Tibetan
ད་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །གཞན་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ལས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་སྙིང་པོར་སྒྲོ་འདོགས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་སྙིང་པོ་མེད་པའི་ཆུ་ཤིང་ལས་སྙིང་པོ་བདུད་རྩི་ལྟ་བུའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་སྙིང་པོ་མེད་པའི་ཀུན་རྫོབ་པ་དང་པོའི་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་སྤྲོས་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྒོམ་བཞིན་པའི་སྙིང་པོ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་བདུད་རྩི་སྲིད་པ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐུ་ འབྲས་བུ་སྟེ། ཆུ་ཤིང་ནི་ཆུ་ཤིང་ངོ༌། །འབྲས་བུ་ནི་དེའི་འབྲས་བུའོ། །ཅི་ལྟར་རབ་ཏུ་གསལ་བ་ཡང་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པས་ན་རྣམ་ཤེས་དང་འདིས་ཤེས་པར་བྱ་བའོ་ཞེས་པས་ཡེ་ཤེས་ཏེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དེ་དག་གི་དབུས་སུ་གཟུགས་མེད་ཡེ་ཤེས་གཟུགས་སུ་སྟེ། ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ངོ་བོར་རང་ཉིད་རབ་ཏུ་གསལ་བ་ཉིད་ཁོ་ནར་མངོན་སུམ་མམ་རྗེས་སུ་དཔག་པས་མཚོན་པར་བྱ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །སོ་སོ་སྐྱེ་བོས་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་ཁོ་ནར་མཚོན་པར་བྱ་སྟེ། རྣལ་འབྱོར་པས་ནི་ཡེ་ཤེས་སྐུ། །ཞེས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དབྱེར་མེད་པ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་སྟེ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ལ་སོགས་པའི་རྟེན་ཡང་ངོ༌། །ཡེ་ཤེས་སྐུ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ། དེ་ཉིད་འབྲས་བུའི་ཞེས་ཁྱད་པར་ཅན་སྐབས་ལས་ཐོབ་པའོ། །སྒྲོ་བཏགས་པའི་བག་ཆགས་མ་ལུས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་མི་གཡོ་བའོ། །གང་ལས་དངོས་པོ་སྟེ་རང་རིག་པའམ་གཞན་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ཉིད་དང༌། དངོས་མེད་དེ་མེད་པ་ཉིད་དེ། དེ་དག་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའོ། །ཁ་དོག་གཟུགས་ནི་ཁ་དོག་མེད། ཅེས་པ་ལ། ཁ་དོག་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་གཟུང་བ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྟེ། ཁ་དོག་མེད་པ་ནི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པ་ཉིད་དུ་སྟེ། དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་དངོས་པོ་དངོས་མེད་པ་དག་གོ །དེ་ལས་དབུས་ནི་གཟུང་བ་དང༌། འཛིན་པ་དག་གི་སྟེ། ཐ་མི་དད་པའམ། ཐ་དད་པ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཁོ་ནར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པས་གཟུང་བར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་འདི་དང་ཚུ་རོལ་མཐོང་བས་མཚན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་མི་སྲིད་པ་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཡིད་ཆེས་པས་སྲིད་པ་དེ་ལྟར་རྒྱས་པ་དང་བཅས་པར་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་གཞུང་དུ་
Chinese
現在是不顛倒的真如。其他是從顛倒中將真如執著為精華。因此，就像沒有精華的樹木，卻有如精華甘露般的果實一樣，沒有精華的世俗諦最初的結合等生起的次第，在觀修無戲論的精華時，無戲論的甘露，不住於輪迴和涅槃的涅槃智慧身是果實。樹木就是樹木。果實就是它的果實。如何極其明顯也是體性呢？因為以識來辨別，所以是識，以它來了知的緣故是智慧。在所取和能取的中央，無色智慧顯現為色。在非存在的所取和能取的自性中，唯有自身極其明顯，以現量或比量來表示，應當了知。異生只是表示所取和能取的自性。瑜伽士則是智慧身。意思是說，空性和大悲無二無別，也是無戲論的智慧，也是圓滿報身等的所依。智慧身是法身，那也是果的特殊之處，是從上下文中獲得的。因為遠離了所有增益的習氣，所以是不動的。從何處而有事物，即自證或利他的真實存在，以及非事物，即不存在。從這些中解脫。色相是無色。關於這個，色相是藍色等顯現為所取的執著。無色是安樂等顯現為能取。因為在它的自性中不存在。不是它的自性，就是非常的事物和非事物。從那裡的中間，是所取和能取的。不相同或相同，事物和非事物的自性，唯有空性，應由真如的瑜伽士來攝取。如何以見此岸和彼岸，體性等執著和比量也不可能，以及以信解空性而可能，同樣以廣大的方式，我們在論典中。
English
Now, this is the undeluded Suchness. Others are those who, from delusion, cling to Suchness as essence. Therefore, just as from a tree without essence comes a fruit like the essence of nectar, so too, from the initial union of conventional truth, which is without essence, the order of arising, while meditating on the essence of non-elaboration, the nectar of non-elaboration, the wisdom body of nirvana that does not abide in samsara or nirvana, is the fruit. A tree is a tree. A fruit is its fruit. How is it that being extremely clear is also a characteristic? Because it is distinguished by consciousness, it is consciousness, and because it is to be known by this, it is wisdom. In the center of the apprehended and the apprehender, formless wisdom appears as form. In the nature of the non-existent apprehended and apprehender, only one's own self is extremely clear, to be indicated and realized by direct perception or inference. Ordinary beings only indicate the nature of the apprehended and the apprehender. Yogis, however, (realize) the wisdom body. This means that emptiness and great compassion are inseparable, and it is also the non-elaborate wisdom, and also the support of the enjoyment body and so forth. The wisdom body is the dharma body, and that itself is the special characteristic of the fruit, obtained from the context. Because it is free from all imputed habitual tendencies, it is immovable. From what does something, that is, self-awareness or the true existence of benefiting others, and non-something, that is, non-existence, exist? It is liberated from these. Color form is without color. Regarding this, color is the clinging to blue and so forth appearing as the apprehended. Without color is happiness and so forth appearing as the apprehender. Because it does not exist in its own nature. What is not its own nature is that which is extremely something and non-something. From that middle, is of the apprehended and the apprehender. Non-different or different, the nature of something and non-something, only emptiness, should be apprehended by the yogi of Suchness. How, by seeing this shore and the other shore, grasping at characteristics and so forth and inference are also impossible, and possible by believing in emptiness, in that way, extensively, we (present it) in the treatise.
Tibetan
ཕྱེ་བར་ཟིན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཤེས་ནས་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་དང་སྙིག་རྗེ་ཆེན་པོའི་སེམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་སྦྱངས་པ་གོམས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་ནི་དེ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་ཡུན་མི་རིང་བ་ཉིད་ཀྱིས་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅི་ལྟར་འདི་ལྟར་འདི་ལྟ་བུའི་ཤིན་ཏུ་སྦས་པའི་དོན་ཅན་གྱི་ངག་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་ཞེ་ན་གསུངས་པ། བླ་མ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །བླ་མ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་སྟེ། དེས་ཉེ་བར་གནང་བའི་ལམ་ཤེས་སུ་འཇུག་པ་ལས་གཞན་ཡང་ངོ༌། །དེའི་མན་ངག་ནི་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་སྟོན་པ་སྟེ། ལམ་ནི་རྟོགས་པའི་ཐབས་སོ། །བསྟན་བཅོས་ནི་གསུང་རབ་སྟེ། མདོར་སྟོན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པས་མདོར་སྟོན་ཙམ་མོ། །མདོར་བསྟན་པར་བྱ་བ་ནི་མཚན་ཉིད་དོ། །རང་གི་ངོ་བོ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །ཡེ་ཤེས་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་ལ། རྣམ་ཤེས་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་ཏེ། དེའི་ངོ་བོ་ལས་སོ། །བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་རྣམས་ཀྱང་དཔའ་བ་སྟེ་བླ་མས་གསལ་བར་བྱེད་དེ། སོ་སོ་སྐྱེ་བོས་ཀྱང་ངོ་ཞེས་པའོ། །ཞར་ལ་འོངས་པའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་དཀྱུས་མ་རྗེས་སུ་སྦྲེལ་བ་ནི་འདིའི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཀུན་གྱི་བསྒོམ་བྱས་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཏེ། མངལ་དུ་དང་པོར་ལྔ་སྟེ་ལག་པ་དང་རྐང་པ་དང་མགོ་བོ་འབུར་བ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་སོ། །མཆོད་རྟེན་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ཏེ། དེ་རྣམས་སེམས་པར་བྱེད་པ་ནི་རྟས་པར་བྱེད་པའོ། །བདུད་རྩི་ནི་ཁུ་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་ས་བོན་ཏེ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཨོཾ་ཧ་ཡིག་ཀྱང་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལ་བདུད་རྩིའི་ས་བོན་ནོ། །དེ་ལ་འོད་ཟེར་དཀར་པོ་ཅན་བཟང་པོ་སྟེ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ཁ་དོག་དཀར་པོའི་འོད་ཅན་ཁུ་བའི་རྒྱུན་གྱི་ངོ་བོ་འཛག་ཅིང༌། སྙིང་གའི་ས་བོན་གྱི་ཆུ་སྐྱེས་ལ་ནི་ལྟེ་བར་མཐེ་བོང་གི་ཚད་ཙམ་གྱི་ཟླུམ་པོ་ཟླ་བའི་གཟུགས་ཏེ། དེ་ལ་ས་བོན་ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་དག་ལས་ཕྱུང་བའི་ཧཱུཾ་ནག་པོའོ། །དེ་ལྟར་ཚིམ་པར་བྱེད་པ་གསུངས་ནས་ཐིག་ལེའི་རྣལ་འབྱོར་གསུང་བའི་ཆེད་དུ་གསུངས་པ། དཀར་པོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཧཱུཾ་ཡིག་དེའི་འོད་ཟེར་དཀར་པོ་ཟླ་འོད་ལྟ་བུ་རྣམས་གྱེན་དུ་མགོ་བོའི་ མཚོ་སྐྱེས་ལ་བརྟེན་ཏེ། མགོ་བོའི་ཆུ་སྐྱེས་དེའི་སྒོ་རྩའི་བུ་ག་རྣམས་ཀྱི་དབུས་སུ་
Chinese
已经分开了。像这样，对于世俗谛和胜义谛的自性，在没有颠倒错乱地了解之后，要修习生起次第，并以等性（智慧）和伟大的慈悲心来完全调伏。这样，它就是圆满生起次第的菩提道果，不久就能证得。那么，如何通过像这样如此隐秘的意义的语言来理解呢？（佛）说，从“上师”等开始。上师是薄伽梵金刚持，他所赐予的道路，除了使人了解之外，没有其他的了。他的口诀是如实地显示真实，道路是证悟的方法。论典是佛语，简略地显示，所以只是简略地显示而已。简略地显示的是体性。自性是真如。智慧是具有真如的相状，而识是具有世俗的相状，从它的自性而来。两种真谛的真如，那些也是勇猛的，上师会清楚地说明，即使是凡夫俗子也能明白。顺便提到，紧接着连接上下文的是“此”等。一切的所修是瑜伽士，在胎中最初的五种，即手、脚和头部突出并具有这些。佛塔是色蕴等诸蕴，思维它们就是忆念。甘露是精液，它本身就是种子，因为是生起之因。嗡（藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）哈（藏文：ཧ，梵文天城体：ह，梵文罗马拟音：ha，汉语字面意思：哈）字也是生起次第中的甘露种子。其中，具有白色光芒的是美好的，也就是大乐的自性，具有白色光芒，精液之流的自性滴落。心间的种子莲花，在脐间有拇指大小的圆形月亮形状，其上有从阿（藏文：ཨཱ，梵文天城体：आ，梵文罗马拟音：ā，汉语字面意思：阿）里嘎（藏文：ལི，梵文天城体：लि，梵文罗马拟音：li，汉语字面意思：里）里中取出的黑色吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字。像这样，在说了使人满足之后，为了宣说明点的瑜伽，（佛）说了，从“白色”等开始。那个吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字的白色光芒，像月光一样，向上依靠头顶的莲花。头顶莲花的门口的孔洞中央
English
It has been separated. Thus, regarding the nature of conventional and ultimate truth, after understanding without reversing or confusing them, one should practice the generation stage, and also fully tame (the mind) with equanimity (wisdom) and the mind of great compassion. In this way, it is the fruit of the path of enlightenment that completes the generation stage, and it will be seen in a short time. So, how can one understand through words with such hidden meanings like this? (The Buddha) said, starting from "Guru" and so on. The Guru is the Bhagavan Vajradhara, and the path he bestows, other than making one understand, there is nothing else. His instructions are to show the truth as it is, and the path is the method of realization. The treatises are the words of the Buddha, which briefly show, so it is only a brief showing. What is briefly shown is the characteristic. The self-nature is the suchness. Wisdom has the aspect of suchness, while consciousness has the aspect of conventionality, coming from its nature. The suchness of the two truths, those are also brave, the Guru will explain clearly, even ordinary people can understand. Incidentally, what immediately connects the context is "this" and so on. What is meditated by all is the yogi, the first five in the womb, namely the hands, feet, and head protruding and possessing these. The stupa is the aggregates such as the form aggregate, and thinking about them is remembering. Nectar is semen, which itself is the seed, because it is the cause of generation. Oṃ (Tibetan: ཨོཾ, Devanagari: ओम्, Romanized Sanskrit: oṃ, Literal Chinese meaning: Om) and Ha (Tibetan: ཧ, Devanagari: ह, Romanized Sanskrit: ha, Literal Chinese meaning: Ha) are also the nectar seeds in the generation stage. Among them, the one with white light is beautiful, that is, the nature of great bliss, with white light, the nature of the semen stream drips. The seed lotus in the heart, in the navel, has a round moon shape the size of a thumb, on which there is a black Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ, Devanagari: हुं, Romanized Sanskrit: hūṃ, Literal Chinese meaning: Hūṃ) syllable extracted from Ā (Tibetan: ཨཱ, Devanagari: आ, Romanized Sanskrit: ā, Literal Chinese meaning: A) li and Kā (Tibetan: ལི, Devanagari: लि, Romanized Sanskrit: li, Literal Chinese meaning: Li) li. Like this, after saying that it satisfies, in order to explain the yoga of bindu, (the Buddha) said, starting from "white" and so on. The white light of that Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ, Devanagari: हुं, Romanized Sanskrit: hūṃ, Literal Chinese meaning: Hūṃ) syllable, like moonlight, relies upwards on the lotus of the head. In the center of the holes at the entrance of the lotus of the head