Tibetan
ཤེས་རབ་ཉིད། །ཅེས་པ་ནི་མཆོག་ཏུ་བྱུང་བའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཤེས་རབ་པོ། །ཅི་ཞེ་ན། ཁ་ཊྭཱཾ་ག་ བསྒོམ་པའོ། །ཁ་ཊྭཱཾ་གའི་སྐྲས་མཁའ་འགྲོ་མ་བཅོ་ལྔ་མཁའ་སྤྱོད་མ་ལ་མཐར་ཐུག་གོ །དེ་རྣམས་ཀྱི་བསྒོམ་པ་ཞེས་པ་ནི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །འདི་གཉི་ག་ཡང༌། འདི་དག་བཟླས་དང་བསྒོམ་པ་ཡིན། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། རྡོ་རྗེ་ཐོད་པའི་སྤྱོད་པ་ཡིས། །ཞེས་པ་སྟེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་འཁྱམས་པས་སོ། །ཡང་ན་བཟླས་དང་བསྒོམ་པ་ཞེས་པ་ལ་བཟླས་པ་ནི་རྟག་ཏུ་འབྱུང་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དམ་ཚིག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ཅན་གྱི་བདག་ཉིད་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །བསྒོམ་པ་ནི་དམ་ཚིག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དབྱེར་མེད་པ་ཡིན་པར་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་བྱེད་པའོ། །ཡང་ན་བཟླས་དང་བསྒོམ་པ་ཡིན། །ཞེས་པས་ནི་བསྒོམ་བྱ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པ་རྟོགས་པས་བསྒོམ་པར་བྱ་བའོ། །དེ་ཡང་བཟླས་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འཇུག་ཅིང་རྟག་ཏུ་འབྱུང་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་སོ། །འདི་ཉིད་ཇི་ལྟར་ཡིན་པ་གསུངས་པ། རྡོ་རྗེ་ཐོད་པའི་སྤྱོད་པ་ཡིས། །ཞེས་པ་སྨོས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའོ། །ཐོད་པ་ནི་ཐོད་པ་དང་འདྲ་བ་སྟེ་ཤེས་རབ་བདག་མེད་མ་རྡོ་རྗེ་ཐོད་པ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་དབྱེར་མེད་པའོ། །རང་བཞིན་འདིས་སྤྱོད་པ་ནི་འཁྱམས་པ་ཡིན་ནོ། །བརྐམ་དང་རྨོངས་དང་འཇིགས་དང་ཁྲོ། །ངོ་ཚའི་བྱ་བ་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་གཏི་མུག་ལ་སོགས་པའི་སྒྲིབ་པའི་རྒྱུ་རྣམས་རྣམ་པར་སྤང་བར་བྱའོ། །ཡང་ན་བརྐམ་པའི་སྒྲ་ནི་འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པའོ། །གཏི་མུག་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དོ། །འཇིགས་དང་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་ནོ། །ཁྲོ་བ་མི་བསྐྱོད་པའོ། །ངོ་ཚ་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་སྟེ་འདི་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ནོ། །བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའོ། །དེ་ནས་སྤང་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཉིད་དོ། །འདི་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པ་འདིས་སྤངས་པར་གྱུར་པ་ནི་སྤངས་པའོ། །དེ་བས་ན། བདག་ཉིད་ཀྱིས་ནི་གཉིད་སྤངས་ནས། །ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་སྤྱད་པར་བྱ། །ཞེས་པ་ལ་གཉིད་ཅེས་པ་ནི་གཉིད་བསྡུས་པ་ཡུལ་དང་དབང་པོ་འདོད་པའི་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས། བདག་མེད་མ་དེའི་རྣམ་པར་དག་པས་དེ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་ དག་པ་རྟོགས་པའོ། །དེ་ཉིད་བདག་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ཆད་ནས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་དོན་དུ་བྱས་ནས། སྤྲོ་བ་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་བྱ། །ཞེས་དགོངས་པའོ། །ལུས་ཀྱི་སྦྱིན་ནས་ནི། ཕྱི
Chinese
智慧本身。所谓“智慧”是指最殊胜的智慧。什么呢？就是卡杖嘎的观修。卡杖嘎的头发最终到达空行母十五尊空行母。对它们的观修是指进入智慧的坛城。这两个都是，这些是念诵和观修。怎样呢？以金刚颅骨的行为。意思是说在真如中游荡。或者说，念诵和观修中，念诵是具有恒常生起的自性之誓言坛城的自性和智慧坛城。观修是使誓言坛城和智慧坛城无二无别地进入。或者说是念诵和观修。因此，所观修的是通过证悟无二而进行观修。这也是念诵，因为是持续不断地进入，并且是恒常生起的自性。关于这本身是怎样的，说道：以金刚颅骨的行为。这样说，金刚是金刚持。颅骨是与颅骨相似的，即智慧无我母金刚颅骨，方便和智慧无二无别。以这种自性，行为就是游荡。贪婪、愚痴、恐惧和愤怒。舍弃可耻的行为。意思是说，应当舍弃贪欲和愚痴等障碍之因。或者说，贪婪的声音是无量光。愚痴是遍照。恐惧是宝生。愤怒是不动。羞耻是不空成就，就是这样的自性。行为是完全断除。然后，舍弃就是五种智慧本身。以这些的清净舍弃所成为的舍弃就是舍弃。因此，自己舍弃睡眠后，毫无疑惑地行持。所谓睡眠，是指睡眠概括了对境和感官，想要的行为本身。由于无我母的清净，完全舍弃了它，因此证悟了非常清净。那本身是从我而生起的，因此断除了我见，将人无我作为意义，进行无乐的行持。这样理解。身体的布施之后。
English
Wisdom itself. What is called "wisdom" refers to the most excellent wisdom. What is it? It is the meditation on the khatvanga. The hair of the khatvanga ultimately reaches the fifteen dakinis, the sky-goers. The meditation on them refers to entering the mandala of wisdom. Both of these are, these are recitation and meditation. How is it? By the conduct of the vajra skull. It means wandering in suchness. Or, in recitation and meditation, recitation is the self of the samaya mandala of the nature of constant arising and the mandala of wisdom. Meditation is to enter the samaya mandala and the wisdom mandala as being inseparable. Or it is recitation and meditation. Therefore, what is to be meditated upon is to meditate by realizing non-duality. This is also recitation, because it is continuously entering and is the nature of constant arising. Regarding how this itself is, it is said: By the conduct of the vajra skull. Thus it is said, vajra is Vajradhara. Skull is similar to a skull, that is, wisdom selflessness, the vajra skull, method and wisdom are inseparable. With this nature, conduct is wandering. Greed, delusion, fear, and anger. Abandon shameful actions. It means that one should abandon the causes of obscurations such as desire and delusion. Or, the sound of greed is Amitabha. Delusion is Vairochana. Fear is Ratnasambhava. Anger is Akshobhya. Shame is Amoghasiddhi, that is such a nature. Action is completely cutting off. Then, abandonment is the five wisdoms themselves. The abandonment that has become abandoned by the purity of these is abandonment. Therefore, having abandoned sleep oneself, one should practice without doubt. What is called sleep refers to sleep summarizing objects and senses, the very act of wanting. Because of the purity of the selflessness mother, having completely abandoned it, therefore one realizes extreme purity. That itself arises from the self, therefore having cut off the view of self, taking the selflessness of the person as meaning, one engages in conduct without pleasure. This is how it is understood. After the giving of the body.
Tibetan
་ནས་སྤྱོད་པ་ཡང་དག་སྤྱད། །ཅེས་པ་ལ། དང་པོ་བདག་ལས་བྱུང་བའི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་མ་མངོན་དུ་བྱས་ནས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་ཡང་མངོན་དུ་བྱ་བར་འདོད་པས་ཕྱི་ནས་ཞེས་པའོ། །དེའི་རྗེས་སུ་ལུས་ནི་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོ། །དེ་སྦྱིན་པ་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བ་རྣམ་པར་དག་པའོ། །སྦྱིན་ནས་ཞེས་པ་ནི་གཏོང་བ་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡང་སྤངས་ནས། གང་སྤྱོད་པ་དེ་ཡང་དག་པར་བརྩམ་ཞིང་འདི་ཉིད་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབས་ཏེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བདག་ཉིད་དབུལ་བར་བགྱིའོ་ཞེས་སེམས་འདི་ལྟར་བསྐྱེད་དོ། །དེའི་རྗེས་སུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱིར་ལུས་བྱིན་ནས་སྤྱོད་པ་འཁྱམ་པ་བརྩམ་སྟེ་ཡང་དག་པར་བརྩམ་པར་བྱའོ། །སྐལ་དང་སྐལ་མིན་རྣམ་དཔྱད་ནས། །དེ་ཕྱིར་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་མི་བྱ། །ཞེས་པ་ལ། སྐལ་བ་ནི་བྱ་བར་འགྱུར་བའོ། །སྐལ་མེད་རྣམ་དཔྱད་ནས་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མཐའ་ཡས་མུ་མེད་པ་གངྒཱའི་གླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་དེ་རྣམས་ལ་ལུས་སྦྱིན་པར་གཏོང་བ་ན་ལུས་ཀྱི་ཆ་ཤས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱས་པར་གྱུར་ན། སྐལ་པ་མེད་དེ་འདི་ནི་ཆུང་བའི་ཕྱིར་སྐལ་པ་མི་རྙེད་པ་ཡིན་པས་སྐལ་པ་མེད་པར་དཔྱད་པར་བྱའོ། །རྒྱུ་དེས་ན་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་ན་གཏང་བར་མི་བྱ་བའི་རྒྱུ་དེའི་ཕྱིར་ན་སྦྱིན་པ་རྒྱུ་གང་གི་ཕྱིར་སྦྱིན་པར་མི་བྱ་སྟེ་མི་གཏོང་བའོ། །རྡུལ་ཕྲ་རབ་བསགས་པ་དཔྱད་པས་མི་བཟོད་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་བཏང་བ་ཡིན། ཡང་ན། བདག་ཉིད་ཀྱིས་ནི་གཉིད་སྤངས་ནས། །ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་སྤྱོད་པར་བྱ། །ཞེས་པ་ལ། བདག་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་སྟེ། བདག་ཉིད་སྤངས་ནས་སོ། །སྤྱོད་པ་ནི་འཁྱམ་པའོ། །ཐེ་ཚོམ་མེད་པས་ཐམས་ཅད་དུ་དོགས་པ་མེད་པ་དེས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ལུས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་བྱིན་ནས་ནི། །ཕྱི་ནས་སྤྱོད་པ་ཡང་དག་སྤྱད། །ཅེས་པ་ལ་ལུས་ ཀྱི་སྒྲས་ལུས་བརྗོད་དོ། །དེའི་སྦྱིན་པ་ནི་ཡོངས་སུ་གཏོང་བས་དེའི་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤངས་པའོ། །དེ་སྦྱིན་པ་ནི་དེ་ཡང་སྤངས་པའོ། །འདིས་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་ཡང་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཉིད་དེ། དེའི་མངོན་པར་ཞེན་པ་དེ་ཡང་མེད་པ་ཡིན། སྤྱོད་པ་ནི་འཁྱམ་པའོ། །སྤྱད་པ་ནི་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ་མཐར་ཐུག་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །སྐལ་དང་སྐལ་མེད་རྣམ་དཔྱད་ནས། །དེ་ཕྱིར་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་མི་བྱ། །ཞེས་པ་ལ་སྐལ་པ་ནི་ཆ་ཤས་ཞེས་པའི་ཐ་ཚི
Chinese
从行持中如法行持。对于此，首先，从我所生的有情之我执未显现，想要使法之无我也显现，故说从外。其后，身体是说一切法。其布施是完全清净。布施后，是说施舍完全清净，并且也舍弃了对它们的执着。所行持的，也要如法开始，并且如法成办此事，对一切有情，我要施舍自己，如此发心。其后，为了所有有情，为了所有有情，布施身体后，开始行持游荡，也要如法开始。审察可与不可后，因此布施不应布施。对于此，可，是应作的。审察不可后，所有有情无边无际，如恒河沙数，对它们布施身体，如果做了身体部分的事，就不可，因为此小，不能获得份额，所以要审察不可。因此，布施，如果布施，不应施舍的原因，因此，布施，因为什么原因不应布施，即不施舍。积累微尘，审察后，因为不能忍受，所以自然施舍。或者，自己舍弃睡眠后，无有怀疑地行持。对于此，自己，因为远远超过了分别识，所以是金刚持，舍弃自己。行持是游荡。无有怀疑，以完全没有疑惑来生起。布施身体的布施后，从外如法行持。对于此，身体的语词表示身体。其布施是完全施舍，所以舍弃了对其的执着。其布施，也是舍弃了它。以此，完全舍弃执着也是执着本身，对其的执着也是没有的。行持是游荡。行持，是如法进入修持，最终获得。审察可与不可后，因此布施不应布施。对于此，可，是部分之词。
English
From conduct, practice correctly. Regarding this, first, the selflessness of the individual arising from myself is not manifested, wanting to manifest the selflessness of phenomena as well, hence it is said from the outside. After that, the body is said to be all phenomena. Its giving is completely purified. After giving, it is said that giving is completely purified, and also abandoning attachment to them. Whatever is practiced, one should also begin correctly, and accomplish this correctly, to all sentient beings, I will give myself, thus generating this mind. After that, for all sentient beings, for the sake of all sentient beings, having given the body, begin wandering conduct, and should begin correctly. Examining what is possible and impossible, therefore giving should not be given. Regarding this, possible is what should be done. Examining what is impossible, all sentient beings are limitless and boundless, like the sands of the Ganges River, giving the body to them, if the action of a part of the body is done, it is impossible, because this is small, one cannot obtain a share, so one should examine the impossible. Therefore, giving, if giving, the reason why one should not give, therefore, giving, for what reason should one not give, that is, not give. Accumulating minute particles, after examining, because it cannot be endured, it is naturally given. Or, having abandoned sleep oneself, practice without doubt. Regarding this, oneself, because it is far beyond discriminating consciousness, is Vajradhara, abandoning oneself. Conduct is wandering. Without doubt, generating with complete absence of doubt. Having given the giving of the body, from the outside practice correctly. Regarding this, the word body expresses the body. Its giving is completely giving away, so abandoning attachment to it. Its giving, is also abandoning it. With this, completely abandoning attachment is also attachment itself, attachment to it is also non-existent. Conduct is wandering. Practice is entering into practice correctly, ultimately attaining. Examining what is possible and impossible, therefore giving should not be given. Regarding this, possible is the word for part.