Tibetan
བཞིན་དུ་ཚེས་ལྔའོ། །འདི་རྣམས་ཀྱི་ཆ་ཨ་ལ་སོགས་པ་ཐུང་དུ་ཡོན་ཏན་དང་ཡ་ཎའི་རྐྱེན་བསྒྱུར་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ནག་པོའི་ཚེས་གཅིག་ལ་སོགས་པ་སྡུད་པ་ཉིད་འབྱུང་བ་དང་ཕུང་པོ་དང་དེ་བཞིན་དུ་དབང་པོ་རྣམས་ཏེ། ལྔ་དང་ལྔ་དང་དེ་བཞིན་ལྔ་ནས་སྟོང་གི་མཐར་ཐུག་པའི་ཆ་བཅོ་ལྔ་ཡ་ཎའི་རྐྱེན་བསྒྱུར་བ་ལ་སོགས་པ་རིང་པོ་རྣམས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྗེས་དབྱངས་དང་ཚེག་དྲག་གི་ཆ་དག་བཅུ་དྲུག་པ་མཐའ་མ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་རྩའི་རྒྱུ་བ་རྣམས་ཀྱིས་སྲོག་དང་ཐུར་སེལ་ཕྲད་པས་ཨ་ཝ་དཱུ་ཏཱིར་འཇུག་པ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་རྩ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འགྱུར་ཏེ། དང་པོ་ཁོང་སྟོང་རྒྱུས་པའི་དབྱིབས་ཀྱི་རྩའོ། །གཉིས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རྩའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པར་རླུང་གི་རྩའོ། །གང་གི་ཚེ་རྩ་དེ་རྣམས་གནམ་སྟོང་དང་ཉ་དག་གི་མཐར་གང་བར་འགྱུར་ཞིང་མཐའ་མ་དག་གི་ཆ་གཉིས་འདུས་པ་དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་རྒྱུ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་མི་རྒྱུ་བའི་ཕྱིར་རྩ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་མི་རྒྱུ་བའི་ཕྱིར་རྩ་རྣམས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་རོ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེར་རོ་མཉམ་པའི་ཕྱིར་ཤའི་ཁམས་འཇུག་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཞུ་བའི་ཕྱིར་རུས་པའི་ཁམས་འཇུག་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་ཞུ་བའི་ཕྱིར་པགས་པའི་ཁམས་ཞུ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་ཡོངས་སུ་ཟད་པའི་ཕྱིར་ལུས་ལ་སོགས་པའི་ཁམས་གསུམ་ཡོངས་སུ་ཟད་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་དབང་པོ་དང་ཕུང་པོ་དང་འབྱུང་བའི་ཁམས་རྣམས་ཡོངས་སུ་ཟད་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་རྣམས་མི་དམིགས་སོ། །དེ་ལྟར་ཆ་གཉིས་གཉིས་མེད་པའི་དངོས་པོ་སྲོག་དང་བདེ་བ་དག་རོ་གཅིག་པའི་དངོས་པོའི་སྲོག་གི་བརྡ་ནི་ཚེག་དྲག་སྟེ། དེ་ཡང་དངོས་པོའི་ དབྱེ་བས་ཐབས་སོ། །དངོས་པོ་རྣམས་མཐར་བྱེད་པས་ན་ཤེས་རབ་བོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདེ་བ་ནི་རྗེས་དབྱངས་ཏེ། དེ་ཡང་དངོས་པོའི་དབྱེ་བས་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཉིད་དུ་གྱུར་པའོ། །དེ་ལྟར་ཁམས་གསུམ་པའི་འགྲོ་བ་བརྟན་པ་དང་གཡོ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དོ། །དེ་རྗེས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་དག་གི་རྗེས་སུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་གང་མཐོང་བའི་དངོས་པོ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་གཞོན་ནུ་མའི་ཆགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་བདག་གིས་བླ་མ་བརྒྱུད་པའི་མན་ངག་ལས་ཤེས་མདོ་ཀྱི་འོན་ཀྱང་གཞུང་འདིར་མ་བརྗོད་དེ། བརྗོད་དུ་མེད་
Chinese
如同初五。这些部分的“阿”等短音是由于功德和“雅那”的原因转变的。同样，黑月（ कृष्णपक्ष ）初一等聚集，产生蕴和诸根。五和五，以及从五到千的尽头，十五部分是由于“雅那”的原因转变等长音。同样，后元音和重音符号的部分是第十六个，也就是最后一个。因此，通过根的流动，生命和下泄相遇，应理解为进入阿瓦杜提（ अवधूत，avadūta，弃舍者）。 其中，根暂时会变成三种形态：第一种是空心脉络形状的根。第二种是菩提心之根。同样，产生菩提心的是风之根。当这些根充满天空和鱼际的尽头，并且最后两个部分结合时，菩提心就不会流动。由于它不流动，所以根的流动就不会发生。由于它不流动，所以根和菩提心会变得味道相同。在那里，由于味道相同，所以肌肉的界会进入。由于它融化，所以骨骼的界会进入。它也融化，所以皮肤的界会融化。由于它们完全耗尽，所以身体等三个界会完全耗尽。因此，诸根、蕴和元素的界会完全耗尽。因此，所取和能取都不会显现。 这样，两个部分，无二的物体，生命和快乐，都是味道相同的物体的生命的符号，即重音符号。这也是通过物体的 区分而来的方便。物体最终完成，所以是智慧。同样，快乐是后元音，这也是通过物体的区分而变成智慧和方便的。因此，三界众生的稳定和运动等一切都是智慧和方便的自性。之后，所谓成佛，就是智慧和方便的结合之后，佛眼所见的一切事物都像少女的贪恋一样。这也是我从上师传承的口诀中了解到的，虽然经部中有，但在此处没有说，因为不可说。
English
Like the fifth day. These parts, such as the short "a," are transformed due to merit and the cause of "yana." Similarly, the gathering of the first day of the dark fortnight (कृष्णपक्ष, kṛṣṇapakṣa), etc., produces the skandhas and the senses. Five and five, and likewise from five to the end of a thousand, fifteen parts are long sounds transformed due to the cause of "yana," and so on. Similarly, the parts of the post-vowel and the tseg-drak (heavy dot) are the sixteenth, which is the last. Thus, through the flow of the roots, life and downward-clearing meet, and it should be understood that one enters the Avadhuti (अवधूत, avadhūta, the renouncer). Therein, the root temporarily transforms into three forms: the first is the root in the shape of a hollow vein. The second is the root of bodhicitta. Likewise, the root of wind causes the arising of bodhicitta. When these roots are filled to the end of the sky and the fishlike, and when the last two parts are combined, bodhicitta will not flow. Because it does not flow, the flow of the roots will not occur. Because it does not flow, the roots and bodhicitta will become of the same taste. There, because the taste is the same, the realm of flesh will enter. Because it melts, the realm of bones will enter. It also melts, so the realm of skin will melt. Because they are completely exhausted, the three realms, such as the body, will be completely exhausted. Therefore, the senses, skandhas, and elements will be completely exhausted. Therefore, what is grasped and what grasps will not be perceived. Thus, the two parts, the non-dual object, life and bliss, are the symbol of the life of an object of the same taste, namely the tseg-drak (heavy dot). This is also the means through the distinction of objects. Objects are ultimately accomplished, so it is wisdom. Similarly, bliss is the post-vowel, which also becomes wisdom and means through the distinction of objects. Therefore, all the stable and moving beings of the three realms are the nature of wisdom and means. Afterwards, what is called Buddhahood is that after the union of wisdom and means, all the objects seen by the Buddha's eye are like the attachment of a young woman. This is also what I learned from the oral instructions of the lineage of gurus, although it is in the sutras, it is not mentioned here because it is unspeakable.
Tibetan
པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་བླ་མ་དང་ལུང་དང་བདག་ཉིད་ལ་ཡིད་ཆེས་པས་བརྒྱུད་པ་ལས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་བླ་མ་དང་དཔའ་བོ་དང་རྣལ་འབྱོར་མའི་བཀའ་དྲིན་གྱི་རྟོགས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལ་རང་གི་ལུས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཀྱི་དོན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་བཤད་གཞན་གྱིས་གདན་བཞིར་གསུངས་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་ཚིགས་བཅད་དང་པོ་ཕྱེད་ཀྱིས་བདག་གི་གདན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་ཚིགས་བཅད་ཕྱེ་ཀྱིས་གཞན་གྱི་གདན་ནོ། །གསུམ་པའི་ཚིགས་བཅད་ཕྱེད་ཀྱི་སྦྱོར་བའི་གདན་ནོ། །བཞི་པའི་ཚིགས་བཅད་ཕྱེད་ཀྱིས་གསང་བའི་གདན་བསྟན་ཏེ་མདོར་བསྡུས་པའོ། །དེ་ལ་རང་གི་ལུས་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་དེ་འདིར་བདག་གི་གདན་གྱི་རྐང་པ་ནས་གཙུག་ཏོར་གྱི་བར་གྱི་རྩ་སྟོང་ཕྲག་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དེ་རྣམས་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་སྲོག་གི་རླུང་ངོ༌། །ད་ཡང་བདག་གི་གདན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་བདག་སྲོག་ལ་བརྟེན་པའོ། །དེ་ཡང་རང་གི་ལུས་སྔོན་དུ་གསུངས་པའི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཟད་པའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་སྟེ། དེ་ཡང་བདེ་བའི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་ཉིད་དུ་སངས་རྒྱས་བཞུགས་ཏེ། བདག་ཉིད་ཀྱིས་བདེ་བ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། གཞན་གང་ན་ཡང་མེད་ཅེས་པ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་དོན་ཏོ། །འོན་ཀྱང་བདག་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཏེ་བདག་ཉིད་རྟོགས་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །གཞན་དུ་གཞན་གསུངས་པ། ལུས་ལས་གཞན་དུ་སངས་རྒྱས་ཉིད། །ཅེས་པ་ནི་ལུས་ནི་སྔོན་དུ་གསུངས་པའི་སྲོག་གམ་ཆག་ཉིས་པོ་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་དག་གོ །ལུས་ལས་ཞེས་པ་ནི་དེ་ལས་གཞན་པ་ནི་གཞན་གྱི་གདན་ཞེས་པའི་མིང་ཅན་འོད་སལ་བའི་ཡེ་ ཤེས་ཏེ། དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཉིད་དེ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བའི་མཚན་ཉིད་དོ། །མི་ཤེས་པ་ཡིས་བསྒྲིབས་པར་འདོད། །ཅེས་པ་ནི་དེ་ལ། སངས་རྒྱས་མེད་གཉིས་མེད་པ་མེད། །ཁོན་ཉིད་མེད་ཡེ་ཤེས་མེད། །ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་གྲངས་དུ་མས་བསྟན་ཏེ། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི། མི་ཤེས་པ་ཡིས་བསྒྲིབས་པར་འདོད། །ཅེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཀུན་རྫོབ་མེད་པར་དངོས་གྲུབ་མེད་དོ། །དེ་ཡང་མཆོག་ཏུ་ཟབ་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་དག་དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར་སྦྱོར་བའི་གདན་གསུངས་ཏེ། རང་ལུས་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་གནས། །ཞེས་པ་ནི་འདིར་འཆད་བཞིན་པའི་འཁོར་ལོ་བཞིའི་ཚུལ་གྱིས་འཁོ
Chinese
的缘故。也就是因为对上师和传承以及自性有信心，从而通过传承由自己证悟的缘故。或者是因为上师和勇士以及瑜伽母的恩德而证悟的意义。其中，关于“在自己的身体上”等两句偈颂的意义，薄伽梵（bhagavan，梵文音译，世尊）的其他意旨解释为四座。同样，第一句偈颂的一半是自己的座。第二句是偈颂一半是其他的座。第三句偈颂一半是结合的座。第四句偈颂一半是秘密的座，是简略的归纳。其中，在自己的身体上行持，就是佛陀本身，这里自己的座，从脚到头顶之间的七万二千脉轮，是遍布那些脉轮的命气。现在又是自己的座。因为我依赖于生命。也就是自己的身体，先前所说的蕴和界等等都已耗尽，所以是金刚身。那也是安乐的自性。佛陀就住在那里。因为自己证悟了安乐。其他任何地方都没有，这是特别的意义。然而，自己就是佛陀，自己证悟了，就那样称呼它。否则，另有说法。身体之外即是佛陀本身。意思是身体是先前所说的生命或阴阳二者，智慧和方便。身体之外，就是指与此不同的，名为“其他的座”的光明智慧。那也是佛陀本身，是俱生喜的特征。想要被无知所蒙蔽。意思是，对于它。“没有佛陀，没有二元，没有存在。没有自性，没有智慧。”等等用许多名称来表示。所有这些都是因为没有实体的缘故。想要被无知所蒙蔽。如来是这样说的。这样，没有超越世俗的世俗，就没有成就。那也是因为极其深奥的缘故，是胜义谛。因此，因为世俗和胜义谛没有分别的缘故，所以宣说了结合的座。自己的身体是伟大智慧的处所。这里所说的就是以四轮的方式旋转。
English
Therefore. That is, because of faith in the Lama, the lineage, and one's own nature, one realizes through the lineage by oneself. Or it is the meaning of realization through the kindness of the Lama, heroes, and yoginis. Among them, regarding the meaning of the two verses such as "On one's own body," the Blessed One's (bhagavan, Sanskrit transliteration, World Honored One) other intentions are explained as four seats. Similarly, half of the first verse is one's own seat. The second is half of the verse is the seat of others. Half of the third verse is the seat of union. Half of the fourth verse shows the secret seat, which is a brief summary. Among them, practicing on one's own body is the Buddha himself. Here, one's own seat, from the feet to the crown of the head, the seventy-two thousand channels, is the life force that pervades those chakras. Now again it is one's own seat. Because I depend on life. That is, one's own body, the aggregates and realms, etc., mentioned earlier, have been exhausted, so it is the Vajra body. That is also the nature of bliss. The Buddha resides there. Because one realizes bliss oneself. There is nothing else anywhere, this is a special meaning. However, oneself is the Buddha, one realizes oneself, and that is what it is called. Otherwise, there is another saying. Outside the body is the Buddha himself. It means that the body is the life or the two, Yin and Yang, wisdom and means, mentioned earlier. Outside the body refers to the radiant wisdom called "the seat of others," which is different from this. That is also the Buddha himself, the characteristic of co-emergent joy. Wanting to be obscured by ignorance. It means, for it. "There is no Buddha, no duality, no existence. There is no self-nature, no wisdom." Etc., are expressed by many names. All of these are because there is no entity. Wanting to be obscured by ignorance. Thus spoke the Tathagata. In this way, without the mundane beyond the world, there is no accomplishment. That is also the ultimate truth because it is extremely profound. Therefore, because there is no distinction between the mundane and the ultimate truth, the seat of union is proclaimed. One's own body is the place of great wisdom. What is being explained here is the rotation in the manner of the four wheels.