Tibetan
་དང་འདྲ་བའི་མདོག་གང་གི་ཡིན་པ་དེ་སྟེ། གཉིས་པའི་དོན་ལ་དྲུག་པའོ། །ཟླ་བའི་འོད་རྣམས་བཞིན་དུ་འདིའི་འོད་ཟེར་རྣམས་འཕྲོ་བ་ནི་གྱེན་དུ་འགྲེང་བའོ། །སེམས་དཔའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་ཅན་ནི་དེ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞུགས་པ་ནི་འདུག་པའོ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི་རང་འདྲའི་ཤེས་རབ་མ་སྟེ། དེ་ལ་ཕྱག་གཉིས་དག་གིས་གནས་པ་སྟེ་གནས་པ་ལ་བཙིར་བའོ། །གཟུགས་རྣམས་ཀྱིས་རྫོགས་པའི་མཛེས་པ་སྟེ་འདོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་འདིའི་ཡིན་པ་ནི་གཟུགས་རྫོགས་པའི་མཛེས་པ་ཅན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་སྟེ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་དམ་ཚིག་སེམས་དཔའ་སྒོམ་པའོ། །དེ་ལས་གཞན་པའི་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་གསུངས་པ། ཆུ་ཤིང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཅུང་ཟད་ཁ་བྱེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཆུ་ཤིང་གི་མེ་ཏོག་བཞིན་དུ་གནས་པའི་རྩ་རྣམས་སོ། །ལྟེ་བར་དེ་རྣམས་ཁོ་ན་བསྒྲེང་བ་སྟེ་གྱེན་དུ་སོན་པ་སྙིང་གར་གནས་པའི་པདྨའོ། །སྔར་གྱི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཞི་པར་གསུངས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའོ། །སྤྲོས་ནས་ནི་ཕྱུང་ནས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་རྫོགས་པ་དང་དུས་མཉམ་དུ་སྟེ་དེའི་ཡན་ལག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེར་སྔོན་གྱི་པདྨར་ནི་སྙིང་གའི་པདྨར་སྟེ། མངལ་ གྱི་གནས་སྐབས་སུ་དེ་སྐྱེ་བ་ལས་ཕྱིས་པདྨ་གཞན་རྣམས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདབ་མར་ཏེ་འདབ་མ་བརྒྱད་རྣམས་སོ། །ལྟེ་བར་བཅས་ནི་ལྟེ་བ་དང་བཅས་པ་རྣམས་སོ། །ཡི་གེ་རྣམ་པར་འགོད་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་རྣམ་འགོད་ནི་ཡིད་དེ་དེ་དགོད་པའོ། །སྒོམ་པས་ཡིད་ཁོ་ན་ཡི་གེའི་རྣམ་པར་དགོད་པར་བྱའོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡི་གེ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་དགོངས་པའོ། །འདི་ཐམས་ཅད་ཅི་བྱས་ནས་ཤེ་ན། གསུངས་པ། དབུས་སུ་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞིན་དུ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་གཅིག་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ཞུགས་པའི་དམ་ཚིག་སེམས་དཔའ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་ལྷ་བརྒྱད་སེམས་ཀྱི་དབུས་སུ་བསམས་ནས། དེའི་དབུས་སུ་སྟེ་སྙིང་གར་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་དཀར་པོ་ཅན། གསུང་རྡོ་རྗེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དམར་བའི་མདངས་ཅན་རྣམ་ཤེས་ཏེ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའོ། །ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་དེ་ཁོ་ནའི་ཐུགས་ཀར་ཡེ་ཤེས་ཏེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་སེམས་དཔའ་ཧཱུཾ་ངོ༌། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་སེམས་དཔའ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ་ཞེས་པ་མན་ངག་གོ །དེའི་ཤར་གྱི་འདབ་མར་བྱམས་པའི
Chinese
和……相似的颜色是什么，这是第二个意思的第六个。像月亮的光芒一样，这光芒四射的是向上伸展的。具有菩萨的跏趺坐姿是因为具有这种坐姿。安住就是居住。大手印是和自己一样的智慧，双手安住于此，即安住并压迫。以各种形象圆满的美丽，即令人喜爱的，这就是形象圆满的美丽。像这样，对于智慧菩萨们，即智慧菩萨与二无别的智慧自性，观修誓言菩萨。除此之外，还说了其他的观修方法，如水树等，稍微张开，就是像水树花一样安住的脉络。在脐间，仅仅竖立这些，即向上伸展，在心间安住的莲花。以前第四品中所说的特征完全具备。展开就是取出。世尊圆满的同时，即是其支分。在那里，之前的莲花是指心间的莲花，在胎中的时候，从它生起，之后其他的莲花才生起。在花瓣上，即八个花瓣。连同脐间，即连同脐间。所谓书写文字，书写就是心，书写它。通过观修，仅仅用心来书写文字。认为这不是外面的文字。这一切是怎么做的呢？说了，中央是坛城等等，像金刚界坛城一样，在生起次第相同的坛城中，思维进入坛城的誓言菩萨，如毗卢遮那佛等八尊神在心中。在其中心，即在心间，一面二臂白色。因为是语金刚，所以具有红色的光彩，是识，即智慧菩萨。仅仅在那个智慧菩萨的心间，有智慧，即三摩地菩萨吽（藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）。正因为如此，在金刚界坛城中，世尊也是具有三种菩萨自性，这是口诀。在其东面的花瓣上是慈氏（弥勒）。
English
What is the color similar to...? This is the sixth of the second meaning. Like the rays of the moon, the rays that emanate from this are stretched upwards. Having the bodhisattva's lotus posture is because of having it. Abiding is dwelling. The great mudra is the wisdom that is the same as oneself, and the two hands abide in it, that is, abiding and pressing. The beauty perfected by forms, that is, what is to be desired, this is the beauty of perfect form. Thus, for the wisdom bodhisattvas, that is, the wisdom nature inseparable from the wisdom bodhisattva, meditate on the samaya bodhisattva. Apart from that, other things to be meditated upon are mentioned, such as the water tree, etc. Just by opening it slightly, they are the veins that abide like the flowers of the water tree. In the navel, only those are erected, that is, stretching upwards, the lotus abiding in the heart. The characteristics mentioned in the previous fourth chapter are fully possessed. Spreading out means taking out. At the same time as the Bhagavan is perfected, that is, it is its limb. There, the previous lotus refers to the lotus in the heart, and in the womb, it arises from it, and later the other lotuses arise. On the petals, that is, the eight petals. Including the navel, that is, those including the navel. The so-called writing of letters, writing is the mind, writing it. Through meditation, one should write letters only with the mind. It is thought that this is not an external letter. How is all this done? It is said, the center is the mandala, etc. Like the Vajradhatu mandala, in the mandala with the same generation sequence, thinking of the samaya bodhisattvas entering the mandala, such as Vairochana and other eight deities in the center of the mind. In its center, that is, in the heart, one face, two arms, white. Because it is the Vajra of speech, it has a red glow, it is consciousness, that is, the wisdom bodhisattva. Only in the heart of that wisdom bodhisattva, there is wisdom, that is, Samadhi Bodhisattva Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽). Precisely for this reason, in the Vajradhatu mandala, the Bhagavan is also the nature of the three bodhisattvas, this is the oral instruction. On the eastern petal of it is Maitreya.
Tibetan
་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ན་སེམས་ཅན་གྱི་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་འཁྲུགས་པའི་ཕྱིར་མི་བསྐྱོད་པ་ནི་འདིར་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དེ། དེའི་ས་བོན་ནི་བུཾ་མོ། །སྒོ་ཞེས་པ་ཕྱོགས་ཉེ་བར་མཚོན་པའོ། །རིན་ཆེན་དེ་ཉིད་ས་བོན་ནི་ལྷོར་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་གྱི་སྟེ་ཨཱཾ་ངོ༌། །ནུབ་ཏུ་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་ཧྲཱིཿའོ། །དོན་ཡོད་གཙོ་བོའི་སེམས་ཀྱི་ས་བོན་ནི་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའི་སྟེ་ཁཾ་ངོ༌། །ལྟེ་བའི་པདྨར་དབྱངས་ཀྱང་འདི་སྟེ་ཨ་ཡིག་གོ །ཨ་ཡིག་སོགས་རྣམས་ལས་ཐོག་མ་ཡང་ཡིན་ལ་མཆོག་གཙོ་བོ་ཡང་སྟེ། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཨ་ཡིག་གི་སྒོ་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ས་བོན་ཡང་སྟེ་འབྲས་བུ་འགྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཟླ་བ་ཕྱེད་པ་དང་ཐིག་ལེ་ལྡན་པ་ཨཾ་ངོ༌། །བུཾ་ཡིག་ལ་སོགས་པའི་ཡི་གེ་རྣམས་ནི། ཟླ་བའི་འོད་ཀྱིས་མངོན་པར་བརྒྱན་པ་རྣམས་སོ། ། ཕྱོགས་མཚམས་རྣམས་སུ་ནི་དབང་ལྡན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུའོ། །རྀཾ་རཱྀཾ་ལྀཾ་ལཱྀཾ་མ་ནིང་རྣམས་ཏེ། སྔར་བཤད་པ་ནི། ས་བོན་བཞི་དང་ཡང་དག་ལྡན། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་སོ། །ཡི་གེ་བརྒྱད་པོ་དེ་རྣམས་ཀྱི་དབུས་སུ་དེའི་སྟེ་པདྨའི་ལྟེ་བ་སེམས་ཀྱི་ཡི་གེ་མི་བསྐྱོད་པའི་ས་བོན་ཧཱུཾ་སྟེ་དེས་སོ། །བཤད་ཟིན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སེམས་དཔའ་ཁོ་ན་མི་བསྐྱོད་པའི་ས་བོན་ནོ་ཞེས་དགོངས་པས་ཉེ་བར་སྡུད་པའོ། །དེ་སྐད་གསུངས་ཏེ། དམ་ཚིག་སེམས་དཔའ་སྟེ་ལྟེ་བའི་ཆུ་སྐྱེས་ལ་ཨཾ་ངོ༌། །སྙིང་གའི་ཆུ་སྐྱེས་ལ་གནས་པའི་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་ཐུགས་ཀར་མཚོ་སྐྱེས་ལ་ཡང་ཡི་གེ་དགུ་རྣམས་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་པའོ། །དེ་ལྟར་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ནི་སྟོང་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཉིད་ཁོ་ནས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའོ་ཞེས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་གསུངས་པ། ཡ་མཚན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡ་མཚན་གྱི་རྣམ་པ་གསུངས་པ། མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །སྦྱོར་བ་དང་པོས་ནི་དང་པོའི་སྦྱོར་བ་སྟེ། ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་པོ་མཆོག་ལ་སོགས་པ་ཡང་ངོ༌། །ཡི་གེ་ནི་ཧཱུཾ་ལ་སོགས་པའོ། །སྟོང་པ་འདི་ནི་སྟེ། ཅི་ལྟར་ཏེ་རྣམ་པ་ཅི་ཞིག་གིས་ཀྱང་མཚོན་པར་མི་ནུས་ན། དེ་ལ་ཅི་ཞིག་ལས་དེའི་འབྲས་བུ་དོན་དུ་གཉེར་བ་འཇུག་པ་ཡིན། རྡོ་རྗེ་ནི་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའོ། །མཚོན་བྱ་ནི་གཟུགས་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བར་རོ། །མཚན་ཉིད་ནི་གཟུགས་སུ་ཡོད་པ་ནས་རང་གསལ་བའི་བར་ཏེ། དེ་དག་ལ་སྙིང་པོ་ཉིད་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པ་དག་གི་སྟོང་པ་ཉི
Chinese
因为自性本身不被众生的邪见所扰乱，所以不动尊在这里显现为毗卢遮那佛。他的种子字是嗡（藏文：བུཾ་，梵文天城体：भुं，梵文罗马拟音：bhuṃ，汉语字面意思：嗡）。“门”表示靠近的方向。珍宝本身的种子字是南方的宝生佛，即阿（藏文：ཨཱཾ་，梵文天城体：आं，梵文罗马拟音：āṃ，汉语字面意思：阿）。西方是无量光佛的赫利（藏文：ཧྲཱིཿ，梵文天城体：ह्रीः，梵文罗马拟音：hrīḥ，汉语字面意思：赫利）。东方不空成就佛的心咒种子字是不空成就佛的堪（藏文：ཁཾ་，梵文天城体：खं，梵文罗马拟音：khaṃ，汉语字面意思：堪）。莲花中央的元音也是这个，即阿字（藏文：ཨ་，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）。阿字等是最初的，也是最殊胜的，因为一切法都以阿字为门。也是种子字，因为能成就果实。具有半月和明点的阿（藏文：ཨཾ་，梵文天城体：अं，梵文罗马拟音：aṃ，汉语字面意思：阿）。嗡字等文字，都是用月亮的光芒来庄严的。 在各个方位，是自在等。瑞（藏文：རྀཾ་），拉（藏文：རཱྀཾ་），里（藏文：ལྀཾ་），拉（藏文：ལཱྀཾ་）是中性。前面说过的：“与四种子完全相应。”等等。这八个字母的中间，是莲花的中心，是不动尊的心咒种子字吽（藏文：ཧཱུཾ་，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）。已经说过的三摩地萨埵，仅仅是不动尊的种子字，这样理解而归纳。如是说：“誓言萨埵，即莲花中心的阿（藏文：ཨཾ་，梵文天城体：अं，梵文罗马拟音：aṃ，汉语字面意思：阿）。住在心间莲花上的智慧萨埵的心间莲花上，也要观想九个字母。”这样。这样生起的次第，仅仅以空性的自性来成就圆满菩提，为了理解这一点而说的，是“稀有”等等。说了稀有的相状，“无相”等等。第一种结合是最初的结合，因为是近的表示，所以坛城之王等等也是。字母是吽等等。这个空性是，如果不能用任何方式来表示，那么从什么开始追求它的果实呢？金刚是金刚藏。所表示的是从色到识。相状是从有形到自明，对于那些执着于它们的本质的空性。
English
Because the very nature is not disturbed by the wrong views of sentient beings, Acala appears here as Vairochana. Its seed syllable is bhuṃ (Tibetan: བུཾ་, Sanskrit Devanagari: भुं, Sanskrit Roman transliteration: bhuṃ, Chinese literal meaning: bhuṃ). "Door" indicates the direction of closeness. The seed syllable of the jewel itself is the Ratnasambhava in the south, which is āṃ (Tibetan: ཨཱཾ་, Sanskrit Devanagari: आं, Sanskrit Roman transliteration: āṃ, Chinese literal meaning: āṃ). In the west is Amitabha's hrīḥ (Tibetan: ཧྲཱིཿ, Sanskrit Devanagari: ह्रीः, Sanskrit Roman transliteration: hrīḥ, Chinese literal meaning: hrīḥ). The seed syllable of the mind of Amoghasiddhi in the east is khaṃ (Tibetan: ཁཾ་, Sanskrit Devanagari: खं, Sanskrit Roman transliteration: khaṃ, Chinese literal meaning: khaṃ) of Amoghasiddhi. The vowel in the center of the lotus is also this, which is the letter A (Tibetan: ཨ་, Sanskrit Devanagari: अ, Sanskrit Roman transliteration: a, Chinese literal meaning: A). The letter A and others are the first and the most supreme, because all dharmas have the letter A as their door. It is also a seed syllable, because it accomplishes the fruit. Aṃ (Tibetan: ཨཾ་, Sanskrit Devanagari: अं, Sanskrit Roman transliteration: aṃ, Chinese literal meaning: A) with a half-moon and bindu. The letters such as bhuṃ are all adorned with the light of the moon. In the intermediate directions are the powerful ones and so on. Ṝṃ (Tibetan: རྀཾ་), Rā̄ṃ (Tibetan: རཱྀཾ་), Ḹṃ (Tibetan: ལྀཾ་), Ḷā̄ṃ (Tibetan: ལཱྀཾ་) are neuter. As previously stated, "Perfectly endowed with the four seeds." and so on. In the middle of these eight letters, the seed syllable of the mind of Acala, hūṃ (Tibetan: ཧཱུཾ་, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Roman transliteration: hūṃ, Chinese literal meaning: hūṃ), is in the center of the lotus. The Samādhisattva that has already been explained is only the seed syllable of Acala, thus understood and summarized. It is said, "The Samayasattva, which is Aṃ (Tibetan: ཨཾ་, Sanskrit Devanagari: अं, Sanskrit Roman transliteration: aṃ, Chinese literal meaning: A) in the lotus center. On the lotus in the heart of the Jñānasattva residing in the lotus in the heart, one should also contemplate the nine letters." Like that. The order of generation in this way is that only the nature of emptiness accomplishes perfect enlightenment, and it is said for the purpose of understanding this, "Wonderful" and so on. The appearance of the wonderful is said, "Without characteristics" and so on. The first union is the first union, because it is a close representation, so the supreme mandala king and so on are also. The letters are hūṃ and so on. This emptiness is, if it cannot be represented in any way, then from what does the pursuit of its fruit begin? Vajra is Vajragarbha. What is represented is from form to consciousness. The characteristics are from being in form to being self-luminous, the emptiness of those who impute essence to them.