Tibetan
མཉམ་པ་དེའི་རོ་སྟེ་རོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་འཁོར་ལོ་སྟེ་བདེ་བ་ཆེན་པོར་བརྗོད་དེ། །དེའི་བདེ་བ་འཁོར་ལོ་ཞེས་དེ་ལྟ་ཁོ་ནར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གསུངས་པ། རྡོ་རྗེ་རོལ་པ་ཞེས་པ་སྟེ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་དགའ་སྟོན་འབྱུང་བ་ན་མཉམ་པ་རྣམས་ཡིན་ གྱི། གཞན་གྱི་ཚེ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །འདབ་མ་སོ་སོར་ཞེས་པ་རྩ་གཅིག་ཏུ་ཡང་ཡི་གེ་ལྔ་བཅུ་རྣམས་ཀྱང་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྲིས་པ་སྒོམ་པ་པོའི་ཡང་ཡི་གེ་རྣམས་སམ་སྡེ་ཚན་རྣམས་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་འདབ་མ་ངེས་པ་མེད་དེ། གདུལ་བྱའི་ངོར་རྒྱུད་ལ་སོགས་པ་འགའ་ཞིག་དང་ཁ་ཅིག་ཏུ་རྣམ་པ་གཞན་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཆོག་གི་དབང་ཕྱུག་ཅེས་པ་གདོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒོམ་པ་ལས་མཆོག་གི་དབང་ཕྱུག་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་རྫོགས་པ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མངོན་པར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཨ་ཡིག་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་བརྗོད་དོ། །གང་ཕྱིར་ཨ་ཡིག་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་གསལ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཁོ་ན་དོན་དམ་པ་དངོས་པོ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད། རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡེ་ཤེས་དག་པའོ། །བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནི་འགའ་ཞིག་ཏུ་ཨ་ཡིག་འགྱུར་མེད་ལས་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐམས་ཅད་ལས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་མཆོག་ཀྱང་འདི་ཡིན་ལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མི་འགྱུར་བ་ཡང་འདི་ཡིན་པ་ནི་མཆོག་མི་འགྱུར་བ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ། དེ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཨ་ཡིག་ཀྱང་མཆོག་མི་འགྱུར་བའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡི་གེ་ཀུན་གྱི་ཐུ་བོ་འམ་ཡི་གེ་རྣམས་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡིག་འབྲུ་ཀུན་གྱི་མཆོག་གོ །གང་གསུང་བར་འགྱུར་བ་དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་སོ། །མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པར་ཡང་གསུངས་པ། ཚིག་ཀུན་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད། །ཅེས་སོ། །རིམ་པ་ལྔ་པར། ཐུང་དུ་མ་ལུས་ངག་ཏུ་འགྱུར། །དུ་མ་མ་ཡིན་གཅིག་པ་མིན། །ཞེས་ཏེ། ཨ་ཡིག་དང་ལྡན་པར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་གཅིག་མིན་མ་ཡིན་པའོ། །སོ་སོར་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་གཅིག་མ་ཡིན་པའོ། །དོན་དམ་པར་ནི་གཅིག་དང་གཅིག་མིན་གྱི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་དབང་ཁོ་ན་ལས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཕྱིར་འདི་
Chinese
彼等平等之味，即味之自性，谓之轮，即大乐。彼之乐即是轮，如是而已，故如是说。因此而说，金刚嬉戏，即生起大乐之喜宴时，方为平等。若非此时，则非也，如是作意。各别莲瓣者，谓于一脉中，五十字母亦生起之故。书写者、禅修者之字母，或部类之方之莲瓣无有定准。为应化有情，于某些续部及某些处，说为异样之故。胜义自在者，谓从本初未生，修习一切法，而能明了圆满胜义自在金刚萨埵之故。因此，为显说无二智慧之自性般若波罗蜜多，故阿字是般若波罗蜜多。何以故？阿字能明示一切法无生之故。唯无生乃是胜义，一切事物之真如，自性空性，无自性性，波罗蜜多，清净智慧也。于生起次第中，金刚萨埵于某些处是从阿字不变中圆满之故。以其超胜一切，故此为最胜，且以其为法界之自性，故此亦是不变，即最胜不变法身也。能明示彼者，阿字亦是最胜不变者。因此，以其为一切字母之首，或以其遍布一切字母之故，为一切字之最胜。以其为所说之体性之故。于《名号真实赞》中亦云：“能极明诸语。”于第五品中云：“不尽摄为语，非多亦非一。”谓与阿字相应故，非一亦非非一。以其各别相异之故，非一也。就胜义而言，是离一与非一之自性也。唯从法身之力，能圆满一切有情之义利，故此。
English
The taste of that equality, the very nature of taste, is called the wheel, that is, great bliss. Because its bliss is called the wheel, it is said only in that way. Therefore it is said: Vajra Play, that is, when the feast of great bliss arises, then there is equality. It is not at other times, so it is intended. The separate petals mean that even the fifty letters arise in one vein. The letters of the writer and meditator, or the petals of the divisions of the divisions, are not fixed. Because it is said differently in some tantras and in some places for the sake of those who are to be tamed. The Supreme Empowerment means that from the beginning, without being born, by meditating on all dharmas, the Supreme Empowerment, Vajrasattva, is clearly perfected. Therefore, in order to express the nature of non-dual wisdom, the Prajnaparamita, the letter A is called the Prajnaparamita. Why? Because the letter A reveals that all dharmas are unborn. Only the unborn is the ultimate truth, the suchness of all things, its own characteristic emptiness, its own naturelessness, the Paramita, pure wisdom. In the generation stage, Vajrasattva is perfected from the immutable letter A in some places. Because it is superior to all, this is the best, and because it is the nature of the Dharmadhatu, this is also immutable, that is, the best immutable Dharmakaya. The one who reveals it, the letter A, is also the best immutable. Therefore, because it is the head of all letters, or because it pervades all letters, it is the best of all letters. Because it is the nature of what will be said. It is also said in the "True Praise of Names": "It can make all words very clear." In the fifth chapter it says: "Not all are included in speech, not many nor one." It is said that because it corresponds to the letter A, it is neither one nor not one. Because they are separate and different, they are not one. In terms of ultimate truth, it is free from the nature of one and not one. Only from the power of the Dharmakaya can the benefit of all sentient beings be fulfilled, so this.
Tibetan
ལས་དོན་ཆེན་པོའི་ཞེས་པས་དོན་ཆེན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་རྣམ་ པར་སྣང་མཛད་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པར་གསུངས་པ། གསང་བ་བའི་བདག་པོ་ཅི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་དང་སྔགས་ཀྱི་ཆོ་ག་བྲིས་པའི་ཡི་གེ་རྣམས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས། གསང་བ་བའི་བདག་པོ་དེ་ལ་གང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐལ་པ་སྟོང་ཕྲག་དུ་མར་བསྒྲུབས་པའི་བདེན་པའི་ངག་སྟེ། དེ་ལ་གསང་བ་བའི་བདག་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཨ་ཡིག་ལ་གནས་པས་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་ཞེས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་མི་གཡོ་བའི་རྟོག་པར། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་བརྟན་བྱས་ནས། །སྔགས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་གསུངས་པ་སྟེ། །གཞན་དུ་སྔགས་གྲུབ་ཆོ་ག་ཡི། །བྱ་བ་ཐམས་ཅད་འབྲས་བུ་མེད། །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མདོར་བསྡུས་པས། །རང་བཞིན་མེད་ཉིད་བསམ་པ་ལས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ངེས་པར་འཐོབ། །གཞན་དུ་འབའ་ཞིག་འགྱུར་བ་མིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱི་རྒྱུད་དུ་ཡང༌། ཀྱེ་ལྷའི་ཚོགས་ཆོས་སྣང་བའི་སྒོ་བཅུ་རྣམས་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པ་རྣམས་ནི་སྔགས་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་ཟློས་ཤིང་སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་རྗེས་སུ་ཞུགས་པར་འགྱུར། མྱུར་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱ་བ་དང༌། སྔགས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མངོན་དུ་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཅན་ཏེ་ཆོས་ལ་མཆོད་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ཐམས་ཅད་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་དང་སྔགས་ཐམས་ཅད་མཆོད་པར་ཤིན་ཏུ་ཉེ་བར་གནས་པར་འགྱུར་གྱི་ཟང་ཟིང་གི་མཆོད་པས་ནི་མ་ཡིན་པས་ན་ཆོས་མཆོད་པས་དང༌། སྒྲུབ་པའི་མཆོད་པས་དང༌། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བ་བྱེད་པས་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱིས་དང་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་མི་གཏོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་དང༌། སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང་ལས་མི་གཏོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་དང༌། ཇི་སྐད་སྨྲས་པ་དེ་བཞིན་དུ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དང༌། ཤེས་རབ་རྣོ་བ་ཉིད་ཀྱིས་དང༌། ཡིད་ཡོངས་སུ་མི་སྐྱོ་བ་ཉིད་ཀྱིས་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་གཏོང་བ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་མཉེས་པའོ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་བར་རོ། །ཡང་ན་འགྱུར་བ་མེད་མཆོག་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་རྡོ་རྗེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ན་འགྱུར་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱས་
Chinese
所謂“大事業”即是大事。如《毗盧遮那佛現證菩提經》所說。秘密主，如來如何以真言之理及真言之儀軌所寫之文字加持？秘密主，彼如來以千萬劫所修之諦實語。秘密主，菩提薩埵安住於阿字（藏文：ཨ，梵文天城體：अ，梵文羅馬擬音：a，漢語字面意思：阿），應成辦一切事業。如是亦於《不動尊觀想》中云：菩提心既堅固，即說真言之成就。否則真言成就之儀軌，一切事業皆無果。總攝一切事物，思維無自性之空性，則定能獲得菩提心，否則僅是徒勞無益。如是說。於《聖妙吉祥真實名經》中亦云：諸天眾，與十法光明之門相應者，必誦一切真言，且隨行一切真言之行。速證無上正等覺，一切真言之成就亦得顯現。此乃如來乃法身，若供養法，則極近於供養一切如來、獨覺、聲聞聖者、一切菩薩及一切真言。非以財物供養，故以法供養，及以修行供養，及以饒益安樂有情，及以入於有情之義利，及以不捨正受，及以不捨真言之行及事業，及以如所說而行，及以智慧敏銳，及以心不厭倦，及以不捨菩提心，如是則能令如來歡喜，乃至非以財物布施之間。又，不變之勝者乃毗盧遮那佛，以一切如來之身乃金剛之自性故，說為不變。
English
The so-called 'great undertaking' is a great matter. As stated in the 'Vairochana Abhisambodhi Tantra.' Secret Lord, how do the Tathagatas bless with the letters written with the principles of mantra and the rituals of mantra? Secret Lord, that which the Tathagatas have accomplished over thousands of kalpas is the true speech. Secret Lord, the Bodhisattva, abiding in the letter A (Tibetan: ཨ, Sanskrit Devanagari: अ, Sanskrit Romanization: a, Literal Chinese meaning: A), should accomplish all activities. As it is also said in the 'Immovable Contemplation': Having made the Bodhicitta firm, the accomplishment of mantra is spoken of. Otherwise, the rituals for the accomplishment of mantra, all activities are fruitless. Summarizing all things, by contemplating the emptiness of self-nature, one will definitely attain Bodhicitta, otherwise it is merely in vain. Thus it is said. Also in the 'Holy Manjushri Real Name Sutra': O assembly of gods, those who are truly endowed with the ten doors of Dharma light will certainly recite all mantras and follow all the practices of mantra. They will quickly attain unsurpassable, perfectly complete enlightenment, and all the accomplishments of mantra will also manifest. This is because the Tathagatas are Dharmakaya, and if one makes offerings to the Dharma, one will be very close to making offerings to all the Tathagatas, Pratyekabuddhas, noble Shravakas, all Bodhisattvas, and all mantras. Not by offering material possessions, therefore, by offering the Dharma, and by offering practice, and by benefiting and bringing happiness to sentient beings, and by engaging in the benefit of sentient beings, and by not abandoning the right acceptance, and by not abandoning the practice and activities of mantra, and by acting according to what is said, and by sharpness of wisdom, and by not being weary in mind, and by not abandoning the Bodhicitta, thus one pleases the Tathagatas, up to the point of not giving with material possessions. Furthermore, the unchanging victor is Vairochana, because the body of all the Tathagatas is the nature of Vajra, therefore it is said to be unchanging.