Tibetan
ག་པ་དང་སེམས་པ་དེ་དང་དེ་སོ་སོར་མཉམ་པར་གཞག་པའོ་ཞེས་འབྲེལ་ལོ། །རང་བཞིན་གྱིས་ནི་དངོས་པོ་སྟེ་གཉུག་མས་ཞེས་པའི་བར་རོ། །ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཉུག་མའོ། །ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། མི་མཉམ་གཞག་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་ཏེ་མི་མཉམ་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྤྲོས་པ་མེད་པ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལ་གཞག་པ་ཀུན་ནས་འཛིན་པ་ནི་མི་མཉམ་གཞག་པའོ། །དེ་ལ་རྣལ་འབྱོར་ནི་ལྷག་པར་མོས་པ་སྟེ་དེས་སོ། །མཐོང་བྱེད་ལ་སོགས་པ་ལ་སོ་སོར་སྣང་བཞིན་པ་བལྟ་བྱ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཁོ་ནར་མོས་པས་སོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །རྟག་ཏུ་ནི་མ་དག་པ་དང་དག་པའི་གནས་སྐབས་དག་ཏུའོ། །མཉམ་པར་ཏེ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་གཞག་པ་སྟེ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་འཛིན་པའོ། །འདིས་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དང་མ་ དག་པ་དང་དག་པའི་སེམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་རྣམས་ཀྱི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ནི་དེའོ་ཞེས་གསུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་མ་བཞི་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བའི་རྒྱུད་དུ་གསུངས་པ། གང་གང་དབང་པོའི་ལམ་ཉིད་དུ། །འགྱུར་བ་དེ་དེ་རང་བཞིན་གྱིས། །འདོད་པ་ཀུན་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པས། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་འཐོབ། །ཅེས་སོ། །གལ་ཏེ་རང་བཞིན་གྱིས་མཉམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ན་འོ་ན་མི་མཉམ་གཞག་པར་ལྷག་པར་མོས་པས་ཅི་བྱ་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་རྟོགས་པར་མ་གྱུར་ཏོ། །ཕུང་པོར་ཞེས་པའི་རིགས་ལ་གཅིག་གི་ཚིག་གོ །བདག་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་ལྔའི་ངོ་བོའི་བདག་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་ཏེ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཤེས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་བརྟེན་པ་ནི་ཀུན་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ་དེའི་བདག་ཉིད་དུའོ་ཞེས་མངོན་སུམ་གྱིས་མི་རྟོགས་སོ། །བླུན་སེམས་ཞེས་པ་བླུན་པའི་སེམས་ལྡན་པ་རྣམས་སོ། །ཐ་ཤལ་མི་རྣམས་ཞེས་པ་མུ་སྟེགས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཁོ་ན་ལ་འཁྲུལ་པ་རྣམས་སེམས་བྱེད་ལ་སོགས་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་སེམས་བྱེད་ནི་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པའི་ཤེས་པ་སྟེ། སྐྱེས་བུའི་དབང་ཕྱུག་གོ་ཞེས་དབང་ཕྱུག་སྨྲ་བ་རྣམས་སོ། །སོག་བྱེད་ཅེས་ཀློག་པ་ལ་ནི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་སོག་པར་བྱེད་ཕུང་པོར་བྱེད་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ། །སེམས་ཏེ་སེམས་ཅན་ནོ་སེམས་ཅན་དུ་སྨྲ་བ་རྣམས་སོ། །སེམས་པའི་དངོས་ཏེ་སྐྱེས་བུ་ཞེས་གྲངས་ཅན་པ་རྣམས་སོ། །རྣམ་ཤེས་ཐམས་ཅད་དོ་ཞེས་པ་ཉེར་སྟོན་པ་རྣམས་སོ། །ཤེས་བྱའི་རང་བཞིན་ཞེས་པ་བདག་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་བདག་ཁོ་ན་སེམས་ཅན་བཞིན་དུ་སྐྱེའོ་རྒས་སོ་འཆིའོ་འཆིང་ངོ་གྲོལ་ལོ་ཞེས་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་སོ། །དེ་ལྟར་སྲོག་ཅེས་ནམ་མཁའི་གོས་ཅན་རྣམས་སོ། །དུས་ཀྱིས་འབྱུང་བ་རྣམས་སྤྲོ་བྱེད། །དུས་ཀྱིས་སྐྱེ་དགུ་སྡུད་པར་བྱེད། །ཅེས་དུས་སྨྲ་བ་རྣམས་སོ། །ཡང་དང་ཡང་དུ་འགྲོ་བ་རྣམས་སུ་གནས་པའི་གནས་འཆའ་བའི་ཕྱིར་གང་ཟག་ཅེས་པའམ། ལས་རྣམས་ཀྱིས་གང་ཞིང་དེ་རྣམས་ཁོ་ན་ངེས་པར་ནུབ་པའི་ཕྱིར་ཟག་པའོ་ཞེས་གང་ཟག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་སོ། །རྒྱུ་ཉིད་ཅེས་པ་འབྲས་བུའི་ཚོགས་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་དབང་ ཕྱུག་ཁོ་ནའི་ཞེས་དབང་ཕྱུག་སྨྲ་བ་རྣམས་ཁོ་ནའོ། །ཆོས་ཅན་སྒོམ་པ་ཞེས་པ་ཞིབ་པའི་གྲུབ་པའི་མཐར་བསོད་ནམས་ལ་སོགས་པའི་འཇུག་པ་པོ་དབང་ཕྱུག་གོ་ཞེས་དེ་རྣམས་ཁོ་ནའོ། །འདིས་ནི་འདི་རྣམས་ཀྱི་གང་ཡུལ་འདི་གྲུབ་མཐའ་ངན་པས་འཁྲུལ་པ་དེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་འཁྲུལ་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་རྣམས་ཏེ་སེམས་བྱེད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་མང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མང་པོ་ཉིད་དུ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་པ་དྲང་བའི་དོན་ཏོ། །ངེས་པའི་དོན་ནི་ཐ་ཤལ་མི་རྣམས་ཞེས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་མ་རིག་པ་ཐོག་མ་མེད་པའི་སྲིད་པར་འབྱུང་བས་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་པས། །དེ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཆེད་དུ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལྷག་པར་མོས་པ་རིགས་སོ། །བདག་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི། སེམས་བྱེད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ་ཞེས་མ་རྟོགས་པས། སླར་ཡང་དོན་གཞན་ལ་བརྟེན་ནས། དོན་དེ་ཁོ་ན་འདས་པ་ཡིན་ཞེས་པའི་རིགས་པས། སླར་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུངས་སོ། །སེམས་བྱེད་ནི་མིག་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་པ་སྟེ། དེའི་ཤེས་པ་ནི་སེམས་སོ། །སེམས་ཀྱིས་བལྟ་བར་བྱ་བའོ་ཞེས་པ་སེམས་གཟུགས་ཏེ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའོ། །རཱུ་པ་ལྟ་བ་ལ་ལའོ་ཞེས་པ་བྱིངས་སོ། །དེ་ལྟར་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་པོ་རྣམས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོའོ། །དེ་ཡང་ཤེས་བྱའི་རང་བཞིན་ཅན་ཏེ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་བྱ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བའི་རང་བཞིན་ཏེ་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་གང་གི་རང་བཞིན་ཡིན་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་མོས་པར་བྱའོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ལྷག་པར་མོས་པ་བསྒོམ་པས་དེ་
Chinese
如是，意识与心识各自安住，如是关联。自性者，乃事物，直至“本然”之间。无始无终之法界，乃一切法之本然。如何耶？以非等持瑜伽故，非等持者，乃超越世间之菩提心，无戏论，名为金刚持。于彼安住，即是执持，乃非等持。于彼瑜伽者，乃殊胜之信乐，以此故。于能见等，各自显现，所见等者，乃金刚萨埵之自性，唯信乐故，如是之义。恒常者，乃不净与清净之状态中。平等者，安住于空性与悲心无别之菩提心，即执持彼之自性。以此，色等诸法之，及不净与清净之心之状态，普遍者，乃彼也，如是宣说。是故，四瑜伽母亦于真实结合之续部中宣说：“无论何者，于根之道路，转变，彼即自性。于一切欲乐受用，获得一切佛之自性。”如是。若自性平等安住，何须以非等持而殊胜信乐耶？以其未证悟故。蕴者，于种类中，乃单数之词。以无我他故，五蕴之自性我，乃识，即殊胜之识，依于菩提心者，乃一切之自性，即于彼之自性中，未现前证悟。愚心者，乃具愚昧之心者。下劣之人者，乃外道等。彼等乃于菩提心本身迷惑者，于心所等中证悟。于彼，心所者，乃常与无常之识，士夫自在者，即自在天论者。积聚者，若读为“索”，乃积聚善与不善，即蕴之义。心者，乃有情，于有情中宣说者。能思之物者，士夫，即数论者。
English
Thus, consciousness and mind are separately abiding, thus related. Self-nature is things, up to "inherent." The beginningless and endless realm of Dharma is the inherent nature of all Dharmas. How is it? By non-equanimity yoga, non-equanimity is the Bodhicitta that transcends the world, without elaboration, called Vajradhara. Abiding in it is holding, which is non-equanimity. In that yoga, it is superior devotion, because of this. In the seer and so on, each appears separately, what is seen and so on is the self-nature of Vajrasattva, only because of faith, such is the meaning. Constant is in the state of impurity and purity. Equality is abiding in the Bodhicitta that is inseparable from emptiness and compassion, that is, holding its self-nature. By this, the states of form and other dharmas, and the impure and pure mind, the pervasive one is that, as it is said. Therefore, the four yoginis are also declared in the tantra of true union: "Whatever, on the path of the senses, changes, that is self-nature. By enjoying all desires, one obtains the self-nature of all Buddhas." Like this. If self-nature is equally abiding, then why is it necessary to have superior faith in non-equanimity? Because it has not been realized. Aggregate, in the category, is a singular word. Because there is no self or other, the self-nature of the five aggregates, is consciousness, that is, superior consciousness, relying on Bodhicitta, is the self-nature of all, that is, in its self-nature, it is not directly realized. Foolish mind is those with a foolish mind. Inferior people are outsiders and so on. They are those who are confused about Bodhicitta itself, and realize it in mental factors and so on. In that, mental factor is the consciousness of permanence and impermanence, the lord of the person, that is, the followers of Ishvara. Accumulator, if read as "Sog," is the meaning of accumulating good and bad, that is, aggregate. Mind is sentient beings, those who speak of sentient beings. The object of thought is the person, that is, the Samkhya.
Chinese
那些。所有识，是指那些反复显示者。所知的自性，是指我和等等。其中，我独自像有情一样生、老、死、束缚、解脱，那些是说我者。如此，命是指那些穿天空衣者。时令生者使之繁荣。时令聚集众生。那些是说时者。为了安住于那些反复去来者，称之为人，或者因业所充满，并且那些必定坏灭，所以是漏，那些是说人者。因本身，是指果之集合的因，仅仅是自在天，那些仅仅是说自在天者。有法者禅修，是指在精细的结论中，福德等的进入者是自在天，那些仅仅是那些。以此，将显示这些的任何境，这个是恶宗派所迷惑的，那就是真实。如果那样迷惑，因为诸法，即心所等等，以众多性，真实成为众多性是不合理的，这是不了义。了义是指下劣之人，是指各个异生，因无始以来的无明而生于有，所以不是真实的，因增益，所以真实如是的真实不会现前。因此，为了使之现前，各个异生应该特别信解。不仅是我，心所等等也是识，因不了解，再次依赖于其他意义，以意义即是过去之理，再次宣说了识。心所是眼等的集合，其识是心。心所应观，是指心之色，即蓝色等等。如帕（梵文天城体：रूपा，梵文罗马拟音：rūpa，汉语字面意思：色）观是根本。如此，十八界是菩提心的自性。那也是所知的自性，各个异生所知的应现前的自性，即胜义谛空性是其自性。因此，应信解，是这样想的。如果那样特别信解修习，那
English
Those. All consciousnesses, referring to those who repeatedly show. The nature of knowable things refers to self and so on. Among them, I alone, like sentient beings, am born, age, die, bound, and liberated; those are the ones who speak of self. Thus, life refers to those who wear the sky as clothing. Those who arise from time make it flourish. Time gathers beings. Those are the ones who speak of time. Because of dwelling in those who repeatedly go and come, it is called a person, or because it is filled with actions, and those are bound to perish, therefore it is leakage; those are the ones who speak of a person. The cause itself refers to the cause of the collection of fruits, which is only the Lord; those are only the ones who speak of the Lord. Meditating on the possessor of qualities refers to the Lord as the one who enters into merit and so on in the subtle conclusion; those are only those. By this, it will be shown that whatever object of these is confused by this evil doctrine, that is the very reality. If it is so confused, because the dharmas, that is, mental factors and so on, by their multiplicity, it is not reasonable for reality to become multiplicity; this is the provisional meaning. The definitive meaning refers to inferior people, referring to individual ordinary beings, who arise in existence from beginningless ignorance, so it is not real; because of superimposition, the reality as it is will not become manifest. Therefore, in order to make it manifest, individual ordinary beings should especially have faith. Not only is it me, but mental factors and so on are also consciousnesses; because of not understanding, relying again on other meanings, by the reasoning that the meaning is the past, consciousness is spoken of again. Mental factors are the collection of the eye and so on, and its consciousness is the mind. What is to be seen by the mind refers to the form of the mind, that is, blue and so on. Rūpa (Sanskrit: रूपा, Romanization: rūpa, literal meaning: form) observation is the root. Thus, the eighteen realms are the nature of the Bodhi mind. That is also the nature of knowable things, the nature of what should be manifested by individual ordinary beings, that is, the ultimate truth of emptiness is its nature. Therefore, one should have faith; that is what is thought. If one especially cultivates faith in that way,