Tibetan
། ངན་འགྲོ་རྣམས་སུ་ལྟུང་བར་བྱེད་ཅིང༌། རྒྱུ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གནོད་པ་བྱེད་ལ། ལས་རིགས་མཐུན་པའམ་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་སྡིག་པ་རྣམས་ཏེ། ངེས་པའི་ཚིག་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ས། །མི་དགེ་བ་རྣམས་ནི་ལུས་ཀྱི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ངོ་བོ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཏེ། ཐར་པ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ན་ཡང་རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་རྣམས་སོ། །འདུན་པ་བསྐྱེད་དེ། གོ་ཆའི་བརྩོན་འགྲུས་འདི་ལྟར་བྱའོ་ཞེས་པར་རོ། །འབད་དོ་སྟེ་སྦྱོར་བའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་སོ། །བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་སྟེ། སྐྱོ་བ་མེད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་སོ། །སེམས་རབ་ཏུ་འཛིན་ཅིང་ཡང་དག་པར་འཇོག་སྟེ་ཐབས་ཀྱི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་སོ། །དེ་ལ་སེམས་ཞུམ་པ་ན་རབ་ཏུ་འཛིན་ཅིང་གཟེངས་སྟོད་པར་བྱེད་པའོ། །རྒོད་པའི་སེམས་ནི་ཡང་དག་པར་འཇོག་སྟེ་མངོན་པར་སྡུད་པར་བྱེད་དོ། །དགེ་བ་རྣམས་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་འཁོར་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཏེ། རང་དང་གཞན་ལ་ཕན་པ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་བླང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གཟུང་བར་བྱ་བཞིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཆོས་རྣམས་སོ། །དེ་སྐྱེས་པ་རྣམས་རྒྱུན་གྱིས་གནས་པའི་ཆེད་དུ་སྟེ་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་དུའོ། །དཔག་ཏུ་མེད་པའི་བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་པ་དང་ཚད་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་རྣམས་ཀྱིས་བསྒོམ་པ་སྟེ། སྦྱོར་བའི་ལམ་དུ་ཇི་ལྟར་སླར་ཡང་འབྱུང་བར་འགྱུར་བལྟར་རོ། །མཐོང་བའི་ལམ་དུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་སྟེ་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་འཕེལ་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་བ་ལྟར་རོ། །ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི་དྲི་མ་མེད་པ་ལ་སོགས་པར་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་སྟེ་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་ཡངས་པ་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་བ་ལྟར་རོ། །ཡང་འབྱུང་བ་དང་འཕེལ་བ་དང་ཡངས་པ་ཉིད་ཅེས་པ་ཀུན་སྡུད་པ་སྟེ་འདུན་པ་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་རྣམས་སོ། །རྫུ་འཕྲུལ་ནི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ སྟེ་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་དབང་པོ་དང་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་རྣམས་སོ། །རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་བཞི་སྟེ་རྒྱུ་རྣམས་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱང་བཞི་རྣམས་ཏེ། འདུན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་དཔྱོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཁ་ཅིག་འདུན་པ་དྲག་པོ་ཉིད་ཁོ་ནས་ཡང་དག
Chinese
堕入恶趣，被各种各样的因所损害，产生同类业或业习气，这些被称为罪恶。以决定义的特征而安立。不善之法是指身体的恶行等颠倒的自性，是所有烦恼，是希求解脱者应当断除的，但因其执持自性，故为法。生起意乐，即如同穿戴盔甲般的精进。努力，即是加行精进。发起精进，即是不退缩的精进。心专注并如实安住，即是方便的精进。因此，当心怯懦时，应专注并使之高昂。对于掉举的心，应如实安住，即令其收摄。善法是指菩提心和布施波罗蜜多等及其眷属，是 желающие 利益自他者应当修习的，因此是应当受持的法。为了使已生起的善法持续存在，即在资粮道中。通过无量禅定、无色定和无量定等方法进行修习，即在加行道中，观察如何再次生起。在见道中圆满，即观察如何按次第增长。未圆满而圆满，即在修道中修习无垢等，观察如何按次第变得广大。再次生起、增长和广大，总而言之，是指生起意乐等行为的差别。神通是圆满，即指神通、自在、力量和无畏等超世间的法。神通的四种因，即是神通足。这四种是：欲定、精进定、心定和观定。因此，有些人仅凭强烈的意愿就能...
English
Falling into evil destinies, being harmed by various causes, and producing similar karma or karmic imprints are called sins. They are established by the characteristic of definitive words. Non-virtues are the inverted nature of bodily misconduct and so on, which are all afflictions. Those who desire liberation should abandon them, but because they hold their own characteristics, they are dharmas. Generating aspiration means engaging in diligence like wearing armor. Exertion is the diligence of application. Initiating diligence is the diligence without discouragement. Focusing the mind and abiding correctly is the diligence of means. Therefore, when the mind is timid, one should focus and elevate it. For a distracted mind, one should abide correctly, that is, gather it in. Virtues are the mind of enlightenment and the perfection of generosity, etc., along with their retinues, which are to be cultivated by those who desire to benefit themselves and others. Therefore, they are dharmas to be embraced. In order to maintain the arisen virtues, it is in the path of accumulation. Meditating through methods such as immeasurable meditation, formless meditation, and immeasurable meditation is to observe how it will arise again in the path of application. Completing it in the path of seeing is to observe how it will increase in order. Completing what is not complete is to meditate on the path of cultivation on the stainless, etc., and to observe how it will become vast in order. Again, arising, increasing, and becoming vast, in short, refer to the differences in actions such as generating aspiration. Miraculous power is perfection, referring to transcendental dharmas such as clairvoyance, mastery, power, and fearlessness. The four causes of miraculous power are the miraculous feet. These four are: the samadhi of aspiration, the samadhi of diligence, the samadhi of mind, and the samadhi of contemplation. Therefore, some people can achieve great things by just having a strong desire.
Tibetan
་པར་སྤོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ནང་དུ་འཇོག་པ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གུས་པར་བྱ་སྟེ་སྦྱོར་བའོ་སྟོབས་ལས་སྐྱེའོ། །ཁ་ཅིག་ཡང་དག་པར་སྤོང་བའི་བརྩོན་འགྲུས་རྣམས་ཀྱིས་མི་དགེ་བ་སྤོང་བ་དང་དགེ་བ་བསྐྱེད་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་ལའོ། །ཁ་ཅིག་ཞི་གནས་དང་རབ་ཏུ་འཛིན་པ་དང་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་སེམས་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་ལའོ། །ཁ་ཅིག་ནི་ཅི་བདག་མི་དགེ་བ་ཕྲ་མོ་རྣམས་ཀུན་དུ་སྤྱོད་དམ། །གང་བདག་ཡོངས་སུ་དཔྱད་པར་བྱའོ་ཞེས་ཡང་དག་པར་ཉེ་བར་འཇོག་པ་ལའོ། །དེར་དེ་རྣམས་ནི་འདུན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་ཏེ། འདི་རྣམས་སྐྱེས་པ་ན་རྨུགས་པ་དང་གཉིད་དང་རྒོད་པ་དང་འགྱོད་པ་དང་ཕྲག་དོག་དང་སེར་སྣ་དང་ངོ་ཚ་མེད་པ་དང་ཁྲེལ་མེད་པ་དང་ཁྲོ་བ་དང་སྡིག་པ་སྦེད་པའི་ངོ་བོ་འཆབ་པ་ཞེས་པ་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་བཅུ་པོ་ཐུབ་པའི་དགོངས་པའི་རྒྱན་དུ་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་རྣམས་རིང་དུ་གྱུར་པ་ན། འདོད་ཆགས་དང་ཁོང་ཁྲོ་བ་དང་ང་རྒྱལ་དང་མ་རིག་པ་དང་ཐེ་ཚོམ་དང་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང༌། མཐར་འཛིན་པར་ལྟ་བ་དང༌། ལོག་པར་ལྟ་བ་དང་ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་ཞེས་པ་བག་ལ་ཉལ་བཅུ་བོ་ཐུབ་པའི་དགོངས་པའི་རྒྱན་དུ་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་རྣམས་སྤང་བའི་ཆེད་དུ་ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་ཁོ་ནའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐྱོན་ལེ་ལོ་དང་དམིགས་པ་བརྗེད་པ་དང༌། བྱིང་པ་དང་རྒོད་པ་དང༌། འདུ་མི་བྱེད་པ་དང་འདུ་བྱེད་པ་ཞེས་པ་དྲུག་གི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་རྣམས་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། དད་པ་དང་འདུན་པ་ དང་རྩོལ་བ་དང་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་དང་སེམས་པ་དང་བཏང་སྙོམས་ཤེས་པའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་བཞི་རྣམས་ལེ་ལོའི་གཉེན་པོ་སྟེ། དེ་ལྟར་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་དང་ཡོན་ཏན་ཅན་ཉིད་དང་ནུས་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་ཡིད་ཆེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་དད་པས་དེ་ལ་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་མངོན་པར་འདོད་པ་སྐྱེ་ཞིང༌། དེ་ལས་བརྩོན་འགྲུས་དང༌། དེ་ལས་ལུས་དང་སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་ཉིད་དེ་དེ་ལས་ལེ་ལོ་ལྡོག་གོ །དྲན་པ་ནི་དམིགས་པ་བརྗེད་པའི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་སོ། །ཤེས་བཞིན་ནི་བྱིང་བ་དང་རྒོད་པ་དག་གི་གཉེན་པོ་སྟེ། དེས་དེ་དག་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་ཕྱིར་རོ། དེ་ལ་སེམས་བྱིང་བའི་རྒྱུ་ནི་གཉིས་ཏེ། ལུས་དང་ཡིད་དག་ལྗི་བ་ཉིད་དུ་གྱུར་པས་སེམས་དམིགས་པ་རྟོགས་པ་ལ། ལས་སུ་མི་རུང་བ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་རྨུགས་པ་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྔ་འཇུག་པ་དང་འགལ་བའི་ཆོས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་བླུན་པར་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་ཤེས་པ་འདི་ལྟ་བུའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གཉིད་ཅན་ཞེས་པའོ། །རྨུགས་པ་དང་གཉིད་དག་གི་ཟས་ནི་རྨྱ་བ་དང་མི་དགའ་བ་དང་གླལ་བ་དང་ཟས་ལ་སྙོམས་མ་ཤེས་པ་དང་སེམས་ཞུམ་པ་ཉིད་ཅེས་པ་ལྔ་རྣམས་སོ། །རྒོད་པས་ནི་འགྱོད་པ་ཉེ་བར་མཚོན་པར་བྱེད་དེ། དེ་དག་གི་ཟས་ནི་ཉེ་དུའི་རྟོག་པ་དང་ལྗོངས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་མི་འཆི་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། བརྒྱད་པ་དང་བརྩེས་པ་ལ་ཡོངས་སུ་སྤྱད་པ་དྲན་པ་ཞེས་པ་བཞི་རྣམས་སོ། །དེ་དག་གི་བྱ་བ་ནི་སེམས་རྣམ་པར་མ་ཞི་བར་བྱེད་པའོ། །བྱིང་བ་དང་རྒོད་པ་དང་རབ་ཏུ་མ་ཞི་བའི་དུས་ན་ནི་རྩོལ་བ་མེད་པ་སྐྱོན་ཏེ་དེའི་གཉེན་པོར་སེམས་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །བྱིང་བ་དང་རྒོད་པ་རབ་ཏུ་ཞི་བར་འགྱུར་བ་ན། གང་གི་ཚེ་སེམས་རང་གི་ངང་གིས་འབྱུང་བ་དེའི་ཚེ་རྩོལ་བའི་སྐྱོན་ཏེ། དེའི་ཚེ་དེའི་གཉེན་པོར་བཏང་སྙོམས་སྒོམ་པར་བྱའོ། །སྤོང་བའི་རྒྱུ་བརྒྱད་པོ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སུ་རུང་བར་འགྱུར་ཞིང༌། དེ་ཡིས་རྫུ་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་རྫོགས་པར་བྱེད་དོ། །འདི་ཡང་འདིར་ཞི་གནས་ཀྱི་རིམ་པ་སྟེ། ཐོག་མར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནང་དུ་ ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དམིགས་པ་ལ་སེམས་འཇོག་གོ །དེ་ནས་གཞན་དུ་འགྲོ་བ་བཀག་པ་ལས་རྒྱུན་གྱིས་རབ་ཏུ་འཇུག་པར་བྱེད་དོ། །སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་གཡོ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཅི་ཞིག་ལྟར་གཞན་དུ་འགྲོ་བ་ན་དེ་རྟོགས་ནས་མྱུར་དུ་སྡུད་པར་བྱེད་དོ། །གོང་ནས་གོང་དུ་ཕྲ་བར་བྱེད་པས་སེམས་དེ་ཁོ་ན་ལ་འཇོག་པར་བྱེད་དོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དགའ་བར་བྱེད་དོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡོན་ཏན་མཐོང་བ་ལ་སྟེ། དེ་ཡང་ཇི་སྲིད་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བར་གྱི་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཐམས་ཅད་དོ། །མི་དགའ་བ་ཞི་བར་བྱེད་དེ། །རྣམ་པར་གཡེང་བའི་སྐྱོན་རྣམས་མཐོང་བ་ལས་ཏེ། དེ་རྣམས་ཀྱང་མནར་མེད་པ་ཇི་སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་དོ། །བརྣབ་སེམས་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེས་པ་རྣམས་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱེད་དེ། མི་དགའ་བ་བཞིན་དུའོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་བདུན་རྣམས་ཀྱིས་སྐྱོན་དང་བྲལ་བའི་སེམས་རྩོལ་བ་ལས་རང་གི་ངང་གིས་འབྱུང་བར་བྱེད་དོ། །རང་གི་ངང་གིས་ཞུགས་ནས་རང་ཉིད་ལས་རྩོལ་
Chinese
于此，以断除对治品者，于内心安住，以心一境性之自性，恭敬修习三摩地，即是精进，从力量而生。又，以正断之精进，于断除不善与生起善法，极为修习。又，以寂止与胜观及舍，以理智清净诸心。又，何者我所作微细不善，悉皆行耶？何者我所应遍计耶？如是正念安住。于彼等是欲等之三摩地。此等生起时，昏沉与睡眠及掉举与后悔及嫉妒与悭吝及无惭与无愧及忿怒与覆藏罪恶之自性隐蔽，说为周遍缠缚十者，于能胜对治品之庄严中，分别诸法，若已久远。贪欲与嗔恚与我慢与无明与怀疑与坏聚见，边执见与邪见与见取见与戒禁取见，说为随眠十者，于能胜对治品之庄严中，分别诸法，为断除之故，以正断者，唯勤精进之三摩地，一切之过失，懈怠与忘失所缘及沉没与掉举及不作意与作意，说为六者之对治品之方，应修习断除之作意八者，此乃信与欲 与勤奋与极调柔与忆念与正知与作意与舍知也。其中前四者是懈怠之对治品，如是乃于三摩地之功德等，有性与具功德性与具能力性，显现深信之自性之信，由此瑜伽师等显现生起欲乐，由此生起精进，由此身心堪能性，由此遣除懈怠。忆念是忘失所缘之对治品之方。正知是沉没与掉举等之对治品，由此能近取彼等之故。其中心沉没之因有二：
English
Here, by those who abandon the antidotes, abiding in the mind, with the nature of one-pointedness of mind, respectfully practicing samadhi, is diligence, born from strength. Also, with the diligence of right abandonment, they greatly practice abandoning unwholesome things and generating wholesome things. Also, with quiescence and superior insight and equanimity, they purify all minds with reason. Also, what subtle unwholesome deeds have I done? What should I contemplate? Thus, they abide in right mindfulness. In them are the samadhis of desire and so on. When these arise, dullness and sleep, and agitation and regret, and jealousy and stinginess, and shamelessness and lack of embarrassment, and anger and concealing the nature of concealing sins, said to be the ten pervasive entanglements, in the adornment of the victorious antidotes, distinguishing all dharmas, if they have been long gone. Desire and hatred and pride and ignorance and doubt and the view of the aggregates, the view of extremes and wrong views and the view of holding views as supreme and the view of holding vows and observances as supreme, said to be the ten latent tendencies, in the adornment of the victorious antidotes, distinguishing all dharmas, for the sake of abandoning them, with right abandonment, only the samadhi of diligent effort, all the faults of laziness and forgetting the object and sinking and agitation and non-attention and attention, said to be the six antidotes, one should cultivate the eight actions of abandonment, namely faith and desire and effort and extreme pliancy and mindfulness and awareness and attention and equanimity. Among them, the first four are the antidotes to laziness, thus in the qualities of samadhi and so on, the nature of having, the nature of having qualities, and the nature of having power, the faith of manifesting deep belief, from this yogis and others manifest the arising of desire, from this arises diligence, from this the ability of body and mind, from this laziness is dispelled. Mindfulness is the antidote to forgetting the object. Awareness is the antidote to sinking and agitation and so on, because it can closely grasp them. Among them, there are two causes of sinking of the mind:
Chinese
诶！身与意等沉重之故，心于所缘觉知时，不堪能性之相，是为昏沉。且与五识生起相违之法，意识亦成愚昧之因，具此等相者，名为睡眠。昏沉与睡眠之食，即是愚痴、不乐、呵欠、于食不知量、以及心灰意冷等五者。掉举则以追悔来表示，其等之食，即是亲属之寻思、国土之寻思、不死之寻思、以及于第八与恩爱受用之忆念等四者。彼等之作用，即是令心不得寂静。沉没与掉举及未得寂静之时，无功用为过失，于彼之对治，应修作意。沉没与掉举得寂静时，于何时心不由自主生起，彼时有功用之过失，于彼时，应修彼之对治舍。此等八种断除之因，能令三摩地堪能，且由此能圆满神变等功德。此亦是此处止观之次第，首先菩萨于内，将心安住于三摩地之所缘。其后，由遮止往外散乱，而令相续生起。心性本即动摇，故于任何情况下，若心往外散乱，则应觉知而迅速收摄。由上而上转为微细，而令心安住于彼（所缘）之上。应喜乐于三摩地。且应见三摩地之功德，即是乃至如来之间所有殊胜之功德。应平息不乐，由见散乱之过患故，彼等即是乃至无间地狱之所有痛苦。贪心与不悦等生起者，应令其寂静，如不乐一般。如是，以七种相，能令离过失之心，不由自主地生起。不由自主进入后，从自身功用
English
E! Because the body and mind become heavy, when the mind realizes the object of focus, the characteristic of being incapable is called lethargy. Moreover, the cause of the five consciousnesses arising in opposition, and the consciousness also becoming foolish, possessing such characteristics, is called sleep. The food for lethargy and sleep are the five: ignorance, displeasure, yawning, not knowing moderation in food, and discouragement. Agitation is indicated by regret. The food for these are the four: thoughts of relatives, thoughts of country, thoughts of immortality, and memories of enjoying the eighth and affection. Their function is to prevent the mind from being pacified. When there is sinking, agitation, and lack of pacification, the fault is lack of effort. As an antidote to this, one should cultivate mindfulness. When sinking and agitation become pacified, when the mind arises spontaneously, there is the fault of effort. At that time, one should cultivate equanimity as an antidote. These eight causes of abandonment make samadhi capable, and through this, one can perfect qualities such as miraculous powers. This is also the sequence of calm abiding here. First, the bodhisattva inwardly places the mind on the object of samadhi. Then, by preventing it from going elsewhere, one causes it to arise continuously. Because the nature of the mind is to be agitated, if the mind wanders elsewhere in any way, one should realize this and quickly gather it back. By making it more and more subtle, one causes the mind to abide on that (object). One should rejoice in samadhi. And one should see the qualities of samadhi, which are all the extraordinary qualities up to the Tathagata. One should pacify displeasure, by seeing the faults of distraction, which are all the sufferings up to the uninterrupted hell. One should pacify the arising of greed and displeasure, like displeasure. Thus, with seven aspects, one can cause the mind free from faults to arise spontaneously. After entering spontaneously, from one's own effort