Tibetan
སུ་སྟེ། འདི་ཡང་བྱ་བའི་རིམ་པ་དང་ནོད་པའི་རིམ་པའོ། །བྱ་བའི་རིམ་པ་ནི་སློབ་མ་འཇུག་པ་བཞིན་དུ་ཕྱག་རྒྱ་མ་ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གཞུག་པ་དང༌། ཚུལ་བཞིན་དུ་བྱས་ལ་ནོད་པའི་བདུད་རྩི་ལེན་པའི་དུས་ཏེ་དེར་ཡང་གདོང་བཅིང་ ངོ་། །སློབ་དཔོན་ལ་ལ་ནི་འདིར་ཟླ་བ་གཟུང་བའི་མན་ངག་ལ་ཡང་འཆད་དོ། །འདིར་ནི་སློབ་དཔོན་གྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེའི་ཆང་བུ་ལ་སྦྱིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །བརྟེན་པ་དེ་ལས་གང་བྱུང་བ། །ཞེས་པ་བདུད་རྩི་དེ་ཉིད་དོ། །ཐབས་ཀྱི་གདོང་ཡང་དེ་བཞིན་ཞེས་པ་ནི་སྟེར་བའི་དུས་སུ་སྟེ། སློབ་མའི་ཁར་ནི་ལྷུང་ཞེས་པར་འབྲེལ་བའོ། །ད་ནི་གསུམ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རོ་མཉམ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རོའོ། །སློབ་མའི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་སྔོན་དུ་མན་ངག་བསྟན་པའོ། །དེ་ཉིད་ལ་ཡང་དེ་གསང་བའི་རྟེན་ཉིད་ལའམ་རིག་མ་གཞན་ལའོ། །བྱ་བར་བྱའམ་ངེས་པར་བྱ་ནི། སྔོན་དུ་མན་ངག་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་ཉམས་སུ་བླངས་པའོ། །དེ་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། རང་རིག་ཡེ་ཤེས་ནི་དོན་དམ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའོ། །གྱུར་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཁན་སྐྱེས་ལས་ཏེ། དེ་དག་གི་རིམ་པ་བརྟག་པ་ཕྱི་མ་ལས་བསྟན་ཏོ། །འདི་ལ་ཡང་བྱ་བའི་རིམ་པ་དང་ནོད་པའི་རིམ་པ་གཉིས་སོ། །གསུམ་པས་གོ་ཕྱེ་བའི་སློབ་མའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་ཉིད་བཤད་པ་ནི། བཞི་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཡང་རྟེན་ཅན་དང་རྟེན་མེད་གཉིས་སོ། །སློབ་དཔོན་ལ་ལ་ནི་རྟེན་ཅན་དུ་ཡང་འདོད་དོ། །བླ་མའི་གཞུང་གིས་ནི་ཚིག་དབང་རིན་པོ་ཆེ་ཞེས་བྱ་སྟེ་རྟེན་མེད་ཀྱི་ལུས་སོ། །དེ་ལ་ཡང་དབང་བཞི་པ་ཚིག་དབང་དང༌། མན་ངག་དང་གཉིས་སུ་བཞེད་དེ། བླ་མའི་ཞལ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་ཡང་བཞི་པ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དེའི་ཁྱད་པར་བསྟན་པ་ནི་དབང་བཞི་པ་སྟེ། རང་བཞིན་ནི་གཟུང་འཛིན་ནོ། །ཡང་དག་རིག་པ་ནི་དང་པོ་ཡིན་ཡང་གསུམ་པ་སྟེ། དེ་དག་དེས་སྤངས་པའོ། དེས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། མི་རྟོག་པ་སྟེ། མཁའ་མཉམ་ནི་དཔེའོ། རྡུལ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་དཔེ་དེ་ལས་བྱུང་བའོ། །དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཚིམ་པ་ནི་ཐབས་ཅི་ཞེ་ན། དངོས་དང་དངོས་མེད་ནི་ཆོས་ཅན་ནོ། །བདག་ཉིད་མཆོག་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་དག་ནི་དབྱེར་མེད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཤེས་རབ་ཐབས་ནི་མི་རྟོག་པ་དང་བདེ་བའོ། །ཤིན་ཏུ་འདྲེས་པ་ནི་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའོ། །ཡང་ཆགས་པ་དང་ཆགས་བྲལ་ནི། མཆོག་དགའ་དང་དགའ་བྲལ་གྱི་རྣམ
Chinese
苏（sū）也。这也有行事次第和领受次第。行事次第如同引入弟子一般，也将手印母引入坛城，如法行事后，便是领受甘露之时，那里也要蒙面。有些上师也在此讲解摄取明妃的口诀。此处是指上师将体验实相的酒赐予弟子。所谓“依赖那所生”，指的就是甘露。所谓“方便之面也同样”，是指给予之时，与“落于弟子口中”相连。现在是为了阐述第三点。味平等是俱生味。弟子的行境是之前所传授的口诀。于彼本身，即于秘密依处本身，或于其他明妃。应行或必须行，如同之前传授口诀一般去修持。那会变成什么呢？自证智慧是胜义俱生。所变成的是世俗俱生，那些次第在后续的观察品中阐述。这也有行事次第和领受次第两种。阐述以第三者开启智慧之门的弟子的体验，即是第四灌顶。那也有依凭和无依凭两种。有些上师也认为是依凭的。上师的论典中称为词灌顶宝，即是无依凭之身。那也有第四灌顶词灌顶和口诀两种观点，应从上师处了知。如是说：“如是彼亦第四。”阐述其差别，即是第四灌顶，自性是能取所取。真实智慧虽是第一，实则是第三，那些由它断除。那会变成什么呢？无分别，如同虚空一般是比喻。尘垢是分别念和烦恼。因此，空性是从那个比喻中产生的。与之同时满足的方法是什么呢？有实和无实是法相。胜我即是大乐的自性。那些是为了阐述无有分别。智慧方便是无分别和安乐。极度混合是不可分离。还有贪执和无贪执，是胜喜和离喜的相
English
Su also. This also has the order of action and the order of reception. The order of action is like introducing a disciple, and also introducing the mudra mother into the mandala. After acting according to the Dharma, it is the time to receive the nectar, and there also the face is covered. Some teachers also explain here the oral instructions for taking a consort. Here it means that the teacher gives the wine of experiencing reality to the disciple. What is called "depending on what is born from that" refers to the nectar itself. What is called "the face of means is also the same" refers to the time of giving, and is connected to "falling into the disciple's mouth." Now it is to explain the third point. Taste equality is the co-emergent taste. The disciple's field of activity is the oral instruction previously taught. In that itself, that is, in the secret support itself, or in another vidya. What should be done or must be done is to practice as the oral instruction was previously taught. What will that become? Self-awareness wisdom is the ultimate co-emergent. What has become is the conventional co-emergent, and those sequences are explained in the subsequent examination chapter. This also has two kinds of action sequence and reception sequence. Explaining the disciple's experience of opening the door of wisdom with the third, is the fourth empowerment. That also has two kinds of dependence and non-dependence. Some teachers also think it is dependent. The teacher's treatise is called the word empowerment jewel, which is the body of non-dependence. That also has two views of the fourth empowerment word empowerment and oral instruction, which should be known from the teacher. As it is said: "Thus it is also the fourth." Explaining its difference is the fourth empowerment, the nature is the grasped and the grasper. Although true wisdom is the first, it is actually the third, and those are eliminated by it. What will that become? Non-discrimination, like space, is a metaphor. Dust is discrimination and affliction. Therefore, emptiness arises from that metaphor. What is the method of being satisfied at the same time? Real and unreal are dharmas. The supreme self is the nature of great bliss. Those are to explain non-duality. Wisdom means are non-discrimination and bliss. Extreme mixing is inseparable. There are also attachment and non-attachment, which are the aspects of supreme joy and joylessness.