Tibetan
པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །གཏི་མུག་མེད་པ་ནི་མ་རིག་པ་དང་འགལ་བ་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བའོ། །ལུས་དང་ངག་གི་ལས་རྣམས་ནི་མ་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དགེ་བ་དག་གོ །འདི་ལས་བཟློག་པས་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་རྣམས་ནི་མི་དགེ་བ་དང༌། མི་དགེ་བ་རྣམས་ཀྱི་རྩ་བ་རྣམས་ཀྱང་ངོ༌། །དེས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མི་དགེ་བའོ། །ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་མི་དགེ་བ་སྟེ། གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་དང་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་འཇིག་ཚོགས་དང་མཐར་འཛིན་པར་ལྟ་བ་དག་དང་དེ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་གཏི་མུག་ནི་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའོ། །ཇི་སྲིད་དུ་ཞེས་པ་འདིས་ནི་ལྟ་བ་གཞན་གང་ཅི་ཡིན་པ་བསལ་བར་བྱས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པའི་ལྟ་ བའོ། །ཀུན་དུ་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་པ་མཛའ་བ་དང་ཅིག་ཤོས་སུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ཀུན་དུ་མི་རྟོག་ཅེས་པ་མི་བསྐྱེད་པའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ནི་ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕུང་པོ་ནི་ལྷག་པའི་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕུང་པོ་ནི་ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པའོ། །རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕུང་པོ་ནི་མི་སློབ་པའི་ལམ་མོ། །རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བའི་ཕུང་པོ་ནི་མི་སློབ་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བའོ། །ངག་གིས་ཏེ་སླུ་བར་བྱེད་པས་བདག་ཉིད་གདུང་བ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་སེམས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེའི་ཚེ་འདི་ཉིད་དུ་དང་ཕྱི་མར་རོ། །བདག་ཉིད་ཉོན་མོངས་པ་སྟེ། གང་ལས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱིས་སོ། །གཞན་རྣམས་དབྱེ་བའི་དོན་དང་མི་འདུམ་པའི་དོན་དུ་སྨྲ་བའམ་མཚང་འདྲུ་བ་དང་སྐྱོན་སྒྲོགས་པས་སོ། །བདག་ཉིད་ལ་ངག་འཁྱལ་པ་སྨྲ་བ་ལས་བཞད་གད་དེ། དེ་ལྟར་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱིས་འདོད་པ་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་དང་དོན་མེད་པ་དང་གྲོང་པའི་ཉམས་དང་ལྡན་པ་དང་བྱིས་པའི་བརྗོད་པ་དང་འདུ་འཛི་དང་སྨྲེ་སྔགས་དང་གླུ་དང་ཡང་དག་པར་ཆགས་པར་བྱ་བ་དང་གར་ལ་སོགས་པའི་གཏམ་རྣམས་དང་བསྟན་བཅོས་ངན་པ་རྣམས་སྨྲ་པ་འདི་ནི་རང་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་པར་མི་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་ཉིད་ལའང་བཞད་གད་བྱེད་དོ་ཞེས་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེས་ཏེ་ངག་གི་ཉེས་པར
Chinese
是自性的特徵。無癡是與無明相反的智慧的自性，是正確的見解。身語的業是由無貪等發起的，所以是善的。與此相反，貪欲、嗔恨和愚癡是不善的，也是不善的根本。由它們發起的身語意的所有業也是不善的。所有煩惱和近煩惱都是不善的，即色界和無色界中所行的所有煩惱和近煩惱，以及欲界的壞聚見和邊執見，以及與之相應的愚癡，都是無記的。所謂「乃至」這句話，是為了排除其他任何見解。因此，為了證悟遠離一切增益的真如，是正確的見解。所謂「遍計」，是指對親友和對立面的增益。所謂「不遍計」，是指不產生。戒蘊是指增上戒學。定蘊是指增上心學。慧蘊是指增上慧學。解脫蘊是指無學道。解脫智見蘊是指無學正見。語是指欺騙，使自己痛苦，因為是煩惱的心，所以在今生和來世都是如此。自己是煩惱，即從煩惱的心而來。對他人說離間語和不和之語，或者揭露隱私和宣揚過失。自己說綺語而發笑，因為是煩惱的心，所以說貪欲、非法、無意義、充滿鄉村氣息、幼稚的言論、喧嘩、悲歎、歌曲、應當貪戀之物、舞蹈等言談，以及惡劣的論典，這些自己都不知道，所以聖者們會說：「自己也在嘲笑自己。」因此，是語的過患。
English
It is the characteristic of self-nature. Absence of delusion is the nature of wisdom, which is the opposite of ignorance, and is the correct view. Actions of body and speech are virtuous because they are initiated by non-attachment, etc. Conversely, desire, hatred, and delusion are non-virtuous, and are also the roots of non-virtue. All actions of body, speech, and mind initiated by them are also non-virtuous. All afflictions and near afflictions are non-virtuous, that is, all afflictions and near afflictions that operate in the form realm and formless realm, and the view of the perishable collection and the view of clinging to extremes in the desire realm, and the delusion that is associated with them, are indeterminate. The phrase "as long as" is to eliminate any other view. Therefore, in order to realize the suchness that is free from all superimpositions, it is the correct view. "Conceptualizations" refers to the superimpositions on friends and adversaries. "Non-conceptualizing" means not generating. The aggregate of discipline is the training in higher discipline. The aggregate of concentration is the training in higher mind. The aggregate of wisdom is the training in higher wisdom. The aggregate of liberation is the path of no more learning. The aggregate of the vision of liberating knowledge is the correct view of no more learning. Speech means deceiving, causing oneself to suffer, because it is the afflicted mind, so it is in this life and in the next. Oneself is afflicted, that is, from the afflicted mind. Speaking divisive words and discordant words to others, or revealing secrets and proclaiming faults. Laughing at oneself for speaking idle words, because it is the afflicted mind, so speaking of desire, unlawful things, meaningless things, things full of village atmosphere, childish speech, clamor, lamentation, songs, things to be attached to, talks of dance and so on, and evil treatises, these one does not know oneself, so the noble ones will say, "One is also laughing at oneself." Therefore, it is the fault of speech.
Tibetan
་སྤྱོད་པ་རྣམ་པ་བཞི་དང་བྲལ་བས། མཉམ་པར་གཞག་པ་སྟེ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་མ་སྙོགས་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་སྟེ་དེ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པའི་ངག་གོ །དེ་ནི་འདིའི་ཡང་དག་པར་ཀུན་ནས་སློང་བའོ། །འཇུག་པར་བྱེད་དེ་གཞན་དང་རང་ཉིད་དོ། ངག་འགའ་ཞིག་བརྗོད་པས་དེའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་གོ་བར་བྱེད་དོ། །ནག་པོ་ནི་མི་དགེ་བ་སྟེ་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཅན་འདོད་པའི་ཁམས་ཁོ་ན་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་ལས་ནི་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཀར་བ་ནི་དགེ་བ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ཡང་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང་ཟག་པ་མེད་པའོ། །ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ སུ་དང་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ཇི་སྲིད་པར་བདེ་བའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཅན་ནོ། །བསམ་གཏན་བཞི་པ་ནས་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་བར་དུ་ནི་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཅན་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་དགེ་བ་ནི་འདོད་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཅན་དུ་བརྗོད་དོ། །ཟག་པ་མེད་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་རྟོགས་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཅན་ནོ། །དཀར་པོ་ཞེས་པ་ནི་དཀར་པོར་སྣང་བ་སྟེ། ཇི་ལྟ་བར་སྡིག་པ་རྨོངས་པ་རྣམས་བསོད་ནམས་ཀྱི་བློས་ཕ་དང་མ་དང་རྒས་པ་གསོང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ཡང་ཀླ་ཀློ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གཏི་མུག་ལས་དགེ་བ་འདོད་པའི་བསམ་པས་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ལས་ནི་དཀར་པོ་བཞིན་དུ་སྣང་ངོ་ཞེས་པས་དགོངས་པ་ཅན་གྱི་དཀར་པོ་ཞེས་གསུངས་ཀྱི་དངོས་པོར་ནི་ནག་པོ་ཁོ་ནའོ། །དེའི་ཕྱིར་འདིའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནག་པོ་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་པའོ། །ནག་པོ་ཞེས་པ་ནི་མངོན་སྤྱོད་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ནི་བློ་མ་སྦྱངས་པ་རྣམས་ལ་ནག་པོ་བཞིན་དུ་སྣང་ངོ་ཞེས་པས་འདི་མངོན་པར་རློམས་པའི་ནག་པོ་ཉིད་དེ། སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་དེ་ནི་དཀར་པོ་ཁོ་ནའོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དཀར་པོ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི། སྡིག་པ་ཟད་པའི་ཆེད་དུ་ཡང་རབ་ཏུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུར་འབྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་དམ་པའི་ལས་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་སྟེ། བཟློག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམས་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་པ་ནི་སླུ་བ་མེད་པ་སྟེ། ལས་རྣམས་ཀྱི་མཐའ་སྟེ་མཐར་ཐུག་པའོ། །གང་ཞེས་པ་གང་ཞིག་འཕག
Chinese
远离四种行为，等持，即不被非真实的分别念所扰乱的无二智慧，以及与之相应的语言。这是对此的真实发起。使之进入，即他人和自己。说出一些语言，就能理解其所要表达的内容。黑色是不善，即杀生等，是痛苦的异熟果，仅限于欲界。因为没有其他感受痛苦的业。白色是善，即布施等。它也分为有漏和无漏。有漏的是在欲界以及第三禅之间，是快乐的异熟果。从第四禅到有顶之间，是非乐非苦的异熟果，因为善被称为是欲的异熟果。无漏的是超越世间的证悟的异熟果。所谓白色，是指显现为白色，就像愚昧的罪人，以功德之心供养父母和老人一样。同样，其他如野蛮人等，由于愚痴，以希求善的心，杀生等的行为，也显现为白色，所以说是意图上的白色，而实际上只是黑色。因此，此的异熟是黑色，即痛苦。所谓黑色，是指显现的行为等，对于未调伏心智的人来说，显现为黑色，所以这是自以为是的黑色。由于具有慈悲心的菩萨的普遍行为，所以它只是白色。因此，异熟不仅是白色，而且为了灭尽罪业，也会变得更加殊胜。因此，也会以这种方式进行区分。如此一来，就是追随圣者的行为，因为要成办遮止的戒律、积累善法的戒律和利益众生的戒律。真实是不欺骗，是业的终点，即究竟。所谓“何”，是指哪位殊胜者。
English
Being free from the four kinds of conduct, equipoise, that is, the non-dual wisdom unperturbed by unreal discriminations, and the speech that corresponds to it. This is the true arising of this. It causes entry, that is, others and oneself. By uttering some words, one understands what is to be expressed. Black is non-virtue, that is, killing and so on, which is the ripening of suffering, limited to the desire realm alone. Because there is no other action that experiences suffering. White is virtue, that is, giving and so on. It is also with outflows and without outflows. That which is with outflows is in the desire realm and up to the third dhyana, it is the ripening of happiness. From the fourth dhyana up to the peak of existence, it is the ripening of neither happiness nor suffering, because virtue is said to be the ripening of desire. That which is without outflows is the ripening of realization that transcends the world. What is called white is what appears as white, just as ignorant sinners, with a mind of merit, honor their parents and the elderly. Similarly, others such as barbarians, due to ignorance, with the intention of desiring virtue, actions such as killing appear as white, so it is said to be intentional white, but in reality it is only black. Therefore, the ripening of this is black, that is, suffering. What is called black is manifest conduct and so on, which appears as black to those whose minds are not tamed, so this is self-righteous black. Because of the universal conduct of the Bodhisattva who possesses compassion, it is only white. Therefore, the ripening is not only white, but also becomes more excellent for the sake of exhausting sins. Thus, it will also be distinguished in this way. In this way, one follows the actions of the noble ones, because one accomplishes the precepts of restraint, the precepts of accumulating virtuous dharmas, and the precepts of benefiting sentient beings. Truth is non-deceptive, it is the end of actions, that is, ultimate. What is called "who" refers to which superior one.