Tibetan
གང་གི་ཕྱིར་ན་གཉིས་སྤངས་པ་སྟེ། གཉིས་ཏེ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལ་སོགས་སྤངས་ཤིང་པོར་ལ་བཀག་པ་སྟེ། ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །འོ་ན་གཉིས་དང་བྲལ་བ་དབུ་མར་གྱུར་པའི་སེམས་ཙམ་ཡང་སྣ་ཚོགས་པའི་མདོ་སྡེར་གསུངས་པ་མེད་དམ་ཅི་ཞེ་ན། མེད་དེ་གང་གི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སེམས་ཙམ་ཉིད་དུ་བསྟན་གྱི་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མདོ་གཞན་དུ་དེ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ་འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པར་གསུངས་པ། འོད་སྲུངས་སེམས་ནི་ཡོངས་སུ་བཙལ་བར་བྱ་ན་མི་རྙེད་དོ། །གང་མ་རྙེད་པ་དེ་ནི་ཉེ་བར་མི་དམིགས་སོ། །གང་ཉེ་བར་མ་དམིགས་པ་དེ་ནི་འདས་པ་ཡང་མ་ཡིན་མ་འོངས་པ་མ་ཡིན། ད་ལྟར་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དུས་གསུམ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པའོ། །དེ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་མེད་པ་མ་ཡིན་པ་སྟེ་མ་སྐྱེས་པའོ། །གང་མ་སྐྱེས་པ་དེ་ལ་རང་བཞིན་མེད་དོ། །གང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་དེ་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་དོ། །གང་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ་ལ་འགག་པ་མེད་དོ། །གང་ལ་འགག་པ་མེད་པ་དེ་ལ་བྲལ་བ་མེད་ཅིང་འབྲལ་བ་ལ་ནི་འགྲོ་བ་མེད། འོང་བ་མེད། འཆི་འཕོ་བ་མེད། སྐྱེ་བ་མེད་དོ། །གང་ལ་འགྲོ་བ་མེད་འོང་བ་མེད་འཆི་འཕོ་བ་མེད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ་ལ་འདུ་བྱེད་འགའ་ཡང་མེད་དོ། །གང་ལ་འདུ་བྱེད་འགའ་ཡང་མེད་པ་དེ་འདུས་མ་བྱས་པ་སྟེ། གང་འདུས་མ་བྱས་པ་དེ་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རིགས་སོ་ཞེས་རྒྱས་པར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདི་ཉིད་དུ་གང་གསུངས་པ། འོད་སྲུངས་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མཐའ་གཅིག་གོ །མི་རྟག་གོ་ཞེས་པ་འདི་ནི་མཐའ་གཉིས་པའོ། །འོད་སྲུངས་དེ་བཞིན་དུ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མཐའ་གཅིག་སྟེ། མེད་ཅེས་པ་མཐའ་གཉིས་པའོ། །གང་མཐའ་འདི་དག་གི་དབུས་ནི་དཔྱད་དུ་མེད་པ་བསྟན་དུ་མེད་པ་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ་གནང་བ་མེད་པ་རྣམ་པར་རིག་པ་མ་ཡིན་པ་གནས་མེད་པ་སྟེ། འདི་ནི་དབུ་མའི་ལམ་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ ཡང་དག་པ་སོ་སོར་རྟོག་པའོ་ཞེས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དེ་ཡང་འདིའོ་ཞེས་རང་གིས་ངེས་བར་དཔྱད་པར་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དཔྱད་དུ་མེད་པའོ། །ཕ་རོལ་པོ་རྣམས་ལ་བསྟན་པར་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བསྟན་དུ་མེད་པའོ། །ནང་གི་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ངོ་བོར་མི་གནས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་མི་གནས་པའོ། །ཕྱིའི་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་བཞིན་དུ་སྣང་ནས་མི་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་སྣང་བ་མེད་པའོ། །མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁམས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རིག་པ་མ་ཡིན་པའོ། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་པ་མཐའ་དག་གི་གནས་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གནས་མེད་པའོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །གལ་ཏེ་དབུས་སུ་རང་གི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་དོན་དམ་པ་ཅུང་ཟད་ཡོད་པར་གྱུར་ན་དེའི་ཚེ་དེ་ཡོད་དོ་དེ་མེད་དོ་ཞེས་པའམ་རྟག་གོ་ཞེས་པའམ་མི་རྟག་གོ་ཞེས་མངོན་པར་ཞེན་པ་མཐར་ཅི་ལྟར་འགྱུར་ཇི་སྲིད་དུ་དངོས་པོའི་དོན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་སོང་བ་ན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཚུལ་བཞིན་པ་ཁོ་ན་ནི་ལྷུང་བའི་གནས་སོ་ཞེས་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཞིང༌། བརྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་མ་གཏོགས་པ་དངོས་པོའི་རྣམ་པ་གཞན་གང་དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཡང་མེད་དོ། །དབུས་ན་དངོས་པོའི་རང་གི་ངོ་བོ་མེད་ན་དོན་མེད་དོ་ཞེས་འཛིན་པ་ཡང་མཐའ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་མི་རིགས་ཏེ་མེད་ཅེས་བྱ་བར་ངེས་པར་འཛིན་པ་ནི་ཡོད་པར་འཛིན་པ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཏེ་ཡུལ་མེད་པའི་དགག་པ་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་པས་སོ། །འཕགས་པ་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་རྒྱ་མཚོས་ཞུས་པར་ཡང་གསུངས་པ། སྔོན་མཐའ་སྟོང་ཞིང་ཕྱི་མའི་མཐའ་སྟོང་དང༌། །སྐྱེ་འཇིག་གནས་པའི་དངོས་པོ་སྟོང་པ་སྟེ། །འདི་ལ་དངོས་པོ་ཡོད་མིན་དངོས་མེད་མིན། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའོ། །ཞེས་སོ། །འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་ཀྱིས་ཀྱང་གསུངས་པ། ཡོད་ཅེས་པ་ནི་རྟག་པར་འཛིན། །མེད་ཅེས་པ་ནི་ཆད་པར་བལྟ། །དེ་ཕྱིར་ཡོད་ཉིད་མེད་ཉིད་ལ། །མཁས་པས་གནས་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །དབུ་ མར་འཛིན་པ་ཡང་འཕགས་པ་ལྷའི་ཞབས་ཀྱིས། ཡོད་དང་མེད་པ་ལས་གྲོལ་བ། །དབུ་མ་ཉིད་དུ་གང་རྟོག་པ། །དབུ་མར་མངོན་པར་ཞེན་པ་འདི། །སྒྱུ་མའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་མིན། །ཞེས་བཀག་གོ །དེའི་ཕྱིར་འདི་ནི་མཆོག་ཏུ་ཟབ་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ། བརྟག་བྱ་མིན་ཏེ་སྤྱི་མེད་པའི་ཕྱིར་རྟོགས་པས་རྟོགས་བྱ་མ་ཡིན་པའོ། །རྣམ་ཤེས་བྱ་མིན་ཏེ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་དཔྱོད་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའོ། །སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་དག་ལས་གཞན་པའི་ཡང་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་རང་གི་ངོ་བོ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རྟོགས་དཀའ་བའོ། །ཡང་ན་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང་སྒོམ་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཤེས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བར་ཚིག་གསུམ་མོ། །རྟོག་གེ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཏེ་སྤྱི་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག
Chinese
因为什么缘故是舍弃二边呢？二是存在和不存在等舍弃，并且遮止于“颇”上，是“不是存在”的意思。如果这样，那么远离二边成为中观的唯识，在各种各样的经藏中也没有宣说吗？没有，因为在世俗中，薄伽梵宣说了唯识，但在胜义中不是存在的缘故。在其他经典中，也成立了那个也是无自性的。如圣《宝积经》中所说：“憍陈如，心如果被完全寻找，是找不到的。什么找不到，那是不被现见的。什么不被现见，那也不是过去，也不是未来，也不是现在发生的。那是完全超越三时的。那不是存在，也不是不存在。什么不是存在，也不是不存在，那是无生的。什么是无生的，那没有自性。什么没有自性，那没有生。什么没有生，那没有灭。什么没有灭，那没有离，并且离没有去，没有来，没有死亡，没有生。什么没有去，没有来，没有死亡，没有生，那没有任何造作。什么没有任何造作，那是无为的。什么是无为的，那是圣者们的种姓。”广说如是。因此，在此处所说：“憍陈如，常，这被称为一边。无常，这被称为二边。憍陈如，同样，有，这被称为一边。无，这被称为二边。什么这些边的中间，是不可思议的，不可指示的，不常住的，没有允许的，不是分别识的，没有住处的。这应被说为中道，是诸法的
English
For what reason is it abandoning the two extremes? The two, such as existence and non-existence, are abandoned, and it is blocked on 'Phor', meaning 'not existent'. If so, isn't the Mind-Only that is separated from the two and has become the Middle Way also taught in various sutras? No, because in conventional truth, the Bhagavan taught it as Mind-Only, but in ultimate truth, it is not existent. In other sutras, it is also established that it is without inherent existence. As it is said in the Noble Heap of Jewels: 'Kaundinya, if the mind is completely sought, it cannot be found. What is not found is not perceived. What is not perceived is not past, not future, not present. It has completely transcended the three times. It is not existent, not non-existent. What is not existent and not non-existent is unborn. What is unborn has no inherent existence. What has no inherent existence has no birth. What has no birth has no cessation. What has no cessation has no separation, and separation has no going, no coming, no dying, no birth. What has no going, no coming, no dying, no birth has no formation whatsoever. What has no formation whatsoever is unconditioned. What is unconditioned is the lineage of the noble ones.' Thus it is extensively taught. Therefore, what is said here: 'Kaundinya, 'permanent' is one extreme. 'Impermanent' is the second extreme. Kaundinya, similarly, 'existent' is one extreme. 'Non-existent' is the second extreme. What is in the middle of these extremes is unthinkable, unteachable, not abiding, unpermitted, not discriminating consciousness, without a place. This should be spoken of as the Middle Way, which is the
Chinese
因此，没有显现。由于眼识等界超越了自身的本性，所以不是识。由于不是贪欲等一切烦恼的处所，所以说是无处所。如果中间存在着具有自心本性的真实事物，那么，当它存在时，它存在吗？当它不存在时，它不存在吗？或者它是常恒的吗？或者它是无常的吗？如果执着于此，最终会变成什么样呢？只要追随事物的真实性，如理作意就只是堕落之处，这是不合理的。除了考察等的自性之外，还有什么其他事物的形态会变成事物的真实性呢？如果中间没有事物的自性，那么执着于无意义也会变成边见吗？这不合理，因为对不存在的确定执着，如果不存在对存在的执着，就不会产生，因为没有对境的否定是不存在的。圣者龙王海所请问的经中也说：前际空，后际空，生灭住的事物是空的，对此事物非有非无，一切法自性空。圣者龙树足也说：说有是执着常，说无是视为断，因此智者不应安住于有无。对于执着中观，圣天足也说：从有和无中解脱，谁在中观中思维，这种对中观的执着，不是幻化的自性。因此，这是极其深奥的真实性，不可考察，因为没有共相，所以不是通过证悟所能证悟的。不是识，因为没有差别，所以不是思辨的对境。因为除了共相和差别之外，不可能存在可以证悟的自性，所以难以证悟。或者，因为它不是通过听闻、思维和禅修的自性所能了解的对境，所以依次是这三个词。是正理派，即对共相等进行分别思
English
Therefore, there is no appearance. Since the realms of eye consciousness and so forth transcend their own nature, they are not consciousness. Since they are not the abode of all defilements such as desire, they are said to be without abode. If there were a truly existent thing in the middle that possessed the nature of one's own mind, then, when it exists, does it exist? When it does not exist, does it not exist? Or is it permanent? Or is it impermanent? If one clings to this, what will it ultimately become? As long as one follows the reality of things, proper attention is only a place of falling, which is unreasonable. Apart from the nature of examination and so forth, what other form of things would become the reality of things? If there is no self-nature of things in the middle, then would clinging to meaninglessness also become an extreme view? This is unreasonable, because the definite clinging to non-existence will not arise if there is no clinging to existence, because the negation without an object is non-existent. It is also said in the Sutra Requested by the Noble Dragon King Ocean: The prior extreme is empty, the posterior extreme is empty, the things that arise, cease, and abide are empty, in this, things are neither existent nor non-existent, all dharmas are empty of self-nature. The Noble Nagarjuna also said: To say 'exists' is to cling to permanence, to say 'does not exist' is to view as annihilation, therefore the wise should not abide in existence or non-existence. Regarding clinging to the Middle Way, Aryadeva also said: Liberated from existence and non-existence, whoever thinks in the Middle Way, this clinging to the Middle Way is not the nature of illusion. Therefore, this is the ultimate profound reality, not to be examined, because there is no generality, so it is not to be realized by realization. It is not consciousness, because there is no difference, so it is not an object of speculation. Because apart from generality and difference, there cannot exist a self-nature that can be realized, so it is difficult to realize. Or, because it is not an object that can be understood by the nature of hearing, thinking, and meditation, so in order are these three words. It is the logicians, that is, the conceptualization of generality and so forth.
Tibetan
་པ་ལ་དགའ་བ་སེང་གེ་དང་འཕྲོག་བྱེད་དང་དབྱིག་གི་སྙིང་པོ་དང་ཕྱི་རོལ་གྱི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་སོགས་པ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གསང་ཆེན་ནོ། །ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་སྟེ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཚུངས་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཏེ། དེ་རྣམས་དང་དེ་ཁོ་ནས་འདྲ་སྟེ་རོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་ལས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཉིད་ཀྱི་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བའོ་ཞེས་པ་དགོངས་པའོ། །གང་གསུང་བར་འགྱུར་བ་སངས་རྒྱས་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ་ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་རྟོག་པའི་དྲ་བ་མ་ལུས་པ་དང་བྲལ་བའི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྣང་བ་མེད་པ་སོ་སོ་རང་གིས་མ་དམིགས་པ་ལས་རིག་གི་དམིགས་པ་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་བདེན་པ་གཉིས་ངེས་པར་བསྟན་པའི་མདོར་གསུངས་པ། ལྷའི་བུ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་ཇི་སྲིད་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་མཆོག་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བར་གྱི་ཡུལ་ལས་འདས་པའོ་ཞེས་སོ། །འདིས་ནི་ཡུལ་གྱི་དངོས་པོ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ་ཉེ་བར་བླངས་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་དམིགས་པ་ལས་དེ་མཐོང་བ་འགེགས་པར་བྱེད་དོ། །མི་ཤེས་པ་ནི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བ་ལ་འགེབས་པའི་ཕྱིར་མུན་ པ་དང་འདྲ་བས་མུན་པའོ། །རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་སྤྲུལ་ཏེ་སྒོམ་པས་བསྐྱེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཕྱོགས་གཅིག་སྤངས་ན་ཡང༌། གལ་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་བག་ཆགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་སོན་བ་དེའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་མི་ཤེས་སོ། །འདིས་ནི་འདི་གསུངས་ཏེ། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཁོ་ན་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་མོ་ཞེས་པའོ། །སུ་རྣམས་ཀྱི་ཞེན་གསུངས་པ། འཁོར་བ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འཁོར་བ་ནི་ཁམས་གསུམ་དུ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ལས་ཀྱིས་འཕངས་པའི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུན་ནོ། །དེ་ཁོ་ན་མཛའ་བ་དང་བྲལ་བ་དང་མི་མཛའ་བ་དང་ཕྲད་པ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་འཚེ་བ་མང་པོའི་རྒྱུ་ཉོན་མོངས་པའི་ཆུ་སྲིན་ལ་སོགས་པས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་བ་ཉིད་ཀྱིས་དང་རྒྱ་ཆེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྒལ་དཀའ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྒྱ་མཚོ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ནི་འཇིགས་པ་སྟེ་གང་རྣམས་ཀྱི་འཇིགས་པ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའོ། །སྒྲོལ་བ་ནི་རྒལ་བར་བྱེད་པའོ། །དེར་སོན་པའི་སེམས་ཏེ་མངོན་པར་འདོད་པ་གང་རྣམས་ཀྱི་ཡིན་པ་རིགས་མཆོག་ར
Chinese
对莲花欢喜的狮子和强夺者和地精的精华和外道的贪欲和分离等等各自为异生凡夫们所（知）。因此，因为不是他们的行境的缘故，所以是极秘密。与虚空相同，以自性无有而等同。诸佛薄伽梵们，与他们和唯有他们相同，成为一味，断绝一切障碍，从一切佛陀自身各自所能证知的角度来说，是这样理解的。所说的是佛陀的行境。而且，以脱离所有分别之网的超世间智慧，一切法无显现，不是各自所能取境的，不是从能知的对境出发的。如《二谛决定显示经》中所说：天子，胜义谛是直至具足一切殊胜相的最胜一切智智的境界之外。以此，由于已取远离对境之实事，所以从近取境的角度来说，会阻碍见彼。无知是不了知的障碍，唯有它遮蔽了见彼真如，所以如黑暗一般，是黑暗。独觉佛们以幻化，由修习所生的智慧，即使断除了一部分所知障，然而，如果随逐习气，因此他们也不了知。这说的是，唯有无二智慧，是天瑜伽的自性，是菩提之道。所说是谁的执着呢？轮回等等，轮回是在三界中被烦恼和业所抛的生之流转。唯有它与友善分离，与不友善相遇等等，是众多近害之因，被烦恼的鳄鱼等等所围绕，以其广大而难以超越，所以是大海。因此，它是恐怖，是使谁获得大恐怖的。度脱是超越。到达彼岸之心，即是那些具有殊胜种姓者所希求的。
English
Those who are fond of the lotus, the lion, the plunderer, the essence of the goblin, and the detachment from external desires, etc., are known by individual ordinary beings. Therefore, because it is not their realm of practice, it is extremely secret. It is equal to the sky, equal in that it is without inherent nature. The Buddhas, the Bhagavad-bhagavats, are the same as them and only them, becoming one taste, having abandoned all obscurations, and from the perspective of what each of the Buddhas can realize for themselves, this is how it is understood. What is said is the realm of practice of the Buddhas. Moreover, with the transcendental wisdom that is free from all nets of conceptualization, all phenomena are without appearance, not something that can be taken as an object by each individual, not from the perspective of the object of knowledge. As it is said in the Sutra "The Definitive Exposition of the Two Truths": "Son of the gods, the ultimate truth is beyond the realm of the supreme all-knowing wisdom that possesses all excellent aspects." By this, since it has taken the reality of being far removed from the object, from the perspective of taking the object closely, it will hinder seeing it. Ignorance is the obscuration of what is to be known, and it alone obscures seeing that suchness, so it is like darkness, it is darkness. Solitary Buddhas, with the wisdom generated by transformation and cultivation, even if they have abandoned a part of the obscuration of what is to be known, however, if they follow the habitual tendencies, therefore they also do not know. This says that only non-dual wisdom, which is the nature of divine yoga, is the path to enlightenment. Whose attachment is being spoken of? Samsara, etc., samsara is the stream of birth thrown by afflictions and karma in the three realms. It alone is separated from friendliness, encounters with unfriendliness, etc., is the cause of many near harms, surrounded by afflictive crocodiles, etc., and because it is vast and difficult to overcome, it is the ocean. Therefore, it is terror, it is what causes someone to obtain great terror. Deliverance is transcendence. The mind that has reached the other shore, that is, what is desired by those who have an excellent lineage.