Tibetan
་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཞེས་པ་ནི་རང་གི་དོན་ཙམ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ཤིང་སྲིད་པའི་བྱ་བ་མི་བྱེད་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་ཞེས་པ་ནི་སྔོན་དུ་གསུངས་པའི་བསྒོམ་པ་ལ་ཇི་སྲིད་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་མ་སོང་བ་དེ་སྲིད་གཞན་གྱིས་སེམས་མི་བྱ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །འོན་ཀྱང་གང་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འདི་ནི་དམ་བཅས་པའི་ཚིགས་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དྲི་མ་མེད་པར་བྱུང་བའོ། །དེས་ན་དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འཕེལ་བ་དང་དབྲི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དབྲི་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མེད་པའི་བློའོ། །འཕེལ་ཞེས་པ་ནི་དེ་རྣམས་ལ་ཀུན་དུ་འཛིན་པ་སྟེ་འདི་དག་སྤངས་པའི་བློ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །བླ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་ཀྱང་བསམ་དུ་མེད་པ་བརྗོད་དུ་མེད་པའམ། གདོན་དུ་མེད་པའི་ཚིག་སྤངས་པ། །ཞེས་པ་སློབ་དཔོན་ཁ་ཅིག་གིའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དབྲི་ཞེས་པ་ནི་འདིར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་རང་བཞིན་གྱིས་རང་བཞིན་བརྒྱད་ཅུ་རྣམས་ལ་མདོར་བསྡུས་ནས་སེམས་ནི་བརྟེན་པའོ། །དེས་ན་ཡང་རྩ་རྣམས་ཀྱང་བརྟེན་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པ་དགོངས་པས་བཤད་པ་འདི་ཉིད་གསལ་བར་གསུངས་པ། །དེ་ཡང་བསྡུས་ན་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་མཚན་ཉིད་དེ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྤངས་པ་ནི་དབྲི་བའོ། །ཡང་ན་དེ་རྣམས་འཕེལ་བའི་ཕྱིར་འཕེལ་བའོ། །འདི་དག་གིས་རབ་བཞིན་སྤངས་ཤིང་རྣམས་པར་གྲོལ་བའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བསྡུས་པ་ཉིད་ཕུང་པོ་ལྔ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་བ་ལ། སོགས་པའི་སྒྲ་ནི་ཁམས་དང་དབང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཏེ། དེ་ཐམས་ཅད་མི་འདོར་བའོ། །དེས་ན་ཕྱིའི་བྱ་བ་ཡང་ཡོངས་སུ་མེ་དོར་ཏེ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་པ་ཡིད་ཆེས་པ་ཉིད་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དཔེ་ལ་ཡིད་ཆེས་པས་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །འོན་ཀྱང་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་ཆུ་ཤིང་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གསུངས་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཆུ་ཤིང་རྣམས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ནི་སྟོང་བ་སྟེ། བརྟག་པ་ན་དེ་མི་དམིགས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །ནམ་མཁའི་ངོས་སུ་ནམ་མཁའ་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་དང་མཚུངས་པས་ན་མཉམ་དང་མི་མཉམ་ཞེས་པ་ནམ་མཁའ་ཡང་གདོད་ནས་མ་སྐྱེས་པ་མི་བདེན་པ་སྣང་བའི་མཚན་ཉིད་དེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཞེས་དགོངས་སོ། །དེ
Chinese
“涅槃”是指完全舍弃自己的利益，不做轮回之事。之所以说“达到极致”，意思是说，在先前所说的禅定没有达到极致之前，不要考虑其他的事情。然而，“佛”等等这些是誓言之词，因此是无垢而生的。因此，为了显示这一点，说了“增长和减少”等等。“减少”是指对诸法不存在的认知。“增长”是指对它们的执着，即舍弃这些的认知才可称之为“增长”。“无上”是指即使是遍知者也无法思议、无法言说，或者舍弃了没有害处的言辞。这是某些学者的观点。同样，“减少”是指这里所有众生的自性，简而言之，八十种自性，心是所依赖的。因此，脉也是所依赖的。因此，为了说明甚深之意，才如此清晰地宣说。总而言之，是心的自性之特征。舍弃它们的自性就是“减少”。或者，为了增长它们而增长。通过这些，彻底舍弃并完全解脱的瑜伽士才可称之为“无上”。如此总结的五蕴等等，以及“等等”一词指的是界、根等等的法，即不舍弃所有这些。因此，外在的行为也完全不舍弃，这是为了世间的名言。因为世间人所信赖的，如来都以譬喻来使人信赖而说法。然而，所有这些都用“如水树”等等来宣说，就像水树的精华是空虚的，考察时无法找到。同样，诸法的法性是从法界产生的，因此是法界的特征。就像虚空中产生虚空一样。与此相似，“平等与不平等”是指虚空也原本没有产生，是不真实的显现之特征，意指法界是不可言说的。
English
"Nirvana" means completely abandoning one's own benefit and not engaging in the affairs of samsara. The reason for saying "reaching the ultimate" is that until the previously mentioned meditation has reached its ultimate, one should not consider other things. However, "Buddha" and so on are words of oath, therefore they arise without defilement. Therefore, in order to show this, "increase and decrease" and so on are spoken. "Decrease" refers to the cognition of the non-existence of all dharmas. "Increase" refers to the clinging to them, that is, the cognition that abandons these is what is called "increase." "Unsurpassed" refers to that which even the omniscient cannot conceive, cannot speak, or has abandoned words that are harmless. This is the view of some scholars. Similarly, "decrease" here refers to the nature of all sentient beings, in short, the eighty natures, the mind is the dependent. Therefore, the channels are also dependent. Therefore, in order to explain the profound meaning, this is clearly stated. In short, it is characterized by the nature of the mind. Abandoning their nature is "decrease." Or, increasing for the sake of increasing them. Through these, the yogi who has completely abandoned and is completely liberated is called "unsurpassed." Thus, the summarized five aggregates and so on, and the word "and so on" refers to the dharmas of realms, roots, and so on, that is, not abandoning all of these. Therefore, external actions are also not completely abandoned, this is for the sake of worldly terms. Because what worldly people trust, the Tathagatas all teach the Dharma by making people trust in metaphors. However, all of these are spoken of with "like a water tree" and so on, just as the essence of water trees is empty, and cannot be found when examined. Similarly, the nature of dharmas arises from the dharmadhatu, therefore it is the characteristic of the dharmadhatu. Just as space arises in the face of space. Similar to this, "equality and inequality" means that space also originally did not arise, it is the characteristic of unreal appearance, meaning that the dharmadhatu is inexpressible.
Tibetan
་བཞིན་དུ་དང་པོ་ཉིད་དུ་ལ་ནཱ་དང་ར་ས་ནཱ་དང་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱིའི་ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་བརྗོད་དེ། འདིར་ལ་ལ་ནི་ལུས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་སྟེ། དེས་ན་སྟོང་བ་ཉིད་དུ་མི་བསྒོམ་ཞེས་པ་ནི་ནག་པོའི་ཕྱོགས་ལ་ཉི་མའི་ཆ་འཕེལ་བའི་དབྱེ་བས་ཟླ་བའི་ཆ་བཅོ་ལྔ་ཟད་དོ། །དེ་ཡང་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཏེ་ཆ་བཅོ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཟླ་བའོ། །དེས་ན་ལུས་ཀྱི་དངོས་པོ་སྟེ། དེ་སྦངས་ན་རང་གི་དོན་དང་གཞན་གྱི་དོན་རྣམས་ལ་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་བསྒོམ་པར་མི་བྱ་སྟེ། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་སྟེ་ངེས་པ་འོ། །མི་སྟོང་བར་ཡང་ཞེས་པས་ནི་དེ་བཞིན་དུ་དཀར་པོའི་ཕྱོགས་ལ་ཟླ་བའི་ཆའི་ལོངས་སྤྱོད་འཕེལ་བའི་ཕྱིར་ཉི་མའི་ཆ་ཕྲི་ཞིང་ནང་དུ་ནི་ར་ས་ནཱ་དབྲིའོ། །དཀར་བོའི་ཚེས་གཅིག་ལ་སོགས་པ་ཆ་བཅོ་ལྔ་འཕེལ་བའི་དབྱེ་བས་སོ། །དེ་ལྟར་མི་སྟོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། །མི་སྟོང་བ་ཡང་བསྒོམ་པ་མིན། །ཞེས་དགོངས་སོ། །དེ་བསྒོམས་པས་ནི་ངག་གི་དངོས་པོ་ཟད་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་དེའི་ཚིག་གསུངས་ཏེ། སྟོང་ཉིད་དོར་མི་བྱ་ཞེས་པ་ནི་འདིར་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱིའི་ཆ་བཅུ་དྲུག་པ་ཆ་གཅིག་ནི་སེམས་ཀྱི་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་སྟོང་བ་དང་མི་སྟོང་བའི་ཕྱོགས་གཉི་ག་ཡང་མི་དོར་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་གསུངས་པ། མི་སྟོང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་འདིར་སྟོང་པའམ་མི་སྟོང་པའི་དངོས་པོ་གཅིག་ལ་སེམས་ཞེན་པའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་ཡོད་དོ། །དེ་ཅི་ཞེ་ན། ཐ་མལ་བའི་རྣམ་རྟོག་སྐྱེ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཐ་མལ་པ་ཞེས་པ་ནི་དངོས་པོ་གཉིས་ ལ་འཛིན་པས་སོ་སོ་ལ་ཞེན་ཏོ། །དེས་ན་གཉིས་མེད་པའི་བློ་མི་སྐྱེའོ། །དེ་ལྟར་བསྒོམ་པ་དམན་པར་འགྱུར་རོ། །ཡོངས་སུ་གཏོང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་འདི་དག་ལ་གང་བརྟེན་པའི་བློ་དེ་ནི་ཡོངས་སུ་དོར་བའོ། །གཉི་གར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། །རྣམ་དག་ཅེས་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་བའི་སེམས་སོ། །དེས་ན་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་པ་ནི་མི་དམིགས་པ་དང་བཅས་པའི་ཡེ་ཤེ་བསངས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་བདག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་གོ་སླའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་བརྗོད་དེ། །དེ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་དབྱེ་བས་རང་གི་ངོ་བོའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་ཏེ། འགྱུར་བ་མེད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཆགས་བྲལ་གྱི་རང་བཞིན་ནི་ལ་ལ་ནཱ་སྟེ། དེ་ནི་འགྱུར
Chinese
如是，最初宣说拉拉（la nā，梵文羅馬擬音：lalanā，意为身体脉），拉萨纳（ra sa nā，梵文羅馬擬音：rasanā，意为舌脉）和阿瓦杜提（a wa dhū tī，梵文羅馬擬音：avadūtī，意为中脉）的身、语、意之自性。此处拉拉（la nā，梵文羅馬擬音：lalanā，意为身体脉）是身体的自性。因此，不修空性，是因为在黑分（黑月）方面，由于太阳分增长的差别，月亮分十五耗尽。那也是内在自性的菩提心，是十五分的月亮。因此，是身体的实物。如果放弃它，就不会参与自利和他利。因此，不应修习它，因为它是自性成就的缘故，这是确定的。又说“不空”，同样是因为在白分（白月）方面，月亮分的享受增长，太阳分减少，内在则是拉萨纳（ra sa nā，梵文羅馬擬音：rasanā，意为舌脉）减少。从白分初一等十五分增长的差别。如是不空，意思是：不空也不修。这样想的。修习它，语的实物就会耗尽。因此，说了那句话：“空性不可舍弃”，这里阿瓦杜提（a wa dhū tī，梵文羅馬擬音：avadūtī，意为中脉）的十六分之一，一分是心的实物之相。如是，空和不空的两方面都不可舍弃之义。为什么呢？因为说了“不空”等，这里是因为对空或不空的实物执着，所以有过失。那是什么呢？说了会产生庸常的分别念。庸常是指执着于两个实物，所以执着于各自。因此，不会产生无二的智慧。如是修习会变得低下。说“完全舍弃”等，是指完全舍弃了依赖这些分别念的那个心。在说“二者”等时，“清净”是指瑜伽士的心。因此，会获得解脱。是指与不作意相结合的智慧清净。因此，说“我”等是容易理解的。如是宣说身、语、意的法性。那也是通过自性之差别，转变为自性的自性，在说“不变”等时，离贪的自性是拉拉（la nā，梵文羅馬擬音：lalanā，意为身体脉），那是变。
English
Thus, initially, the nature of the body, speech, and mind of Lala (la nā, Sanskrit Romanization: lalanā, meaning body channel), Rasana (ra sa nā, Sanskrit Romanization: rasanā, meaning tongue channel), and Avadhuti (a wa dhū tī, Sanskrit Romanization: avadūtī, meaning central channel) is explained. Here, Lala (la nā, Sanskrit Romanization: lalanā, meaning body channel) is the nature of the body. Therefore, not meditating on emptiness is because, in the dark fortnight (dark moon), due to the difference of the increasing solar aspect, the fifteen lunar aspects are exhausted. That is also the Bodhicitta of the inner self, the moon of fifteen aspects. Therefore, it is the substance of the body. If it is abandoned, it will not engage in self-benefit and the benefit of others. Therefore, it should not be meditated upon, because it is self-accomplished, that is certain. Also, saying "not empty," similarly, because in the bright fortnight (bright moon), the enjoyment of the lunar aspect increases, the solar aspect decreases, and internally, Rasana (ra sa nā, Sanskrit Romanization: rasanā, meaning tongue channel) decreases. From the first day of the bright fortnight, etc., the difference of the fifteen increasing aspects. Thus, saying "not empty" means: not empty is also not meditated upon. This is the intention. By meditating on it, the substance of speech will be exhausted. Therefore, that word was spoken: "Emptiness should not be abandoned," here, one of the sixteen parts of Avadhuti (a wa dhū tī, Sanskrit Romanization: avadūtī, meaning central channel), one part is the characteristic of the substance of mind. Thus, the meaning is that both the empty and not empty aspects should not be abandoned. Why? Because it is said "not empty," etc., here, because of clinging to one substance of empty or not empty, there is fault. What is that? It is said that ordinary conceptual thoughts arise. Ordinary means clinging to two substances, so clinging to each. Therefore, non-dual wisdom will not arise. Thus, meditation becomes inferior. Saying "completely abandon," etc., means completely abandoning the mind that relies on these conceptual thoughts. When saying "both," etc., "pure" refers to the mind of the yogi. Therefore, liberation will be attained. It means the purification of wisdom combined with non-attention. Therefore, saying "I," etc., is easy to understand. Thus, the Dharma nature of body, speech, and mind is explained. That also, through the difference of nature, transforms into the nature of one's own essence, and when saying "unchanging," etc., the nature of detachment is Lala (la nā, Sanskrit Romanization: lalanā, meaning body channel), that is change.