Tibetan
དེ་བཞིན་དུ་གཙོ་བོ་ཞེས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་གཙོ་བོ་སྦྲུལ་པའི་སྐུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་ཞུས་པ་སྟེ། གང་གིས་ཞེས་པ་ནས་ཆོ་ག་ཞེས་པའི་མཐར་ཐུག་པའོ། །འདིས་ནི་དེ་ལྟ་བའི་སྒྲུབ་པ་པོའི་སེམས་ཅན་འགྲུབ་པའོ། །གང་གིས་ཞེས་པ་ནི་དངོས་པོའི་རྣམས་པས་སོ། །དེ་བཤད་དུ་གསོལ་ཞེས་པ་དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ལན་གྱི་ཚིག་གོ །དེ་བཞིན་དུ་དང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་འདིར་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་མཐུན་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྒོམ་པ་འདི་བྱའོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་བུམ་པ་དང་རས་དང་ཤིང་རྟ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་སེམས་འཇུག་གོ །དེས་ན་དེ་དག་ཐོག་མ་མེད་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུན་གྱིས་འཇུག་པ་འདིའི་ཚེ་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ལ་རྣམ་པར་གཟིགས་ལ་སོགས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་པ་མཛད་ཅིང་ཤཱ་ཀྱ་ཐུབ་བས་ཀྱང་ཟབ་མོའི་ཆོས་བསྟན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡང་ཟབ་མོའི་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡང་ དང་པོ་ཞེས་པ་ནི་རྫོགས་ལྡན་གྱི་དུས་སུའོ། །བྱམས་པ་བསྒོམ་པར་བྱ་ཞེས་པ་ནི་དེ་ལ་འཇུག་པའོ། །དེར་གཉིས་པར་ཞེས་པ་ནི་གསུམ་ལྡན་ལ་སྙིང་རྗེའོ། །གསུམ་པ་ཞེས་པ་ནི་གཉིས་ལྡན་ལ་དགའ་བའོ། །ཀུན་གྱི་མཐར་ནི་ཞེས་པ་ནི་དུས་གསུམ་གྱི་མཐར་རྩོད་པའི་དུས་སུ་བཏང་སྙོམས་བསྒོམ་པ་ནི་དེ་ལ་འཇུག་པའོ། དེ་བཞིན་དུ་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བསྒོམ་པའི་དུས་སུ་བྱ་ཞེས་པ་ནི་ངེས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དང་པོ་སྒོམ་པའི་དུས་སེམས་ཀྱི་མཐའ་དག་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ། ལངས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་རང་གི་དོན་དང་གཞན་གྱི་དོན་ལ་བརྩོན་པ་དེས་ནི་འབྲས་བུ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པ་ཐོབ་སྟེ། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་དངོས་པོའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་བྱམས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་བརྩེ་བའི་བདག་ཉིད་དེ། དེའི་ཚེ་དང་པོའི་སངས་རྒྱས་བྱམས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་སྐྱེའོ། །དེས་ན་རྫོགས་ལྡན་གྱི་དུས་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཕན་ཚུན་བྱམས་པའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་འབྲས་ཀྱི་འབྲུལ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་བྱམས་པ་གྲུབ་སྟེ། དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་འགའ་ཞིག་ལྟ་བ་དྲུག་པ་དང་བྲལ་བ་རྨོངས་ཏེ་ཡོན་ཏན་མེད་ཀྱང་དེའི་ཚེ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་པ་བྱེད་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་བརྩེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་
Chinese
同样，主尊是指智慧的本体。如此，主尊蛇身薄伽梵被问及此事，即从“以何”至“仪轨”的结尾。以此，如此修行者的有情得以成就。以何，是指事物的各种形态。当说“请您宣说”之时，薄伽梵所说之语等，是如来回答之语。同样，所谓最初等，在此，瑜伽士们随顺共同之法者，应修习此法。因为从无始以来，世间的法，如瓶子、布匹、车辆等，心得以进入。因此，这些都是以无始以来的习气之流而进入的。此时，在此贤劫之中，如观世音等如来们行说法之事，释迦牟尼也宣说了甚深之法。因此，也宣说甚深之法。同样， 所谓最初，是指圆满劫之时。应修慈爱，是指进入其中。在那里，第二是指三者具足时为悲悯。第三是指二者具足时为喜悦。一切之末，是指三时之末，争斗之时修习舍，是指进入其中。同样，瑜伽士们在修习之时也应如此，这是确定的。同样，最初修习之时，心的所有都应圆满。在起立之时，精勤于自利和他利，由此则获得圆满之果，为了心和心所生之事物。慈爱是极其慈悲的本体，此时最初的佛陀生起慈爱的本体之自性。因此，圆满劫之时的有情们会互相转变为慈爱的自性。因此，稻谷等也会圆满成熟。因此，自性之慈爱得以成就。譬如，某人远离六种见解，愚昧而无功德，但此时也会利益有情，因为自性慈爱之故。同样，佛陀和菩萨
English
Likewise, the term "Lord" refers to the essence of wisdom. Thus, the Lord, the Bhagavan with the serpent body, was asked about this, from "By what" to the end of "ritual." By this, the sentient beings of such practitioners are accomplished. "By what" refers to the various forms of things. When it is said, "Please explain," the words spoken by the Bhagavan, and so on, are the words of the Tathagata's response. Similarly, the so-called "first" and so on, here, those who follow the common Dharma of the yogis should practice this meditation. Because from beginningless time, the mind enters into worldly things such as pots, cloths, and vehicles. Therefore, these enter through the stream of beginningless habitual patterns. At this time, in this fortunate kalpa, the Tathagatas such as Avalokiteshvara perform the act of teaching the Dharma, and Shakyamuni also taught the profound Dharma. Therefore, he also teaches the profound Dharma. Likewise, The so-called "first" refers to the time of the perfect age. To meditate on loving-kindness means to enter into it. There, "second" refers to compassion when three are complete. "Third" refers to joy when two are complete. "At the end of all" refers to meditating on equanimity at the end of the three times, at the time of strife, which means entering into it. Similarly, yogis should also do this during meditation, this is certain. Likewise, at the beginning of meditation, all aspects of the mind should be perfected. When arising, striving for one's own benefit and the benefit of others, thereby obtaining the perfect fruit, for the sake of the mind and the things arising from the mind. Loving-kindness is the essence of extreme compassion, at which time the nature of the first Buddha, the essence of loving-kindness, arises. Therefore, sentient beings in the perfect age will transform into the nature of mutual loving-kindness. Therefore, rice and other crops will also ripen perfectly. Therefore, loving-kindness by nature is accomplished. For example, someone who is separated from the six views, ignorant and without qualities, but at that time will benefit sentient beings, because of loving-kindness by nature. Likewise, Buddhas and Bodhisattvas
Tibetan
ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་བྱམས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་གྲུབ་པ་དེས་ན་དང་པོར་བྱམས་པ་བསྟན་ཏེ། རྩོད་པའི་དུས་སུ་ཡང་སྒྲ་ཙམ་གྱིས་མངོན་དུ་བྱེད་དེ་རྫོགས་ལྡན་གྱི་དུས་སུ་ནི་སྒྲ་ཙམ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་གསུམ་ལྡན་གྱི་དུས་སུ་ཆོས་ཀྱི་ཆག་གཅིག་དང་བྲལ་ཏེ། སེམས་ཅན་རྣམས་དྲག་པོའི་བློ་དང་ལྡན་པས་དེའི་ཚེ་རང་བཞིན་གྱིས་སྙིང་རྗེའི་རང་བཞིན་གྲུབ་སྟེ་སྔོན་ལ་ལྟོས་པས་སངས་རྒྱས་རྣམས་བསྒོམ་པའི་དུས་སུ་ཡང་བགེགས་བསྐྲད་པའི་ཕྱིར་ཁྲོ་བོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དམིགས་པ་ནི་རྨི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཚེ་སྙིང་རྗེའི་རང་བཞིན་དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་རྩོད་པའི་དུས་སུ་གསུང་གི་ཡི་ག་བསྟན་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་སྙིང་རྗེ་ལ་དམིགས་སོ་ཞེས་པ་ནི་ངེས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཉིས་ལྡན་གྱི་དུས་ སུ་ཆོས་ཀྱི་ཆ་གཉིས་མེད་དེ། དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་སྔོན་དུ་བསྒོམ་པའི་དུས་སུ་བདག་དང་གཞན་གྱི་གནས་སུ་བསྲུང་བའི་འཁོར་ལོ་སོགས་པ་བསམ་པས་ཅུང་ཟད་སེམས་རྩེ་གཅིག་པས་སྔོན་གྱི་དངོས་པོ་དང་བྲལ་ཏེ། དེས་ན་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་ཡིད་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་ཉལ་བའི་གནས་སྐབས་སུ་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་གཉིས་ལྡན་གྱི་དུས་སུ་སེམས་ཅན་རྣམས་དགའ་བའི་ཡིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་གྱིས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་གྲུབ་པོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྩོད་པའི་དུས་སུ་བསྒོམ་པའི་དུས་སུ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུང་ཙམ་གྱིས་བསྟན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྩོད་པའི་དུས་སུ་ཆོས་ཀྱི་ཆ་གསུམ་མེད་དེ། སྔོན་དུ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་བསྒོམ་པའི་དུས་སུ་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པའི་ཕྱིར་ཨོཾ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཤུདྡྷཿ་ཞེས་པའི་ཚིགས་བཅད་བརྗོད་པས་སེམས་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དང་བྲལ་ལོ། །དེས་ན་རྩོད་པའི་དུས་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་བློ་ཆུང་བ་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བློ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། ཇི་ལྟར་བསྒོམ་པའི་དུས་སུ་ཡིད་བརྟན་པ་དེ་ལྟར་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་ཡིད་བརྟན་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཉུང་ཞིང་འབྲས་ཀྱི་འབྲུལ་སོགས་པ་ཉུང་བའོ། །དེས་ན་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཕན་ཚུན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་རྣམས་ལ་བཏང་སྙོམས་སུ་མི་བྱེད་དེ། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤཱ་ཀྱ་ཐུབ་པས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་བརྒྱད་རྣམས་ལ་མི་འཇུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཏང་སྙོམས་བསྟན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྫོགས་ལྡན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཚེ་རྣམས་ཀྱི་
Chinese
菩萨们以不可思议的慈爱的自性成就，因此首先宣说了慈爱。在争斗的时代，也仅仅通过声音来显现，而在圆满的时代则不仅仅是声音。同样，在三合的时代，远离了法的片面性，众生具有强烈的智慧，那时自性成就了慈悲的自性，因为依赖于先前，所以在诸佛修习的时候，为了驱除邪魔，专注于忿怒的等持，那会变成梦境的状态。那时慈悲的自性，也是诸佛和菩萨们在争斗的时代，通过显示语言的意图，众生专注于慈悲，这是确定的。同样，在二合的时代，没有法的两个部分。同样，诸佛在先前修习的时候，稍微一心专注于思维守护自己和他人的轮等，远离了先前的实物。因此，会变成以极度喜悦的心情深深睡眠的状态。因此，在二合的时代，众生以喜悦的心情，自性成就了极度的喜悦。同样，在争斗的时代，修习的时候，世尊仅仅通过语言来显示，那被称为那样。同样，在争斗的时代，没有法的三部分。先前诸佛修习的时候，因为自性清净的缘故，念诵“嗡， स्वाभाव शुद्धाः (oṃ svabhāva śuddhāḥ，嗡，梭巴瓦，修达，自性清净)”的偈颂，心就远离了事物和非事物。因此，争斗时代的众生心智狭小，远离了轮回和涅槃的智慧。就像修习的时候心稳定一样，对于事物信任的事物稀少，果实的种子等稀少。因此，是舍的自性。而且，众生们相互之间对于原因和结果不采取舍的态度。那时，世尊释迦牟尼为了不陷入世间的八法，宣说了舍。同样，在圆满时代等所有时代里。
English
Since Bodhisattvas accomplish the inconceivable nature of loving-kindness, they first teach loving-kindness. Even in times of strife, it is manifested merely by sound, but in times of perfection, it is not merely sound. Similarly, in the age of the triad, beings are separated from one aspect of Dharma. Since beings possess fierce minds, at that time the nature of compassion is naturally accomplished. Because of relying on the past, even when Buddhas meditate, focusing on the wrathful samadhi to dispel obstacles becomes a state of dream. At that time, that nature of compassion is also certain because Buddhas and Bodhisattvas, in times of strife, show the intention of speech, so beings focus on compassion. Similarly, in the age of the duality, there are not two aspects of Dharma. Similarly, when Buddhas meditate in the past, by thinking of the wheel of protection, etc., in the place of self and others, with a slightly one-pointed mind, they are separated from the previous objects. Therefore, it becomes a state of sleeping very deeply with a very joyful mind. Therefore, in the age of duality, beings naturally achieve great joy with a joyful mind. Similarly, in times of strife, even during meditation, the Bhagavan teaches only through speech, and that is called that. Similarly, in times of strife, there are not three aspects of Dharma. In the past, when Buddhas meditated, because of the purity of nature, by reciting the verse "Oṃ Svabhāva Śuddhāḥ (种子字，梵文天城体：ओँ स्वभाव शुद्धाः，梵文罗马拟音：oṃ svabhāva śuddhāḥ，汉语字面意思：嗡，自性清净)", the mind is separated from things and non-things. Therefore, beings in times of strife have small minds, separated from the wisdom of samsara and nirvana. Just as the mind is stable during meditation, so the things that are trusted in things are few, and the seeds of fruits, etc., are few. Therefore, it is the nature of equanimity. Moreover, beings do not take an attitude of equanimity towards each other's causes and effects. At that time, the Bhagavan Shakyamuni taught equanimity in order to prevent falling into the eight worldly dharmas. Similarly, in all times, such as the age of perfection.