Tibetan
་དངོས་པོ་ལ་ཡང་དག་པར་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ལྟ་བ་ནི་ལོག་པར་ལྟ་བའོ། །འདིར་ལོག་པར་ལྟ་བ་ནི་ལོག་པར་ངེས་པ་འདི་ལྟ་བུའི་བདག་ཉིད་ཁོ་ན་གཟུང་བར་བྱའི། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པའི་བདག་ ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་སྟེ། དེ་ནི་འཇིག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་རང་བཞིན་མེད་པ་རྣམས་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལས་རང་བཞིན་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་གཟུང་བ་རྣམས་ལ་བདག་ཏུ་བྱེད་པ་དང་བདག་གིར་བྱེད་པར་རབ་ཏུ་ཞུགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་མཐར་འཛིན་པའི་ལྟ་བ་སྟེ། དེ་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་རྣམས་ལ་ཀྱེ་མ་བདག་དང་འཇིག་རྟེན་འདི་རྟག་པའམ་ཆད་པའམ། དེ་བཞིན་དུ་ཡོད་དོ་མེད་དོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་མཐའ་གཉིས་སུ་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་སྟེ། གང་ལ་མཐར་འཛིན་པ་དེས་དག་པར་ཡིད་ཆེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་སྟེ། གང་གིས་དག་པར་ཡིད་ཆེས་པ་དེ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་རང་གི་ལྟ་བ་ལ་འདོད་ཆགས་སོ། །ལྟ་བ་དེས་ཀྱང་ང་རྒྱལ་ལོ། །དེ་ནས་དེ་ལས་གཞན་ལ་ཞེ་སྡང་ངོ་ཞེས་པའོ། །ཐག་པ་འདི་རྣམས་དང་བྲལ་བ་ནི་ཟག་མེད་དེ་ཟག་པ་དང་བཅས་པས་གནས་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མདོར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱས་པར་སྟོན་པ་གསུངས་པ། ཟླ་བ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །རྡོ་རྗེ་ནི་རང་གི་མངོན་པར་འདོད་པའི་ནམ་མཁའ་ཁྱབ་པའི་ཚད་དི་ཙམ་མོ། །ཨོཾ་ཏི་ཥྛ་བཛྲ་ཞེས་པ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་དོན་ཅན་གྱི་སྔགས་སོ། །ཨོཾ་བཛྲ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ་ཞེས་པ་འདི་བདག་ཉིད་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་དོན་ཅན་ནོ། སྤྲོ་དང་བསྡུ་བའི་སྦྱོར་བ་ལས། །ཞེས་པ་བྱ་བ་སྒྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་རྒྱས་པར་སྟོན་པའོ། །དེ་ལྟར་ནི་ཧཱུཾ་ཡིག་ལས་སྤྲོས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་བྱས་ཤིང་དེ་རྣམས་ཀྱང་ཧཱུཾ་ཡིག་གི་ནང་དུ་ཞུགས་པ་ན་བྱ་བ་སྒྲུབ་པའོ། །དེ་ལྟར་ཟླ་བ་དང་ཟླ་བའི་ས་བོན་རྣམས་གསུངས་ནས་དེའི་གསང་བ་བརྗོད་པའི་ཆེད་དུ་གསུངས་པ། ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །སངས་རྒྱས་ རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟེ་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཅན་རྣམ་
Chinese
将事物执着为真实存在的颠倒见解，即是邪见。此处所说的邪见，应理解为仅指这种错误的确定，而非否定因果的本质。接下来是坏聚见，即对于由五蕴组成的、具有毁灭本性的聚合，由于颠倒的认知，执着为具有自性，并强烈地认为它们是“我”或“我的”。然后是边执见，即对于由五蕴组成的聚合，疑惑“唉呀，我和这个世界是常还是断？存在还是不存在？”等等，其本质在于执着于两种极端。接下来是戒禁取见，即因为执着于边见而相信其清净。然后是见取见，即执着于自己所相信的清净见解。接下来是对自己见解的贪执，以及由此产生的傲慢，并因此对他人产生嗔恨。脱离这些束缚即是无漏，因为有漏会转变为其他状态。这简要地展示了极其清净的法界智慧。为了详细阐释这种辨识智慧，佛陀宣说了“月亮”等内容。金刚是指自己所期望的、遍布虚空的范围。嗡 谛叉 瓦日拉（藏文：ཨོཾ་ཏི་ཥྛ་བཛྲ་，梵文天城体：，梵文罗马拟音：oṃ tiṣṭha vajra，汉语字面意思：嗡，安住金刚）是具有加持意义的咒语。嗡 瓦日拉 阿特玛 郭 杭（藏文：ཨོཾ་བཛྲ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ་，梵文天城体：，梵文罗马拟音：oṃ vajra ātma ko'haṃ，汉语字面意思：嗡，金刚，我，谁）具有领悟自身为辨识智慧之本质的意义。“从开展和收摄的结合中”，这阐释了成所作智的扩展。因此，从吽字中开展的如来们，使众生成为圆满正等觉的佛陀，并且当他们融入吽字中时，即是成所作智。如此宣说了月亮和月亮的种子字之后，为了讲述其秘密而宣说了“一切”等内容。一切佛陀，即具有如明镜般的智慧本质的各种
English
To cling to things as truly existing is a perverted view, which is a wrong view. Here, wrong view should be understood as referring only to this kind of wrong certainty, and not to the nature of denying cause and effect. Next is the view of the perishable assembly, which is to cling to the five aggregates of taking possession, which are of the nature of destruction, as having self-nature due to perverted cognition, and to strongly believe that they are "I" or "mine." Then there is the view of clinging to extremes, which is to doubt about the aggregates of taking possession, "Alas, is this self and the world permanent or impermanent? Do they exist or not?" etc., the essence of which is to cling to two extremes. Next is the adherence to ethics and asceticism, which is to believe in its purity because of clinging to extreme views. Then there is the adherence to views, which is to cling to the pure views that one believes in. Next is attachment to one's own views, and the pride that arises from it, and therefore hatred towards others. To be free from these bonds is to be without outflows, because what has outflows will be transformed into another state. This briefly shows the wisdom of the extremely pure realm of Dharma. In order to explain in detail this discriminating wisdom, the Buddha proclaimed "Moon" and so on. Vajra refers to the extent of the sky that one desires to pervade. Oṃ Tiṣṭha Vajra (藏文：ཨོཾ་ཏི་ཥྛ་བཛྲ་，梵文天城体：，梵文罗马拟音：oṃ tiṣṭha vajra，汉语字面意思：嗡，安住金刚) is a mantra with the meaning of blessing. Oṃ Vajra Ātma Ko'haṃ (藏文：ཨོཾ་བཛྲ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ་，梵文天城体：，梵文罗马拟音：oṃ vajra ātma ko'haṃ，汉语字面意思：嗡，金刚，我，谁) has the meaning of realizing oneself as the essence of discriminating wisdom. "From the combination of expansion and contraction," this explains the expansion of the wisdom of accomplishment. Therefore, the Tathagatas who emanated from the syllable Hūṃ made beings into fully enlightened Buddhas, and when they merged into the syllable Hūṃ, it is the wisdom of accomplishment. Thus, after the moon and the seed syllables of the moon were proclaimed, "all" and so on were proclaimed in order to tell its secret. All Buddhas, that is, all kinds of wisdom with the essence of wisdom like a mirror
Tibetan
པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་གང་ཡིན་པ་ཟླ་བ་གཉིས་དང་ས་བོན་དང་ཕྱག་མཚན་དང་སྤྲུལ་པ་དང་འགྲོ་བར་རོ་གཅིག་པ་དེ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་སྦྲེལ་ལོ། །ཅི་འདྲ་བ་ཞེ་ན། སྣང་བ་མེད་པ་དངོས་པོར་ན་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟེ། སྣང་བ་དང་རྣམ་པ་དང་དངོས་པོ་རྣམས་ནི་རྣམ་གྲངས་སོ། །གནས་མེད་པ་ཞེས་པ་གནས་ཀྱང་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མཚན་མ་མེད་པའོ། །ཅི་ལས་སྣང་བ་མེད་ཅེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་མ་སྐྱེས་པ་སྟེ་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྒྱུའི་བྱ་བ་ལ་མི་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་མ་བྱས་པའོ། །དག་པ་ནི་དྲི་མ་མེད་པ་སྟེ། གང་ལས་མེད་དོ་དང་ཡོད་དོ་ལ་སོགས་པའི་སྤྲོས་པ་སྤངས་པའོ། །དག་པ་དེ་ཡང་ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་གཅད་དུ་མེད་པ་སྟེ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དབྱེར་མེད་པ་སྟེ་གཟུགས་སུ་རུང་བ་ལ་སོགས་པའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གཟུང་བ་མེད་པ་སྟེ། སེམས་འདི་ཁོ་ན་ལུས་དང་ངག་གི་རྣམ་པ་སྣང་བའི་ལུས་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་གཟུང་བར་བྱ་བ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་སོ། །འདི་ལྟར་གྱུར་པའི་ལུས་ལ་སོགས་པ་ལས་ལོགས་པ་འཛིན་པ་པོ་གཞན་སེམས་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུང་བ་མེད་ན་དེ་འཛིན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བའི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་པ་ཕན་ཚུན་ཐ་མི་དད་པའི་ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སུ་བརྗོད་ཅིང༌། དེ་ཁོ་ན་ཡང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་ཕུང་པོ་མེད་པ་སྟེ་རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་ཉེ་བར་བཏགས་པའི་ཕྱིར་རོ། སྒྲིབ་པ་དང་བཅས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔའི་ངོ་བོ་ཕུང་པོ་གནས་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་བར་མ་ཆད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྡོ་རྗེའི་བདག་ཉིད་ཡང་དག་པར་བྱུང་བ་ནི་ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་རྡོ་རྗེའི་རང་གི་ངོ་བོར་སྐྱེས་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་ཡང་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་ན་ཡང༌། མངོན་དུ་བྱེད་པའི་གནས་སྐབས་ ན་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྐྱེས་པར་བརྗོད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཉེ་བར་སྡུད་དེ། དེ་ལྟར་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་བླ་ན་མེད་པ་ཞེས་པ་སྟེ། འདིས་ཀྱང་སྐུའི་གསང་བ་སྒྲུབ་པའི་ཟུར་གྱིས་ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཅེས་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་དཔེའི་ངོ་བོ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རང་བཞིན་འབྲས་བུའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱང་གསལ་བར་བྱས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུ
Chinese
观照如帕当巴桑杰等所有圣尊之身，与二月、种子字、法器、化身及行持融为一体，如是相联。何谓如是？无显现即是实有，实有即是无自性，显现、形相及实有皆为异名。所谓无处所，即处所亦无自性，故无相。何以故无显现？因其不生，即胜义谛中不容生。是故不观待因之作用，故为非造作。清净即无垢，远离何者？远离无与有等戏论。如是清净之身、语、意之体性，色等不可分割，因其无常等共相各异。无分别，即无色等各自体性之差别。不可取，即此心唯有显现身语之相，所谓身等可取者实无。如是，异于身等之能取者，他心亦不存在，因无所取则无能取。如是，离能取与所取，于空性中味一，互不相异之身语意，即名为菩提心。彼即是法身与无蕴，因于因上假立果故。五蕴之体性，即蕴于异处转变之间无间断存在。金刚自性之真实生起，即身语意生为金刚之自性。然菩提心虽无始无终，然于显现之时，亦可于世俗中言其生起。是故摄义而言，如是即是无上金刚身。此亦以旁敲侧击之法，阐明如何成就身之秘密，并以譬喻之方式，阐明未来将如何阐释一切如来之法身自性，即果之菩提心。是故，一切如来之身语意
English
Meditate on the body of all the holy ones, such as Padampa Sangye, as being one with the two moons, seed syllables, implements, emanations, and activities. How is it like that? Non-appearance is reality, and reality is without self-nature. Appearance, form, and reality are all different names. "Without place" means that even place is without self-nature, so it is without characteristics. Why is there no appearance? Because it is unborn, which means that it cannot be born in the ultimate sense. Therefore, it does not depend on the activity of causes, so it is uncreated. Pure means without defilement, and it is free from what? It is free from the elaborations of existence and non-existence. The nature of such a pure body, speech, and mind, such as form, is indivisible because the general characteristics such as impermanence are different. Without distinction, it is without the difference of its own characteristics such as form. Unobtainable, that is, this mind only has the appearance of body and speech, and what is called body, etc., is not obtainable. In this way, the other mind, the taker, is not different from the body, etc., because if there is nothing to take, there is no taker. Thus, the body, speech, and mind, which are free from taker and taken, are of one taste in emptiness and are not different from each other, are called the mind of enlightenment. That is also the Dharmakaya and without aggregates, because the result is falsely imputed to the cause. The nature of the five aggregates with obscurations is that the aggregates exist uninterruptedly between the transformation of aggregates in other places. The true arising of the nature of Vajra is that body, speech, and mind are born as the nature of Vajra. Although the mind of enlightenment has no beginning and no end, it can be said to arise in the conventional sense when it manifests. Therefore, to summarize, this is the unsurpassed Vajra body. This also explains how to accomplish the secret of the body by indirect means, and explains how the nature of the Dharmakaya of all Tathagatas, that is, the mind of enlightenment of the result, will be explained in the future by means of metaphors. Therefore, the body, speech, and mind of all Tathagatas