Tibetan
་རྒྱུན་གྱིས་འཇུག་པ་འདིའི་ཚེ་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ལ་རྣམ་པར་གཟིགས་ལ་སོགས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་པ་མཛད་ཅིང་ཤཱ་ཀྱ་ཐུབ་བས་ཀྱང་ཟབ་མོའི་ཆོས་བསྟན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡང་ཟབ་མོའི་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡང་ དང་པོ་ཞེས་པ་ནི་རྫོགས་ལྡན་གྱི་དུས་སུའོ། །བྱམས་པ་བསྒོམ་པར་བྱ་ཞེས་པ་ནི་དེ་ལ་འཇུག་པའོ། །དེར་གཉིས་པར་ཞེས་པ་ནི་གསུམ་ལྡན་ལ་སྙིང་རྗེའོ། །གསུམ་པ་ཞེས་པ་ནི་གཉིས་ལྡན་ལ་དགའ་བའོ། །ཀུན་གྱི་མཐར་ནི་ཞེས་པ་ནི་དུས་གསུམ་གྱི་མཐར་རྩོད་པའི་དུས་སུ་བཏང་སྙོམས་བསྒོམ་པ་ནི་དེ་ལ་འཇུག་པའོ། དེ་བཞིན་དུ་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བསྒོམ་པའི་དུས་སུ་བྱ་ཞེས་པ་ནི་ངེས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དང་པོ་སྒོམ་པའི་དུས་སེམས་ཀྱི་མཐའ་དག་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ། ལངས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་རང་གི་དོན་དང་གཞན་གྱི་དོན་ལ་བརྩོན་པ་དེས་ནི་འབྲས་བུ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པ་ཐོབ་སྟེ། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་དངོས་པོའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་བྱམས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་བརྩེ་བའི་བདག་ཉིད་དེ། དེའི་ཚེ་དང་པོའི་སངས་རྒྱས་བྱམས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་སྐྱེའོ། །དེས་ན་རྫོགས་ལྡན་གྱི་དུས་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཕན་ཚུན་བྱམས་པའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་འབྲས་ཀྱི་འབྲུལ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་བྱམས་པ་གྲུབ་སྟེ། དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་འགའ་ཞིག་ལྟ་བ་དྲུག་པ་དང་བྲལ་བ་རྨོངས་ཏེ་ཡོན་ཏན་མེད་ཀྱང་དེའི་ཚེ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་པ་བྱེད་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་བརྩེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་བྱམས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་གྲུབ་པ་དེས་ན་དང་པོར་བྱམས་པ་བསྟན་ཏེ། རྩོད་པའི་དུས་སུ་ཡང་སྒྲ་ཙམ་གྱིས་མངོན་དུ་བྱེད་དེ་རྫོགས་ལྡན་གྱི་དུས་སུ་ནི་སྒྲ་ཙམ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་གསུམ་ལྡན་གྱི་དུས་སུ་ཆོས་ཀྱི་ཆག་གཅིག་དང་བྲལ་ཏེ། སེམས་ཅན་རྣམས་དྲག་པོའི་བློ་དང་ལྡན་པས་དེའི་ཚེ་རང་བཞིན་གྱིས་སྙིང་རྗེའི་རང་བཞིན་གྲུབ་སྟེ་སྔོན་ལ་ལྟོས་པས་སངས་རྒྱས་རྣམས་བསྒོམ་པའི་དུས་སུ་ཡང་བགེགས་བསྐྲད་པའི་ཕྱིར་ཁྲོ་བོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དམིགས་པ་ནི་རྨི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཚེ་སྙིང་རྗེའི་རང་བཞིན་དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་རྩོད་པའི་དུས་སུ་གསུང་གི་ཡི་ག་བསྟན་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་སྙིང་རྗེ་ལ
Chinese
此恒常进入之时，于此贤劫，如来等以种种方式示现佛法，释迦牟尼佛亦宣说了甚深之法。因此，亦宣说甚深之法。如是， 所谓“最初”，乃是圆满具足之时。所谓“应修慈爱”，乃是趋入于彼。所谓“于彼第二”，乃是三具足时之悲悯。所谓“第三”，乃是二具足时之喜乐。所谓“一切之末”，乃是三时之末，于争斗之时修习舍，乃是趋入于彼。如是，瑜伽士等亦应于修习之时行之，此乃决定之义。如是，最初修习之时，应圆满一切心之边际。于起立之时，精勤于自利与他利，由此则能获得圆满之正果，乃是为心及心所生之事物之故。此中，慈爱乃是极度珍爱之自性，彼时最初之佛陀生起慈爱自性之体性。因此，圆满具足之时之有情众生，将转变为相互慈爱之自性。因此，稻谷之种子等亦将圆满具足。因此，自性即成就慈爱。譬如，某些士夫远离第六种见，愚昧而无功德，然彼时亦能利益有情，乃是因其自性珍爱之故。如是，诸佛与菩萨以不可思议之慈爱自性成就，因此最初宣说慈爱，于争斗之时亦仅以音声显现，然于圆满具足之时则非仅是音声。如是，于三具足之时，远离一种佛法之衰损，有情众生具足猛利之智慧，彼时自性即成就悲悯之自性，以前瞻之故，诸佛于修习之时，亦为遣除障碍而观想忿怒尊之三摩地，此将转变为梦境之状态。彼时，诸佛与菩萨亦于争斗之时，以音声之语调示现彼悲悯之自性，令有情众生心生悲悯。
English
At this time of constant entry, in this auspicious eon, the Tathagatas and others manifested the Dharma in various ways, and Shakyamuni Buddha also taught the profound Dharma. Therefore, the profound Dharma is also taught. Likewise, "First" means the time of perfect completeness. "To cultivate loving-kindness" means to enter into that. "There, secondly" means compassion at the time of the three perfections. "Thirdly" means joy at the time of the two perfections. "The end of all" means the end of the three times, and cultivating equanimity at the time of strife means entering into that. Likewise, yogis and others should also practice it during the time of cultivation, which is the meaning of certainty. Likewise, at the beginning of cultivation, one should perfect all the limits of the mind. At the time of rising, diligence in one's own benefit and the benefit of others will lead to the attainment of the perfect and complete result, which is for the sake of the mind and the things that arise from the mind. Here, loving-kindness is the nature of extreme cherishing, and at that time the first Buddha arises with the nature of loving-kindness. Therefore, sentient beings at the time of perfect completeness will transform into the nature of mutual loving-kindness. Therefore, the seeds of rice and so on will also be perfected and complete. Therefore, loving-kindness is naturally accomplished. For example, some men are separated from the sixth view, ignorant and without merit, but at that time they can also benefit sentient beings because their nature is cherishing. Likewise, the Buddhas and Bodhisattvas accomplish the inconceivable nature of loving-kindness, therefore they first teach loving-kindness, and at the time of strife they only manifest it with sound, but at the time of perfect completeness it is not just sound. Likewise, at the time of the three perfections, one is separated from the decline of one Dharma, and sentient beings possess fierce intelligence, at that time the nature of compassion is naturally accomplished, and because of looking ahead, the Buddhas also visualize the Samadhi of the Wrathful One during the time of cultivation in order to dispel obstacles, which will transform into the state of a dream. At that time, the Buddhas and Bodhisattvas also show that nature of compassion with the tone of voice at the time of strife, causing sentient beings to feel compassion.
Tibetan
་དམིགས་སོ་ཞེས་པ་ནི་ངེས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཉིས་ལྡན་གྱི་དུས་ སུ་ཆོས་ཀྱི་ཆ་གཉིས་མེད་དེ། དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་སྔོན་དུ་བསྒོམ་པའི་དུས་སུ་བདག་དང་གཞན་གྱི་གནས་སུ་བསྲུང་བའི་འཁོར་ལོ་སོགས་པ་བསམ་པས་ཅུང་ཟད་སེམས་རྩེ་གཅིག་པས་སྔོན་གྱི་དངོས་པོ་དང་བྲལ་ཏེ། དེས་ན་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་ཡིད་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་ཉལ་བའི་གནས་སྐབས་སུ་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་གཉིས་ལྡན་གྱི་དུས་སུ་སེམས་ཅན་རྣམས་དགའ་བའི་ཡིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་གྱིས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་གྲུབ་པོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྩོད་པའི་དུས་སུ་བསྒོམ་པའི་དུས་སུ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུང་ཙམ་གྱིས་བསྟན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྩོད་པའི་དུས་སུ་ཆོས་ཀྱི་ཆ་གསུམ་མེད་དེ། སྔོན་དུ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་བསྒོམ་པའི་དུས་སུ་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པའི་ཕྱིར་ཨོཾ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཤུདྡྷཿ་ཞེས་པའི་ཚིགས་བཅད་བརྗོད་པས་སེམས་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དང་བྲལ་ལོ། །དེས་ན་རྩོད་པའི་དུས་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་བློ་ཆུང་བ་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བློ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། ཇི་ལྟར་བསྒོམ་པའི་དུས་སུ་ཡིད་བརྟན་པ་དེ་ལྟར་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་ཡིད་བརྟན་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཉུང་ཞིང་འབྲས་ཀྱི་འབྲུལ་སོགས་པ་ཉུང་བའོ། །དེས་ན་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཕན་ཚུན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་རྣམས་ལ་བཏང་སྙོམས་སུ་མི་བྱེད་དེ། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤཱ་ཀྱ་ཐུབ་པས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་བརྒྱད་རྣམས་ལ་མི་འཇུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཏང་སྙོམས་བསྟན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྫོགས་ལྡན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཚེ་རྣམས་ཀྱི་ཚེ་རྣམས་ཀྱང་འཕྲལ་བ་དང་འབྲི་བའོ། །ད་ལྟར་ཚངས་པའི་གནས་རྣམས་བསྒོམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དུས་འདིར་ཡང་གསལ་བ་ཉིད་དུ་བྱའོ། །སླར་ཡང་དེ་ལྟར་དུས་སོ་སོ་རེ་རེ་ལ་རྣམས་པར་བཞག་པ་དེ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་པའི་དུས་སུ་ཡང་རྟག་དུ་ཉི་མ་རེ་རེ་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་གསུངས་པ་སྔོན་དུ་སངས་རྒྱས་ལ་བསྐྲུན་པས། སེམས་ནི་ཉན་ཐོས་རྣམ་པའོ། །རྫོགས་ལྡན་བྱམས་པའི་རང་བཞིན་ཏེ། ཕན་ཚུན་སེམས་ཅན་རྣམས་ཆེན་རྣམས་ནི་འཇུག །གསུམ་ལྡན་སྙིང་རྗེའི་རང་བཞིན་གྱིས། །ཁྲོ་ལ་བརྟན་པའི་ཆ་ནི་བྲི། །སེམས་ཅན་བགེགས་ལ་གསོད་པར་བྱེད། །དེས་ན་རང་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར། །གཉིས་ལྡན་གནས་སོགས་བསྲུང་བ་སྟེ། །སེམས་ ནི་རྩེ་གཅིག་བསྒོམ་པ་ཡིས། །སེམས་ཅན་དེ་རྣམས་དེ་རྣམས་ཆ་ནི་བྲི། །རབ་ཏུ་དགའ་བ་བསྒོམ་པས་ནི། །ཐེག་པ་ཆེ
Chinese
དམིགས་སོ་ཞེས་པ་ནི་ངེས་པའོ། །（意为）专注是确定的。同样，在二合时 代，没有两种法的成分。同样，诸佛在先前禅修的时候，以守护自己和他人的处所的轮等等来思考，稍微一心一意，就脱离了先前的实物。因此，以极度欢喜的心情，会变成非常昏睡的状态。因此，在二合时代，众生以欢喜的心情，自然而然地成就极度的欢喜。同样，在争斗的时代，在禅修的时候，世尊仅仅以言语来教导，就称之为那样。同样，在争斗的时代，没有三种法的成分。先前诸佛在禅修的时候，为了自性清净，念诵“ཨོཾ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཤུདྡྷཿ（藏文，嗡， स्वाभावशुद्धः， om svabhāva śuddhaḥ， 嗡 自性 清净）”的偈颂，心就脱离了实物和无实物。因此，争斗时代的众生，智慧浅薄，脱离了轮回和涅槃的智慧。就像禅修的时候意念坚定一样，对于事物意念坚定的事物很少，果实的颗粒等等也很少。因此，是舍的自性。而且，众生们互相之间对于因和果不采取舍的态度。那时，世尊释迦牟尼为了不陷入世间的八法，所以教导了舍。同样，在圆满时等等的寿命，也是立即消失和减少的。现在是为了禅修梵天之所。在这个时代也要使其显明。再次，像那样在各个时代分别安立，同样在禅修的时候也要常常每天都做。像那样也说过，先前由佛所造，心是声闻之相。圆满是慈爱的自性，互相众生们大者进入。三合是慈悲的自性。对于愤怒，坚定的成分减少。杀害众生邪魔。因此变成独觉佛。二合守护处所等等，心是以一心一意禅修。众生那些那些成分减少。以极度欢喜禅修，大乘。
English
It is certain that 'focus' means certainty. Similarly, in the time of duality, there are no two aspects of Dharma. Similarly, when the Buddhas meditated in the past, they contemplated the wheel of protection for themselves and others, and with a slight focus of mind, they were separated from the previous objects. Therefore, with a mind of great joy, they would transform into a state of deep sleep. Therefore, in the time of duality, beings naturally achieve great joy with a joyful mind. Similarly, in the time of strife, even during meditation, the Bhagavan taught only with words, and that is what it is called. Similarly, in the time of strife, there are no three aspects of Dharma. In the past, when the Buddhas meditated, for the sake of self-nature purity, by reciting the verse "ཨོཾ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཤུདྡྷཿ（Tibetan, Om, स्वाभावशुद्धः, om svabhāva śuddhaḥ, Om, Purity of Nature）", the mind was separated from objects and non-objects. Therefore, beings in the time of strife, with shallow wisdom, are separated from the wisdom of samsara and nirvana. Just as the mind is firm during meditation, so the things on which the mind is firm are few, and the grains of fruit, etc., are few. Therefore, it is the nature of equanimity. Moreover, beings do not take an attitude of equanimity towards each other's causes and effects. At that time, the Bhagavan Shakyamuni taught equanimity in order to prevent falling into the eight worldly dharmas. Similarly, the lifespans of those in the age of perfection and so on are also immediately disappearing and decreasing. Now it is for the sake of meditating on the abodes of Brahma. In this time, too, it should be made clear. Again, just as it is established separately in each time, so too, during meditation, it should always be done day by day. It is also said that it was created by the Buddha in the past, the mind is the aspect of the Shravaka. Perfection is the nature of loving-kindness, and great beings enter each other. The union of three is the nature of compassion. The element of steadfastness in anger decreases. Killing sentient beings and obstacles. Therefore, one becomes a Pratyekabuddha. The union of two protects places and so on, the mind is meditating with one-pointedness. Those beings, those elements decrease. By meditating with great joy, the Great Vehicle.