Tibetan
མི་རྟོག་པ་ལ་ཁྱབ་པ་དང༌། བདེ་བ་དང་གཅིག་གསལ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་དེ་ཉིད་བརྗོད། །ཅེས་པའོ། །ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ནི་བཤད་པའི་སྐབས་སུ། ཐམས་ཅད་ཀུན་གྱི་བདག་ཉིད་གནས། །ཞེས་པ་སྟེ། མི་རྟོག་པས་ཁྱབ་པའོ། །དེ་ཉིད་བརྗོད་ཅེས་པ་ནི་བཤད་པའི་སྐབས་སུ་དམ་པའི་བདེ་བས་དེ་ཉིད་ཅེས་པ་སྟེ། བདེ་བ་རོ་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཞེས་པ་ནི་བཤད་པའི་སྐབས་སུ། བདེ་བ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་སངས་རྒྱས། །ཞེས་པ་སྟེ། གཉིས་མེད་རང་རིག་འོད་གསལ་བའོ། །འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དེ་ལ་ལྷན་ཅིག་ཅེས་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་ཧ་ནི་ལུས་སོ། །བྷ་ག་ནི་འབྱུང་བ་དེ་སྟེ་དེའི་ལུས་ལས་འབྱུང་བས་ལྷའོ། །དེ་ཡང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དོན་ཡིན་ཏེ། ཚངས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པས་བསྡུས་ལ་རྣམ་སྣང་ལ་སོགས་པ་དོན་དམ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པས་བསྡུས་པས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཀྱི་དོན་ནོ། །ཡང་ན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་བྷ་ག་ཝཱ་ན་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། བུདྡྷ་འདི་ལ་ཞེས་པ་སྟེ། གོང་གི་འོད་གསལ་བའོ། །བྷ་ག་ཝཱ་ན་ཞེས་པ་བྷ་བཱ་ན་ཛི་བ་སྟེ་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་རང་ཤུགས་ཀྱིས་འཇོམས་པ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་ན་བྷ་ག་ནི་སྐལ་པ་སྟེ་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པའོ། །དེས་ན་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཕྱེད་དང་གཉིས་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ། །འོན་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ལྟ་བ་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་དབྱེར་མེད་དུ་གཏན་ལ་དབབ་པ་དང༌། སྒོམ་པའི་ཉམས་རང་སྐྱེས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ན་རྟེན་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་མ་དང་སྲིང་མོ་ལ་སོགས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེ་རྣམས་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་དབྱེར་མེད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྟོན་ཏོ། །ཤེས་རབ་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཞེས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །གང་ཕྱིར་སྐྱེ་འགྲོ་སྐྱེད་པ་ཞེས་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་མ་ཅིར་ཡང་སྣང་བ་ཡང༌། མི་འགོག་པར་ཡུམ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་མའོ། །ཤེས་རབ་སྲིང་མོ་ཞེས་བྱ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི། བྷ་ག་ཝཱ་ན་ནི་སྟེ་སྐལ་པ་དང་ལྡན་པའོ། ། དེའི་ཕྱིར་གང་ཕྱིར་སྐལ་པ་སྟོན། །ཞེས་པ་སྟེ། སྐལ་པ་ནི་ཐབས་ཏེ་ཤེས་རབ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་བཙོ་བླག་མོ་དང་གར་མ་ལ་ཡང་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གོ་རིམས་བཞིན་ནོ། །གཡུང་མོ་ཡང་
Chinese
为了遍及无分别，以及为了显示安乐与一光明，所有一切佛陀即是宣说的那本身。所谓“所有一切”，是在讲述的场合中，“所有一切皆是自性存在”，这是被无分别所遍及。所谓“宣说那本身”，是在讲述的场合中，以殊胜的安乐而言，即是那本身，这是将安乐汇集为一味。所谓“佛陀”，是在讲述的场合中，“为了证悟安乐而完全成佛”，这是无二自明光明。对于世间和出世间的圆满，为何称为“俱生”呢？因为什么缘故等等这样说了。其中，“哈”是身体。“巴嘎”是生起，即是从那个身体生起，所以是天神。这也是俱生的意义，梵天等是世俗俱生所摄，而毗卢遮那佛等是胜义俱生所摄，这是两个偈颂的意义。或者，圆满的巴嘎瓦纳是怎样的呢？即是说，对于此佛陀，是上面的光明。所谓巴嘎瓦纳，即是巴瓦纳吉瓦，对于自然而然地摧毁分别等的，称为薄伽梵（藏文：བཅོམ་ལྡན་འདས།，梵文天城体：भगवन्，梵文罗马拟音：bhagavan，汉语字面意思：具 भग 拥有，वन् 者）。或者，“巴嘎”是福分，即是自在等。因此，用一个半偈颂来显示。然而，对于一切法的见解，智慧与方便无别地确定，以及修行的体验自生的那本身，如果是那样的话，那么依靠业的手印母和姐妹等的那个本身是怎样的呢？为了使那些方便和智慧无别地被了解，所以用“因为什么缘故”等等来显示。所谓“智慧”应该说的是智慧的那本身，即是空性。所谓“因为生起有情”，即是空性的体性的相，显现任何事物，也不遮止，是般若波罗蜜多母。所谓“智慧姐妹”，即是巴嘎瓦纳，即是具有福分者。 因此，“因为什么缘故显示福分”，所谓福分是方便，即是与智慧空性一起的缘故。同样，对于女铁匠和歌女，也是方便和智慧依次的。对于女仆也是。
English
In order to pervade non-conceptualization, and in order to show bliss and one clarity, all Buddhas are said to be that very self. The so-called "all" is in the context of the exposition, "all are the nature of existence," which is pervaded by non-conceptualization. The so-called "saying that very self" is in the context of the exposition, in terms of supreme bliss, it is that very self, which is the collection of bliss into one taste. The so-called "Buddha" is in the context of the exposition, "in order to realize bliss, completely become Buddha," which is the non-dual self-awareness clear light. Regarding the perfection of the world and beyond the world, why is it called "co-emergent"? Because of what reason, and so on, it is said. Among them, "ha" is the body. "Bhaga" is the arising, that is, arising from that body, so it is a deity. This is also the meaning of co-emergent, Brahma and others are included in the conventional co-emergent, while Vairochana and others are included in the ultimate co-emergent, which is the meaning of the two verses. Or, what is the perfect Bhagavan like? That is to say, for this Buddha, it is the light above. The so-called Bhagavan is Bhavanajiva, for that which naturally destroys distinctions and so on, it is called Bhagavan (Tibetan: བཅོམ་ལྡན་འདས།, Sanskrit Devanagari: भगवन्, Sanskrit Romanization: bhagavan, Chinese literal meaning: possessing भग, वन् one). Or, "Bhaga" is fortune, that is, freedom and so on. Therefore, it is shown by one and a half verses. However, the view of all dharmas, wisdom and means are determined to be inseparable, and the experience of meditation is the self-born suchness, if it is like that, then what is the suchness of the mudra mother and sister and so on who rely on karma? In order to make those means and wisdom known to be inseparable, it is shown by "for what reason" and so on. The so-called "wisdom" should be said to be the suchness of wisdom, which is emptiness. The so-called "because sentient beings arise," that is, the characteristic of the nature of emptiness, appearing as anything, yet not preventing, is the Prajnaparamita mother. The so-called "wisdom sister" is Bhagavan, that is, the one with fortune. Therefore, "for what reason does fortune appear," the so-called fortune is means, that is, because it is with wisdom emptiness. Similarly, for the female blacksmith and the female singer, it is also means and wisdom in order. For the female servant also.