Tibetan
་མཛད་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རབ་ཏུ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཆེད་དུ་སྦྱོར་བ་ནི་བསྒྲུབ་པ་སྟེ། དེས་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་རྣམས་རབ་འབྱམ་གསལ་བར་འགྱུར་བའོ། །གང་སུ་ཞིག་སྟེ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གཙོ་བོར་གཞག་པ་དེའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཏེ། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་འབྱུང་བ་རྡོ་རྗེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་འདིར་གཙོ་བོར་མངོན་པར་འབྱུང་ངོ་ཞེས་པ་དང་དེ་བཞིན་དུ་རྡོ་རྗེ་སྟེ་མི་ཚུགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱས་ནས་སོ། །གང་གི་ཚེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ལས་གཞན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་པ་དབུས་སུ་འཁོར་ ལོའི་དབང་པོར་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ་དེའི་བདག་པོའི་གནས་སུ་དབུས་ཀྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྟེ། དེའི་བདག་པོ་ནི་དེའི་སྤྱི་བོར་རོ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཁོ་ན་ལྷག་པའི་བདག་པོར་གཞག་མོད། གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ཅི་བྱ་ཞེ་ན་གསུངས་པ། ཞི་བ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། འཁོར་ལོ་ཅན་དང་ཡེ་ཤེས་དག་སྟེ། དམ་ཚིག་དང་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་དག་རྣམ་པར་བསྒོམས་པ་རྣམས་ཁོ་ན་མངོན་པར་འདོད་པའི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་ཆེད་དུ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་ནི། འདི་རྣམས་ཀྱི་བདག་པོ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་སྦྱོར་རོ་ཞེས་པ་ངེས་པར་སྦྱོར་བ་རྣམས་ཏེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་རྣམས་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་ནི་བདག་པོ་གཞན་ཉིད་ཀྱི་དགོད་པའོ། །དབང་པོ་མཆོག་གི་སེམས་ཅན་ལ་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བདག་པོ་ཉིད་ཁོ་ནས་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་རབ་འབྱམ་མཐའ་དག་འགྲུབ་བོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ལས་ཅིག་ཤོས་དང༌། དེ་ལ་དགོངས་ནས་མངོན་པར་བརྗོད་པའི་རྒྱུད་བླ་མར། སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང༌། །ཁྲོ་བོ་དང་ནི་རིགས་ཀྱི་ཡུམ། །འོད་ཟེར་ཅན་དང་ཙུནྡཱ་དང༌། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་སོགས་རྣམས། །ཇི་ལྟར་འདོད་པར་བསྒོམ་པ་ཡིས། །དབུས་ཀྱིས་གཙོ་བོར་བརྟགས་པ་སྟེ། །དངོས་པོ་གང་དང་གང་གིས་ནི། །མི་རྣམས་ཡིད་ནི་ཡང་དག་སྦྱོར། །དེ་ཡིས་དེ་ཡི་རང་བཞིན་འགྱུར། །སྣ་ཚོགས་གཟུགས་ཅན་ནོར་བུ་བཞིན། །ཡང་ན་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནི། སྣ་ཚོགས་གཟུགས་ཅན་འགྲོ་བའི་གཞི། །ཀུན་མཁྱེན་ཐམས་ཅད་བྱེད་པ་ཀུན། །ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་བདེ་བ་ཆེ། །ཞེས་ཕྱོགས་གཉིས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་དབང་དུ་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་རྣམས་ལ་ཕལ་ཆེར་མཐུ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་གསལ་བར་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྒྲོལ་མ་བདག་པོ་ཉིད་དུ་སྒོམ་པ་གསུངས་པ། བསྒོམ་པར་བྱ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བྷ་གའི་དབུས་སུ་ནི་ཆོས་འབྱུང་གི་དབུས་སུ་གནས་པའི་ཁང་པ་བརྩེགས་པར་རོ། །དོ་ཤལ་ལ་སོགས་པ་ནི་མིའི་རུས་པ་ལས་བྱུང་བའོ། །སྣ་ཚོགས་རྒྱན་རྣམས་ནི་མགོ་བོ་རློན་པའི་ཕྲེང་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །སྐབས་གསུམ་བདག་པོ་ནི་དབང་པོ་སྟེ་དེས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྐྲག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་ནས་སྐུག་པའི་ཚངས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང༌། གང་ལ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བར་བྱས་པ་དེ་ནི་ དེ་སྐད་དོ། །འདིས་ནི་ཐལ་མོ་སྦྱར་བར་བྱས་པའི་བདུད་བཞི་མནན་པ་ཉིད་གསུངས་སོ། །གང་ལས་མཆོག་སྟེ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཅི་ཡང་མེད་པ་དེ་ནི་མཆོག་མེད་དོ། །རྣམ་པར་གཙིགས་པ་ནི་སྒེག་པ་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཆེར་གཙིགས་པ་ནི་གདུག་པ་ཅན་སྐྲག་པར་བྱེད་པ་ལྷུར་ལེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འཇིགས་སུ་རུང་བའོ། །སྟེང་གི་ཞལ་ཞེས་པ་དང་པོའི་ཞལ་གྱི་སྟེང་དུ་གཉིས་པ་བོང་བུའི་རྣམ་པ་ཉིད་ན་ཡང་ཡིད་དུ་འོང་བའི་གཟུགས་ཅན་ནོ། །རྩེ་གསུམ་ནི་གཡས་ལོགས་སུའོ། །སྒྲོལ་མ་འདིའི་མིང་དུ་བྱ་བ་ཧེ་རུ་ཀའི་ཞེས་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་འདི་ནི་ཧེ་རུ་ཀ་ཕྱག་བཅུ་དྲུག་པའི་གནས་སུ་བདག་པོ་ཉིད་དུ་བསྒོམ་པར་བྱ་ཞིང༌། དཀྱིལ་འཁོར་པའི་ལྷའི་ཁྱད་པར་བསྒོམ་པ་ཡང་དེ་ལྟ་ཁོ་ནའོ། །འདི་ནི་རྒྱུད་འདིར་པྲ་སེ་ནའི་སྒྲོལ་མ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གཞན་ཡང་འདི་གཅིག་པུ་ཡང་བསྒོམ་པར་བྱ་བ། དེའི་ཚེ་རང་གི་སྙིང་གར་པདྨ་དང་ཟླ་བ་ལ་གནས་པའི་ཏཱཾ་ཡིག་ས་བོན་གྱི་འོད་ཟེར་གྱིས་བཀུག་པ་མདུན་དུ་ཡང་དག་པར་མཆོད་དེ། ཇི་སྲིད་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་བར་དུ་བསྒོམས་ནས། ཨོཾ་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་ཛྙཱ་ན་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཨཱ་ཏྨ་ཀོ྅ཧཾ། ཞེས་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་ཐོགས་སུ། ཆོས་འབྱུང་གི་ནང་སྣ་ཚོགས་ཆུ་སྐྱེས་དང་ཟླ་བ་ལ་ཏཱཾ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཨུཏྤལ་དང་བཅས་པའི་ཏཱཾ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་བདུད་བཞི་ཞབས་ཀྱིས་མནན་པ་བསམས་ཏེ། གཡོན་པས་དབང་པོ་མནན་ཞིང༌། གཡས་པས་ཉེ་དབང་དང་ཞབས་གཉིས་ཀྱི་དབུས་སུ་དྲག་པོ་དང་ཚངས་པ་དག་གོ །སྙིང་གའི་ས་བོན་གྱི་འོད་ཟེར་གྱིས་བཀུག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྷ་མོ་བཅུག་པ་ལས་རོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་མཆོག་གི་ཐུགས་རྗེ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་ཤིན་ཏུ་ཡུན་རིང་བར་བརྟག་པར་བྱའོ། །དེའི་རྗེས་སུ་དང་བའི་སྒྲོལ་མའི་སྔགས་བཟླས་ཏེ་མངོན་པར་འདོད་པར་བྱེད་དོ། །འདི་ལྟ་བུའི་རྣམ་པའི་རིམ་པ་ནི་ཕྱི་མ་ལ་ཡང་རྟོགས་པར་བྱའོ། །ས་བོན་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །དུ་བ་ནི་ཅུང་ཟད་དམར་བའི་ནག
Chinese
为了圆满成就一切如来等本尊的坛城，所作的结合即是成就。由此，息灾等事业将变得极其清晰。无论将哪位，即毗卢遮那佛等，置于坛城的主尊位置，那便是他的坛城。应称之为毗卢遮那佛生起金刚等。因为毗卢遮那佛等在此显现为主尊，同样，金刚即是不可动摇之故。当其他非如来部的坛城本尊成为中央轮的主尊时，中央的如来便是他的主尊之位，他的主尊则位于他的顶上。虽然通常只将金刚萨埵作为殊胜的主尊，但若问其他人该如何做，则会说息灾等。具轮者和智慧者，即誓言和智慧的本尊，只有那些被如实观修者，为了实现所期望的成就，毗卢遮那佛等，必定要将他们结合为这些本尊。所谓必定结合者，即是那些行持息灾等事业者，这是对其他本尊的肯定。对于根器 श्रेष्ठ 的众生来说，只有金刚萨埵本尊才能圆满成就一切息灾等事业。因此，以及考虑到这一点，在《现观庄严论》中说：佛陀菩萨与，忿怒尊及种姓母，具光者与尊那等，般若波罗蜜多等。随其所欲而观修，以中央为主尊而观察。无论何物，能使人们的心完全投入，它就能改变其自性，如具有各种形象的宝珠。或者，金刚萨埵是具有各种形象的众生之基础，是全知者，是所有作为的作者，是遍及一切的大乐。这样说了两种方式。其中，对于怀柔等事业，大多是通过彰显卓越的力量来实现的，因此才说观修度母为本尊。所谓“应观修”等，即是说在བྷ་ག（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）的中央ུ་是位于法生（chos 'byung）中央的楼房。项链等是用人的骨头制成的。各种装饰是湿头颅串等。三界主是自在天，由他（来控制）。因为他们（指骨头、头颅等）感到害怕。甚至从各方面发出恐怖声音的梵天等也是如此。对谁合掌， 就是这样说的。这说明了合掌镇压四魔。没有什么比它更殊胜，没有什么是特别超胜的，那就是无上。完全重视是因为具有娇媚的姿态。更加重视是因为致力于使残暴者感到恐惧。正因为如此，才是可怕的。上面的脸是指在第一张脸的上面，第二张脸即使是驴子的形象，也是令人愉悦的形象。三尖是位于右侧。这位度母的名字叫做黑汝迦。这位薄伽梵母应该观想为十六臂黑汝迦的本尊，观想坛城本尊的差别也是如此。这在续部中被称为普拉塞那度母。此外，也可以单独观修这位度母。那时，观想自己心间的莲花和月亮上，种子字ཏཱཾ（藏文，梵文天城体：ता，梵文罗马拟音：tāṃ，汉语字面意思：当）字的放出光芒勾召，在面前如实供养。观修到达到舍为止。然后念诵：ཨོཾ་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་ཛྙཱ་ན་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཨཱ་ཏྨ་ཀོ྅ཧཾ།（藏文，梵文天城体：嗡，śūnyatājñānavajrasvabhāva ātmako'haṃ，梵文罗马拟音：oṃ śūnyatājñānavajrasvabhāva ātmako'haṃ，汉语字面意思：嗡，空性智慧金刚自性我）随着空性之后，观想在法生之中，各种莲花和月亮上，从ཏཱཾ（藏文，梵文天城体：ता，梵文罗马拟音：tāṃ，汉语字面意思：当）字生出的莲花，以及完全变成ཏཱཾ（藏文，梵文天城体：ता，梵文罗马拟音：tāṃ，汉语字面意思：当）字的，用脚踩踏四魔。左手压制自在天，右手压制近自在，双脚之间是猛厉和梵天。从心间种子字的光芒勾召来的智慧本尊融入，变成一体，应当长时间地观想成为殊胜的大悲和智慧的自性。之后，念诵最初的度母咒语，从而实现所愿。像这样的次第，在后面也应该理解。种子字等的差别将在后面阐述。烟是稍微发红的黑色。
English
The combination made for the purpose of perfectly accomplishing the mandala of all Tathagatas, etc., is the accomplishment. By this, the activities of pacifying, etc., will become extremely clear. Whichever one, that is, Vairochana Buddha, etc., is placed in the position of the main deity of the mandala, that is his mandala. It should be called Vairochana Buddha arising as Vajra, etc. Because Vairochana Buddha, etc., appear here as the main deity, and similarly, Vajra is because it is immovable. When other mandala deities other than the Tathagata family become the main deity of the central wheel, the Tathagata of the center is the position of his main deity, and his main deity is on his crown. Although usually only Vajrasattva is placed as the supreme main deity, but if asked what others should do, it will be said pacifying, etc. Those with the wheel and those with wisdom, that is, the deities of vows and wisdom, only those who are truly cultivated, in order to achieve the desired accomplishment, Vairochana Buddha, etc., must combine them as these deities. The so-called those who must combine are those who perform the activities of pacifying, etc., which is an affirmation of other deities. For beings of superior faculties, only the Vajrasattva deity can perfectly accomplish all the activities of pacifying, etc. Therefore, and considering this, in the Ornament of Clear Realization it says: Buddhas, Bodhisattvas, wrathful deities and lineage mothers, those with light and Cunda, Prajnaparamita, etc. By meditating as desired, observe with the center as the main deity. Whatever thing that can make people's minds completely engaged, it can change its own nature, like a jewel with various images. Or, Vajrasattva is the basis of beings with various images, is the omniscient one, is the author of all actions, is the great bliss that pervades everything. In this way, two ways are spoken. Among them, for the activities of subjugation, etc., it is mostly achieved by highlighting the excellent power, therefore it is said to meditate on Tara as the main deity. The so-called "should be meditated" etc., means in the center of བྷ་ག（བྷ་ག，bhaga，Bhaga，Bhaga）
English
ū is a multi-storied house located in the center of the dharmodayas. Necklaces and the like are made of human bones. The various ornaments are garlands of wet heads, etc. The lord of the three realms is Īśvara, by him (it is controlled). Because they (the bones, heads, etc.) are frightened. Even Brahmā, who emits terrifying sounds from all directions, is also like that. To whomever one joins their palms, that is what is said. This explains the suppression of the four māras by joining palms. There is nothing superior to it, nothing is particularly transcendent, that is the unsurpassed. Completely valuing is because of having a charming posture. Even more valuing is because of being dedicated to making the cruel ones afraid. Precisely because of that, it is terrifying. The upper face refers to the second face above the first face, even if it is in the form of a donkey, it is a pleasing form. The trident is on the right side. The name of this Tārā is called Heruka. This Bhagavatī should be visualized as the deity of sixteen-armed Heruka, and the visualization of the difference of the mandala deity is also the same. This is called Prasena Tārā in this tantra. Furthermore, this one can also be practiced alone. At that time, visualize the lotus and moon in one's heart, and the seed syllable ཏཱཾ (Tibetan, Devanagari: ता, Romanized Sanskrit: tāṃ, Literal Chinese meaning: Dang) emitting light, inviting and offering it properly in front. Meditate until reaching equanimity. Then recite: ཨོཾ་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་ཛྙཱ་ན་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཨཱ་ཏྨ་ཀོ྅ཧཾ། (Tibetan, Devanagari: oṃ śūnyatājñānavajrasvabhāva ātmako'haṃ, Romanized Sanskrit: oṃ śūnyatājñānavajrasvabhāva ātmako'haṃ, Literal Chinese meaning: Om, emptiness-wisdom-vajra-nature-self-am-I) Following emptiness, visualize in the dharmodaya, on various lotuses and moons, the lotus born from the syllable ཏཱཾ (Tibetan, Devanagari: ता, Romanized Sanskrit: tāṃ, Literal Chinese meaning: Dang), and the one completely transformed into ཏཱཾ (Tibetan, Devanagari: ता, Romanized Sanskrit: tāṃ, Literal Chinese meaning: Dang), trampling the four māras with her feet. The left hand suppresses Īśvara, the right hand suppresses Upendra, and between the two feet are the fierce one and Brahmā. The wisdom deity invited by the light of the seed syllable in the heart merges, becoming one, and should be contemplated for a very long time as the nature of supreme compassion and wisdom. After that, recite the mantra of the initial Tārā, thereby fulfilling desires. Such a sequence should also be understood later. The distinctions of seed syllables, etc., will be explained later. The smoke is slightly reddish black.