Tibetan
ནི་ཤཱ་ཀྱ་ཐུབ་པ་བདག་གིས་སོ། །རྒྱུད་དུ་ཞེས་པ་ནི་བ་སྦྱོར་འདི་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །སེམས་ཅན་ཞེས་པ་ནི་དེ་རྣམས་ལ་ཕན་གདགས་པའི་དོན་དུའོ། །གང་གི་ཕྱིར་སྔོན་ནས་རིགས་གཅིག་པའི་དངོས་པོ་འོད་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཞེས་པ་དེ་ཉིད་རྟོག་པའི་དབང་གིས་རིགས་མཐའ་ཡས་ཏེ། སེམས་ཅན་གྲངས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་མདོར་བསྡུས་ན། རིགས་ནི་རྣམས་པ་ལྔ་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པའོ། ། བཤད་ཅེས་པ་ནི་སྔོན་དུ་གསུངས་པའི་རིགས་པས་རིགས་གཅིག་གོ །སྟོང་བའི་རྡོ་རྗེ་ཅན་ཞེས་པ་ནི་སྟོང་པས་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་བསམ་དུ་མེད་གཉིས་མེད་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་དགོངས་སོ། །ད་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒོམ་པ་སྐྱེད་པ་དང་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་སྒྲུབ་པ་ཐབས་སྣ་ཚོགས་པའི་མན་ངག་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གསོལ་བ་ཞེས་པ་ནི་ཅི་གསོལ་ཞེ་ན། འདི་ཞུས་པའོ། །བཤད་དུ་གསོལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པའོ། །དགྱེས་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་ནི་ཟབ་མོ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང༌། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་སྐུ་དག་རོ་གཅིག་པར་འགྱུར་བས་ཆོས་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་འབྲས་བུའི་རང་བཞིན་ནོ། །ངེས་ན་ཟབ་མོར་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་སུ་འགྲུབ་པོ། །དོན་དམ་པར་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དག་འགོག་པ་ཡོད་དེ་མི་བདེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཙོ་བོ་ཞེས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་གཙོ་བོ་སྦྲུལ་པའི་སྐུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་ཞུས་པ་སྟེ། གང་གིས་ཞེས་པ་ནས་ཆོ་ག་ཞེས་པའི་མཐར་ཐུག་པའོ། །འདིས་ནི་དེ་ལྟ་བའི་སྒྲུབ་པ་པོའི་སེམས་ཅན་འགྲུབ་པའོ། །གང་གིས་ཞེས་པ་ནི་དངོས་པོའི་རྣམས་པས་སོ། །དེ་བཤད་དུ་གསོལ་ཞེས་པ་དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ལན་གྱི་ཚིག་གོ །དེ་བཞིན་དུ་དང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་འདིར་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་མཐུན་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྒོམ་པ་འདི་བྱའོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་བུམ་པ་དང་རས་དང་ཤིང་རྟ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་སེམས་འཇུག་གོ །དེས་ན་དེ་དག་ཐོག་མ་མེད་པའི
Chinese
是释迦牟尼佛我所说。（རྒྱུད་དུ་ཞེས་པ། རྒྱུད་དུ་ཞེས་པ།）是指像这个“哇”字结合等等。（སེམས་ཅན་ཞེས་པ། སེམས་ཅན་ཞེས་པ།）是指为了利益他们。（གང་གི་ཕྱིར། གང་གི་ཕྱིར།）因为从前本来就是同一种类的法，光明清净的智慧就是金刚萨埵，由于分别念的作用，种类变得无边无际，因为众生无数的缘故。因此总而言之，（རིགས་ནི་རྣམས་པ་ལྔ། རིགས་ནི་རྣམས་པ་ལྔ།）是指毗卢遮那佛等等。 （བཤད་ཅེས་པ། བཤད་ཅེས་པ།）是指用先前所说的道理来说明是同一类。（སྟོང་བའི་རྡོ་རྗེ་ཅན། སྟོང་བའི་རྡོ་རྗེ་ཅན།）是指因为空性而完全了知自己的智慧金刚不可思议、无二的自性之故。现在是为了开示生起世间和出世间等等的修法，以及成办圆满次第的各种方便诀窍，所以宣说了（རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ། རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ།）等等。（གསོལ་བ་ཞེས་པ། གསོལ་བ་ཞེས་པ།）是指请问什么呢？就是请问这个。（བཤད་དུ་གསོལ་ཞེས་བྱ་བ། བཤད་དུ་གསོལ་ཞེས་བྱ་བ།）等等是指请问世尊。（དགྱེས་པ་ཆེན་པོ། དགྱེས་པ་ཆེན་པོ།）是指甚深圆满报身。那又是如何圆满呢？与俱生身等成为一体，因此法和圆满报身是果的自性。如果确定无疑，就甚深地宣说了。这样一来，在出世间的世俗方面，就成就了因和果的自性的法。但在胜义谛方面，因和果都是可以遮止的，因为是不真实的缘故。同样，（གཙོ་བོ་ཞེས་པ། གཙོ་བོ་ཞེས་པ།）是指智慧的自性。这样，主尊蛇身向世尊请问了这个问题，从“谁”到“仪轨”结束。这就能成就如此这般的修行者的众生。谁，是指事物的各方面。请您宣说那个，那时世尊开示说等等，是如来回答的话。同样，（དང་པོ་ཞེས་བྱ་བ། དང་པོ་ཞེས་བྱ་བ།）等等，在此瑜伽士们应该修习这种与共同的法相随顺的法。因为从无始以来，心就执着于世间的法，如瓶子、布、车辆等等。因此，那些是无始的。
English
It is what Shakyamuni Buddha said. (རྒྱུད་དུ་ཞེས་པ།) refers to things like this combination of the letter "wa." (སེམས་ཅན་ཞེས་པ།) refers to the purpose of benefiting them. (གང་གི་ཕྱིར།) Because from the beginning, the object of the same kind, the clear light wisdom, is Vajrasattva, but due to the power of conceptualization, the kinds become limitless, because sentient beings are countless. Therefore, in short, (རིགས་ནི་རྣམས་པ་ལྔ།) refers to Vairochana and so on. (བཤད་ཅེས་པ།) refers to explaining that they are of the same kind by the reason previously stated. (སྟོང་བའི་རྡོ་རྗེ་ཅན།) refers to completely knowing one's own wisdom vajra, which is inconceivable and non-dual, due to emptiness. Now, in order to show the various expedient instructions for generating meditation on worldly and transcendental things, and for accomplishing the stages of completion, (རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ།) and so on are spoken. (གསོལ་བ་ཞེས་པ།) means what is asked? It is asking this. (བཤད་དུ་གསོལ་ཞེས་བྱ་བ།) and so on refer to asking the Bhagavan. (དགྱེས་པ་ཆེན་པོ།) refers to the profound and complete enjoyment body. And how is it complete? The Dharma and the complete enjoyment body are the nature of the fruit because they become one with the co-emergent body and so on. If it is certain, it is spoken profoundly. In this way, on the conventional side of the transcendental, it is accomplished as a Dharma of the nature of cause and effect. But in the ultimate truth, there is cessation of causes and effects because they are not true. Similarly, (གཙོ་བོ་ཞེས་པ།) refers to the nature of wisdom. Thus, the chief serpent body asked this of the Bhagavan, from "who" to the end of "ritual." This will accomplish the sentient beings of such practitioners. Who refers to the aspects of things. Please explain that, at that time the Bhagavan spoke and so on, which are the words of the Tathagata's answer. Similarly, (དང་པོ་ཞེས་བྱ་བ།) and so on, here yogis should practice this Dharma that follows the common Dharma. Because from beginningless time, the mind is attached to worldly things such as vases, cloths, carts, and so on. Therefore, those are beginningless.
Tibetan
་བག་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུན་གྱིས་འཇུག་པ་འདིའི་ཚེ་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ལ་རྣམ་པར་གཟིགས་ལ་སོགས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་པ་མཛད་ཅིང་ཤཱ་ཀྱ་ཐུབ་བས་ཀྱང་ཟབ་མོའི་ཆོས་བསྟན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡང་ཟབ་མོའི་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡང་ དང་པོ་ཞེས་པ་ནི་རྫོགས་ལྡན་གྱི་དུས་སུའོ། །བྱམས་པ་བསྒོམ་པར་བྱ་ཞེས་པ་ནི་དེ་ལ་འཇུག་པའོ། །དེར་གཉིས་པར་ཞེས་པ་ནི་གསུམ་ལྡན་ལ་སྙིང་རྗེའོ། །གསུམ་པ་ཞེས་པ་ནི་གཉིས་ལྡན་ལ་དགའ་བའོ། །ཀུན་གྱི་མཐར་ནི་ཞེས་པ་ནི་དུས་གསུམ་གྱི་མཐར་རྩོད་པའི་དུས་སུ་བཏང་སྙོམས་བསྒོམ་པ་ནི་དེ་ལ་འཇུག་པའོ། དེ་བཞིན་དུ་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བསྒོམ་པའི་དུས་སུ་བྱ་ཞེས་པ་ནི་ངེས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དང་པོ་སྒོམ་པའི་དུས་སེམས་ཀྱི་མཐའ་དག་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ། ལངས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་རང་གི་དོན་དང་གཞན་གྱི་དོན་ལ་བརྩོན་པ་དེས་ནི་འབྲས་བུ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པ་ཐོབ་སྟེ། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་དངོས་པོའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་བྱམས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་བརྩེ་བའི་བདག་ཉིད་དེ། དེའི་ཚེ་དང་པོའི་སངས་རྒྱས་བྱམས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་སྐྱེའོ། །དེས་ན་རྫོགས་ལྡན་གྱི་དུས་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཕན་ཚུན་བྱམས་པའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་འབྲས་ཀྱི་འབྲུལ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་བྱམས་པ་གྲུབ་སྟེ། དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་འགའ་ཞིག་ལྟ་བ་དྲུག་པ་དང་བྲལ་བ་རྨོངས་ཏེ་ཡོན་ཏན་མེད་ཀྱང་དེའི་ཚེ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་པ་བྱེད་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་བརྩེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་བྱམས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་གྲུབ་པ་དེས་ན་དང་པོར་བྱམས་པ་བསྟན་ཏེ། རྩོད་པའི་དུས་སུ་ཡང་སྒྲ་ཙམ་གྱིས་མངོན་དུ་བྱེད་དེ་རྫོགས་ལྡན་གྱི་དུས་སུ་ནི་སྒྲ་ཙམ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་གསུམ་ལྡན་གྱི་དུས་སུ་ཆོས་ཀྱི་ཆག་གཅིག་དང་བྲལ་ཏེ། སེམས་ཅན་རྣམས་དྲག་པོའི་བློ་དང་ལྡན་པས་དེའི་ཚེ་རང་བཞིན་གྱིས་སྙིང་རྗེའི་རང་བཞིན་གྲུབ་སྟེ་སྔོན་ལ་ལྟོས་པས་སངས་རྒྱས་རྣམས་བསྒོམ་པའི་དུས་སུ་ཡང་བགེགས་བསྐྲད་པའི་ཕྱིར་ཁྲོ་བོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དམིགས་པ་ནི་རྨི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཚེ་སྙིང་རྗེའི་རང་བཞིན་དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་རྩོད་པའི་དུས་སུ་གསུང་གི་ཡི་ག་བསྟན་པས་སེམས་ཅན་རྣམས
Chinese
当习气之流转入之时，此贤劫中，如观世音等如来示现说法，释迦牟尼佛亦宣说了甚深之法。因此，亦宣说甚深之法。如是， 所谓“第一”，乃是圆满具足之时。所谓“应修慈爱”，乃是趣入于彼时。所谓“于彼第二”，乃是三具足时之悲悯。所谓“第三”，乃是二具足时之欢喜。所谓“一切之终”，乃是三时之终，于争斗之时修习舍，乃是趣入于彼时。如是，瑜伽士等亦应于修习之时行之，乃是决定之义。如是，最初修习之时，圆满一切心之边际。于起立之时，精勤于自利与利他，由此则获得圆满之正果。乃是为心及心所生之事物之故。如是，慈爱乃是极度慈爱之自性。彼时，最初之佛陀生起慈爱自性之本性。因此，圆满具足之时之有情众生，互相转变为慈爱之自性。因此，稻谷之果实等亦将圆满具足。因此，自性即成就慈爱。譬如，某些人远离六种见解，愚昧而无功德，然彼时亦利益有情，乃是因自性慈爱之故。如是，诸佛与菩萨以不可思议之慈爱自性成就，因此最初宣说慈爱。于争斗之时，亦仅以声音显现，然于圆满具足之时则非仅是声音。如是，于三具足之时，远离一种法之衰损。有情众生具有猛烈之智慧，彼时自性即成就悲悯之自性，因先前之缘故，诸佛于修习之时，亦为遣除障碍而观想忿怒尊之三摩地，乃是转变为梦境之状态。彼时，悲悯之自性亦由诸佛与菩萨于争斗之时示现语之门，令有情众生
English
When the stream of habitual tendencies enters, in this Fortunate Aeon, the Tathagatas, such as Avalokiteśvara, manifest and teach the Dharma, and Shakyamuni Buddha also taught the profound Dharma. Therefore, also teach the profound Dharma. Thus, "First" means the time of perfect abundance. "One should cultivate loving-kindness" means entering into that time. "There, secondly" means compassion in the time of the three qualities. "Thirdly" means joy in the time of the two qualities. "At the end of all" means at the end of the three times, cultivating equanimity during the time of strife, which means entering into that time. Likewise, yogis should also practice during the time of meditation, which is a certainty. Likewise, at the beginning of meditation, one should perfect all the limits of the mind. When arising, striving for one's own benefit and the benefit of others, one will attain the perfect and complete result. This is for the sake of the mind and the things that arise from the mind. Thus, loving-kindness is the nature of extreme affection. At that time, the original Buddha arises with the nature of loving-kindness. Therefore, sentient beings in the time of perfect abundance will transform into the nature of mutual loving-kindness. Therefore, the fruits of rice and so on will also be perfectly complete. Therefore, loving-kindness is naturally established. For example, some individuals are ignorant and without qualities, being separated from the six views, but at that time they benefit sentient beings because of their natural affection. Likewise, the Buddhas and Bodhisattvas achieve inconceivable loving-kindness, and therefore they first teach loving-kindness. Even in times of strife, they manifest it only through sound, but in times of perfect abundance, it is not just sound. Likewise, in the time of the three qualities, one is free from the decline of one Dharma. Sentient beings possess fierce intelligence, and at that time, the nature of compassion is naturally established. Because of the previous causes, the Buddhas, even during meditation, visualize the Samadhi of Wrathful Deities in order to dispel obstacles, which transforms into a state of dream. At that time, the nature of compassion is also shown by the Buddhas and Bodhisattvas through the door of speech during times of strife, causing sentient beings