Tibetan
རྒྱས་ཀྱི། །བསྒོམ་པ་སེམས་ཀྱིས་བྱས་པའོ། །བསྟན་བཅོས་རྣམས་ནི་བསྟན་པ་ཙམ། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་རྟོགས་པ། །མ་ཐོས་པར་ནི་འཇུག་བྱེད་ཅིང༌། །སློབ་མ་རྣམས་ལ་སྟོན་པར་བྱེད། །དེ་རྣམས་དམྱལ་བ་རུ་ནི་འགྲོ། །རྩོད་དུས་མི་བདེན་པ་སྨྲས་པ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཐབས་ཤེས་པའོ། །བླ་མ་ཡོན་ཏན་ཀུན་གྱི་གནས། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་བསྙེན་བཀུར་བྱ། །དེ་བཞིན་མི་ཤེས་པ་ནི་སྤངས། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ ཆོས། །བླ་མའི་ཁ་ལས་རྙེད་པར་འགྱུར། །གཅིག་ནས་གཅིག་བརྒྱུད་རིམ་པ་ཉིད། །ལམ་ནི་དེ་བཞིན་བསྟན་པ་ཡིན། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་འབྲང་བྱ། །བླ་མ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་མཉམ། །བརྒྱ་ལ་བསྟན་བཅོས་དམན་ན་ཡང༌། །མཁས་པས་སྨད་པར་མི་བྱའོ། །དེའི་མགྲིན་པར་ལམ་ནི་གནས། །སྒྲ་ལས་བྱང་ཆུབ་ཉིད་མི་འོང༌། །སྒྲ་ཙམ་ལ་ནི་ཞེན་པ་དག །བྱང་ཆུབ་ལམ་ལས་ཕྱི་རོལ་འགྱུར། །མཉམ་གཞག་ལ་སོགས་ཚིག་གིས་ནི། །བློ་ལྡན་བསམ་གཏན་སྦྱོར་བ་ཡིས། །དེ་ཡི་བསྒོམ་པའི་དངོས་པོ་ནི། །རྟག་ཏུ་སངས་རྒྱས་སྒྱུ་མ་ཉིད། །མི་གཡོ་སྒྱུ་མའི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །དབང་པོ་རྣམས་ནི་འཚེ་བ་ལྡོག །དེ་བཞིན་དེ་དང་བྲལ་བ་ནི། །ཡིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རིམ་ཇི་བཞིན། །འདིར་སྙིང་པོར་གོང་དུ་འཕོ་བ་དེ་ཡང་ཡིད་ཀྱིས་བསྒོམས་པ་ཙམ་གྱིས་ན། དེས་ན་སྔོན་འགྲོ་བ་ཞེས་པ་ནི་སྔོན་དུ་གསུངས་པའི་སྒོམ་པ་རྣམས་ཡིད་ལས་བྱུང་ངོ༌། །ཆོས་ཞེས་པ་ནི་ཡིད་ལས་འབྱུང་བ་མེད་པའོ། །དེ་ཡང་ཡིད་ཀྱིས་དག་ཅེས་པ་ནི་བསྒོམ་པ་བཟང་པོས་དག་པའོ། །ཡིད་ལས་བྱུང་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡིད་ལས་འབྱུང་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡིད་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡིད་ཀྱིས་སྤྲོས་ཤིང་གསལ་བས་ན་ཡིད་ཀྱི་རྒྱལ་པོའོ། །བཀའ་དྲིན་གྱིས་ཞེས་པ་ནི་ཡིད་ཀྱིས་ནུས་པ་གསལ་བར་བྱེད་པའོ། །ཇི་ལྟར་ལུས་ཀྱི་བཀའ་དྲིན་མི་ལོངས་སྤྱོད་རྒྱས་པས་ལུས་རྒྱས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་ལས་ཁམས་གསུམ་པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བའོ། །དེས་ན་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་དུ་བརྟགས་པའི་ཕྱིར་ངག་གི་སྒོ་ནས་བརྗོད་དོ། །ཡང་ན་བྱེད་ཅེས་པ་ནི་ཁམས་གསུམ་པ་སྤྲུལ་པའོ། །དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཐ་མལ་པའི་འཇིག་རྟེན་བརྗོད་དེ། དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ད་ལྟར་གྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་སྤྲོ་བར་བྱའོ། །འདིར་སྔོན་ནས་ཐོག་མ་མེད་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཕྱིར་མ་རིག་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཐ
Chinese
广大的啊！ 禅修是用心来做的。 论典都只是教导。 是智者们不能领悟的， 对于未听闻者是进入之因， 对于弟子们是开示。 那些人会堕入地狱。 争论时说了不真实的话， 因此要知道方法。 上师是所有功德的处所， 瑜伽士们应当承侍恭敬。 同样，不了解的就应当舍弃。 如来藏的 法， 会从上师的口中获得。 从一到一的次第。 道就是如此教导的。 应当追随智者们。 那位上师与佛相等。 即使比一百部论典差， 智者也不应诽谤。 道的所在就在他的喉咙里。 仅从声音不会生起菩提。 应当舍弃对声音的执着。 会从菩提道中走向歧途。 以等持等词语， 有智慧者以禅定结合。 那禅修的本体， 恒常是佛的幻化。 以不动的幻化结合， 诸根的损害就会止息。 同样，与此分离， 名为意等次第。 在此，将精华向上转移，也仅仅是用心禅修。 因此，所谓先行，就是先前所说的禅修都是从意所生的。 所谓法，就是不是从意所生的。 所谓以意清净，就是以好的禅修来清净。 所谓从意所生，就是一切法都是从意所生的。 因此，所谓意之国王等，以意来散布和明晰，所以是意之国王。 所谓以恩德，就是以意来使能力明晰。 就像身体的恩德不享受广大，身体就会广大。 同样，三界的一切都是从意所生的。 因此，因为被认为是法和有法，所以从语言的门说。 或者说，所谓做，就是三界的化现。 这就是佛的世界。 同样，也说了凡夫的世界。 因此，所谓因为等，就是要散布现在众生的因和果的本体。 在此，从先前无始的相续，无明的法性的众生们
English
Vast indeed! Meditation is done with the mind. The treatises are merely teachings. Unintelligible to the wise, They serve as an entry for the unlearned, And are shown to the disciples. Those ones will go to hell. Speaking untruths in times of strife, Therefore, one should know the means. The lama is the abode of all qualities, The yogis should attend and revere. Likewise, what is not understood should be abandoned. The Dharma of the Tathagata's lineage, Will be obtained from the lama's mouth. The sequence from one to one, The path is taught in this way. One should follow the wise. That lama is equal to the Buddha. Even if inferior to a hundred treatises, The wise should not disparage him. The path resides in his throat. Enlightenment will not come from sound alone. One should abandon attachment to mere sound. It will turn away from the path of enlightenment. With words such as equipoise, The wise combine with meditative concentration. The object of that meditation, Is always the illusory nature of the Buddha. With the unwavering union of illusion, The harm to the senses will cease. Likewise, separation from this, Such as what is called mind, in due order. Here, the transference of essence upwards, is also merely meditating with the mind. Therefore, what is called preliminary, is that the previously spoken meditations all arise from the mind. What is called Dharma, is what does not arise from the mind. That is, what is purified by the mind, is purified by good meditation. What is called arising from the mind, is that all dharmas arise from the mind. Therefore, what is called the king of mind, etc., is the king of mind because it spreads and clarifies with the mind. What is called by grace, is to clarify the ability with the mind. Just as the grace of the body does not enjoy abundance, the body will become vast. Likewise, all of the three realms arise from the mind. Therefore, because it is considered as Dharma and possessing Dharma, it is spoken from the door of speech. Or, what is called doing, is the emanation of the three realms. This is the world of the Buddha. Likewise, the world of ordinary people is also spoken of. Therefore, what is called because, etc., is to elaborate on the nature of the causes and effects of present sentient beings. Here, from the beginningless continuum from before, the sentient beings of the nature of ignorance
Tibetan
མས་ཅད་ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ།།དེས་ན་སེམས་ཅན་ཡིད་ལས་བྱུང༌། །ཞེས་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་གང་བྱུང་བའི་མ་རིག་པའོ། །དེ་ཡང་བློ་ལྡན་ཞེས་པ་མཁས་པས་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱའོ། །དེ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་གསུངས་པ། གལ་ ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གལ་ཏེ་མ་རིག་པ་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་འོད་ན་དེའི་ཚེ་བཟླས་ཞེས་པ་ནི། སྔོན་དུ་གསུངས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱིའི་ནང་དུ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་སྙིང་གའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སེམས་དཔའི་སྙིང་གའི་མཆོད་རྟེན་ལྔ་མཚོན་པར་བྱ་སྟེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བཟླས་པ་བྱའོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཞེས་པ་ནི་སེམས་ཙམ་གྱིས་སོ། །སྙིང་དུ་ཞེས་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་སྙིང་པོའོ། །བསམ་པ་ཞེས་པ་ནི་བསམ་དུ་མེད་པའི་དངོས་པོའོ། །དེས་ན་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །རགས་པའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཐིག་ལེ་བཞིའི་ནང་དུ་ཐིམ་པའོ། །དེར་ཕུང་ངོ་ཕྲ་མོ་ཐིག་ལེ་བཞི་ཡང་ནམ་མཁའི་ནང་དུ་ཐིམ་པའོ། །དེ་ལྟར་ཕུང་པོ་ལྔ་ཕྲ་མོ་ལ་ཡང་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ནི་པདྨའི་རྩ་བའི་རྣལ་མ་ལྟ་བུའི་རྩ་སྟོང་ཕྲག་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་སོ། །དེ་ལ་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱི་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོའོ། །དེའི་ནང་གི་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ནི་ཚོར་བའི་ཕུང་པོའོ། དེར་ཏིང་ངེ་འཛིན་སེམས་དཔའ་ནི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོའོ། །འདི་ཉིད་དུ་གོང་དུ་འཕོ་བའི་སྒོམ་པ་དེ་ནི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོའོ། །དེ་ལྟར་བརྡས་མཆོད་རྟེན་ལྔ་རགས་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་དུ་དགོངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། རྒྱུ་ཞེས་པ་ནི་དེར་ཐིམ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གྱུར་ཞེས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའོ། །དེའི་ས་བོན་ཞེས་པ་ནི་ཡིད་ཙམ་པ་ཁམས་ལྔའི་བདག་ཉིད་དམ་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་བདག་ཉིད་དོ། །དེས་ན་ཡང་དེ་ཁོ་ནའི་གཟུགས་མིན་ཞེས་པ་ནི། ཡི་གེའི་གཟུགས་སམ་ཐིག་ལེའི་གཟུགས་ནི་དོན་དམ་པར་མི་འབྱུང་ངོ༌། །འོན་ཀྱང་དེ་དག་ཡིད་ཙམ་བརྟག་པའི་གཟུགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་གསུངས་པ། རྒྱུ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། འབྲས་བུ་ཞེས་པ་ནི་རང་རིག་པས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རིམ་པ་མཐོང་བའོ། །དེའི་རྒྱུ་ཞེས་པ་ནི་ཕུང་པོའི་རང་བཞིན་ཙམ་མོ། །དེས་ན་ས་བོན་ཞེས་པ་ནི་མ་རིག་པ་སྤངས་པའི་སེམས་ཅན་ལས་རིག་པ་བཟང་པོ་འབྱུང་ལ། དེ་ལས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་འབྱུང་ངོ༌། །དེའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བ་མིན། །ཞེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དེ་ཁོ་ན
Chinese
一切皆是心之自性。因此，有情众生由心而生。 意思是说，从心的分别念中产生的就是无明。 那个被称为“有智慧者”的，智者应当完全舍弃。 那是怎样的呢？ 经中说，如果完全舍弃无明，那么那时念诵，是因为之前所说的特征的缘故。在阿瓦杜帝（藏文音译）之中，要象征智慧菩萨心间的禅定，菩萨心间的五座佛塔，要做智慧的念诵。 瑜伽士是指唯识宗。 心间是指心的精髓。 思考是指不可思议之物。 因此要禅修。 粗大的蕴等等和诸处融入四个明点之中。 在那里，微细的蕴和四个明点也融入虚空之中。 这样，五蕴微细化之后，其中的色蕴就像莲藕根茎的脉络一样，有七万二千条脉。 其中，阿瓦杜帝（藏文音译）是识蕴。 其中的智慧菩萨是受蕴。 在那里，禅定菩萨是想蕴。 在这里，向上转移的禅修是行蕴。 这样，用象征的方式，五座佛塔被认为是粗大的形态。 同样，在“因”等之中，“因”是指融入其中的缘故。“成为”是指色等等。 其中的种子是指唯识宗，五界之自性或者五智之自性。 因此，也不是仅仅是那个的形象，意思是说，文字的形象或者明点的形象，在胜义谛中不会显现。 然而，那些仅仅是唯识宗所假立的形象的自性。 为什么呢？ 经中说，在“因和”等之中，“果”是指以自证智见到圆满菩提的次第。 其中的“因”仅仅是蕴的自性。 因此，“种子”是指从舍弃无明的有情众生中产生好的智慧，并且从中产生佛和菩萨。 因此，那也不是仅仅见到那个，意思是说，佛和菩萨们也不是仅仅
English
Everything is the nature of mind. Therefore, sentient beings arise from mind. This means that ignorance arises from the mind's conceptualization. That which is called "the wise" should be completely abandoned by the wise. How is that? It is said in the scriptures that if ignorance is completely abandoned, then at that time, recitation is done because of the characteristics mentioned earlier. Within the Avadhuti (Tibetan transliteration), one should symbolize the samadhi of the wisdom bodhisattva's heart, the five stupas in the bodhisattva's heart, and perform the recitation of wisdom. The yogi refers to the Mind-Only school. The heart refers to the essence of the mind. Thinking refers to the inconceivable object. Therefore, one should meditate. The gross aggregates and so on, and the sense bases, dissolve into the four bindus. There, the subtle aggregates and the four bindus also dissolve into space. Thus, after the five aggregates become subtle, the form aggregate, like the veins of a lotus root, has seventy-two thousand veins. Among them, Avadhuti (Tibetan transliteration) is the consciousness aggregate. The wisdom bodhisattva within it is the feeling aggregate. There, the samadhi bodhisattva is the perception aggregate. Here, the meditation of upward transference is the formation aggregate. Thus, symbolically, the five stupas are considered to be gross forms. Similarly, in "cause" and so on, "cause" refers to the reason for dissolving into it. "Becoming" refers to form and so on. The seed within it refers to the Mind-Only school, the nature of the five elements or the nature of the five wisdoms. Therefore, it is not merely the form of that, meaning that the form of letters or the form of bindus does not appear in the ultimate truth. However, those are merely the nature of the forms fabricated by the Mind-Only school. Why? It is said in the scriptures that in "cause and" and so on, "fruit" refers to seeing the stages of complete enlightenment perfected by self-awareness. The "cause" within it is merely the nature of the aggregates. Therefore, "seed" refers to good wisdom arising from sentient beings who have abandoned ignorance, and from that, Buddhas and Bodhisattvas arise. Therefore, that is not merely seeing that, meaning that Buddhas and Bodhisattvas are not merely