Tibetan
ས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཉེན་པོ་སྟེང་སྒོ་རླུང་ལ་བསླབས་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་བསླབ་པའོ། །རླུང་ལ་གཉིས་ཏེ། ཤེས་པར་བྱ་བ་དང༌། བསྒོམ་པའོ། །དེ་ལ་ཤེས་པ་ནི་ཕྱི་དག་པར་ཤེས་པ་དང་ནང་དག་པར་ཤེས་པའོ། །དེ་ལ་ཕྱི་ནི་རྒྱལ་ པོའི་ཕོ་བྲང་དང་དགེ་འདུན་གྱི་གནས་དག་ན་དབྱུ་གུ་དང་ཆུ་ཚོད་ལ་སོགས་ཏེ་རླུང་དུ་སྦྱར་བའོ། །ནང་གི་ལྟེ་བ་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པ་འདབ་མའི་གྲངས་སྦྱར་བའོ། །དེ་དག་རྣམ་པར་དག་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་ནས་རླུང་ལ་བསྒོམ་པ་སྟེ། ཟླ་བ་ཉིད་མ་ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་ཉིན་མཚན་གཉིས་ལ་ཐུན་བཞི་བཞི་བརྒྱད་དུ་འབྱུང་ངོ༌། །རེ་མོས་འབྱུང་བའི་འཕོ་བ་ནི་ཐུན་ཕྱེད་ཕྱེད་ནས་ཏེ་བཅུ་དྲུག་གོ །དེ་རེ་རེ་ལ་ཡང་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆས་ཆུས་ཚོད་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་སོ། །ཡང་ཟླ་ཉི་གང་ཡང་རུང་བ་གཅིག་ལས་བྱུང་བ་བཞི་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བས་དབྱུ་གུ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞིའོ། །དེ་ལྟར་རླུང་ལས་སུ་རུང་ནས་གྲངས་ཀྱི་རྩིས་ནི་གཞན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །བསླབས་པ་ནི་གྲངས་ལ་བཅུ་དང་བརྒྱའི་བར་དུ་བསླབ་པ་དང༌། རླུང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པར་སྦྱོར་བའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་བསླབ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྒྲའི་དབྱེ་བ་དང་བཤད་ཚུལ་སྦྱོར་བའོ། །དེ་ལ་སྒྲའི་དབྱེ་བ་གང་དུ་འཛག་ནི་ལྟེ་བ་སྟེ་གཉིས་པའི་དོན་ཏོ། །གང་འཛག་ན་རི་བོང་ཅན་ཏེ་དང་པོའི་དོན་ཏོ། །གང་ལས་འཛག་ན་ཧཾ་ལས་ཏེ་ལྔ་པའི་དོན་ཏོ། །གང་གིས་འཛག་ན་གཏུམ་མོ་སྦར་བ་སྟེ། གསུམ་པའི་དོན་ཏོ། །གང་གི་ཕྱིར་འཛག་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པ་བསྲེགས་པའི་དོན་ཏེ་བཞི་པའི་དོན་ཏོ། །བཤད་པའི་ཚུལ་སྦྱར་བ་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དང་རྫོགས་པའི་རིམ་པའོ། །དེ་ལ་བསྐྱེད་པ་ལ་ཡང་ལྟེ་བར་ནི་སྣ་ཚོགས་པདྨའོ། །གཏུམ་མོ་ནི་རང་གི་རིག་མའོ། ཨཱ་ལི་ཟླ་བ་ཅན་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའོ། །འབར་བ་ནི་དེ་གཉིས་རྗེས་སུ་ཆགས་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་ཡོད་པའོ། །སྤྱན་ལ་སོགས་པ་ནི་འབྱུང་བ་ལྔ་སྟེ་རིག་མ་ལ་ཡོད་པའོ། །བསྲེགས་པ་ནི་ཆགས་པས་ཞུ་བའོ། །རི་བོང་ཅན་ནི་ཁུ་བའི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་སོ། །འཛག་པ་ནི་ཐིག་ལེ་བཞི་ཆད་པའོ། །ཧཾ་ནི་བསྐུལ་བའི་གླུའོ། །རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། གཞན་ལུས་ཤེས་རབ་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། རང་ལུས་ཐབས་དང་ལྡན་པ་དང་གཉིས་མེད་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ། །དེ་ལ་ཤེས་རབ་ལ་བརྟེན་པ་ཡང་ཙནད་ལཱི་ཉི་མ། ཨཱ་ལི་ནི་ཟླ་བ
Chinese
修持方面有二：一是，对治分别念，修习上门风；二是，对治烦恼，修习菩提心。风有二：一是，了知；二是，修习。其中，了知分为外清净了知和内清净了知。其中，外是指在国王的宫殿和僧团的处所等处，以标杆和时钟等与风相结合。内是指脐轮化身轮等，与脉瓣的数量相结合。了知这些是清净的自性后，就修习风，即月亮自身阿（藏文，梵文天城体：आ，梵文罗马拟音：ā，汉语字面意思：阿）里嘎（藏文，梵文天城体：क，梵文罗马拟音：ka，汉语字面意思：嘎）里，日夜各有四个时段，共八个时段。轮流出现的转变是从半个时段开始，共十六个时段。每一个时段中，又有方便和智慧的器具，共三十二个。此外，无论日月中的哪一个出现，都会依次出现四个，共六十四个标杆。像这样，风变得堪能后，数量的计算应在其他地方了解。修习是指修习十到百之间的数量，并将风与俱生相结合。修习菩提心有二：一是，声音的区分；二是，讲述方式的结合。其中，声音的区分，在哪里滴漏？是脐轮，即第二的意思。什么滴漏？是兔，即第一的意思。从哪里滴漏？是从吽（藏文，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字，即第五的意思。用什么滴漏？是用拙火燃烧，即第三的意思。为了什么滴漏？是为了如来等焚烧，即第四的意思。讲述方式的结合也有二：一是，生起次第；二是，圆满次第。其中，生起次第中，在脐轮是各种莲花。拙火是自己的明妃。阿（藏文，梵文天城体：आ，梵文罗马拟音：ā，汉语字面意思：阿）里是月亮，金刚萨埵。燃烧是二者随之生起贪欲。如来是五蕴，存在于金刚萨埵中。眼等是五大，存在于明妃中。焚烧是因贪欲而融化。兔是精液的名称。滴漏是四滴的断绝。吽（藏文，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）是催促的歌。圆满次第有三：一是，依靠他身智慧；二是，自身具备方便；三是，无二大印。其中，依靠智慧是旃陀离太阳，阿（藏文，梵文天城体：आ，梵文罗马拟音：ā，汉语字面意思：阿）里是月亮。
English
There are two aspects to practice: First, to counteract conceptual thoughts, practice the upper gate wind; second, to counteract afflictions, practice bodhicitta. There are two aspects to wind: First, to know; second, to meditate. Among these, knowing is divided into knowing outer purity and knowing inner purity. Among these, outer refers to combining wind with markers and clocks in places such as the king's palace and monastic dwellings. Inner refers to combining the number of petals with the navel chakra, the emanation wheel, and so on. Having known these as the nature of purity, one meditates on the wind, that is, the moon itself, Āli Kāli, with four sessions each during the day and night, totaling eight sessions. The alternating shifts occur from half-sessions, totaling sixteen sessions. In each of these sessions, there are also thirty-two implements of skillful means and wisdom. Furthermore, whichever of the sun and moon appears, four will appear in succession, totaling sixty-four markers. In this way, after the wind becomes workable, the calculation of numbers should be understood elsewhere. Practice refers to practicing numbers between ten and one hundred, and combining the wind with co-emergence. There are two aspects to practicing bodhicitta: First, the differentiation of sounds; second, the combination of the mode of explanation. Among these, the differentiation of sounds: Where does it drip? It is the navel chakra, meaning the second. What drips? It is the rabbit, meaning the first. From where does it drip? It is from the syllable Hūṃ, meaning the fifth. With what does it drip? It is with the blazing fire, meaning the third. For what does it drip? It is for burning the Tathāgatas, meaning the fourth. There are also two aspects to the combination of the mode of explanation: First, the generation stage; second, the completion stage. Among these, in the generation stage, in the navel chakra are various lotuses. Blazing fire is one's own consort. Āli is the moon, Vajrasattva. Blazing is the arising of desire following these two. The Tathāgatas are the five aggregates, existing in Vajrasattva. The eyes and so on are the five elements, existing in the consort. Burning is melting due to desire. The rabbit is a synonym for semen. Dripping is the cessation of the four drops. Hūṃ is a song of urging. There are three aspects to the completion stage: First, relying on wisdom in another's body; second, one's own body possessing skillful means; third, non-dual mahāmudrā. Among these, relying on wisdom is Caṇḍālī sun, Āli is the moon.
Tibetan
འོ། །ལྟེ་བ་ནི་རིན་པོ་ཆེའི་ཟེ་འབྲུ་དང་བྱ་རོག་གི་གདོང་ཅན་ནོ། །འབར་ པ་ནི་ཆགས་པས་བསྐྱེད་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་ནི་ལུས་ཅན་གྱིས་བསྡུས་པ་བཅུད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ནོ། །སྤྱན་ལ་སོགས་པ་ནི་འབྱུང་བས་བསྡུས་པ་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ནོ། །བསྲེགས་པ་ནི་ཐ་མལ་པ་མི་དམིགས་པར་འཇུ་བར་བྱེད་པའོ། །རི་བོང་ཅན་ནི་ཞུ་བའོ། །ཧཾ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གནས་ལ་ཡོད་པའོ། །འཛག་པ་ནི་དེ་ལ་རྒྱུ་བའོ། །རང་ལུས་ཐབས་ཀྱི་བསྒོམ་པ་རྩ་དང་འཁོར་ལོར་གནས་པ་དེ་ཡང་ལྟེ་བར་ཨཾ་ལ་རླུང་དང་མེ་སྦར་ཏེ་འོད་ཟེར་ལངས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་བསྲེགས་ཏེ། རྣམ་པ་དང་དོན་དང་མིང་རྣམས་ཀྱང་བསྲེགས་པའོ། །མགྲིན་པར་སྤྱན་ལ་སོགས་པ་ཡང་རྣམ་པ་དང༌། དོན་དང་མིང་རྣམས་བསྲེགས་ནས་སྨིན་ཕྲག་ནས་བྱུང་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་འོད་ཟེར་དུ་བཀུག་སྟེ་ཧཾ་ལ་ཐིམ་པས་ཆ་དང་ཆ་མེད་དུ་སོང་ནས་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་མཐའ་བདེ་བ་འབྱུང་བ་དང་ཧཾ་ཞུ་ནས་རྐན་ལ་སོགས་པར་ཁྱབ་པར་བྱས་ཏེ་དྲི་ཆེན་བུ་གནས་བྱུང་ནས། དེ་ནས་མགྲིན་པར་སོང་སྟེ་ངལ་བསོས་རང་གི་ཡི་གེ་རྣམས་གསོས། སྙིང་གར་དབུགས་ཕྱུངས་སྟེ་སྔ་མ་བཞིན་བྱས། ལྟེ་བའི་ཨཾ་དེ་སོས་ཀའི་གླང་པོ་ཚད་པ་ལ་བུམ་པ་བརྒྱ་ཡིས་ཁྲུས་གསོལ་བ་འམ། བཙུན་མོ་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་པ་འདོད་པས་གདུངས་པ་ལ་ཚིམ་པར་བྱས་པ་ལྟར་བདེ་བ་དང་དགའ་བར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་མེད་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡང་ཙནད་ལཱི་ནི་སྤྲོས་པའི་རང་བཞིན་ལ་གཏུམ་པའོ། །ཨཱཾ་ལཱི་ནི་མོ་རྟགས་ཏེ་ཤེས་རབ་ལྷ་མོ་བླ་ན་མེད་པའོ། །ལྟེ་བ་ནི་སའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་དང་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་བདེ་ཆེན་གྱི་འཁོར་ལོ་ལྟེ་བར་ཟུག་ཅིང་གནས་པའོ། །འབར་བ་ནི་མཆོག་གི་དབང་པོ་དང་བའམ། ཡེ་ཤེས་རབ་འབར་བའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་བསྲེགས་པ་ནི་སེམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་ཡང་དབྱེར་མེད་པས་བསྲེགས་ཏེ་བདེ་ཆེན་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔར་གྱུར་པའོ། །སྤྱན་ལ་སོགས་པ་ནི་ལུས་རྫོགས་པ་འབྱུང་བ་ལྔའོ། །བསྲེགས་པ་ནི་ཞུ་བའི་ཐིག་ལེར་དབྱེར་མེད་པས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔར་གྱུར་པའོ། །རི་བོང་ཅན་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉིད་ཀྱི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་སོ། །ཧཾ་ནི་བདེ་བ་ལྷན་ ཅིག་སྐྱེས་པའི་རླུང་དང་བཅས་པའོ། །འཛག་པ་ནི་ནང་དུ་འབར་བ་སྟེ་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའོ། །ལེའུ་མཚན་ཡང་ཕྱོགས་རེ་རེ་ནས་བརྟགས་པ་ཕལ་ཆེར་ཡིན་ཡང་འདིར་ནི་ཀུན་ལ་སྦྱར་ཏེ་དང་པོ་གླེང་གཞི་ཡང་པ་རི་ཝརྟ་ཞེས་བྱ་སྟེ
Chinese
哦！脐轮是珍宝的莲蕊和乌鸦的脸。燃烧是因贪欲而生。五如来是身蕴所摄的精华世间。眼等是五大所摄的器世间。焚烧是使平凡者无所缘而融入。兔儿是融化。 吽（藏文：ཧཾ，梵文天城体：हं，梵文罗马拟音：haṃ，汉语字面意思：吽）是在大乐的处所。滴是于彼处流动。自身作为方便的观修，安住于脉和轮，也是在脐轮的ཨཾ（藏文：ཨཾ，梵文天城体：अं，梵文罗马拟音：aṃ，汉语字面意思：ཨཾ）上点燃风和火，升起光芒，焚烧五如来，也焚烧了相、义、名。在喉咙，眼等也焚烧了相、义、名，从眉间出现，将如来众迎请为光芒，融入 吽（藏文：ཧཾ，梵文天城体：हं，梵文罗马拟音：haṃ，汉语字面意思：吽），成为有分和无分，三十二处生起安乐，并且 吽（藏文：ཧཾ，梵文天城体：हं，梵文罗马拟音：haṃ，汉语字面意思：吽）融化后遍布于腭等处，生起大便之处。之后前往喉咙，以气息滋养自己的字母。在心间呼气，如前一样做。脐轮的ཨཾ（藏文：ཨཾ，梵文天城体：अं，梵文罗马拟音：aṃ，汉语字面意思：ཨཾ）如夏季的象被百瓶水沐浴，或者如盛装打扮的妃子因欲望而焦渴得到满足一样，变得安乐和欢喜。无二大印也是，旃陀离是戏论的自性而猛烈。阿哩是女相，是无上的智慧天女。脐轮是地坛城化身轮和虚空坛城大乐轮，刺入并安住于脐轮。燃烧是殊胜的自在或智慧猛烈燃烧。焚烧五如来是心完全圆满，五智的自性也无别地焚烧，成为大乐金刚萨埵。眼等是身圆满的五大。焚烧是于融化的明点无别地成为金刚萨埵。兔儿是金刚萨埵本身的名词。 吽（藏文：ཧཾ，梵文天城体：हं，梵文罗马拟音：haṃ，汉语字面意思：吽）是俱生乐的风。滴是内部燃烧，是乐空无分别。章节的名称也是从每一方面考察的大部分，但此处是全部结合，最初的开端也叫做扬帕里瓦尔塔。
English
Oh! The navel chakra is the stamen of a jewel and has the face of a crow. Burning arises from desire. The five Tathagatas are the essence world gathered by the embodied. Eyes and so on are the container world gathered by the elements. Burning is to make the ordinary person grasp without any object of focus. The hare is melting. Haṃ (Tibetan: ཧཾ, Sanskrit Devanagari: हं, Sanskrit Romanization: haṃ, literal Chinese meaning: 吽) is in the place of great bliss. Dripping flows there. The self-body as a means of meditation, residing in the channels and chakras, also ignites wind and fire on the aṃ (Tibetan: ཨཾ, Sanskrit Devanagari: अं, Sanskrit Romanization: aṃ, literal Chinese meaning: ཨཾ) in the navel, and when light rays rise, the five Tathagatas are burned. Forms, meanings, and names are also burned. In the throat, eyes and so on also burn forms, meanings, and names, and arising from between the eyebrows, the Tathagatas are invited as light rays and dissolve into haṃ (Tibetan: ཧཾ, Sanskrit Devanagari: हं, Sanskrit Romanization: haṃ, literal Chinese meaning: 吽), becoming part and partless, and thirty-two places give rise to bliss, and haṃ (Tibetan: ཧཾ, Sanskrit Devanagari: हं, Sanskrit Romanization: haṃ, literal Chinese meaning: 吽) melts and pervades the palate and so on, and the place of excrement arises. Then it goes to the throat and nourishes its own letters with breath. Exhale in the heart, and do as before. The aṃ (Tibetan: ཨཾ, Sanskrit Devanagari: अं, Sanskrit Romanization: aṃ, literal Chinese meaning: ཨཾ) of the navel is like an elephant in summer being bathed with a hundred pots of water, or like a consort adorned with ornaments being satisfied with longing for desire, becoming blissful and joyful. The non-dual great seal is also, Caṇḍālī is fierce in the nature of elaboration. Āṃlī is a female symbol, the supreme goddess of wisdom. The navel chakra is the earth mandala emanation wheel and the sky mandala great bliss wheel, piercing and residing in the navel. Burning is the supreme power or the fierce burning of wisdom. Burning the five Tathagatas is the complete perfection of mind, and the nature of the five wisdoms is also burned without separation, becoming great bliss Vajrasattva. Eyes and so on are the five elements of the complete body. Burning is becoming Vajrasattva without separation in the melting bindu. The hare is a synonym for Vajrasattva himself. Haṃ (Tibetan: ཧཾ, Sanskrit Devanagari: हं, Sanskrit Romanization: haṃ, literal Chinese meaning: 吽) is the wind of coemergent bliss. Dripping is internal burning, bliss-clarity-non-thought. The chapter titles are mostly examined from each aspect, but here they are all combined, and the first beginning is called Yangparivarta.