Tibetan
བ་བཞི་རྣམས་སྤྲོ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ། དགའ་བ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དཔའ་བོ་ནི་སྒྲུབ་པ་པོ་སྟེ་རང་གཞན་དག་ཕ་རོལ་དུ་འགྲོ་བའི་དོན་དུ་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཁོ་ན་དགའ་བ་སྟེ། དགའ་བ་ལས་གཞན་པའི་བདེ་བ་སྤྱོད་པ་པོ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་རྣལ་འབྱོར་མ། །ཞེས་པ་ཤིན་ཏུ་དགའ་བའི་ཀུན་དགའ་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རབ་རྩེའི་དགའ་བ་ནི་ཁྱད་པར་དགའ་བ་སྟེ་ཁྱད་པར་གྱི་ངོ་བོས་རབ་ཏུ་རྩེ་བ་ན་དགའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མཐའ་དག་ཅེས་པ་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟེ། དེའི་ཚེ་བུད་མེད་དང་སྐྱེས་པ་དག་བསམ་པ་མཚུངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རམ། དགའ་བ་དང་། མཆོག་གི་ངོ་བོའི་དཔའ་བོ་དང་རྣལ་འབྱོར་མ་དག་གི་འདུ་བའི་གནས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བདེ་བའི་ཐབས་ཅན་ཞེས་པ། རབ་ཏུ་རོལ་པའི་དགའ་བའི་བདེ་བ་དེ་འདིའི་ཐབས་ཏེ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའོ་ཞེས་པས་དེ་བདེའི་ཐབས་ཅན་ཡང་འདི་ཡིན་ལ་ཐམས་ཅད་རིག་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཡང་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འདི་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་མཚོན་པའི་ཆེད་དུ་གསུངས་པ། དང་པོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དགའ་བ་ཙམ་ནི་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་མ་ཡིན་པ་བདེ་བ་ཆུང་བ་རྣམ་པར་སྣ་ཚོགས་པ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡོད་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར། འཁྱུད་པ་དང་འོ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་པདྨ་དང་རྡོ་རྗེ་དག་ཡང་ཡང་དུ་རེག་པས་འདོད་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་དྲུད་པའི་མཐར་ཐུག་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་བཅུ་དྲུག་ལོན་པ་ལ། །ལག་པ་དག་གིས་འཁྱུད་བྱས་ནས། །དྲིལ་བུ་རྡོ་རྗེ་མཉམ་སྦྱོར་ལས། །སློབ་དཔོན་གྱི་ནི་དབང་དུ་འདོད། །ཅེས་བརྟག་པ་གཉིས་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ཡང་གོང་ནས་གོང་དུ་བདེ་བ་འདོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དགའ་བ་ལས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་བཟློག་པའི་བདེ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཉེ་བར་ ལོངས་སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ངོ་བོ་སྟེ། སྲབ་པར་གྱུར་པའི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་གཉིས་ཀྱིས་བསྒྲིབས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱད་པར་དགའ་བར་བཤད་ཅེས་པ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་དགའ་བ་སྟེ། བདེ་བ་འདོད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རྩོལ་བ་དང་བྲལ་བའི་མཚམས་ཁྱད་པར་དགའ་བ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ལྟ་བ་ཉེ་བར་མཚོན་པ་འདི་སྟེ་དེའི་བདེ་བ་བདག་གིས་བཤད་དོ་ཞེས་པ་རྣམ་པ
Chinese
说“令四喜悦”，即喜等。勇士是修行者，因为自己和他人为了去彼岸而精进。唯彼是喜，因为不可能有享受喜以外的安乐者。最喜瑜伽母，意为务必追求极喜之普喜。极顶喜是殊胜喜，因为以殊胜之自性极顶嬉戏时而喜悦。一切是指智慧和方便的自性，彼时男女之念相同之故，或喜与最胜自性之勇士和瑜伽母等的集合处之故。说彼具乐方便，极嬉戏之喜乐是此之方便，是彼直接之因，故彼具乐方便亦是此，亦是一切知、一切见者，世尊是俱生喜之自性之故。为了表示这些的自性而说，最初等。仅是喜，因为不是殊胜的，是小乐，有种种能取和所取的分别。拥抱和亲吻等以莲花和金刚再三触碰，是欲望殊胜之相，是金刚和莲花摩擦的究竟，证得十六智慧者，以手拥抱后，从铃杵和合中，欲求上师之灌顶。如是于第二品中说。最喜也是从上往上，是欲乐之相，从喜殊胜而遣除的安乐之智慧，是近于享受成熟之自性，因为被微薄的能取和所取二分别所遮蔽之故。说特别喜为特别殊胜之喜，是安乐欲之自性，因为远离贪著之故，远离勤作之际，特别喜生起之大乐见解，此为近于表示，彼之安乐我已说，如是等。
English
It is said that "the four joys are made happy," which means joy, etc. The hero is the practitioner, because he himself and others strive to go to the other shore. Only that is joy, because it is impossible for there to be one who enjoys happiness other than joy. The supreme joy is the yogini, which means that the universal joy of extreme joy must be sought. The joy of the summit is the special joy, because it is joyful when playing at the summit with the nature of specialness. All means the nature of wisdom and means, because at that time the thoughts of men and women are the same, or because it is the place of assembly of heroes and yoginis with the nature of joy and supremacy. It is said that it has the means of happiness, and the happiness of joy in extreme play is the means of this, and it is the direct cause of it, so it also has the means of happiness, and it is also all-knowing and all-seeing, because the Blessed One is the nature of innate joy. In order to express the nature of these, it is said, first, etc. Joy alone is not outstanding, it is small happiness, and there are various discriminations of grasping and grasping. Embracing and kissing, etc., repeatedly touch the lotus and the vajra, which is the characteristic of outstanding desire, and is the ultimate in rubbing the vajra and the lotus. For those who have attained sixteen wisdoms, after embracing with their hands, from the union of the bell and vajra, they desire the initiation of the master. As it is said in the second chapter. The supreme joy is also from above, it is the characteristic of desire for happiness, and the wisdom of happiness that is removed from the supreme joy is the nature of near enjoyment and maturity, because it is obscured by the slight discrimination of grasping and grasping. It is said that special joy is special and supreme joy, it is the nature of the desire for happiness, because it is free from attachment, and when it is free from effort, the great joy view of special joy arises, which is close to expression, and I have said that happiness, and so on.
Tibetan
ར་ཉེད་པའི་ངོ་བོ་རབ་ཀྱི་གནས་སྐབས། བདེ་བ་ལ་ཆགས་པའི་ངོ་བོར་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་དེ་དང་བྲལ་བའི་མཚམས་ཏེ། བརྟག་པ་གཉིས་པར་ཇི་སྐད་གསུངས་པ། གསུམ་པ་འདོད་ཆགས་ཉམས་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་སོ། །བཞི་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་ཞེས་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ། ཀུན་རྫོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་རང་གི་དངོས་པོ་སྟོང་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་མྱོང་བ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བདེ་བའི་ཆགས་པ་སྤངས་པ་དང་དེ་ལས་བཟློག་པའི་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་གསུངས་པ། །མཚན་ཉིད་བྲལ་བ་གསུམ་ལས་གཞན། །ཆགས་དང་ཆགས་བྲལ་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་སོ། །དེ་ཅི་འདི་མཐོང་བའི་ལམ་ཡིན་ན་མ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལས་དང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་དང་བླ་མའི་བྱིན་རླབས་ལས་འཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གི་ངང་གིས་འཐོབ་ན་ནི་དེ་ལྟར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཁོ་ན་དབུགས་དབྱུང་བ་གཉིས་སུ་སྨྲ་སྟེ། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་དང་སྟོང་པ་ཉིད་དག་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཕན་ཚུན་རྒྱས་བཏབ་པ་དག་མི་བསྐྱོད་པ་དང་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པར་གདོན་མི་ཟ་བར་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་དེའི་ལམ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དབུགས་དབྱུང་དང་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་དབུགས་འབྱུང་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། ཐབས་དང་ཐབས་བྱུང་དབྱེ་བ་ཡིས། །བཞི་པའི་དོན་ནི་རྣམ་གཉིས་འདོད། །གཅིག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་དངོས་གྲུབ། །གཞན་ནི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པར་འདོད། །ཅེས་སོ། །འོ་ན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རྗེས་ཐོགས་སུ་ཁྱད་པར་གྱི་ དགའ་བ་རིགས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་བརྟག་པ་གཉིས་པར་གསུངས་པ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའི་རང་བཞིན་པ། །མཆོག་མཐའ་ཁྱད་དགའ་དང་པོ་ཅན། །ཞེས་སོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། མཆོག་གི་མཐའ་ཁྱད་དགའ་ནི་གང་གི་དང་པོ་ཡིན་པ་སྟེ། མཆོག་གི་རྗེས་སུ་ཁྱད་པར་དགའ་བ་དང་དེའི་རྗེས་སུ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའོ་ཞེས་དོན་གྱི་ཤུགས་ལས་སོ། །གང་མཆོག་གི་མཐའ་དང་ཁྱད་དགའི་དང་པོ་སྟེ། མཆོག་དང་ཁྱད་པར་དགའ་བ་དག་གི་བར་རོ་ཞེས་དོན་འཆད་པ་དེ་ནི་མི་འཐད་དེ། ཁྱད་དགའ་དང་པོར་མཚོན་པར་བྱ། །དེ་ཡང་དགའ་བ་གསུམ་སྤངས་པ། །ཞེས་པའི་གསུང་ལས་སོ། །འདི་ནི་ཁྱད་དགའ་ཡང་འདི་ཡིན་ལ། དང་པོ་ཡང་ངོ་ཞེས་པས་ཁྱད་པར་དགའ་བའི་དུས་ཁོ་ན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཉེ་
Chinese
获得稳固的自性，是殊胜的境界。是远离了执著于安乐自性的分别念的界限。如《二观察》中所说：“三者，为了贪欲衰退。”第四，俱生，指的是俱生喜。世俗菩提心的自性，其自身事物是空性，是无分别念的大乐体验。因此，是舍弃了对安乐的贪执，以及远离了与之相反的显现执著。对此说道：“除了三种无相之外，贪执与离贪执完全舍弃。”那么，这是否是见道呢？并非如此，因为这是从方便的差别，以及佛、菩萨和上师的加持中获得的。如果能自然获得，那就会是那样了。因此，才说有两种呼吸，因为大乐的智慧和空性是其自性，相互增益，由于是不动者和金刚持的自性，所以无疑会成为如来和金刚持。为了获得那样的道路，也就是为了生起如来的呼吸和金刚持的呼吸。如是说：“以方便和方便生起的差别，第四的意义认为是两种。一是如来成就，另一是认为是金刚持。”那么，在俱生之后，会有特殊的
English
Obtaining a stable nature is a supreme state. It is the boundary that is free from the conceptual thoughts that cling to the nature of bliss. As stated in the "Second Observation": "Third, for the sake of the decline of desire." Fourth, co-emergent, refers to the co-emergent joy. The nature of conventional Bodhicitta, its own entity is emptiness, is the experience of great bliss without conceptualization. Therefore, it is the abandonment of attachment to bliss and the separation from the manifest clinging that is contrary to it. It is said about this: "Apart from the three signless ones, attachment and non-attachment are completely abandoned." So, is this the path of seeing? It is not so, because it is obtained from the difference of means, and from the blessings of the Buddhas, Bodhisattvas, and Gurus. If it could be obtained naturally, then it would be so. Therefore, it is said that there are two breaths, because the wisdom of great bliss and emptiness are its nature, mutually enhancing each other, and because it is the nature of the immovable one and the Vajradhara, it will undoubtedly become the Tathagata and the Vajradhara. In order to obtain that path, that is, in order to generate the breath of the Tathagata and the breath of the Vajradhara. As it is said: "By the difference of means and the arising of means, the meaning of the fourth is considered to be two. One is the accomplishment of the Tathagata, the other is considered to be the Vajradhara." So, after the co-emergent, there will be a special
Tibetan
བར་འཆར་བ་དང་པོ་ཁོ་ནར་མཚོན་པར་བྱའོ་ཞེས་བསྒྲུབས་ཏེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཤར་བ་ན་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ནུབ་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ག་ལ་མཚོན། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་དུ་དང༌། རིམ་པ་ལྔ་པར་གསུངས་པ། སྒྱུ་མ་རྣམས་ནི་ཐམས་ཅད་ལས། །བུད་མེད་སྒྱུ་མ་ཁྱད་པར་འཕགས། །ཡེ་ཤེས་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བ་འདི། །འདི་ལ་གསལ་བར་མཚོན་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་འདིས་དང༌། རིམ་པ་ལྔ་པར། སྣང་བ་མཚན་མོའི་ཆ་ཡིན་གསལ་བའི་ཉི་མའི་འོད་ཅན་ཉིན་མོ་སྣང་བ་མཆེད་པར་འགྱུར། །མཚམས་ནི་སྣང་བ་ཐོབ་པ་རང་བཞིན་རང་ཉིད་རྣམས་ཀྱིས་ལན་ཅིག་མིན་པར་སྦྱོར་བ་འདིའོ། །མཚན་མོ་མ་ཡིན་མཚམས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཉིན་མོར་ཡང་ནི་མ་ཡིན་མི་འགྱུར་རང་བཞིན་བྲལ་བ་གང༌། །དེ་འདི་བྱང་ཆུབ་སྐད་ཅིག་ཐུབ་མཆོག་གིས་གསུངས་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཁོ་ནའི་རྟོགས་བྱའོ། །ཞེས་པ་འདིས་ཀྱང་དགའ་བ་གསུམ་མཚོན་པ་དང་བཞི་པ་མི་མཚོན་པར་གསུངས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང༌། མཚན་ཉིད་བྲལ་བ་གསུམ་ལས་གཞན། ཞེས་པ་འདིས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཅི་ལྟར་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རྗེས་སུ་ཁྱད་དགའ་སྐྱེ་སྟེ། མཚོན་པར་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱད་དགའི་དེ་མ་ཐག་པའི་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཁོ་ནས་མཚོན་པ་ཉིད་ན་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཐབས་མ་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །ལྷན་ཅིག་ སྐྱེས་པ་འཆར་བའི་གནས་ལ་ནི་ལོག་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །འོ་ན་དང་པོར་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་མཚོན་དེ་ཉམས་སུ་མ་མྱོང་བ་ཉིད་ཁོ་ནའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་ཐོ་རངས་ཀྱི་དུས་སུ་མཚམས་བཞིན་ནོ། །འོ་ན་དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེའི་ངོ་བོ་ཉེ་བར་མ་མཚོན་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེ་ན། བདེན་ཏེ། ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཐབས་ནི་འདི་ལྟར་ཉེ་བར་བསྟན་པར་བྱའོ། །འོ་ན་དེ་ལྟ་བུ་ཐབས་སུའང་འགྱུར་བར་འོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནས་བཟུང་ནས་དེ་ཉེ་བར་མཚོན་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་འདི་ལ་དེ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། བདེན་ཏེ། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་གྱུར་ནའོ། །དེར་ནི་དེ་ལྟར་འབྱུང་བཞིན་པ་ན་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་དེ་ལྟར་བླ་མ་རྣམས་གསུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་འདོད་པ་གཉི་ག་ལ་ཡང་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་རིམ་པ་གསལ་བར་བྱས་སོ། །དེ་ལྟར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱང་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ལ། །མཆོག་མཐའི་ཁྱད་དགའ་དང་པོ་ཅན། ཞེས་པ་འདི་ལ་ཡང་མཆོག་གི་མཐའ་ནི་མཆོག་མཐའ་སྟེ། གང་གི་དང་པོ་ཁྱད་དགའ་ཡིན་པ་ཞེས་པ་ཁྱད་དགའ་དང་པོ་ཅན་ཏེ། མཆོག་དང་ཁྱད་དགའ་ངག་གི་མཐའོ་ཞེས་པའི་
Chinese
因此，要证明只能象征最初的生起。当俱生智生起时，由于一切分别念都消失的自性，怎么能象征呢？因此，《一切佛法集密金刚大瑜伽续》中以及《五次第论》中说：“一切幻化中，女幻尤为殊胜，此中将清晰地象征三种智慧的差别。”通过这段话以及《五次第论》中说：“显现是夜晚的部分，具有明亮太阳光芒的是白天，白天显现增长。界限是获得显现，自性自身多次结合。非夜晚，亦非界限，亦非白天，不变离自性。此乃瞬间菩提，殊胜能仁所说，唯瑜伽士所能证悟。”通过这段话也说明了象征三种喜，而不象征第四种喜。薄伽梵也说：“除了三种离特征之外。”就是指这个。因此，俱生智之后如何生起殊胜喜呢？因为无法象征。如果殊胜喜之后仅仅通过忆念来象征，那么就变成了没有指示体验的方法。俱生智生起之处，唯有无颠倒分别念。那么，为什么最初也要象征呢？因为仅仅是没有体验的缘故。不是的，就像黎明时分的分界线一样。那么，即使那样，也仅仅是没有近似地象征它的体性，是吗？是的，应该这样近似地指示体验的方法。那么，像那样也不应成为方法，因为从那以后，对于近似地象征它而显现执着，这是不可能的，是吗？是的，如果那样的话。在那里，当那样发生时，应该如何做，上师们会那样说的。像那样，对于两种意愿，都清晰地阐明了近似象征的次第。像那样，也应该指示真如。在那里面。“殊胜至极的最初殊胜喜。”对于这个，殊胜的边际是殊胜至极，凡是最初是殊胜喜的，就称为最初殊胜喜，殊胜和殊胜喜是语言的边际。
English
Therefore, it is to be proven that only the first arising is to be symbolized. When co-emergent wisdom arises, how can it be symbolized, since it is the nature of all discursive thoughts to subside? Therefore, in the 'Collected Vajra Wisdom, Great Yoga Tantra' and in the 'Five Stages,' it is said, 'Among all illusions, the illusion of women is especially excellent; in this, the distinctions of the three wisdoms will be clearly symbolized.' This is said, and in the 'Five Stages,' 'Appearance is the part of the night, the day with the light of the clear sun, the appearance of the day increases. The boundary is the attainment of appearance, the nature itself is joined not once but many times. Not night, not boundary, not day, unchanging, devoid of nature. This is the instantaneous Bodhi, spoken by the supreme Sage, to be realized only by yogis.' This also states that three joys are symbolized, but the fourth is not. The Bhagavan also said, 'Other than the three devoid of characteristics.' This is what it refers to. Therefore, how can the special joy arise after the co-emergent? Because it cannot be symbolized. If the special joy is symbolized immediately after by memory alone, then the method of experiencing will not be shown. In the place where the co-emergent arises, there is only no inverted thought. Then, why symbolize even the first? Because it is only without experience. No, it is like the boundary at dawn. Then, even so, is it only that its essence is not closely symbolized? Yes, the method of experiencing should be shown closely in this way. Then, such a method should not become a method, because from then on, it is impossible to be attached to the manifestation of closely symbolizing it, is it? Yes, if that were the case. There, when that happens, the gurus will say what should be done. In this way, the order of close symbolization has been clearly explained for both desires. In this way, the suchness should also be shown. In that, 'The supreme ultimate special joy is the first.' For this, the ultimate of the supreme is the supreme ultimate, that whose first is special joy is called the first special joy, the supreme and the special joy are the limit of speech.