Tibetan
ན་འདས། །ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་ཆགས་པའི་མཚན་ཉིད་དོན་དམ་པའི་བདེན་པས་བདག་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སྲིད་པ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དབྱེར་མེད་པ་གང་ངོ༌། །དབུ་མ་དགའ་བ་ཙམ་ཉིད་དེ། །འདིས་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སྤངས། །ཞེས་པ་ནི། གང་དེ་བར་མ་བར་མ་ན་དགའ་བ་ཙམ་དེ་འབའ་ཞིག་བདེ་བའི་ཡེ་ཤེས་དེའི་རྒྱུ་ཉིད་ལས་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སྐྱེས་པ་ཀུན་ཐུན་མོང་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནི་གང་བཞི་པ་དེ་ཡང་ངོ༌། །འདི་རྣམས་ཀྱིས་ནི་གསུམ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སྤངས་པ་སྟེ། གསུམ་པོ་འདི་ཡང་དེ་རུ་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་དེ་རུ་ཞུགས་པ་ལས་མི་དམིགས་པས་ན་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་འདི་རྣམས་ཀྱིས་སྤངས་ནས་ཡོངས་སུ་བཏང་སྟེ། དགའ་བ་གསུམ་པོ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལ་རག་ལས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཁོངས་སུ་འདི་ཐམས་ཅད་འདུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་སྲིད་པ་ཞེས་པ་ནི་ཡང་དག་པར་ཆགས་པའི་མཚན་ཉིད་གང་དེ་སྲིད་པ་རྟག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དགའ་བྲལ་ཆགས་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་གང་དེ་ཡང་དགའ་བ་དང་བྲལ་བའི་ཆད་པའོ། །སྲིད་པ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རྟག་པ་དང་ཆད་པ་དག་གཉི་ག་དང་གང་བྲལ་བའོ། །བར་མ་ནི་བར་མ་སྟེ། དེ་ཡང་དགའ་བ་ཙམ་ཡེ་ཤེས་འབའ་ཞིག་གོ །དེ་ལ་ཡང་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་པ་ཉིད་དུ་འབྱུང་ངོ༌། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་གང་དེའོ། །འདི་རྣམས་ཀྱིས་སྤངས་ནི། རྟག་པ་དང་ཆད་པར་དང་བྲལ་བའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་གང་དེ་གསུམ་པོ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་སྤངས་པ་སྟེ་ཁྱད་པར་དུ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པའོ། །འདིས་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཉིད་དགའ་བ་བཞིན་དུ་འབྱུང་སྟེ། ཐིག་ལེ་བཞིའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་བཅུ་དྲུག་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ནོ། །དགའ་བ་དང་པོ་དཔའ་བོ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིས་མདོར་བསྟན་པའོ། །དགའ་བ་བདེ་བ་ཅུང་ཟད་དེ། །ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིས་རྒྱས་པར་བཤད་དོ། །དང་པོ་རེག་པར་འདོད་པ་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིས་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་སྲིད་པར་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིས་འཇུག་བསྡུ་པ་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་བཅུ་དྲུག་གི་བདག་ཉིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་བསྟན་པའི་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་དགའ་བ་གསུམ་ནི། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལ་རག་ལས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དང་དབྱེར་མེད་པའི་རང་བཞིན་དེས་ན་མཚན་མའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པར་དེས་གསུངས་པ། གཞན་གྱིས་བརྗོད་མིན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས། །གང་དུ་ཡང་ནི་མི་རྙེད་དེ། །བླ་མའི་དུས་ཉེར་བསྟེན་པ་ཡིས། །བདག་གིས་བསོད་ནམས་ལས་ཤེས་བྱ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་གཞན་སུ་ཡིས་ཀྱང་སྨྲ་བར་མི་ནུས་ཏེ་ངག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་དུ་ཡང་དངོས་པོ་མི་རྙེད་དེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ཡུལ་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་གིས་ཤེས་བྱ་བ་ནི་རང་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། བསོད་ནམས་ལས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ལས་སོ། །རྒྱུ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། བླ་མའི་དུས་ཚིགས་བསྟེན་པ་ལས་འགྱུར་ཏེ། བླ་མ་བརྒྱུད་པ་བསྟེན་པ་ལས་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་དེས་བསྟན་པ་ལ་ཡང་བླ་མའི་བཀའ་དྲིན་ལས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ལས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་བསྟན་པའོ། །ཡང་ན་རང་གིས་ཤེས་བྱ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའོ། །རང་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་མཚན་ཉིད་དེ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའོ། །བདག་ཉིད་ལ་བྱེད་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རང་རིག་པ་ཡང་སྟོང་པ་ཡིན་ནོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དེ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཡང་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པ་ཉིད་དོ། །འོད་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། བསོད་ནམས་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ལས་བླ་མའི་དུས་ཉེ་བར་བསྟེན་པས། བླ་མའི་རིམ་པ་གོམས་པ་ཉིད་དེས་ན་རིམ་པ་ལྔའི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་དང་བྲལ་ན་ཡང་དག་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་བས། དང་པོར་གནང་བ་དེ་ཡང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་བརྒྱད་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་ནས་ཡང་གནས་པ་ནི་དེ་ལས་ལྡོག་པའོ། །དེ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ ན། །འདི་ལྟ་བུའི་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་དབྱེར་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་བའོ། །རིམ་པ་ནི་རིམ་པ་འདིས་ནི་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་མན་ངག་ནི། གང་དེ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འདི་ཐམས་ཅད་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་ཐབས་དག་ཁྱད་ལ་གཏད་པ་ཡིན་ནོ། །ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལ་ཐུག་གི་བར་དུ་འགྲོ་བའི་དོན་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དད་པའི་སྟོབས་དང༌། །དྲན་པའི་སྟོབས་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་དང༌། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྟོབས་རྣམས་མི་སྤང་བར་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་བླངས་པའོ། །དེ་ལྟར་གནང་བ་དང་གནས་པ་དང༌། རིམ་པ་དང༌། གདམས་ངག་དང༌། ཡང་དག་པར་བླངས་པ
Chinese
已逝。 特别殊胜的生起之体性，以胜义谛无我之智慧，轮回与涅槃无别者。 中观唯是喜乐，此乃舍弃俱生。 意思是，于彼二者之间，唯是喜乐，仅仅是安乐的智慧之因，由此生起殊胜喜乐等，皆是共通的。 彼之俱生者，即是第四者。 此等乃由三者所舍弃，此三者亦融入其中，以彼之自性融入其中，故不可见，因此以各种方式舍弃并完全放舍。 三喜依赖俱生，因此一切皆融入彼之范畴。 或者，殊胜喜乐轮回，指的是真实生起之体性，即是轮回常有的智慧。 离喜无染之体性，即是远离喜乐的断灭。 轮回与涅槃，常有与断灭，皆是二者所远离的。 中间是中间，即是唯是喜乐的智慧。 于彼亦显现为行相之行境。 俱生者，即是真实圆满之佛陀智慧。 此等所舍弃者，即是远离常断之俱生者，乃由此三者所舍弃。 如何舍弃？即是舍弃，特别是完全舍弃。 此乃俱生自性如喜乐般显现，因是四界之自性，故十六空性清净之自性，即是俱生智慧。 “喜乐第一勇士身”等四句是简略指示。“喜乐安乐略微”等四句是广说。“最初欲触等”等四句是极广说。“殊胜喜乐说轮回”等四句是摄义，即是十六空性之自性，俱生智慧。 因此，所宣说的喜乐等三喜，因依赖俱生，故与俱生无别的自性，因此是行相。
English
Passed away. The nature of arising as particularly excellent, with the wisdom of selflessness through the ultimate truth, is the one where samsara and nirvana are inseparable. The Middle Way is just joy and bliss; this abandons the co-emergent. This means that between the two, there is only joy and bliss, merely the cause of the wisdom of bliss, from which arise supreme joy and so on, all of which are common. The co-emergent of that is also the fourth one. These are abandoned by the three, and these three also merge into it, merging into it with its own nature, so it is invisible, therefore abandoned and completely relinquished in various ways. The three joys depend on the co-emergent, so all of this is included in its category. Alternatively, supreme joy and bliss, called samsara, refers to the nature of true arising, which is the eternal wisdom of samsara. The nature of being free from joy and attachment is the cessation of being free from joy and bliss. Samsara and nirvana, permanence and annihilation, are both what are free from the two. The middle is the middle, which is just the wisdom of joy and bliss. In that, it also appears as the object of the aspect. The co-emergent is the wisdom of the truly perfect Buddha. What is abandoned by these is the co-emergent that is free from permanence and annihilation, which is abandoned by these three. How is it abandoned? It is abandoned, especially completely abandoned. This is because the nature of the co-emergent appears like joy and bliss, because it is the nature of the four elements, so the nature of the sixteenfold emptiness is pure, which is the co-emergent wisdom. "The first joy is the hero himself," and so on, the four verses are a brief indication. "Joy, bliss, and a little happiness," and so on, the four verses are an extensive explanation. "The first desire to touch, etc.," and so on, the four verses are a very extensive explanation. "Supreme joy is said to be samsara," and so on, the four verses are a summary of the meaning, which is the nature of the sixteenfold emptiness, the co-emergent wisdom. Therefore, the three joys, such as the joy that is taught, depend on the co-emergent, so the nature that is inseparable from the co-emergent is therefore an aspect.
Chinese
不是感官领域的，不是能取和所取，自性不是分别识的行境，他这样说。他人不能说，俱生。任何地方也找不到。依靠亲近上师之时。我从福德中得知。俱生是任何他人都不能说的，因为超出了言语的行境。任何地方也找不到事物，因为完全超出了能取和所取的境地。我所要知道的是自己证悟的。怎样证悟呢？从福德中，从福德的积聚中。因为那个因。从亲近上师的时机转变，是从依止上师传承而来。然后他所开示的，也从上师的恩德中领会。因此，从福德的积聚中开示智慧的积聚。或者自己要知道的是自己体验的。自己体验的特征就是俱生。因为自己对自己起作用是相违的，所以自证也是空性的。那个俱生也不是分别识的行境。这样完全超出了身语意。光是怎样的呢？福德是从福德的积聚中亲近上师之时。上师的次第串习，因此如果与五次第的现证菩提分离，就不会生起真正的实相。首先，给予的许可也是与世间八法分离的。然后安住也是与此相反的。那是怎样的呢？就像这样生起不分别世俗和胜义的智慧。次第是用这个次第来生起的。然后口诀是：所要生起的那个智慧本身。所有这些大手印的成就方法都托付于殊胜之处。你也要为了生起到达菩提树的意义，不舍弃信的力量，念的力量，精进的力量，智慧的力量，和智慧的力量，这是如实地受持。这样给予许可和安住，次第和口诀，以及如实地受持
English
He said that it is not a sensory object, not grasping and not being grasped, and its nature is not the domain of consciousness. Others cannot speak of it, the co-emergent. It cannot be found anywhere. Through relying on the time of the Lama. I know it from merit. The co-emergent cannot be spoken of by anyone else, because it is beyond the realm of speech. Things cannot be found anywhere, because it is completely beyond the realm of grasping and being grasped. What I am to know is what I realize myself. How is it realized? From merit, from the accumulation of merit. Because of that cause. It changes from relying on the time of the Lama, it comes from relying on the lineage of the Lama. Then what he teaches is also understood from the kindness of the Lama. Therefore, from the accumulation of merit, the accumulation of wisdom is taught. Or what one is to know is what one experiences oneself. The characteristic of one's own experience is the co-emergent. Because it is contradictory for oneself to act on oneself, self-awareness is also empty. That co-emergent is also not the domain of consciousness. Thus, it is completely beyond body, speech, and mind. How is the light? Merit is from the accumulation of merit, relying on the time of the Lama. The stages of the Lama are practiced, therefore, if one is separated from the five stages of manifest enlightenment, the true reality will not arise. First, the permission given is also separated from the eight worldly concerns. Then abiding is also the opposite of that. How is that? Like this, the wisdom that does not distinguish between conventional and ultimate arises. The stages are to be generated by these stages. Then the instructions are: that wisdom itself that is to be generated. All these methods of accomplishment of Mahamudra are entrusted to the excellent place. You must also, in order to generate the meaning of going to the heart of enlightenment, not abandon the power of faith, the power of mindfulness, the power of diligence, the power of wisdom, and the power of wisdom, this is truly taking it up. Thus, giving permission and abiding, stages and instructions, and truly taking it up.