Tibetan
ས་པའི་རིགས་ཀྱི་སྐྱོན་སྦྱང་བའི་ཆེད་དུ་ཡོན་ཏན་དུ་བྱ་ཞིང་གོམས་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཏེ། བསོད་སྙོམས་པ་ཉིད་དང༌། ཆོས་གོས་གསུམ་པ་ཉིད་དང་སྟན་གཅིག་པ་ཉིད་དང༌། ཟས་ཕྱིས་མི་ལེན་པ་ཉིད་དང༌། གཞི་ཇི་བཞིན་པ་ཉིད་དང༌། ཅོག་བུ་པ་ཉིད་དང་བླག་པ་མེད་པ་ཉིད་དང་ཤིང་དྲུང་པ་ཉིད་དང་དུར་ཁྲོད་པ་ཉིད་དང་ཕྱག་དར་ཁྲོད་པ་ཉིད་དང་ཕྱིང་བ་པ་ཉིད་དང་དགོན་པར་གནས་པ་ཉིད་ ཅེས་པ་བཅུ་གཉིས་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་ལ་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་པར་ངེས་པ་མི་གཏོང་བའོ། །ཚུལ་འཆོས་ནི་རྙེད་པ་དང་འདོད་པས་ཟོལ་གྱིས་ཆོས་གོས་ལ་སོགས་པའི་ཆེད་དུ་སྤྱོད་ལམ་སྡོམ་པའོ། །ཁ་གསག་ནི་རྙེད་པའི་དོན་དུ་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་འདོད་པའི་བསམ་པས་ངོ་བསྟོད་ཀྱི་དག་གོ །གཏམ་ཁོ་ན་དྲི་ཞིམ་པ་སྟེ། ཕ་རོལ་དགའ་བ་དང་སྙིང་ལ་འབབ་པ་གང་གི་ཡིན་པ་ནི་དེ་ཉིད་དོ། །འདི་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་སྟེ། ཐོབ་ཀྱིས་འཇལ་བ་ཉིད་དང་གཞོགས་སློང་ཉིད་ཀྱང༌། །དེ་ལ་རྙེད་པ་འདོད་པས་གཞན་གྱི་མདུན་དུ་འདི་ལྟར་འདི་ནི་སེར་སྣ་ཅན་ནོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་གཞན་ལ་སྨོད་པ་ནི་ཐོབ་ཀྱིས་འཇལ་བ་ཉིད་དེ། ཐོབ་ཀྱིས་འཇལ་བ་ཁོ་ན་གཞན་ལས་རྙེད་པ་སྒྲུབ་པར་སྲེད་པའོ། །ཉུང་དུ་བྱིན་ནས་མང་པོ་ཚོལ་བ་དང་འདོད་པས་དངོས་པོ་ལ་བསྔགས་པ་ནི་གཞོགས་སློང་ཉིད་དེ། རྙེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་ཅུང་ཟད་བྱིན་པ་ལ་བསྔགས་པ་ཡང་ངོ༌། །ལེགས་པར་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་ནི་དགེ་བའི་བྱ་བའོ། །བདག་ཉིད་ཀྱི་རྙེད་པས་ཚོམ་ཞིང་མ་ཞེན་པ་ཉིད་དང་ཚོད་ཤེས་པས་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བྲལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་དོ། །རྗེས་སུ་གནང་བ་ནི་བདེ་བ་ལེན་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འཚོ་བའོ། །རྩོལ་བ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་སོ། །ལོག་པ་ནི་མི་དགེ་བའི་ཡུལ་ཅན་ནོ། །འཇུག་པ་ནི་སྦྱོར་བའི་བརྩོན་འགྲུས་སོ། །བསྒྲུབ་པ་ནི་ལམ་མོ། །ཤིན་ཏུ་ཉེ་བར་གནས་པ་ནི་ལམ་བསྒོམ་པའི་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་སུའོ། །མི་གཡོ་བའི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཏེ་དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་སུའོ། །དྲང་པོ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །མི་འཁྱོགས་པ་ནི་ལམ་ལོག་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འཕགས་པའི་ལམ་ལ་འདི་ཡིས་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་རོ་ཞེས་པས་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བའོ། །ཡང་དག་པ་ཉིད་ནི་ཚང་མས་འཐད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དེ། །དེས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། །འོ་
Chinese
为了净除大种的过患，应当修习和串习功德，所谓的功德有十二种，即：行乞食、穿三法衣、坐一席、不接受事后送来的食物、安住于如实处、常坐、无隐瞒、住树下、住坟地、住粪堆、穿毡衣、住寂静处。对于这些，要确定无疑地随行修持。伪装是指为了获得利养和欲望，虚伪地约束自己的行为，如穿法衣等。谄媚是为了获得利养，以希求利养和恭敬的心态进行奉承。甜言蜜语是指仅仅是言语动听，能让对方高兴和投其所好。这是近取的例子，即以利养衡量和偏袒奉承。其中，由于贪求利养，在他人面前说“这个人很吝啬”等，以此诽谤他人，就是以利养衡量，仅仅是以利养衡量来追求从他人处获得利养。少量给予却寻求大量回报，以及为了欲望而赞美物品，就是偏袒奉承，即为了获得利养的理由而赞美少量给予的行为。善妙地全面行持是善行。对于自己获得的利养不积攒、不执着，并且知量地享用等，凡是远离过失的，就是善行。随许是指以不接受安乐等方式来生活。勤奋就是精进。邪僻是指以不善为对境。进入是指加行的精进。成就是指道。非常接近安住是指在修道加行的阶段。不动的非真实的分别等，是指在正行的阶段。正直是因为以无二的真如为对境的缘故。不曲是完全舍弃邪道。因此，以“以此正确地结合于圣道”来正确地结合。真实性是指所有人都认可的真如自性空性。由此而入定。
English
In order to purify the faults of the elements, one should cultivate and familiarize oneself with virtues, which are twelve in number: namely, practicing alms-begging, wearing three robes, sitting on one seat, not accepting food offered later, abiding in a suitable place, sitting constantly, having no concealment, dwelling under a tree, dwelling in a charnel ground, dwelling in a heap of dust, wearing felt clothes, and dwelling in a solitary place. One should definitely and unfailingly follow and practice these. Hypocrisy means deceptively restraining one's conduct for the sake of gain and desire, such as wearing robes. Flattery is praising others with the intention of gaining profit, with a mind desiring gain and respect. Sweet talk is merely pleasant speech that pleases others and appeals to their hearts. This is an example of near attainment, namely measuring by gain and being partial to flattery. Among these, defaming others in front of others by saying, "This person is stingy," etc., due to craving for gain, is measuring by gain, which is solely craving to obtain gain from others by measuring with gain. Giving little and seeking much in return, and praising objects out of desire, is partial flattery, which is also praising the act of giving a small amount as a reason for gaining profit. Practicing well in all ways is virtuous conduct. Not accumulating or clinging to one's own gains, and enjoying them with moderation, etc., whatever is free from faults, that is virtuous conduct. Allowance means living by not accepting comfort, etc. Effort is diligence. Wrongdoing is having an object of non-virtue. Entering is the diligence of application. Accomplishment is the path. Abiding very closely means being in the stage of applying the path of meditation. Unwavering non-veridical thoughts, etc., refer to the stage of the main practice. Straightforwardness is because it has the object of non-duality, suchness itself. Not crooked means completely abandoning the wrong path. Therefore, by "correctly joining the noble path with this," it is correctly joined. Reality itself is the suchness of emptiness, which is accepted by all. By that, one enters into samadhi.
Tibetan
ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་བསྒོམ་པ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མཆོག་ཏུ་ གཞོལ་བ་རྣམས་ཁོ་ན་ལ་རིགས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཇི་སྐད་དུ་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱིས་ཞུས་པ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཆོ་འཕྲུལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོར་གསུངས་པ། འཇམ་དཔལ་མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་དགེ་སློང་རྣམས་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་རྣམས་མི་གཙང་བ་ལས་ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བ་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པར་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་འདི་ཁོ་ན་དོན་དམ་པའོ་ཞེས་པའི་བར་དུའོ་ཞེ་ན། འདི་སྐྱོན་མེད་དེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པ་ལྷུར་ལེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པ་སྒྲུབ་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འཁོར་བ་ལ་ཡང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་བཞིན་དུ་ཡོན་ཏན་མཐོང་བ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་ཡང་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པ་བསྒྲུབ་པའི་རྟེན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ལས་འཁོར་བ་བཞིན་དུ་མི་མཐུན་པར་ལྟ་བ། ཆོས་ཉིད་ཙམ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་བདག་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བ་རྣམས་ཀྱང་རང་བཞིན་མི་དམིགས་པ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་དོན་ཁོ་ནར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་རྣམས་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་བར་གསུངས་པ། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་མི་དམིགས་པ་ཉིད་ཉེ་བར་བཟུང་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །འདི་རྣམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་མངོན་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་འབའ་ཞིག་ཡིན་གྱི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པའམ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་དོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པར་གསུངས་པ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་གནས་པ་ཉིད་ཤེས་ཏེ། འདི་ནི་ཡོངས་སུ་འདྲིས་པར་བྱ་བའི་དུས་ཡིན་གྱི་འདི་མངོན་དུ་བྱ་བའི་དུས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་རྣམས་བསྒོམ་པས་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་ཀྱི། དེ་རྣམས་ཁོ་ན་གོམས་པར་བྱེད་ཅིང་རབ་ཏུ་མཐུན་པར་བྱེད་པ་འབའ་ཞིག་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་མདོ་དེ་ཉིད་དུ་གསུངས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དོན་དམ་པ་དྲན་པ་ཉེ་བར་ གཞག་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཇི་ལྟར་བལྟ་བར་བྱ། བཀའ་སྩལ་པ། འཇམ་དཔལ་གང་གིས་ལུས་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པར་མཐོང་བ་འདི་ནི་ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་བལྟ་བའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའོ། །གང་གིས་ཚོར་བ་དང་སེམས་དང་ད
Chinese
因此，修习菩提分法，并非仅仅针对声闻和缘觉乘的那些完全倾向于寂灭涅槃的人，而是也针对具种姓的菩萨们。如圣者文殊所请问的《神变幻化大乘经》中所说：文殊，未来之时，将会有比丘出现，他们会从不净之处开始，宣说在身上随观身的念住，直至“唯有此才是究竟真实”为止。这没有过失，因为菩萨们在一切情况下都以证悟一切法为目标，并且全心投入于一切法无所缘，因此成为利益一切众生的因。他们视轮回也如完全寂灭的涅槃般具有功德，视涅槃也如轮回般并非利益众生的所依，从而以不相同的方式看待。仅仅因为是法性，他们视轮回与涅槃在自性上是平等的，也仅仅是为了分别了知自性无所缘，而修习菩提分法。如薄伽梵母十万颂中所说：念住取无所缘为近。等等。这些仅仅是使菩提分法现前，而不会使入流果等或涅槃现前。如二万五千颂中所说：了知安住于菩提分法，这是应当完全串习之时，而非现证之时。等等。因此，修习菩提分法并不会现证涅槃，而仅仅是使它们纯熟和完全相应。如经中所说：薄伽梵，究竟如何观修念住等？佛说：文殊，谁见身体与虚空等同，这就是在身上随观身的念住。谁见受、心和
English
Therefore, the practice of the aspects of enlightenment is not only for those of the Hearer and Solitary Realizer vehicles who are completely inclined towards nirvana, but also for Bodhisattvas of lineage. As it is said in the Sutra of Great Vehicle of Miraculous Manifestations, requested by the noble Manjushri: "Manjushri, in the future, there will arise monks who, starting from impurity, will teach the mindfulness of observing the body in the body, until 'This alone is ultimately true.'" This is not a fault, because Bodhisattvas in all circumstances aim to realize all dharmas, and wholeheartedly engage in all dharmas without object, thus becoming the cause of benefiting all sentient beings. They see qualities even in samsara as in complete nirvana, and see nirvana as not being the basis for benefiting sentient beings as in samsara, thus viewing them in a dissimilar way. Just because it is the nature of dharma, they view samsara and nirvana as equal in self-nature, and also only for the sake of separately knowing self-nature without object, they practice the aspects of enlightenment. As it is said in the Mother Bhagavati in One Hundred Thousand Verses: "Mindfulness takes non-object as near." And so on. These only make the aspects of enlightenment manifest, but do not make the fruit of stream-entry etc. or nirvana manifest. As it is said in the Twenty-Five Thousand Verses: "Knowing that one abides in the dharmas of the aspects of enlightenment, this is the time to be completely familiar, but this is not the time to manifest." And so on. Therefore, practicing the aspects of enlightenment does not manifest nirvana, but only makes them familiar and completely harmonious. As it is said in the same sutra: "Bhagavan, how should one view mindfulness and so on in the ultimate sense?" The Buddha said: "Manjushri, whoever sees the body as equal to space, this is the mindfulness of observing the body in the body. Whoever sees feelings, mind, and
Tibetan
གེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་མི་དམིགས་པ་ནས་ཇི་སྲིད་འཇམ་དཔལ་དེ་ལྟར་དོན་དམ་པར་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་རྣམས་བལྟ་བར་བྱའོ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་གང་རང་བཞིན་གྱིས་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་དང༌། རང་བཞིན་གྱིས་གཡེང་བ་མེད་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་བལྟ་སྟེ། དམིགས་པ་མི་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདི་ནི་ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །འཇམ་དཔལ་གང་ལ་ལ། འདི་ལྟ་བུར་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་རྣམས་ནས་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པའི་བར་དུ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་ལྟ་བ་དེ་ནི་རྒལ་བ་ཕ་རོལ་ཏུ་འགྲོ་བར་ང་སྨྲའོ་ནས། ཇི་སྲིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པར་འདོད་པས་ཆོས་འདི་རྣམས་ལ་མོས་པ་བྱའོ་ཞེས་པའི་བར་དུའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདི་རྣམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ནང་དུ་འདུས་པར་གསུངས་སོ། །བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་རང་བཞིན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཨེ་མ་མ་ལ་བདག་གིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་ཆེད་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པར་བྱའོ་ཞེས་དོན་དུ་གཉེར་བའི་རྣམ་པ་སྨོན་པའི་སེམས་དང་། རབ་ཏུ་འཇུག་པའི་རྣམ་པ་ཅན་འཇུག་པའི་སེམས་སོ། །དེ་ལ་སྨོད་པའི་སེམས་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། འདུན་པ་དང་ལྡན་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པར་འདོད་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བསྒོམ་པའི་རང་བཞིན་དང༌། བསམ་པ་དང་ལྡན་པ་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་སྤྱོད་པར་འདོད་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་སྒོམ་པའི་རང་བཞིན་དང༌། ལྷག་པའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་བསྒོམ་པར་འདོད་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་ བསྒོམ་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པོ་འདི་ནི་ལས་དང་པོ་པའི་ས་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཐར་པའི་ཆ་ནི་ཐོབ་པ་སྟེ། དེའི་ཆེད་དུ་ཕན་པའོ་ཞེས་བྱས་ནས་སོ། །འཇུག་པའི་སེམས་ནི་ས་བཅུ་གཉིས་རྣམས་ཏེ། དེ་ལ་གཅིག་ནི་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་རིན་པོ་ཆེ་པད་མའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །བཅུ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རང་བཞིན་རྒྱུའི་གནས་སྐབས་རྣམས་སོ། །ཐ་མ་ནི་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་རྡོ་རྗེ་ལས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པ་རྟོགས་པའོ། །དེ་
Chinese
从不善与非不善等法不观察，乃至文殊如是于真实义中四念住应当观，乃至何者自性寂止，自性不散乱而观一切法，以观察非不观察之故，此乃是正定。文殊何者，于如此四念住等乃至八支圣道如理随观，我说彼为度越彼岸。乃至欲现证一切种殊胜具足一切智智，应于此等法信乐之。是故说此等摄于菩提心中。当修习之智慧与方便自性菩提心亦有二种，诶玛玛拉我为一切有情之成佛之故，现证无上正等菩提，如是寻求义之相状发愿心，及善入之相状入行心。彼中发愿心有三种，具有欲乐，一切法现证菩提之欲乐自性，念住修习之自性；具有胜解，欲行六度之自性，正断修习之自性；具有增上意乐，欲修三十七菩提分法之自性，四神足修习之自性。此三者当说为最初业者之资粮道与解脱分相应之善根，解脱分是获得，为彼之利益故。入行心乃是十二地，其中一者是加行位珍宝莲花波罗蜜多之自性。十者是布施等波罗蜜多之自性因位诸地。最后是果位金刚事业波罗蜜多极究竟通达。
English
From not observing virtuous and non-virtuous dharmas, etc., until, Manjushri, in such a way, the four mindfulnesses should be observed in the ultimate reality, until whatever is naturally pacified and without natural distraction, all dharmas should be observed. Because of observing non-observation, this is the correct samadhi. Manjushri, whoever, in such mindfulnesses, etc., until the eightfold noble path, correctly observes accordingly, I say that he crosses over to the other shore. Until one desires to manifest complete perfect enlightenment with all kinds of supreme qualities and complete omniscience, one should have faith in these dharmas. Therefore, it is said that these are included in the mind of enlightenment. The mind of enlightenment, which is the nature of wisdom and skillful means to be cultivated, is also of two kinds: "Ema mala, for the sake of all sentient beings attaining Buddhahood, I will manifest complete perfect enlightenment of unsurpassed, correct, and complete enlightenment." The aspect of seeking meaning is the aspiration mind, and the aspect of entering well is the entering mind. Among them, the aspiration mind has three aspects: having desire, the nature of desiring to manifest complete enlightenment of all dharmas, the nature of cultivating mindfulness; having determination, the nature of desiring to practice the six perfections, the nature of cultivating correct abandonment; having superior intention, the nature of desiring to cultivate the thirty-seven factors of enlightenment, the nature of cultivating the four legs of manifestation. These three should be said to be the roots of virtue that correspond to the path of accumulation and the part of liberation for the first practitioner, the part of liberation is attainment, for the benefit of that. The entering mind is the twelve bhumis, among which one is the nature of the perfection of the precious lotus in the stage of application. Ten are the stages of the cause, which are the nature of the perfections such as generosity. The last is the realization of the ultimate perfection of the vajra activity perfection in the stage of fruition.