐述了作为因的续部的圆满次第。 第二穗，详细阐述了作为因的续部的圆满次第。 如是，将唯一正确的菩提心简要地指示为所修之境。仅仅那菩提心，也以果、因、方便的差别，而具有三续的自性，这仅仅是薄伽梵所开示的。如是说： 在空行母金刚帐中说：空性与悲心无别，于何处心乃善修习，彼即是佛法与僧伽，亦是所开示。如是说。唯有那所修之境，菩提之支分诸法皆摄于其中，而非错误所修之境。或者，为了完全熟悉之义，以菩提之支分的相状所围绕的所修之境菩提心，应当习惯，因此，那些场合中所作的“从那以后”等等。从那以后，是指开示道路的紧接着之后。菩提是遍知，其支分是随顺者。仅仅菩提的支分才是菩提的支分。其中，以何等随顺观察，对于身体、感受、心和法，一与多等皆不应理，以无自性之识，忆念近住，那些是忆念之因智慧的自性，即是忆念近住，以所缘的差别有四种，即身忆念近住，感受忆念近住，心忆念近住，法忆念近住。其中，内在的身体是眼等五根。外在的身体是从自己的身体之外的色等五境。内在和外在的身体是属于自己的身体等的地、水、火、风四大种和四大种所造的剩余部分。感受等的三种，是以身体三种相所缘的差别。感受是快乐、痛苦和非苦非乐。心是五根的识。法是心所生起的善、不善和无记。
English
Second Spike: Explaining in detail the Completion Stage of the Tantra of the Cause. Second Spike: Explaining in detail the Completion Stage of the Tantra of the Cause. Thus, the only correct Bodhicitta is briefly indicated as the object of meditation. That Bodhicitta alone, with the distinctions of result, cause, and means, possesses the nature of the three tantras. This much is what the Bhagavan taught. As it is said: In the Vajra Tent of the Dakini, it is said: Emptiness and compassion are inseparable, wherever the mind is well cultivated, that is the teaching of the Buddha, Dharma, and Sangha. So it is said. Only in that object of meditation are all the dharmas of the aspects of enlightenment included, and not in a wrongly cultivated object. Or, for the sake of complete familiarity, the object of meditation, Bodhicitta, surrounded by the aspects of the aspects of enlightenment, should be habituated. Therefore, those occasions are made, such as "from then on." "From then on" refers to immediately after the path is shown. Enlightenment is omniscience, and its aspects are those that are in accordance with it. Only the aspects of enlightenment are the aspects of enlightenment. Among them, with whatever conforming observation, it is not reasonable to consider the body, feelings, mind, and dharmas as one or many, etc. With the knowledge of no-self-nature, mindfulness is established. Those are the nature of wisdom, the cause of mindfulness, which are the establishments of mindfulness. From the difference of the object, there are four: the establishment of mindfulness of the body, the establishment of mindfulness of feelings, the establishment of mindfulness of the mind, and the establishment of mindfulness of dharmas. Among them, the inner body is the five senses, such as the eyes. The outer body is the five objects, such as forms, external to one's own body. The inner and outer body are the remaining elements belonging to one's own body, such as the elements and what is transformed from the elements. The three aspects of feelings, etc., are due to the difference in the object of the three aspects of the body. Feelings are pleasure, pain, and neither pleasure nor pain. The mind is the consciousness of the five senses. Dharmas are the wholesome, unwholesome, and neutral mental events that arise from the mind.
Tibetan
།ལུས་ལ་སོགས་པའི་རྗེས་སུ་ལྟ་བ་ཞེས་པ། ལུས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བ་སྟེ། འདི་ ནི་ལུས་སོ་བདག་གི་ལུས་སོ་རྟག་པའོ་མི་རྟག་པའི་བདེ་བའོ་སྡུག་བསྔལ་བའོ་ཞེས་པ་འདི་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྗེས་སུ་ལྟ་བ་དང༌། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དེ་ཡང་མི་དམིགས་པའི་སྦྱོར་བས་སོ། །འོ་ན་གལ་ཏེ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཤེས་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཕྱི་མ་རྣམས་ཀྱིས་ཅི་བྱ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་ན་ཡང་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཆེད་དུ་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་དུ་ཡང་གོམས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་རྣམས་ནི་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་དུ་དམིགས་པར་བྱེད་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་འདི་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་པས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ཡང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་གོམས་པར་བྱས་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་གིས་གདུང་བ་མེད་པ་ཉིད་སྡུད་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་གུས་པར་བྱས་ཏེ་རྒྱུན་དུ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་གདུང་བ་མེད་པའོ། །རྗེས་སུ་བལྟ་བས་དང་ཤེས་བཞིན་དུ་ཡང་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་ཤེས་བཞིན་ཅན་ནོ། །མི་བརྗེད་པའི་བདག་ཉིད་དང་སྲུང་བ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དང༌། གཡེང་བ་མེད་པར་འབྱུང་བས་དྲན་པས་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་དྲན་པ་དང་ལྡན་པའོ། །བརྩོན་འགྲུས་དང་ཤེས་རབ་དང་དྲན་པ་འདི་རྣམས་ཁོ་ནའི་རྗེས་སུ་བསྔགས་པ་གསུངས་པ། རྣམ་པར་བསལ་ཏེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །རྣམ་པར་བསལ་ཏེ་ཞེས་པ་ནི་རབ་ཏུ་སྤངས་ནས་སོ། །འཇིག་རྟེན་ལ་ཞེས་པ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་རྙེད་པ་དང་གྲགས་པ་དང་བདེ་བ་དང་བསྟོད་པ་རྣམས་ལ་བརྣབ་སེམས་ཏེ་ཆགས་པ་དང་མ་རྙེད་པ་དང་མ་གྲགས་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་སྨད་པ་རྣམས་ལ་ཡིད་མི་བདེ་བའོ། །འདི་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་སམ་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་རྣམས་ཡང་དག་པར་འཇོག་སྟེ་ཡང་དག་པར་འཛིན་པའམ་རབ་ཏུ་འཇུག་པའོ་ཞེས་པ་ཡང་དག་པར་འཇོག་པ་རྣམས་དང༌། འདི་རྣམས་ཀྱིས་བག་ལ་ཉལ་རྣམས་རབ་ཏུ་སྤོང་བའོ་ཞེས་བྱས་ནས་ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་རྣམས་སུ་བརྗོད་དོ། །དེ་ རྣམས་ནི་ཆོས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལས་གོང་དུ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ངོ་བོ་བཞི་རྣམས་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ
Chinese
所谓的身等随观，是随观身等之法性。此乃不作是念，如“是身”、“我的身”、“是常”、“是无常”、“是乐”、“是苦”等。随观与不作念，也是以无相之加行。如果诸念住能知一切法，那么后来的菩提分又作何用呢？并非如此，因为彼等虽能如实知法性，然亦为以无常等之相，为了能如实知法的差别，而于三十七道品勤修。因此，声闻乘是缘于无常等之相，而菩萨乘则以无相之方式。因此，无常等之相与空性，也成为此等之境。如是，声闻道也成为由法性之门而串习。又，以“又”字而总摄无苦。因此，以恭敬而恒常修习故，是无苦。以随观及以正知而修习故，是具正知。以不忘失之自性与无守护之性，及以无散乱而生起，以忆念而修习故，是具有忆念。赞叹精进、智慧与忆念唯此等，即是说“别离”等。所谓“别离”，即是极度舍弃。所谓“于世间”，即于世间的法，利得、名声、安乐与赞颂等贪著，即是耽著；于未得、无名声、痛苦与毁谤等不悦意。以此等能如实安立心或身、语、意等，即是如实安立或极度趣入。所谓如实安立者，以此等能极度舍弃随眠，即说为如实舍弃者。彼等是较法念住更进一步的四种精进之体性，即如云：“未生者”等。
English
The so-called contemplation of the body and so on is the contemplation of the dharmata of the body and so on. This is because one does not think, "This is the body," "This is my body," "It is permanent," "It is impermanent," "It is happiness," "It is suffering," and so on. Contemplation and non-thinking are also done through the practice of non-objectification. If the mindfulnesses can know all dharmas, then what is the use of the later limbs of enlightenment? It is not so, because even though they can truly know the dharmata, they also practice the thirty-seven factors of enlightenment in order to truly know the distinctions of dharmas through the aspects of impermanence and so on. Therefore, the Hearer Vehicle focuses on the aspects of impermanence and so on, while the Bodhisattva Vehicle does so in a non-objectifying way. Therefore, the aspects of impermanence and so on and emptiness also become the objects of these. Thus, the Hearer's path also becomes familiar through the door of dharmata. Moreover, the word "again" gathers together the absence of suffering. Therefore, because one cultivates constantly with respect, it is without suffering. Because one cultivates with contemplation and with mindfulness, one is mindful. Because of the nature of not forgetting and the nature of not guarding, and because of arising without distraction, one cultivates with mindfulness, so one possesses mindfulness. Praising only these of diligence, wisdom, and mindfulness is what is said as "separating," and so on. "Separating" means abandoning extremely. "In the world" means being attached to the worldly dharmas of gain, fame, happiness, and praise, that is, being attached; and being displeased with not gaining, not being famous, suffering, and being reviled. With these, one can truly establish the mind or body, speech, and mind, that is, truly establishing or entering extremely. The so-called truly establishing is said to be truly abandoning those who can extremely abandon the latent tendencies with these. These are the four aspects of diligence that are further than the dharma mindfulness, such as, "Those that have not arisen," and so on.