Tibetan
ནི་འགྱུར། །ཡེ་ཤེས་ཐིག་ལེ་ཁུ་བ་བཟང༌། །དེ་དབུས་ཇི་ལྟར་བདག་ཉིད་ནི། །ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་ས་བོན་ཕྲེང༌། །འབད་པ་ཡིས་ནི་བསམ་པར་བྱ། །དེ་རུ་གཏུམ་མོ་འབར་འགྱུར་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་དེས་ན་འགོག་པར་འབྱུང༌། །མདོག་དཀར་འོད་ཟེར་རྣམ་པ་ནི། །དེ་ཡི་སྒོ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཕྲ། །དེ་ནི་མིང་ཙམ་ཉིད་ཡིད་དེ། །ཐིག་ལེའི་མིང་དུ་རབ་ཏུ་གྲགས། །ཚངས་པའི་སྒོ་ནས་བྱུང་ནས་ནི། །ཡིད་ནི་ཡིད་ཀྱིས་མཚོན་པར་བྱ། །ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱིའི་ཐིག་ལེའི་སྒོ། །ལམ་ནས་མཚོན་པ་ཅན་ནི་འགྲོ། །རྩ་མང་པོ་ཡི་ནམ་མཁའ་རུ། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དངོས་པོ་བཟུང༌། །བླ་མའི་ལམ་ལ་ཆགས་པ་མཆོག །ཡེ་ཤེས་འདི་ནི་མངོན་ཤེས་ཉིད། །དེ་ལྟར་ལམ་གྱི་མཆོག་ཉིད་ནི། །བླ་མས་བསྟན་པ་ཡི་ནི་མཆོག། མན་ངག་མཆོག་གི་ཡེ་ཤེས་ནི། །བསྟན་པ་མཉམ་དང་མི་མཉམ་པ། །དེ་ཡང་ལམ་ལས་ཕྱི་མིན་སོགས། །མན་ངག་ལས་ནི་ཕྱི་རོལ་མིན། །བསྟན་བཅོས་མ་གཏོགས་མན་ངག་མེད། །བསྟན་བཅོས་ཉེ་བར་སྤྱོད་ལས་རྙེད། །རྙེད་སླ་ལ་སོགས་པ་ཡི་ཚིག །ཕྱི་ཡི་བསྟན་བཅོས་སྣ་ཚོགས་པའོ། །སྦྱོར་ལ་སོགས་པ་ཇི་སྐད་གསུངས། །བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་ལས་རྙེད་དཀའ། །ཐབས་ཤེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །བསྒོམ་པ་སེམས་ཀྱིས་བྱས་པའོ། །བསྟན་བཅོས་རྣམས་ནི་བསྟན་པ་ཙམ། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་རྟོགས་པ། །མ་ཐོས་པར་ནི་འཇུག་བྱེད་ཅིང༌། །སློབ་མ་རྣམས་ལ་སྟོན་པར་བྱེད། །དེ་རྣམས་དམྱལ་བ་རུ་ནི་འགྲོ། །རྩོད་དུས་མི་བདེན་པ་སྨྲས་པ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཐབས་ཤེས་པའོ། །བླ་མ་ཡོན་ཏན་ཀུན་གྱི་གནས། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་བསྙེན་བཀུར་བྱ། །དེ་བཞིན་མི་ཤེས་པ་ནི་སྤངས། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ ཆོས། །བླ་མའི་ཁ་ལས་རྙེད་པར་འགྱུར། །གཅིག་ནས་གཅིག་བརྒྱུད་རིམ་པ་ཉིད། །ལམ་ནི་དེ་བཞིན་བསྟན་པ་ཡིན། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་འབྲང་བྱ། །བླ་མ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་མཉམ། །བརྒྱ་ལ་བསྟན་བཅོས་དམན་ན་ཡང༌། །མཁས་པས་སྨད་པར་མི་བྱའོ། །དེའི་མགྲིན་པར་ལམ་ནི་གནས། །སྒྲ་ལས་བྱང་ཆུབ་ཉིད་མི་འོང༌། །སྒྲ་ཙམ་ལ་ནི་ཞེན་པ་དག །བྱང་ཆུབ་ལམ་ལས་ཕྱི་རོལ་འགྱུར། །མཉམ་གཞག་ལ་སོགས་ཚིག་གིས་ནི། །བློ་ལྡན་བསམ་གཏན་སྦྱོར་བ་ཡིས། །དེ་ཡི་བསྒོམ་པའི་དངོས་པོ་ནི། །རྟག་ཏུ་སངས་རྒྱས་སྒྱུ་མ་ཉིད། །མི་གཡོ་སྒྱུ་མའི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །དབང་པོ་རྣམས་ནི་འཚེ་བ་ལྡོག །དེ་བཞིན་དེ་དང་བྲལ་བ་ནི། །ཡིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རིམ་ཇི་བཞིན། །འདིར་སྙིང་པོར་གོང་དུ་འཕོ་བ་དེ་ཡང་ཡིད་ཀྱིས་བསྒོ
Chinese
即转变。 智慧明点精华妙， 其中心如何之自性， 元音辅音种子字鬘， 当以精勤而思维。 于彼拙火将燃起， 是故因此而遮止。 色白光芒之相状， 其门极其之微细， 其唯是名即是意， 极着明点之名声。 从梵天之门出现后， 意当以意而表示。 阿瓦都帝之明点门， 从道表示者乃行。 众多脉之虚空中， 执持遍知之事物。 于上师道生起殊胜， 此乃智慧现证智。 如是道之殊胜者， 乃上师所教之殊胜。 口诀殊胜之智慧， 教法相同与不同。 其亦道外非外等， 口诀之外非外境。 除论典外无口诀， 从近行论典而获得。 易得等之语词者， 乃外之论典种种也。 结合等如是所说者， 从一切论典难获得。 方便知者乃佛陀之， 修习乃以心所作也。 论典诸法唯是教， 智者诸人不能悟解。 于未闻者令趣入， 且为弟子诸人宣说。 彼等乃将堕地狱， 诤时说不真实语者。 以是之故乃方便知。 上师乃功德一切处， 瑜伽士以承事恭敬。 如是不知者当舍弃， 如来之续之 法， 从上师口中将获得。 一传一之次第者， 道如是乃教示也。 当随智者诸人之， 上师彼乃等同佛。 百倍论典虽低下， 智者不应作呵责。 其喉咙道乃安住处， 从音声不生菩提也。 唯于音声而执著者， 从菩提道成外道也。 以等持等之语词者， 具慧禅定结合而。 其之修习事物者， 恒常佛陀幻化也。 以不动幻化之结合， 诸根乃止息损害也。 如是与彼分离者， 名为意等次第如是。 于此精要向上转移，彼亦以意而修。
English
Transforms. The essence of wisdom bindu is excellent, How is its nature at the center? Vowel and consonant seed-syllable garland, Should be contemplated with diligence. There, fierce fire will blaze, Therefore, it is thus prevented. The appearance of white color and light, Its door is extremely subtle, It is just a name, it is mind, Widely known as the name of bindu. Having arisen from the Brahma's door, Mind should be indicated by mind. The bindu door of Avadhuti, Goes as the one indicated by the path. In the sky of many channels, Holding the object of complete knowledge. Attachment to the guru's path is supreme, This wisdom is direct cognition itself. Thus, the supreme of the path, Is the supreme taught by the guru. The wisdom of the supreme instruction, The teachings are the same and different. It is also not outside the path, etc., Not outside the oral instructions. There are no oral instructions except for treatises, It is obtained from closely practicing the treatises. The words of easy attainment, etc., Are the various external treatises. What is said about union, etc., Is difficult to obtain from all treatises. The one who knows the means is the Buddha, Meditation is done by the mind. The treatises are only teachings, Which the wise do not understand. They cause those who have not heard to enter, And teach the disciples. Those will go to hell, Speaking untruths during disputes. Therefore, it is the knowledge of means. The guru is the place of all qualities, The yogi serves with reverence. Likewise, abandon the ignorant, The Dharma of the Tathagata's lineage Will be obtained from the guru's mouth. The order of one transmission after another, The path is thus taught. Follow the wise, That guru is equal to the Buddha. Even if a hundred treatises are inferior, The wise should not criticize. The path resides in his throat, Enlightenment does not come from sound. Clinging only to sound, Becomes an outsider from the path to enlightenment. With words such as equipoise, etc., The intelligent combine meditation. The object of its meditation, Is always the Buddha, an illusion. With the union of immovable illusion, The senses cease harm. Likewise, the one separated from it, Is called mind, etc., in order as it is. Here, transferring the essence upwards, that too is meditated on by the mind.
Tibetan
མས་པ་ཙམ་གྱིས་ན། དེས་ན་སྔོན་འགྲོ་བ་ཞེས་པ་ནི་སྔོན་དུ་གསུངས་པའི་སྒོམ་པ་རྣམས་ཡིད་ལས་བྱུང་ངོ༌། །ཆོས་ཞེས་པ་ནི་ཡིད་ལས་འབྱུང་བ་མེད་པའོ། །དེ་ཡང་ཡིད་ཀྱིས་དག་ཅེས་པ་ནི་བསྒོམ་པ་བཟང་པོས་དག་པའོ། །ཡིད་ལས་བྱུང་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡིད་ལས་འབྱུང་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡིད་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡིད་ཀྱིས་སྤྲོས་ཤིང་གསལ་བས་ན་ཡིད་ཀྱི་རྒྱལ་པོའོ། །བཀའ་དྲིན་གྱིས་ཞེས་པ་ནི་ཡིད་ཀྱིས་ནུས་པ་གསལ་བར་བྱེད་པའོ། །ཇི་ལྟར་ལུས་ཀྱི་བཀའ་དྲིན་མི་ལོངས་སྤྱོད་རྒྱས་པས་ལུས་རྒྱས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་ལས་ཁམས་གསུམ་པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བའོ། །དེས་ན་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་དུ་བརྟགས་པའི་ཕྱིར་ངག་གི་སྒོ་ནས་བརྗོད་དོ། །ཡང་ན་བྱེད་ཅེས་པ་ནི་ཁམས་གསུམ་པ་སྤྲུལ་པའོ། །དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཐ་མལ་པའི་འཇིག་རྟེན་བརྗོད་དེ། དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ད་ལྟར་གྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་སྤྲོ་བར་བྱའོ། །འདིར་སྔོན་ནས་ཐོག་མ་མེད་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཕྱིར་མ་རིག་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ།།དེས་ན་སེམས་ཅན་ཡིད་ལས་བྱུང༌། །ཞེས་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་གང་བྱུང་བའི་མ་རིག་པའོ། །དེ་ཡང་བློ་ལྡན་ཞེས་པ་མཁས་པས་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱའོ། །དེ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་གསུངས་པ། གལ་ ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གལ་ཏེ་མ་རིག་པ་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་འོད་ན་དེའི་ཚེ་བཟླས་ཞེས་པ་ནི། སྔོན་དུ་གསུངས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱིའི་ནང་དུ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་སྙིང་གའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སེམས་དཔའི་སྙིང་གའི་མཆོད་རྟེན་ལྔ་མཚོན་པར་བྱ་སྟེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བཟླས་པ་བྱའོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཞེས་པ་ནི་སེམས་ཙམ་གྱིས་སོ། །སྙིང་དུ་ཞེས་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་སྙིང་པོའོ། །བསམ་པ་ཞེས་པ་ནི་བསམ་དུ་མེད་པའི་དངོས་པོའོ། །དེས་ན་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །རགས་པའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཐིག་ལེ་བཞིའི་ནང་དུ་ཐིམ་པའོ། །དེར་ཕུང་ངོ་ཕྲ་མོ་ཐིག་ལེ་བཞི་ཡང་ནམ་མཁའི་ནང་དུ་ཐིམ་པའོ། །དེ་ལྟར་ཕུང་པོ་ལྔ་ཕྲ་མོ་ལ་ཡང་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ནི་པདྨའི་རྩ་བའི་རྣལ་མ་ལྟ་བུའི་རྩ་སྟོང་ཕྲག་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་སོ། །དེ་ལ་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱི་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོའོ། །དེའི་ནང་གི་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ནི་ཚོར་བའི་ཕུང་པོའོ། དེར་ཏིང་ངེ་འཛིན་སེམས་དཔའ་ནི་འདུ་ཤེས་
Chinese
仅仅是这样的话，那么“前行”是指先前所说的禅修都由意念产生。法是指不由意念产生。其中，以意念清净是指以好的禅修来清净。由意念产生是指一切法都由意念产生。因此，被称为“意念之王”等等，因为以意念来开展和明晰，所以是意念之王。以恩德是指以意念来明晰能力。就像身体的恩德不享受增长，身体就会增长一样。同样，一切三界都由意念产生。因此，因为被视为法和有法，所以通过语言的门来表达。或者说“做”是指三界的化现。那是佛的世间。同样，也讲述普通人的世间。因此，被称为“因此”等等，是为了阐述现在众生的因和果的实物。这里，因为从先前无始的相续，无明的法性的众生都是意念的自性。因此，“众生由意念产生”是指从意念的分别念中产生的无明。而且，被称为“有智慧”是指应该被智者完全舍弃。那是怎样呢？被说道：如果等等，是指如果无明能够完全舍弃，那么那时念诵是指：因为先前所说的特征。在阿瓦杜提（藏文：ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱི།梵文天城体：Avadhūti，梵文罗马拟音：Avadhūti，汉语字面意思：离垢者）中，要象征智慧菩萨的心间的禅定，菩萨的心间的五种佛塔，要做智慧的念诵。瑜伽士是指唯识宗。心中是指心的精华。想法是指不可思议的事物。因此，要禅修。粗大的蕴等等和处都融入到四个明点中。在那里，细微的蕴和四个明点也融入到虚空中。这样，五蕴细微的方面，其中色蕴就像莲花根茎的真实状态一样，有七万二千条脉。其中，阿瓦杜提（藏文：ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱི།梵文天城体：Avadhūti，梵文罗马拟音：Avadhūti，汉语字面意思：离垢者）是识蕴。其中的智慧菩萨是受蕴。在那里，禅定菩萨是想蕴。
English
Just by that, then "preliminary practice" refers to the meditations previously mentioned that arise from the mind. Dharma refers to that which does not arise from the mind. Moreover, purification by mind means purification by good meditation. Arising from mind means that all dharmas arise from the mind. Therefore, it is called "king of mind" and so on, because it expands and clarifies with the mind, hence it is the king of mind. By kindness means clarifying the power by mind. Just as the kindness of the body, if not enjoyed and increased, the body will grow. Similarly, all three realms arise from the mind. Therefore, because it is regarded as dharma and the possessor of dharma, it is expressed through the door of speech. Or "doing" refers to the emanation of the three realms. That is the world of the Buddha. Similarly, the world of ordinary people is also spoken of. Therefore, it is called "therefore" and so on, to elaborate on the objects of cause and effect of sentient beings now. Here, because of the beginningless continuum from the past, all sentient beings of the nature of ignorance are the nature of mind. Therefore, "sentient beings arise from mind" refers to the ignorance that arises from the conceptualization of mind. Moreover, being called "intelligent" means it should be completely abandoned by the wise. How is that? It is said: If and so on, means if ignorance can be completely abandoned, then at that time recitation means: because of the characteristics previously mentioned. In Avadhūti (Tibetan: ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱི།, Sanskrit Devanagari: Avadhūti, Sanskrit Romanization: Avadhūti, Chinese literal meaning: one who has shaken off), the samadhi of the heart of the wisdom bodhisattva, the five stupas of the heart of the bodhisattva should be symbolized, and the recitation of wisdom should be done. Yogi refers to mind-only. In the heart means the essence of the mind. Thought refers to the inconceivable object. Therefore, one should meditate. The gross aggregates and so on and the sense bases dissolve into the four bindus. There, the subtle aggregates and the four bindus also dissolve into space. Thus, in the subtle aspect of the five aggregates, the form aggregate, like the true state of the lotus root, has seventy-two thousand channels. Among them, Avadhūti (Tibetan: ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱི།, Sanskrit Devanagari: Avadhūti, Sanskrit Romanization: Avadhūti, Chinese literal meaning: one who has shaken off) is the consciousness aggregate. The wisdom bodhisattva within it is the feeling aggregate. There, the samadhi bodhisattva is the perception.