Tibetan
་དམིགས་པ་ཚད་མེད་པས་སམ། འབྲས་བུ་ཚད་མེད་ཐོབ་པས་སོ། །དབྱེ་བ་གོ་རིམས་ངེས་པ་ནི་སྐྱེ་བའི་གོ་རིམས་ཏེ། བྱམས་པ་ནི་བརྩེ་བ་དང་ལྡན་པ་ལས་སྙིང་རྗེ་སྐྱེས་པས་དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །དམིགས་པའི་ཡུལ་ནི་བདེ་འགྲོ་དང་ངན་འགྲོ་དང༌། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང༌། སེམས་ཅན་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུ་རིམ་པར་སྦྱར་རོ། །བསྒོམ་པའི་ཐབས་ནི་ཆེ་འབྲིང་རྣམ་པ་དགུ་རུ་ཕྱེ་སྟེ། དང་པོ་བྱམས་པ་ཞེས་པ་བཤེས་འབྲེལ་ལྟ་བུ་སྟེ། རང་གི་སྙིང་དུ་བཅུག་པ་གཅིག་ལ་བྱམས་པ་སྐྱེ། །དེ་བཞིན་དུ་གཉེན་རབ་འབྲིང་གསུམ་ལ་སྦྱར་རོ། །ཡང་ཐ་མལ་པ་རབ་འབྲིང་གསུམ་དང་དགྲ་རབ་འབྲིང་གསུམ་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བསྒོམ་མོ། །ཡང་དེ་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་ཆེ་འབྲིང་དགུ་དང་ཟག་པ་མེད་པ་བླ་ན་མེད་པའི་བདེ་བ་རབ་ འབྲིང་དགུ་རུ་གོང་མ་རྣམས་ལ་བསྒོམ་མོ། །བཏང་སྙོམས་ནི་དགའ་བའི་སྣོད་དུ་བསྒོམ་པའམ་ཡང་ན་དམིགས་པ་མེད་པར་བསྒོམ་མོ། །སྟོང་པ་ཉིད་སྔགས་དང་བཅས་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་ལ། ཡང་ན་སྟོང་པའི་བྱང་ཆུབ་ཅེས་པས་གཟུང་ངོ༌། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་རྗེས་ལ་རང་གི་མདུན་མེད་དེ་སྟོང་པ་ཞིག་ཅེ་ན། རང་གི་བློས་ཆོས་སྟོང་པར་བྱས་པས་རང་གི་ལུས་ཐ་མལ་པ་ལྟར་སྣང་བ་དེའིའོ། །མདུན་དུ་རེ་ཕ་ཉི་མ་ལ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཀྱིས་རྟེན་བསྒྲུབས་ཏེ། རཾ་ལས་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཧཱུཾ་ལས་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་ལ་ཧཱུཾ་གིས་མཚན་པ། དེ་ལས་འོད་ཟེར་འཕྲོས་པས་ཕྱོགས་སུ་རང་སྟེང་དུ་གུར་བཅིང་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འོག་ཀྱང་རྡོ་རྗེའི་ས་གཞིའོ། །ཆོས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་ནི་བསྒོམས་ན་ཡང་སྒོམ། མ་བསྒོམས་ཀྱང་འགལ་བ་མེད་དོ། །དེའི་ནང་དུ་རོ་བསྒོམ་མོ། །ད་ནི་བརྟེན་པ་ལྷ་བསྒོམ་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་རྣམ་བཞིས་བསྐྱེད། ཡང་ནི་སྟེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་ལྟོས་པའོ། །སྟོང་པ་སྟེ་ཆོས་ཉིད་དང༌། བྱང་ཆུབ་སྟེ་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ནས་གཉིས་པ་ལ་ས་བོན་བསྡུ་བ་ནི་ཧཱུཾ་ལས་བྱུང་བའོ། །གསུམ་པ་ལ་གཟུགས་བརྙན་རྫོགས་པའོ། །རྡོ་རྗེ་ནི་ཁ་དོག་ནག་པོ་འཇིགས་ཆེན་ནོ། །བཞི་པ་ལ་ནི་ཡིག་འབྲུ་དགོད་པ་ནི། རྡོ་རྗེའི་ལྟེ་བའི་དབུས་གནས་པར། །ཡང་ནི་ཧཱུཾ་གི་དེ་ཉིད་བསྒོམ། །དེ་ལས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཧཱུཾ་གི་རྣམ་པར་གྱུར་པ་ལ་སོགས་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཕྱེད་དང་གཉིས་སོ། །སེམས་དཔའ་སུམ་བརྩེགས་བསྒོམ། རང་འདྲ་བའི་ཡེ་ཤེས་པ་དགུག །སྐྱེ་མཆེད་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་མོས་ཚུལ་ལམ་བསྐྱེད་པའི་ཚུལ་
Chinese
是因所缘无量，或得果无量之故。差别次第决定者，乃生之次第也。慈乃由具足悲悯而生，如是配合之。所缘之境乃善趣与恶趣，声闻与独觉，有情乃至佛陀次第配合之。修习之方法分为大中小九种。初慈者，如善知识之交往，于自心中珍爱之一而生慈。如是配合亲友上中下三等。又于平凡人上中下三等与怨敌上中下三等，于一切有情修习之。又如是于痛苦大中小九种及无漏无上之安乐上中下九种，于前者等修习之。舍乃于欢喜之器中修习，或亦可于无所缘中修习。空性与真言合一，积聚智慧之资粮，或以空性菩提摄持之。智慧资粮之后，若问自己面前无彼空性，乃以自心将法化为空性，故自己之身显现如凡夫也。面前为瑞，太阳也。如是等二偈建立所依，从རཾ་（藏文，梵文天城体ram，梵文罗马拟音ram，火）生出太阳之坛城，从ཧཱུཾ་（藏文，梵文天城体hūṃ，梵文罗马拟音hum，种子字）生出杂色金刚，以ཧཱུཾ་（藏文，梵文天城体hūṃ，梵文罗马拟音hum，种子字）为标志。由此放出光芒，于四方于自身上方结成帐幕，下方亦为金刚地基。法之生处，修亦可，不修亦无妨。其中修习尸体。现在所依之天尊修习乃由金刚四相生起。又，即是观待智慧资粮也。空性即法性，菩提即智慧。其次，第二为摄集种子字，乃从ཧཱུཾ་（藏文，梵文天城体hūṃ，梵文罗马拟音hum，种子字）生出。第三为圆满影像。金刚乃黑色大怖畏者。第四为安立字句，于金刚心间中央安住。又修习ཧཱུཾ་（藏文，梵文天城体hūṃ，梵文罗马拟音hum，种子字）之自性。若问由此有何转变？变成ཧཱུཾ་（藏文，梵文天城体hūṃ，梵文罗马拟音hum，种子字）之相，如是等半偈。修习三重誓言尊，迎请自形之智慧尊。加持诸根乃信解之方式或生起之方式。
English
It is because the object is immeasurable, or because immeasurable fruits are obtained. The definite order of differentiation is the order of birth. Loving-kindness arises from having compassion, so apply it accordingly. The objects of focus are the happy realms and the bad realms, the Hearers and Solitary Buddhas, sentient beings up to the Buddhas, apply them in order. The method of meditation is divided into nine types of great, medium, and small. The first, loving-kindness, is like associating with a good friend, loving-kindness arises for the one cherished in one's heart. Similarly, apply it to relatives in three levels: high, medium, and low. Also, meditate on all sentient beings as ordinary people in three levels: high, medium, and low, and enemies in three levels: high, medium, and low. Similarly, meditate on the nine types of great, medium, and small suffering, and the nine types of undefiled, supreme bliss, high, medium, and low, on the former ones. Equanimity is to meditate in the vessel of joy, or to meditate without an object. Accumulate the collection of wisdom with emptiness and mantra, or grasp it with emptiness bodhi. After the collection of wisdom, if one asks if there is emptiness in front of oneself, it is because one's own mind has made the Dharma empty, so one's own body appears like an ordinary person. In front is auspiciousness, the sun. Thus, the two verses establish the support. From raṃ (藏文，梵文天城体ram，梵文罗马拟音ram，fire) arises the mandala of the sun, from hūṃ (藏文，梵文天城体hūṃ，梵文罗马拟音hum，seed syllable) arises the variegated vajra, marked with hūṃ (藏文，梵文天城体hūṃ，梵文罗马拟音hum，seed syllable). From this, rays of light emanate, binding a tent in all directions and above oneself, and the ground below is also vajra. The source of Dharma, it is okay to meditate or not to meditate. Meditate on the corpse within it. Now, the deity meditation that relies on it is generated by the four aspects of the vajra. Also, it depends on the collection of wisdom. Emptiness is the nature of Dharma, and bodhi is wisdom. Then, secondly, the collection of seed syllables arises from hūṃ (藏文，梵文天城体hūṃ，梵文罗马拟音hum，seed syllable). Thirdly, the image is complete. The vajra is black and very terrifying. Fourthly, the placement of letters is to abide in the center of the vajra's heart. Also, meditate on the very nature of hūṃ (藏文，梵文天城体hūṃ，梵文罗马拟音hum，seed syllable). If one asks what transformation will occur from this? It transforms into the form of hūṃ (藏文，梵文天城体hūṃ，梵文罗马拟音hum，seed syllable), and so on, half a verse. Meditate on the triple-layered being, and invite the wisdom being of one's own form. Blessing the sense bases is the way of faith or the way of generation.
Tibetan
གང་རུང་བའོ། །དབང་བསྐུར་བ་ནས་མཆོད་བསྟོང་བདུད་རྩི་མྱང་བ་བྱས་ལ། རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ཅུང་ཟད་བསྒོམ། །སྔགས་ཀྱི་བཟླས་པ་བྱ། གཏོར་མ་བཏང༌། ཡེ་ཤེས་པ་གཤེགས་སུ་གསོལ། དམ་ཚིག་པ་རང་ལ་བསྡུས་ལ་སྤྱོད་ལམ་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཐུན་བཞིའི་རིམ་པ་བསྒོམ་མོ། །དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་སྣ་ཚོགས་དང་རྟེན་བསྒྲུབ་པ་ནི་སྔ་མ་ལྟར་རོ། །རྟེན་ལ་ཁྱད་པར་འདི་ཡོད་དེ། གུར་བཅིངས་པ་ཡང་རྣམ་པར་བསྒོམ་གྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དང་པོས་ནང་ཆོས་འབྱུང་ལེའུ་བརྒྱད་པ་ལྟར་འཁོར་ལོ་ སྔོན་དུ་ཅི་རིགས་པ་ལ་སོགས་པས་གཞལ་ཡས་ཁང་བསྒོམས་ལ། དེ་ཡང་ཁྱད་པར་འདི་ཡིན་ཏེ། འཕར་མ་གཅིག་པའོ། དེ་ནས་ཨཱ་ལི་ཟླ་བ་ཀཱ་ལི་ཉི་མ་ལ་སོགས་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཆོ་ག་བསྟན་པ་ནི། ཨཱ་ལི་ལས་ཟླ་བ་བསྒོམས་པ་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ལས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའོ། །ཀཱ་ལི་ལས་ཉི་མ་བསྒོམས་པ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའོ། །ས་བོན་ནང་དུ་སོན་གྱུར་པ། །དེ་ཉིད་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱར་བརྗོད། །ཅེས་པ་ནི་ཧཱུཾ་ལས་རྡོ་རྗེར་གྱུར་པ་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའོ། །ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཁྱབ་པར་ནི། །རང་གི་ལུས་མཚུངས་རྣམ་པར་སྤྲོ། །བསྡུས་ནས་སྙིང་གར་བཀུག་པ་ན། །བྱ་བ་ནན་ཏན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ལས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའོ། །རང་གི་ལུས་མཚུངས་རྣམ་པར་སྤྲོ་བ་ནི་དོན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡིན་ཡང་རྣམ་པ་ལྷ་མོར་སྤྲོ་སྟེ། །སྙིང་གར་བཀུག་ཅེས་པ་ནི་ཧྲྀ་ད་ཡ་སྙིང་པོ་སྟེ། རྡོ་རྗེའི་ལྟེ་བ་ལ་བསྡུ་བའོ། །དེ་རྣམས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ནི་བྱ་བ་ནན་ཏན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ལས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའོ། །ཡོ་གཱི་ཞེ་སྡང་བདག་ཉིད་གྱུར་པ་ནི་སྐུ་རྫོགས་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའོ། །འདིར་ནི་ལུགས་གཉིས་ཏེ། སྔོ་དང་ཉི་མ་མཚུངས་པ་ལ་སོགས་པ་གཙོ་བོ་བསྟན་པའམ། ཡང་ན་རྒྱུའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་དཀར་པོར་བསྐྱེད་དེ། དེ་ནས་ཤིང་འབྲས་འཆོས་པའི་ཚུལ་དུ་ནག་པོར་གྱུར་པའོ། །རྣལ་འབྱོར་མ་ལ་སོགས་པས་འཁོར་བསྟན་ཏེ། དེ་དག་གང་གིས་བསྐྱེད་ཅེ་ན། །ཧཱུཾ་གི་ཡི་གེ་འདོན་པའི་བདག །ཅེས་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་ཡང་ཚུལ་གཉིས་ཏེ། ཡུམ་ཡོད་པ་དང་མེད་པའོ། །ཡུམ་མེད་ན་སྙིང་གའི་ཧཱུཾ་ལས་ཡིག་འབྲུ་སྤྲོས་ཏེ། འཁོར་རྣམས་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ལྔས་བསྐྱེད་དེ། ཡུམ་ཡོད་ན་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་ཞུ་བ་ལས་རྒྱུའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་བཞེངས་ནས་བྶྤུབ་
Chinese
任何一种都可以。从灌顶开始，进行供养、诵经、享用甘露，稍微修习圆满次第，念诵咒语，抛掷朵玛，迎请智慧尊降临，将誓言尊融入自身，并进行日常行为。同样地，修习四座次第。各种坛城的轮和依凭物的修持如前所述。依凭物有这个区别：结界帐篷也以偈颂的第一句，如《内法生起品》第八品那样，在轮之前修习各种（仪轨），从而修习宫殿。这也有这个区别：多出一个。然后，以“阿礼月亮，嘎礼太阳”等两句偈颂来展示仪轨：从阿礼修习月亮，是从如镜智慧中现前证悟。从嘎礼修习太阳，是从平等性智慧中现前证悟。“种子内中成种子，彼即名为作意尊”，这是从吽（ཧཱུྃ，hūṃ，吽，种子字）变成金刚，是从妙观察智中现前证悟。“虚空坛城遍布已，如自身体而散布，收摄勾召于心间”，是从作事精进的智慧中现前证悟。如自身体而散布，虽然是义如来，但显现为天女的形象。所谓“勾召于心间”，即是hrīdaya（梵文天城体：हृदय，梵文罗马拟音：hṛdaya，汉语字面意思：心），是心要，收摄于金刚的中心。这些完全成就，是从作事精进的智慧中现前证悟。瑜伽士成为嗔恨的自性，是从圆满报身法界体性智中现前证悟。这里有两种方式：或者主要展示蓝色和太阳相同等等，或者先生起白色因的金刚持，然后像处理树上的果实一样变成黑色。以瑜伽母等显示眷属，那么这些由什么生起呢？经中说“发出吽字的主”，对此也有两种方式：有明妃和无明妃。如果没有明妃，就从心间的吽（ཧཱུྃ，hūṃ，吽，种子字）中散发字，以五种随顺的现前证悟生起眷属；如果有明妃，就从随顺的贪欲融化中，生起因的金刚持，并...
English
Any of these are fine. Starting from the empowerment, perform the offering, chanting, and partaking of nectar. Meditate briefly on the completion stage. Recite mantras. Cast the torma. Invite the wisdom being to descend. Absorb the commitment being into oneself and conduct daily activities. Similarly, meditate on the sequence of the four sessions. The practice of various mandalas and supports is as before. There is this difference in the support: the binding of the tent is also practiced with the first verse, as in the eighth chapter of the 'Emergence of Inner Dharma,' practicing various (rituals) before the wheel, thereby meditating on the palace. There is also this difference: one extra. Then, the ritual is shown by two verses such as 'Ah-li moon, Ka-li sun': meditating on the moon from Ah-li is the direct realization from mirror-like wisdom. Meditating on the sun from Ka-li is the direct realization from the wisdom of equality. 'The seed becomes a seed within, that is called the mind-being,' this is transforming from Hūṃ (ཧཱུྃ，hūṃ，吽，seed syllable) into a vajra, which is the direct realization from discriminating wisdom. 'The mandala of space is pervaded, spread out like one's own body, gathered and summoned into the heart,' this is the direct realization from the wisdom of diligent activity. Spreading out like one's own body, although it is the meaning of the Tathagata, it appears as the form of a goddess. 'Summoned into the heart' means hṛdaya (梵文天城体：हृदय，hṛdaya，heart), which is the essence, gathered at the center of the vajra. These being completely accomplished is the direct realization from the wisdom of diligent activity. The yogi becoming the nature of anger is the direct realization from the Dharmadhatu wisdom of the complete enjoyment body. Here there are two ways: either mainly showing that blue and the sun are the same, etc., or first generating the white Vajradhara of the cause, and then transforming into black like processing fruits on a tree. Showing the retinue with yoginis, etc., then by what are these generated? It is said, 'The lord who utters the syllable Hūṃ,' and there are also two ways for this: with consort and without consort. If there is no consort, then the letters emanate from the Hūṃ (ཧཱུྃ，hūṃ，吽，seed syllable) in the heart, and the retinue is generated by the five concordant direct realizations; if there is a consort, then from the melting of concordant desire, the Vajradhara of the cause arises, and...