Tibetan
་དུའོ། །སྒྱུ་མའི་ཚུལ་ལམ་གཟུགས་ནི་མ་ཧཱ་མཱ་ཡཱ་སྟེ། བདེན་པ་ཡང་མ་ཡིན་བརྫུན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་སྒྱུ་མ་ཆེན་པོའོ། །ཡང་དག་གནས་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་བདེ་བར་རང་སྣང་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །ད་ནི་ཐེ་ཚོམ་གྱི་ཡུལ་བསྟན་པ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཇི་ལྟར་ཉམས་སུ་བླང་བའི་ཐབས་བསྟན་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་སྟེ་གོ་སླའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་ནི་སྔོན་དུའོ། །མཁས་པ་ནི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ལའོ། ། དེ་སྐད་དེས་ཐོས་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཆགས་པ་ལས་བྱུང་བའམ། ཟག་པའི་བདག་ཉིད་དུ་ཐོས་པའོ། །མཆོག་ཏུ་ངོ་མཚར་ནི་དམན་པ་འམ་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པས་སོ། །བརྒྱལ་ཞིང་ས་ལ་འགྱེལ་པ་ནི་སྐྲག་པའམ་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་སྟོན་པའོ། །ཡང་ན་བརྒྱལ་བ་ནི་སེམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རོ། །འགྱེལ་བ་ནི་ལུས་ཀྱི་བཀོད་པའོ། འདིར་དགའ་བའི་གྲངས་ལ་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་པ་ལྟར་བསྟན་ཀྱང་དོན་ལ་དབང་བཞི་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་ཏེ། ཤིན་ཏུ་ཟབ་པས་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པར་དོགས་པ་དང༌། ཡང་ན་ཤིན་ཏུ་དམན་པས་ངན་པ་རུ་རྟོག་པ་སྐྱེས་པའོ། །ད་ནི་དེ་དག་གི་རྒྱུ་མཚན་སེམས་ལ་གནས་པའི་སོ་སོར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་དགའ་བ་འགྲོ་བ་ནི་བརྟག་པའོ། །མཆོག་དགའ་འགྲོ་བའམ་བརྟག་པས་ཏེ་འཁོར་བར་རོ། །དགའ་བྲལ་དགའ་བའང་འགྲོ་བའམ་བརྟག་པ་སྟེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་རོ། །དེ་ན་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཐར་འགྲོ་བས་ངོ་མཚར་བའམ་བརྒྱལ་བའོ། །ཡང་ན་ཟབ་པ་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་དགའ་བ་གསུམ་གྱིས་མི་རྟོག་པའོ། །སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པར་དགོས་ན་ངོ་མཚར་ཞིང་བརྒྱལ་བའོ། །དེའི་ཕྱིར། དགའ་བ་གསུམ་ལ་ལྷན་སྐྱེས་མེད། །ཅེས་པའོ། །ད་ནི་ཐེ་ཚོམ་བསལ་བའི་ཕྱིར་སྡུད་པར་བྱེད་པས། བཅོམ་ལྡན་བཀའ་སྩལ་ཀྱེའི་རྡོ་རྗེ། །ཞེས་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་སྐུ་གཅིག་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྐུའོ། །རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོས་རྟོགས་བྱ་ནི་སྔོན་བྱུང་དག་གོ །ཐེ་ཚོམ་ནི་དམན་པའམ་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་གོང་དུ་བརྗོད་པ་ཉིད་དོ། །བཟང་བའམ་ལེགས་པར་སེལ་བ་ནི་ལས་ལེན་པའོ། །ཅི་ཞེ་ན། དེ་ཡང་དང་པོར་དམ་པ་དོགས་པ་སེལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ཆགས་མེད་ཅིང་ཆགས་བྲལ་མེད་ནི་དགའ་བ་དང་དགའ་བྲལ་ཏེ། བརྟག་པ་དེ་དག་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལ་མེད་དོ། །དབུ་མ་ཞེས་པ་ནི་དགའ་བ་སྟེ། གྲངས་ཀྱི་དབུ་མར་ཡང་མ་ཡིན་ལ། དོན་གྱི་དབུ་མ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་ཉམས་མྱོང་སྐྱེས་པའི་དབུ་མ་སྟེ། དེ་ཡང་མིན་དམིགས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལ་མི་ལྡན་ཡང་བློས་བརྟགས་ནས་དམའ་བར་འགྲོའོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་གསུམ་པོ་སྤངས་པ་ཉིད། །ཅེས་པ་ནི་སྤངས་ཏེ་ཉམས་སུ་བླང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བྱང་ཆུབ་ནི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བས་རྟོགས་པ་སྟེ། ཡང་དག་པའི་འབྲས་བུར་བརྗོད་དོ། །ད་ནི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པར་དོགས་པའི་ཐེ་ཚོམ་བསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་ཞེས་པ་ནི་དམན་པར་དོགས་པ་ལས་ཕྱོགས་གཞན་དུའོ། །དེ་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའོ། །ཐམས་ཅད་བདག་ཅེས་པ་ནི་དགའ་ཕ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དགའ་བ་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་ཚེ། དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱང་རྟོགས་པར་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ། །ཡང་ན་ཞེས་པ་ནི་རང་བཞིན་གཅིག་ཀྱང་རྣམ་པའི་ཕྱོགས་གཞན་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཀུན་ནས་རྣམ་པར་སྤངས་ནི་གསུམ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་རྣམས་ཕན་ཚུན་སྤངས་པས་སོ། །འོ་ན་རྣམ་པ་མི་མཐུན་ན་གསུམ་པོ་མི་དགོས་ལ། གསུམ་པོ་མེད་ན་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དགའ་བྲལ་དང་པོ་མཚོན་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་མཚོན་པའི་ཐབས་ནི་གོ་རིམས་ཏེ། གཉིས་ཀྱི་འོག་དང་གཅིག་གི་གོང་སྟེ་གསུམ་པར་རོ། །རང་བཞིན་མཚོན་པའི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཚུལ་དུ་མཐུན་ན་དགའ་བ་གསུམ་ལ་གནས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་དགའ་བ་གསུམ་པོ་སྤངས། །ཞེས་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སྟེ་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ཁོ་ནའོ། །ད་ནི་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་ཉམས་སུ་བླང་བའི་རྟགས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དང་པོ་སྤྲིན་དང་འདྲ་བ་ནི། དབང་གི་དུས་ཀྱི་སྟོབས་ཏེ་དེ་ཡང་ས་ཧ་ཛའམ་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་བརྟེན་ནས། སྤྲིན་ཁྲོལ་བུའི་ཟླ་བ་ལྟ་བུ་མཐོང་བ་དང་མ་མཐོང་བའི་གནས་སྐབས་སོ། །མཐོང་བ་དེ་ཡང་དོན་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་ནི་རྒྱ་མཚོའི་ལན་ཚྭའི་ཆུ་ཉུང་ཟད་ཀྱིས་ཀུན་ཤེས་པའོ། །གྲུབ་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ནི་སྒོམ་པའི་དུས་ཀྱི་སྟོབས་ཏེ། མཾ་ན་ཛའམ་དྷརྨཱ་མུ་དྲ་ལ་བརྟེན་པས་རང་གི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་པ། སྒྱུ་མའི་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུ་སྣང་བའོ། །དེ་ནས་རྨི་ལམ་འདྲ་བ་ནི་སྤྱོད་པའི་སྟོབས་ཏེ། ཁེ་ཏྲ་ཛའམ་ས་མ་ཡ་མུ་དྲ་ལ་བརྟེན་པས། དོན་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་ཕྱོགས་པ་རྨི་ལམ་བེའུར་ཆད་པ་ལྟ་བུར་སྣང་ངོ༌། །སད་པ་ནི་སྔར་གྱི་སྤྲིན་དང་དྲ་བར་སྣང་བ་སྟེ་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིད་ལོག་ནི་སྒྱུ་མ་དང་རྨི་ལམ་སྟེ་མི་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ནི་འཆར་བ་དང་ནུབ་པ་སྟེ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཡིན་པས་མི་ཕྱེད་པ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའོ། །
Chinese
之时也。幻化的方式或形象是摩诃摩耶（藏文：མ་ཧཱ་མཱ་ཡཱ།），既非真实也非虚假的巨大幻化。真实的处所是无漏的安乐中自显现。因此，唯有无过失。现在，为了显示疑惑的境地，以及如何修持俱生，而宣说一个容易理解的偈颂。如来和金刚藏是 पहले（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）。智者是随行到彼岸的。听到这些话，就是听到与烦恼相关的贪欲所生，或是烦恼的自性。极度惊奇是因为低下或者不是行境。昏厥并倒地是显示恐惧或伟大的自性。或者，昏厥是心的差别，倒地是身体的姿势。这里虽然显示对喜的数目产生疑惑，但实际上是对第四灌顶产生疑惑。因为极其深奥，所以怀疑不是行境。或者，因为极其低下，所以产生认为是恶的念头。现在，为了分别陈述这些理由在心中所住之处，首先，喜的行是观察。胜喜的行或观察是在轮回中。离喜的喜也是行或观察，即在涅槃中。因此，在轮回和涅槃的尽头行走，所以感到惊奇或昏厥。或者，因为深奥伟大的自性，所以不能以三种喜来思量。如果需要不是行境，就会感到惊奇和昏厥。因此，三种喜没有俱生。现在，为了消除疑惑而进行总结，世尊开示说：嘿，金刚。所有佛的唯一身是大乐之身。金刚藏所要证悟的是 पहले（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）已经发生的。疑惑是低下或者不是行境，就是上面所说的。良好或善妙地消除就是接受事业。为什么呢？那也是首先为了消除圣者的疑惑。没有贪欲也没有离贪欲，就是喜和离喜。这些观察在俱生中是没有的。所谓中道就是喜。既不是数字的中道，也不是意义的中道遍及真如，而是生起体验的中道，那也是
English
It is time. The way or form of illusion is Mahamaya (Tibetan: མ་ཧཱ་མཱ་ཡཱ།), which is neither true nor false, but a great illusion. The true place is the self-manifestation in the bliss of no leakage. Therefore, there is only no fault. Now, in order to show the realm of doubt and how to practice co-emergence, a verse that is easy to understand is spoken. Tathagata and Vajragarbha are पहले (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, Chinese literal meaning). The wise are those who follow to the other shore. Hearing these words means hearing what is born of attachment related to defilements, or the nature of defilements. Extreme surprise is because it is low or not an object of practice. Fainting and falling to the ground is to show the nature of fear or greatness. Alternatively, fainting is a distinction of mind, and falling is a posture of body. Here, although it is shown that there is doubt about the number of joys, in fact, there is doubt about the fourth empowerment. Because it is extremely profound, there is doubt that it is not an object of practice. Or, because it is extremely low, the thought that it is evil arises. Now, in order to separately state the reasons for these reasons in the mind, first, the act of joy is observation. The act or observation of supreme joy is in samsara. The joy of separation from joy is also an act or observation, that is, in Nirvana. Therefore, walking at the end of samsara and Nirvana, so surprised or fainted. Or, because of the profound and great nature, it cannot be thought of with the three joys. If it is necessary not to be an object of practice, it will be surprised and fainted. Therefore, the three joys have no co-emergence. Now, in order to eliminate doubts, it is summarized that the Blessed One said: Hey, Vajra. The only body of all Buddhas is the body of great bliss. What Vajragarbha wants to realize is पहले (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, Chinese literal meaning) has already happened. Doubt is low or not an object of practice, which is what was said above. Good or wonderfully eliminating is accepting the business. Why? That is also first to eliminate the doubts of the saints. There is no greed and no separation from greed, that is, joy and separation from joy. These observations are not in co-emergence. The so-called middle way is joy. It is neither the middle way of numbers, nor the middle way of meaning pervading Suchness, but the middle way of arising experience, which is also
Chinese
是所缘。那些虽然不具备俱生，但以分别念而趋于下劣，那么，因此，舍弃三者本身。所说是为了舍弃而修持。俱生的菩提是远离垢染的证悟，被称为真实的果实。现在是为了消除怀疑不是行境的疑虑。又或者，是从疑虑下劣之外的另一方。彼即是俱生。一切我，是因为是三喜的自性，所以在具备三喜之时，也证悟其自性，唯独不是行境。又或者，是为了显示自性相同，但在形态上的另一方。完全舍弃，是三者和俱生互相舍弃。如果形态不同，则不需要三者，如果没有三者，则不会变成行境，那么，因此，表示最初的离喜，所说是表示形态的方法是次第，在二者之下和一者之上，即是第三。如果自性表示的方法和智慧的方式一致，则安住于三喜。因此，舍弃三喜，所说是俱生，即是变成行境。现在，毫无疑虑地修持的征象是什么呢？首先，如同云朵，是自在时的力量，那也是依靠萨哈匝（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）或业手印。如同云雾消散的月亮，是见到和未见到的状态。见到也是，意义自身的特征普遍结合，如同以少许海盐之水而知晓一切。成就如同幻化，是禅修时的力量，依靠曼那匝（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）或法印，不是自身的特征，显现如同幻化的影像。之后，如同梦境，是行为的力量，依靠凯札匝（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）或三昧耶印，趋向意义自身的特征，显现如同梦中被截断的小牛。醒来是如同之前的云朵，因为清晰。入睡是幻化和梦境，因为不清晰。那些是生起和消失，因为是方便和智慧，不可分离的是大手印。
English
is the object of focus. Although those do not possess co-emergence, they descend to inferiority through conceptual thought. Therefore, abandoning the three themselves. It is said that it is for the sake of abandoning and practicing. Co-emergent Bodhi is the realization that is free from defilements, and is called the true fruit. Now, it is to dispel the doubt that it is not an object of practice. Or, it is from another direction other than doubting inferiority. That itself is co-emergence. All self, because it is the nature of the three joys, so when possessing the three joys, also realizing its own nature, is solely not an object of practice. Or, it is to show that the nature is the same, but in another aspect of form. Completely abandoned, is that the three and the co-emergent abandon each other. If the forms are different, then the three are not needed, and if there are no three, then it will not become an object of practice. Therefore, indicating the first joylessness, what is said is that the method of indicating the form is the order, below the two and above the one, that is the third. If the method of indicating the nature and the way of wisdom are consistent, then abiding in the three joys. Therefore, abandoning the three joys, what is said is co-emergent, that is, becoming an object of practice. Now, what are the signs of practicing without doubt? First, like a cloud, is the power of the time of empowerment, that is also relying on Sahaja (藏文,梵文天城体,梵文罗马拟音,汉语字面意思) or Karma Mudra. Like the moon after the clouds have cleared, is the state of seeing and not seeing. Seeing is also, the characteristics of the meaning itself universally combined, like knowing everything with a little sea salt water. Accomplishment is like illusion, is the power of the time of meditation, relying on Manasa (藏文,梵文天城体,梵文罗马拟音,汉语字面意思) or Dharma Mudra, not its own characteristics, appearing like an illusory image. After that, like a dream, is the power of action, relying on Ksetraja (藏文,梵文天城体,梵文罗马拟音,汉语字面意思) or Samaya Mudra, tending towards the characteristics of the meaning itself, appearing like a calf cut off in a dream. Awakening is like the previous cloud, because it is clear. Falling asleep is illusion and dream, because it is not clear. Those are arising and disappearing, because they are means and wisdom, inseparable is the Mahamudra.