Tibetan
འདས་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། གང་དམིགས་པས་སེམས་རྩེ་གཅིག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅི་ཞེ་ན། སྒོམ་པ་པོ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ། སྒོམ་པ་པོ་མེད་བསྒོམ་བྱ་མེད། །ཅེས་པ་ནི་འདིར་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དངོས་པོས་དབང་པོའི་སྒོ་ནས་ཕྱིའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་ལྔའི་ང་རྒྱལ་ལས་སླར་ཡང་དགེ་བ་དང༌། མི་དགེ་བའི་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་མ་དང༌། ཕ་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བས་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟེན་པ་འཛིན་ཏོ། །གང་ལས་ཤེ་ན། སེམས་ཀྱི་རྟོག་པའི་དངོས་པོ་ལས་ སོ། །སེམས་ཀྱང་མི་བདེན་པ་ཏེ། མི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་པར་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་དེས་འཁོར་བར་འཆིང་བར་འགྱུར་ཏེ། མི་ཤེས་པས་སོ། །འདི་ནི་འགལ་ལོ། །ཅི་ཞེ་ན། དེར་བསྟན་པ་ཅི་གང་དང་གང་བསྟན་པས་སེམས་ཅ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཟད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། སྡུད་པར་བྱེད་པས་གསུངས་པའི་དམ་པའི་ཆོས་སྣ་ཚོགས་པའི་གླེགས་བམ་གྱི་ཚུལ་གྱིས་དེ་རྣམས་སུ་ངག་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་དངོས་པོའི་དཔེ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་འདིར་བརྗོད་དེ། འདིར་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ལམ་བསྐྱེད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་ལྷག་མ་དང་བཅས་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ལམ་དུ་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སེམས་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དོ། །འོན་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྒྱུས་སེམས་མིང་ཙམ་དུ་བརྗོད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལས་གསུངས་ཏེ། རབ་འབྱོར་སེམས་གང་སེམས་དེ་ནི་སེམས་མེད་པར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་པའི་སེམས་དེ་ནི་སེམས་མེད་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡང༌། ཡོད་པ་མ་ཡིན་མེད་པ་མིན། །ཡོད་དང་མེད་པ་གཉིས་ཀ་མིན། །གཉི་གའི་བདག་ཉིད་མེད་པའང་མིན། །མཐའ་བཞི་ལས་ནི་རྣམ་གྲོལ་བ། །དེ་ཉིད་དབུ་མ་པ་ཡིས་ཤེས། །དེ་ཕྱིར་སྒོམ་པ་པོ་མེད་དེ། །སེམས་མེད་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་ལྔའི་ང་རྒྱལ་ཡང་མེད་དེ། ཕུང་པོ་ལྔ་མེད་པའི་ཕྱིར་མིག་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཀྱང་མེད་དོ། །སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་མེད་པས་འཛིན
Chinese
过去已开示，以任何所缘能使心专注。那是什么呢？宣说了“无有修行者”等。“无有修行者，无有能修”。这是说，在此，众生的能取和所取之事物，通过根门而趋入外境。因此，从五蕴的慢心中，再次因善与非善的习气力，与父母真实结合，执着于依赖蕴和界等。从何而生呢？从心的分别事物而生。心也是不真实的，依赖不真实而遍计，由此束缚于轮回，因为无知。这是相违的。为什么呢？在那里开示了什么？以所开示的任何事物，能使所有众生的烦恼灭尽。那也转变为分别的自性，因为摄集，以所宣说的殊胜之法，以各种经卷的方式，在那些之中，以语言的分别来比喻事物。在此宣说，在此，诸佛为了断除包括能取和所取的习气在内的一切障碍和烦恼，生起无分别自性的道。因为阿罗汉们是有余依的，如来们则转变为无余涅槃之道。因此，如来们以无分别自性的心，远离自性，是法界的自性。然而，以世俗的因缘，仅以名称来称谓心。如是也于胜者之母（般若波罗蜜多经）中宣说：善现，任何心，彼心以无心如实了知的心，彼即是无心。如是又说：非有亦非无，非有与无二者皆非，非二者之自性亦非，从四边解脱，彼即中观者所知。因此无有修行者，是无心之义。彼不存在之故，五蕴慢心亦不存在，五蕴不存在之故，眼等诸处亦不存在。诸处不存在，则执着
English
The past has shown that any object of focus can make the mind one-pointed. What is that? It is said, "There is no practitioner," and so on. "There is no practitioner, there is nothing to be practiced." This means that here, sentient beings' objects of grasping and being grasped enter external objects through the gates of the senses. Therefore, from the pride of the five aggregates, again, due to the power of the imprints of virtue and non-virtue, by truly uniting with mother and father, they grasp what depends on the aggregates and elements, and so on. From what does it arise? From the objects of the mind's conceptualization. The mind is also untrue, and by completely conceiving based on the untrue, it becomes bound in samsara, because of ignorance. This is contradictory. Why? What is shown there? By whatever is shown, all the afflictions of all sentient beings are exhausted. That also transforms into the nature of discrimination, because of gathering, by the way of the scriptures of the various sacred dharmas that are spoken, in those, the example of things is expressed by the discrimination of language. It is stated here that here, the Buddhas, in order to abandon all obscurations and afflictions, including the imprints of grasping and being grasped, generate the path of the nature of non-discrimination. Because the Arhats are with remainder, the Tathagatas transform into the path of Nirvana without remainder. Therefore, the Tathagatas, with the mind of the nature of non-discrimination, are separated from self-nature, and are the nature of the Dharmadhatu. However, due to conventional causes, the mind is spoken of only as a name. Thus it is also stated in the Mother of the Victorious Ones (Prajnaparamita Sutra): Subhuti, whatever mind, that mind is the mind that knows without mind as it is, that is without mind. Similarly, it is also said: Not existent, not non-existent, not both existent and non-existent, not the nature of both, liberated from the four extremes, that is what the Madhyamika knows. Therefore, there is no practitioner, which means there is no mind. Because it does not exist, the pride of the five aggregates also does not exist, and because the five aggregates do not exist, the sense bases such as the eye also do not exist. Because the sense bases do not exist, grasping
Tibetan
་པ་ཡང་མེད་དོ། །འཛིན་པ་མེད་པས་གཟུང་བའི་དངོས་པོ་ཡང་མེད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་མེད་ཅེ་ན། གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཁམས་རྣམས་ཀྱི་གོང་བུ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཏུ་སོན་ཅིང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱང་ཆ་དྲུག་ཏུ་ཕྱེ་ཞིང་ཕྱོགས་ཆ་དྲུག་གི་དབྱེ་བས་ཆ་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའོ། །དེ་ལྟར་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་སྐྱེ་ མཆེད་རྣམས་བདེན་པར་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཆོས། །བདེན་པ་མ་ཡིན་བརྫུན་པ་མིན། །སྒྱུ་མའི་དཔེ་ནི་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས། །རྟོགས་པར་བྱའོ་འདི་ལྟ་སྟེ། །སྒྱུ་མ་དང་ནི་སྨིག་རྒྱུ་དང༌། །དྲི་ཟ་ཡི་ནི་གྲོང་ཁྱེར་དང༌། །མདུན་གྱི་ཆུ་ཡི་ཟླ་བ་དང༌། །མེ་ལོང་གི་ནི་གཟུགས་བརྙན་དང༌། །དེ་བཞིན་རྨི་ལམ་དཔའ་བོའི་གཞུ། །སྤྲིན་གྱི་གྲིབ་མ་གསལ་སྣང་དང༌། ཆུ་ཡི་ཆུ་བུར་མིག་འཕྲུལ་དང༌། །མུན་པ་ཡི་ནི་རབ་རིབ་པོ། །དམ་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་གསུངས་པ་ནི་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་དོན་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་ནི་ངེས་པའོ། །རིགས་པ་འདིས་དངོས་པོ་མེད་ཅེས་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་སྲེད་པ་བསལ་བའོ། །ཡང་ན་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་དང་བསྒོམ་པ་དང་སྒོམ་པ་པོ་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་གོམས་བས་ཅུང་ཟད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་བཅས་པའི་སེམས་ཀྱི་ལམ་མཐོང་ངོ༌། །འདི་གཉིས་འདི་ལྟར་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་མི་ཕྱེད་པའི་སྦྱོར་བ་བལྟའོ། །རྩ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་འཁོར་ལོས་སྲོག་དང་ཐུར་སེལ་འགོག་པ་ཡང་ཕན་ཚུན་ཕྱི་དང་ནང་འཁྱུད་པའོ། །དེ་ལྟར་བསྒོམ་པ་ཡང་དེ་དག་གི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་གསལ་བ་ཙམ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ། གཞན་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འདི་མོས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགོངས་སོ། །ད་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའི་ལྟ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྔགས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འདིར་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་སྔགས་ཞེས་པ་ལ། སྔགས་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །དེའི་རིམ་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། དབྱིབས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དང་རླུང་ངོ༌། །དེ་ལ་དབྱིབས་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། སྔགས་དང་དབྱིབས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དོ། །དེ་ཡང་ཡིད་སྐྱོབ་པའི་དོན་གྱིས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་དབྱེ་བ་གཉིས་ཏེ། གཅིག་ནི་ལུས་ལ་དབྱིབས་ཀྱི་རྩའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་རྒྱུ་བའི་དུས་སུ་གང་རྣལ་མར་བརྗོད་པ་དེའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རླུང་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། གཅིག་ནི་དོན་དམ་པའི་སྲོག་གོ །དེ་བཞིན་དུ་གཉིས་པ་ནི་དེ་རྒྱུ་བའི་ཕྱིར་སྣལ་མ་དང་སྣལ་མ་མེད་པ་སྟེ། སྦས་པ་ཉིད་ཀྱི
Chinese
也就不存在能被执持的事物了。因为没有执持，所以也没有被执持的对境。为什么没有呢？因为远离了一和多。诸蕴的聚合体最终会分解成微尘，而微尘也能被分成六个部分，通过六个方向的划分，最终会变成无分之物。因此，五蕴和诸蕴是不真实的。因此，如幻的法，既不是真实的，也不是虚假的。如幻的譬喻有十二种，应当通过它们来理解，即：幻术、阳焰、乾闼婆城、眼前的水中之月、镜中的影像、梦境、勇士的弓、云的阴影、闪光、水泡、眼翳，以及黑暗中的眩晕。圣者所说的世俗谛是为了产生各种各样的意义，这是确定的。用这种理路来说事物不存在，是为了消除瑜伽士的贪欲。或者说，通过习惯于所要修习的、修习和修习者的瑜伽，会稍微体验到心的道路。这二者应当这样观修，即观察不可分割的结合。诸脉的自性以轮来阻止命气和下行气，也是互相内外缠绕的。这样修习也是仅仅如幻般显现而已。否则，不要认为这就是实相，这样理解。现在为了显示胜义谛的见解，所以说了“无咒”等。这里瑜伽士所说的咒，咒有三种。它们的次第是：形、菩提心和风。其中形有两种：咒和形的自性。也就是通过守护心的意义，成为如是的自性。同样，菩提心的分类也有两种：一种是身体上形的脉。同样，菩提心运行的时候，如实宣说的那就是。同样，风也有两种：一种是胜义的命。同样，第二种是它运行的缘故，有脉和无脉，是隐藏的。
English
There is also nothing to be held. Because there is no holding, there is also no object to be held. Why is there none? Because it is separate from one and many. The aggregate of elements eventually breaks down into fine particles, and even fine particles can be divided into six parts, and through the division of the six directional parts, it eventually becomes indivisible. Thus, the five aggregates and the sources are not real. Therefore, the Dharma, which is like an illusion, is neither true nor false. There are twelve similes of illusion, which should be understood through them, namely: illusion, mirage, city of gandharvas, the moon in the water in front, the image in the mirror, dream, hero's bow, shadow of clouds, flash, water bubble, eye disease, and dizziness in the dark. The conventional truth spoken by the noble ones is for the sake of producing various meanings, this is certain. Saying that things do not exist with this reasoning is to eliminate the yogi's desire. Or, by getting used to the yoga of what is to be meditated on, meditation, and the meditator, one will slightly experience the path of the mind. These two should be meditated on in this way, that is, observe the indivisible union. The nature of the channels, with the wheel preventing the life force and the downward-clearing force, is also intertwined with each other inside and out. Such meditation is also merely a clear appearance like an illusion. Otherwise, do not think that this is the reality, understand it this way. Now, in order to show the view of the ultimate truth, it is said "no mantra" and so on. Here, the mantra spoken by the yogis, there are three kinds of mantras. Their order is: form, bodhicitta, and wind. Among them, there are two kinds of forms: the nature of mantra and form. That is, through the meaning of protecting the mind, it becomes the nature of suchness. Similarly, there are also two classifications of bodhicitta: one is the channel of form on the body. Similarly, when bodhicitta is running, that which is truly declared is it. Similarly, there are also two kinds of wind: one is the ultimate life. Similarly, the second is because it runs, there are channels and no channels, it is hidden.