Tibetan
ས་དོན་དམ་པར་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱིས་སྟོང་པ་རྣམས་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་གཟུགས་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཞེས་པ་དེའོ། །ཉིད་ཀྱི་སྒྲ་ནི་བཞིན་གྱི་དོན་ལ་སྟེ། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་བཞིན་དུ་སྒྲ་ཡང་སྟོང་པར་བླ་མས་སློབ་མ་ལ་བྱེད་དུ་གཞུག་གོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །འདི་གསལ་བར་བྱེད་ཅིང་སྒྲའི་ཁམས་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་དཀྱུས་མའི་དོན་དང་འབྲེལ་བར་བྱེད་དོ། །ཡིད་ཅེས་པ་ཡིད་ཀྱི་ཡུལ་ཆོས་ཀྱི་ཁམས་ཏེ་ ཡུལ་ཅན་གྱིས་ཡུལ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕྱི་མར་ཡང་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །མིག་བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་ཞེས་པ་འདིས་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པ་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཡུལ་དང་དབང་པོ་དག་སྟོང་པ་དག་གི་དབུས་སུ་རྣམ་ཤེས་ཅི་ལྟར་མི་སྟོང་པར་འགྱུར་ཏེ་སྟོང་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །ཡིད་ནི་དབང་པོ་དང་ཕྱི་རོལ་ནི་ཡུལ་ཆོས་ཀྱི་ཁམས་ཏེ། དེ་དག་གིས་སྟོང་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །ཉེ་བར་སྡུད་པ་ནི་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡང་ཡིག་གིས་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །མྱོང་བ་པོ་ཡང་ཤེས་པའི་ཡང་གིས་དེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །སེམས་ནི་ཡིད་ཀྱི་དབང་པོ་དང་དེའི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། ཡང་གིས་དེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །ཡང་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཡུལ་ལྔ་རྣམས་དང༌། ལྟ་བ་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་དེའི་ཡུལ་ཅན་དབང་པོ་རྣམས་ཏེ། སེམས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་དང་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་སེམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རྣམས་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཆོས་ཀྱི་ཁམས་ཡུལ་དྲུག་པའོ། །སེམས་ནི་ཡུལ་དྲུག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ཏེ་ཡིད་ཀྱི་དབང་པོ་ཡང་ངོ༌། །ཡིད་ཀྱི་དབང་པོ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་བཞིན་དུ་ལོགས་སུ་མེད་ཀྱི། འདས་མ་ཐག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཁོ་ན་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁྱད་པར་ཕྱི་མ་བསྐྱེད་པའི་བདག་པོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡིད་ཀྱི་དབང་པོར་བརྗོད་དོ། །དེ་ལྟར་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་རྣམས་བརྗོད་དེ། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་དང་མིག་གི་ཁམས་དག་དང་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་ནས། ཇི་སྲིད་དུ་ཆོས་ཀྱི་ཁམས་དང་ཡིད་ཀྱི་ཁམས་དང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་ཀྱི་བར་རོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲུག་རྣམས་ཡིད་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ནང་དུ་འདུས་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་ཏེ། གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དང་མིག་གི་སྐྱེ་མཆེད་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དང་ཡིད་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཅེས་པའི་བར་རོ། །དབང་པོ་ལྔ་རྣམས་དང
Chinese
意思是说，从胜义谛上讲，色界是空性的。但在世俗谛上，并非没有色。那个“彼”字，那个“自”字，意思是“如同”。意思是说，如同色界一样，声音也是空性的，上师引导弟子这样做。这阐明了这一点，并将声音的界限知识等与普通意义联系起来。意，指的是意的对境，法界，因为有境显示了对境。同样，在后面也应根据情况进行陈述。所谓“眼即是自性”，这意味着对于那些自性空性者来说，就是识。识的对境和根都是空性的，在这些空性之中，识怎么会不空呢？意思是说，它本来就是空性。意是根，外境是对境法界，指的是那些空性。总而言之，就是“因此”等等。还有，用“也”字表示识。体验者也是用“识”的“也”字表示那个识。心是意根，它的行境是心所，也是用“也”字表示那个识。或者，色等五境，以及见者等是它的有境根。与心相应的感觉、认知和意志的蕴，心的各种特性，是心所，是法界，第六境。心是六境的识，也是意根。意根不像眼等根那样是分开的，仅仅是刚过去的识，因为它是产生后续识的自性，所以被称为意根。就这样陈述了十八界，即从色界、眼界以及眼识界，直到法界、意界和意识界之间。由于六识都包含在意识的生处中，所以是十二生处，即从色生处和眼生处，直到法生处和意生处之间。五根和
English
The meaning is that, from the ultimate point of view, the realm of form is empty. But in the conventional truth, it is not that there is no form. That "that" word, that "self" word, means "like." The meaning is that, just as the realm of form is empty, sound is also empty, and the teacher guides the disciple to do this. This clarifies this point and connects the knowledge of the realm of sound, etc., with the ordinary meaning. Mind refers to the object of mind, the dharma realm, because the subject shows the object. Similarly, in the following, it should also be stated according to the situation. The so-called "eye is self-nature" means that for those who are empty of self-nature, it is consciousness. The object and root of consciousness are both empty, and among these emptinesses, how can consciousness not be empty? It means that it is originally empty. Mind is the root, and the external environment is the object dharma realm, referring to those emptinesses. In short, it is "therefore" and so on. Also, the word "also" indicates consciousness. The experiencer also uses the word "also" of "consciousness" to indicate that consciousness. Mind is the root of mind, and its object of activity is mental factors, which is also indicated by the word "also" for that consciousness. Or, the five objects such as form, and the seer, etc., are its object-possessing roots. The aggregates of feeling, cognition, and volition that are associated with the mind, the various characteristics of the mind, are mental factors, which are the dharma realm, the sixth object. Mind is the consciousness of the six objects, and it is also the root of mind. The root of mind is not separate like the roots of the eye, etc., it is only the consciousness that has just passed, because it is the nature of producing the subsequent consciousness, so it is called the root of mind. In this way, the eighteen realms are stated, that is, from the realm of form, the realm of the eye, and the realm of eye consciousness, up to the realm of dharma, the realm of mind, and the realm of consciousness. Since the six consciousnesses are all contained within the birthplace of consciousness, there are twelve birthplaces, that is, from the birthplace of form and the birthplace of the eye, up to the birthplace of dharma and the birthplace of mind. The five roots and
Tibetan
་ཡུལ་ལྔ་རྣམས་ཀྱང་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོའོ། །དབང་པོ་ལྔའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོའོ། །དེ་ལས་གཞན་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁྱད་པར་རྣམས་ནི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ ཕུང་པོའོ། །ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དག་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཁོ་ནའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དག་སྟེ། འཁོར་བའི་རྩ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ལོགས་པ་བརྗོད་པ་དག་གོ །དེ་ལ་ཚིམ་པར་བྱེད་པ་དང་ཡོངས་སུ་གདུང་བར་བྱེད་པ་དང་དེ་གཉིག་ལས་གྲོལ་བའི་རང་གི་ཡུལ་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་མངོན་དུ་བྱ་བས་ཡུལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རིག་པ་ནི་ཚོར་བ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །མཚན་མ་སྟེ་ལྟོ་ཆེ་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་གང་གིས་འཛིན་ཅིང་འདུས་ཏེ་ཤེས་ལ་ཡེ་ཤེས་ལ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི་མཚན་མར་འཛིན་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་འདུ་ཤེས་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་ལས་གཞན་པའི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་སེམས་པ་ལ་སོགས་རྣམས་ནི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོའོ་ཞེས་པ་ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམས་ཏེ། ཐུབ་པའི་དགོངས་པའི་རྒྱན་དུ་རབ་ཏུ་སྤྲོས་ཟིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་པོ་རྣམས་ཁོ་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ། དེ་རྣམས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དུ་གསུངས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། བརྟག་པ་གཉིས་པར་གསུངས་པ། དབང་པོ་དང་ནི་ཡུལ་ཉིད་དང༌། །དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད། །རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་གོ་བྱའི་ཆེད། །ཁམས་ནི་བཅོ་བརྒྱད་རྣམས་སུ་བཤད། །རང་བཞིན་གདོད་ནས་མ་སྐྱེས་པ། །བདེན་མིན་བརྫུན་མིན་དེ་བཞིན་དུ། །ཐམས་ཅད་ཆུ་ཡི་ཟླ་བ་ལྟར། །འདོད་པས་རྣལ་འབྱོར་མས་ཤེས་གྱིས། །ཞེས་སོ། །འདི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་མ་ཤེས་ནས་གལ་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ན་འོན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་མཐར་ལྷུང་ངོ་ཞེས་པས་སྟོང་པ་ཉིད་རྣམ་པར་བསམས་པས་ཅིའི་ཕྱིར་དྲི་མ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དག་པ་ཡིན་ཞེས་རྒོལ་བའི་བསམ་པ་མ་འོངས་པའི་སྐྱེ་བོ་ལ་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པས་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་ལན་གླན་པའི་ཆེད་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་མ་ཐག་པར་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ཕྱོགས་ཙམ་སྟོན་པ་གསུངས་པ། ཉོན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཇི་ལྟ་བར་ཁྱད་པར་གང་གིས་ཚོལ་བར་བྱེད་རྣམ་པར་སེམས་པར་བྱེད་བསྒོམ་པར་བྱ་བའོ་ཞེས་པ་ལམ་མོ། །དེ་དེ་ལྟར་ཉོན་ཞེས་ཕྱི་མ་དང་འབྲེལ་ལོ། ། དེའི་ཁྱད་པར་གསུངས་པ་གཉིས་མེད་ཅེས་པ་གཉིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ནི་གཉིས་མེད་དེ།
Chinese
五境也是色蕴。五根的识是识蕴。除此之外的识和识的差别是行蕴。受蕴和想蕴是心所生起的行蕴的差别，因为是轮回根本之因，所以分别陈述。其中，以能满足、能完全折磨以及脱离二者的，显现各自对境的自性，从而体验对境的识之体验觉性，称为受。以腹大等相为代表的差别，以心所生起的法执持、聚集，并对知识和智慧进行区分，这是执持相之自性的想。除此之外的心所生起的心等是行蕴，这就是五蕴，已在能仁的意趣庄严中详细阐述。如此，十八界全部都是法，这些在胜义中是无自性的。如是说：在第二品中说：根和境，以及根的识，为了瑜伽母们理解，宣说了十八界。自性本来没有产生，不是真，不是假，如是，一切如水中的月亮，瑜伽母应以欲而知。如此，如果不如实了知，如果一切法的自性是空性，那么就会堕入无有的边，因此，以空性进行思维，为何是无垢自性的清净？考虑到未来众生可能会提出这样的诘难，为了回答金刚藏的提问，宣说了空性之后立即展示少许天瑜伽。听着等等。如何以差别来寻觅、思维、修习呢？这是道。因此，听着与后面相连。 宣说了它的差别，无二，不是有二，就是无二。
English
The five objects are also the aggregates of form. The consciousness of the five faculties is the aggregate of consciousness. Other than that, the differences between consciousness and consciousness are the aggregates of formation. The aggregates of feeling and perception are merely differentiations of the aggregates of formation that arise from the mind. Because they are the root cause of samsara, they are stated separately. Among them, that which satisfies, that which completely torments, and that which is liberated from both, manifesting the self-nature of their respective objects, thereby experiencing the object, the knowing of the experience of consciousness, is called feeling. The differences represented by characteristics such as having a large belly, etc., the phenomena that arise from the mind that hold and gather, and that distinguish between knowledge and wisdom, this is perception, which is the nature of holding characteristics. Other mental events such as intention, etc., are the aggregates of formation. These are the five aggregates, which have been elaborated in the Ornament of the Sugata's Intent. Thus, all eighteen elements are all dharmas, and these are said to be without self-nature in the ultimate sense. As it is said: In the second chapter it is said: The faculties and the objects, and the consciousness of the faculties, for the sake of understanding by the yoginis, the eighteen elements are explained. Self-nature is primordially unborn, not true, not false, thus, all are like the moon in water, the yogini should know with desire. Thus, if one does not understand as it is, if the self-nature of all dharmas is emptiness, then one will fall into the extreme of non-existence. Therefore, contemplating emptiness, why is it the purity of stainless self-nature? Considering that future beings might raise such objections, in order to answer the question of Vajragarbha, after declaring emptiness, immediately showing a little of the divine yoga. Listen, etc. How does one seek, contemplate, and practice with differentiation? This is the path. Therefore, listen is connected to what follows. The difference of it is explained, non-duality, not having two, is non-duality.