Tibetan
།དེ་ལ་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་དུས་ལས་གོང་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་རྟོགས་པ་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་དང༌། བརྣབ་སེམས་དང་གནོད་སེམས་དང་ལོག་པར་ལྟ་བ་ལས་ལྡོག་པའི་ངོ་བོའོ། །ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་ནི་རྟོགས་པ་དེ་ཁོ་ནའི་རྣམ་པར་འཇོག་པ་ལས་སྤང་བར་བྱ་བ་དང་བླང་བར་བྱ་བ་སྤོང་བ་དང་མངོན་དུ་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་དགེ་བ་འབའ་ཞིག་སེམས་པའོ། །ཡང་དག་པའི་ངག་ནི་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་དོན་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་དང༌། བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་དང་ཕྲ་མ་དང་ཚིག་རྩུབ་པོ་དང་དག་འཁྱལ་པ་ལས་ལྡོག་པའི་རང་བཞིན་ཡང་ངོ༌། །ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་ནི། གང་ལས་གོང་ན་མེད་པའི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་བྱ་བ་སྟེ། སྲོག་གཅོད་པ་དང་མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་དང་འདོད་པས་ལོག་པར་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལུས་ཀྱི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་བྱེད་པ་དང་བྱེད་དུ་འཇུག་པ་དང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ལས་ལྡོག་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་ནི་རིགས་པས་བསགས་པའི་ནོར་གྱིས་འཚོ་བ་སྟེ། ཚུལ་འཆོས་དང་ཁ་གསག་ལ་སོགས་པ་ལོག་པའི་འཚོ་བ་ལས་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཏེ་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་མངོན་པར་སྤྲོ་བའོ། །ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་ནི་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པའི་ཆོས་མི་བརྗེད་པ་ཉིད་དེ། ཡང་དག་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཡང་ངོ༌། །ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་མཐོང་བའི་ལམ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ཡང་དག་པའི་ ལྟ་བའོ། །གཞན་གོ་བར་བྱེད་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་དང་ཡང་དག་པའི་ངག་སྟེ། ཡང་དག་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་ངག་གིས་དེ་གོ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པའི་ཡན་ལག་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་ཡང་དག་པའི་ངག་དང་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང་འཚོ་བ་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བར་གསུམ་རྣམས་ལ་ཡིད་ཆེས་པར་འགྱུར་ཏེ་གཏམ་དང་འབྲེལ་བའི་གཏམ་རྣམ་པར་ངེས་པས་ཤེས་རབ་ལའོ། །བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་མི་བྱེད་པ་ལས་ཚུལ་ཁྲིམས་ལའོ། །ཆོས་ཙམ་གྱིས་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་ཚོལ་བ་ལས་ཡོ་བྱད་བསྙུངས་པ་ལའོ། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་གཉེན་པོའི་ཡན་ལག་རྣམ་པ་གསུམ་ནི་ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་དང་དྲན་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་སོ། །གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་དེ་རྣམས་ནི་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བར་ཉོན་མོངས་པ་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་དང༌། ཉེ་
Chinese
因此，正见是指在菩提支之前，随顺如实了知一切法皆为无我之自性，其体性是远离贪婪、嗔恚和邪见。正思惟是指安住于彼之觉悟，从舍弃应舍弃的、应取受的，以及应现前的，并作意和思维唯有善法。正语是指如实了知正见之义，其自性是远离妄语、离间语、粗恶语和绮语。正业边际是指无有更殊胜的身语意之业，即断除杀生、不予取、邪淫等身之恶行，以及不做、不教唆、不随喜。正命是指以如理积聚之财物为生计，远离以虚伪和谄媚等邪命。正勤是指精进，即与自他圆满之义相关联的欢喜。正念是指不忘如实了知之法，亦是显现正等觉之对境和行相。正定是指心一境性于所应修之事。其中，断除见道者为正见。使他者理解者为正思惟和正语，因为以正见所引发之语能使他者理解。使他者信服之支分是正语、正业边际和正命这三种。通过它们，依次对三者产生信服，即通过明确与言语相关的言语而对智慧产生信服，通过不做不应做之事而对戒律产生信服，通过仅以正法寻求生活所需而对减少所需产生信服。不相顺品之对治支分有三种，即正勤、正念和正定。这些对治品依次是用于通过修习而舍弃烦恼，以及亲
English
Therefore, right view refers to, prior to the limb of enlightenment, following the realization of all phenomena as they truly are, with the characteristic of being without self, and its essence is to turn away from covetousness, malice, and wrong views. Right thought refers to abiding in the aspect of that very realization, abandoning what should be abandoned, what should be adopted, and what should be manifested, and attending to and thinking only of virtue. Right speech refers to understanding the meaning of right view as it is, and its nature is to turn away from false speech, divisive speech, harsh speech, and idle chatter. Right action's limit refers to the actions of body, speech, and mind that are unsurpassed, namely, refraining from killing, stealing, and engaging in sexual misconduct, which are called the evil deeds of the body, and abstaining from doing, instigating, and rejoicing in them. Right livelihood refers to living by means of wealth accumulated through proper means, turning away from wrong livelihood such as hypocrisy and flattery. Right effort refers to diligence, which is the delight associated with the perfection of one's own and others' benefit. Right mindfulness refers to not forgetting the Dharma as it has been realized, and it also manifests the object and aspect of perfect enlightenment. Right concentration refers to the one-pointedness of mind on what is to be meditated upon. Among these, the path of seeing is completely severed by right view. What makes others understand is right thought and right speech, because speech arising from right view enables others to understand. The limbs that make others believe are the three aspects of right speech, right action, and right livelihood. Through these, one gains faith in the three in order, that is, faith in wisdom through clearly defining speech related to speech, faith in discipline through not doing what should not be done, and faith in reducing needs through seeking the necessities of life only through Dharma. The three limbs that are antidotes to opposing factors are right effort, right mindfulness, and right concentration. These antidotal factors are, in order, for abandoning afflictions through cultivation, and for close
Tibetan
བའི་ཉོན་མོངས་པ་བྱིང་བ་དང་རྒོད་པའི་དབང་ཉིད་ཀྱིས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་སྒྲུབ་པའི་གེགས་ཀྱི་གཉེན་པོའོ་ཞེས་པ་བསྡུས་པའི་དོན་ཏོ། །འདིའི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་གསུངས་པ། དེ་ལ་ཅི་ཞིག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཞེས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་དུ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ལྟ་བ་ནི་སྒྲོ་བཏགས་པ་སྟེ། བདག་ནི་རྟག་པ་ཁྱབ་བདག་སྟེ་འཁོར་བར་བྱེད་གྲོལ་བར་བྱེད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཕ་རོལ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སྒྲོ་བཏགས་པའོ། །བདག་ཁོ་ན་ལྟ་བ་སོ་སོ་ལ་བཏགས་པའི་ཁྱད་པར་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ལ་སོགས་པའི་སྒྲའི་བརྗོད་པར་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟར་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་རྟོགས་པ་བསྒྲུབས་ནས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་རིག་པ་བརྗོད་པའི་ཆེད་དུ་གསུངས་པ། ཆད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །རྟག་པ་ནི་གང་གི་འདོད་པ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྐད་ཅིག་གཅིག་ཏུ་ཡང་རང་བཞིན་ཡོད་པ་སྟེ། དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ལ་ཆད་པའོ། །དབུ་མའི་རྩ་བར་གང་གསུངས་པ། །ཡོད་ཅེས་པ་ནི་རྟག་པར་ལྟ། །མེད་ཅེས་པ་ནི་ཆད་པར་ལྟ། །གང་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད། །དེ་མེད་མིན་པས་རྟག་པའོ། །སྔོན་བྱུང་ད་ལྟ་མེད་ཅེས་པ། །ཆད་པ་ཉིད་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག །ཅེས་སོ། །འབྱུང་ཞིང་སྐྱེ་བས་ ན་སྲིད་པ་སྟེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །འགག་པ་ནི་འཇིག་པའོ། །འདིའི་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དེ་དག་ཀྱང་དབུ་མའི་སྙེ་མར་ངེས་པར་དཔྱད་ཟིན་པའི་རིགས་པས་དོན་དམ་པ་མེད་པ་དག་གོ་ཞེས་པས་སྒྲོ་བཏགས་པ་བདག་གོ །ངན་སྙིལ་ནི་དགེ་བ་སྟེ། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ནི་ཉེ་བར་འཚེ་བ་ཐམས་ཅད་ལྡོག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྣམ་གྲངས་མེད་པར་དགེ་བ་སྟེ་ནད་མེད་པ་ཉིད་བཞིན་ནོ། །ལམ་གྱི་བདེན་པ་ནི་དེ་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་དག་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དག་སྟེ། འདོད་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་ན་ངོ་བོ་མཐུན་པའི་གཟུགས་བརྙན་མངོན་པར་འགྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་ཆགས་པ་དང་ཞེ་སྡང་མེད་པ་དང་གཏི་མུག་མེད་པ་རྣམས་ནི་རང་ཉིད་དགེ་ཞིང་དགེ་བ་གཞན་རྣམས་ཀྱི་རྩ་བ་སྟེ། ཤིང་གི་རྩ་བ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་དང་འཕེལ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་མ་ཆགས་པ་ནི་སྲིད་པ་དང་འགལ་བའི་ཆོས་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་མ་ཞེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །ཞེ་སྡང་མེད་པ་ནི་ཁོང་ཁྲོ་བ་དང་འགལ་བ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་མི་རྩུབ་
Chinese
是说，沉没和掉举的烦恼，以其自身的力量，是与殊胜功德相违背的，是成就的障碍的对治品，这是总结的意义。关于此的广说，如“于彼为何”等。所谓“出世间”，是为了生起于出世间的禅定道。见是增益，即我为常、遍主，是轮回的作者和解脱的作者等等，这是其他外道所增益的。唯我，以各自宗派所安立的差别，是众生等词语所表达的。如是，在证悟了人无我之后，为了阐述法无我之理，故说“非断灭”等。所谓常，是指在任何情况下，识等在一刹那间也具有自性，因为没有它，所以在第二刹那即为断灭。中观根本论云：有即是常见，无即是断见，何以自性有，彼无非恒常，前生今已无，是入于断灭。生起和出生的缘故，是存在，即识等。灭尽是坏灭。此之生和灭，也在中观穗中以已决定的理智分析过，故说在胜义中是不存在的，这是增益的我。善逝是善，解脱是遣除一切损害的自性，故无量是善，如无病一般。道谛是获得它的因。苦谛和集谛是具有染污的，以具有所欲的异熟之故，是能现前成就自性相同的影像。无贪、无嗔、无痴等是自身是善，也是其他善的根本，如树根一般，是生、住、增的因。其中，无贪是与有相违的法，是不执著于事物的体性。无嗔是与愤怒相违，是对众生不粗暴。
English
It is said that afflictions of sinking and agitation, by their own power, are contrary to the special qualities and are the antidotes to the obstacles of accomplishment, which is the summarized meaning. The extensive explanation of this is like "What is it in that?" etc. The so-called "transcendental" is for the purpose of generating it on the path of transcendental meditation. View is augmentation, that is, I am constant, pervasive lord, the author of samsara and the author of liberation, etc., which are augmented by other heretics. Only I, with the differences established by each sect, are expressed by words such as sentient beings. Thus, after realizing the selflessness of the person, in order to explain the principle of the selflessness of phenomena, it is said, "Not annihilation," and so on. The so-called constant means that in any case, consciousness, etc., also has its own nature in one moment, because without it, it is annihilation in the second moment. The Root of the Middle Way says: To say "exists" is to view as permanent. To say "does not exist" is to view as annihilation. Why is there self-nature? That which is not without is not constant. What happened before is not now, which is to enter into annihilation. Because of arising and birth, it is existence, that is, consciousness, etc. Cessation is destruction. These arising and destruction have also been analyzed with certainty in the Ear of the Middle Way with reason, so it is said that they do not exist in the ultimate sense, which is the augmented self. Sugata is good, liberation is the nature of eliminating all harm, so immeasurable is good, like being without disease. The truth of the path is the cause of obtaining it. The truths of suffering and origin are those with defilements, and because they have the fruition of desire, they are able to manifest the image of the same nature. Non-attachment, non-hatred, and non-ignorance are themselves good and are the root of other good, like the root of a tree, which is the cause of birth, dwelling, and increase. Among them, non-attachment is a dharma that is contrary to existence, and is the characteristic of not being attached to things. Non-hatred is contrary to anger, and is not harsh to sentient beings.