Tibetan
ས་སོ། །དེ་ལྟར་རྡོ་རྗེ་གསུམ་དབྱེར་མེད་པ་ཉིད་རྟག་ཏུ་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ནོ། །མདོར་བསྟན་པའི་དོན་རྒྱས་པར་བཤད་པ། །བརྟན་དང་གཡོ་བའི་དངོས་པོ་གང༌། །རྩྭ་ལྕུག་འཁྲི་ཤིང་ལ་སོགས་པ། །བདག་གི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ལས། །དམ་པ་དེ་ ཉིད་ངེས་བསྒོམ་བྱ། །འདིར་བརྟན་པ་ནི་མི་རྒྱུ་བ་རྣམས་སོ། །གཡོ་བ་ནི་རྒྱུ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྲོག་ཆགས་སོ། །དེ་ལྟར་བརྟན་པ་དང་གཡོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དངོས་པོའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པ་རྩྭ་ནི་ཕྲ་བ་རྣམས་སོ། །ལྕུག་མ་ནི་བསྡུས་པའི་ཚུལ་ཟོར་བུའི་རྣམ་པའོ། །འཁྲི་ཤིང་ནི་ཡན་ལག་གྱེས་པའི་ཚུལ་ཡིན་པས་རྩྭ་ལྕུག་འཁྲི་ཤིང་ངོ༌། །བརྟན་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱང་འགྲིབ་པ་འཕེལ་བའི་རང་བཞིན་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་གསུམ་ཉིད་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །སོགས་པའི་སྒྲས་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་བ་རྣམས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ་དམ་པའི་དེ་ཉིད་ནི་མཆོག་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་གང་གི་ཕྱིར་གྱི་དོན་ཏོ། བདག་གི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ལས། །བདག་གི་དངོས་པོ་ནི་བདག་གི་དངོས་པོ་སྟེ། ཇི་ལྟར་བདག་ཉིད་གཟོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པ་དེ་བཞིན་དུ་བརྟན་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་གཟོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀུན་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་བརྟན་པ་དང་གཡོ་བ་དག་དབྱེར་མེད་པ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན་གསུངས་པ། དེ་རྣམས་དམ་པ་གཅིག་ཡོད་མིན། །ཞེས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་རྣམས་ནི་བརྟན་པ་རྣམས་ཀྱི་དམ་པ་གཅིག་ཡོད་མིན་ནོ། །དེ་ཅི་ཞེ་ན། རང་རིག་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཉིད། །རང་རིག་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་གྱི། བརྟན་པ་རྣམས་ནི་སེམས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོད་ན་དེ་རྣམས་ནི་བརྟན་པ་རྣམས་ཀྱི་དང་གཡོ་བ་རྣམས་ཀྱིའོ། །གང་གཅིག་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའོ། །དེ་དམ་པ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ནོ། །དམ་པ་དེ་ཅི་འདྲ་བ་ཡིན་ཞེ་ན་དེ་གསུངས་པ། ཡོད་མིན་ཏེ། རང་རིག་པ་ཡོད་པ་ལས་ལྡོག་པའོ། །བདག་ཉིད་ལ་བྱེད་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་དེ་ལྡོག་པ་མེད་པ་ཡང་མེད་པ་ཡིན་པས་གཉི་ག་ཡང་ལྡོག་པའི་རང་བཞིན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་མཆོག་དེ་ཉིད་བདེ་བའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །གང་ལས་རང་རིག་པ་གཉི་ག་ལས་ལྡོག་པ་ཡིན་པ་གསུངས་པ། རང་རིག་ལས་ནི་དངོས་གྲུབ་ཡིན། །རང་རིག་ཕྱིར་ནི་བསྒོམ་པ་ཉིད། །རང་གི་རིག་པའི་རང་བཞིན་ལས། །རྟོག་པ་ལས་ནི་ལས་སྐྱེས་ཏེ། །ཞེས་པ་ལ། གང་རང་རིག་པའི་རྒྱུ་ལས། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པ་ཡིན་པས་ན། རང་རིག་ལས་ནི་དངོས་གྲུབ་ཡིན། །རང་རིག་པ་ལ་བསྒོམ་པ་ཉིད། །ཅེས་པ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་ཏེ། རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་དེའོ། །བསྒོམ་པ་ནི་སྙོམས་པར་འཇུག་པའོ། །གཉི་ག་དབྱེར་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། རང་རིག་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ལས་གང་དེའི་ལས་ཀྱང་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བདག་ཉིད་ལ་དེ་ཡང་རང་རིག་པའི་རྣམ་པར་འཕྲུལ་བ་ཡིན་ནོ། །གང་ལས་ཤེ་ན། གང༌། རྟོག་པ་ལས་ནི་ལས་སྐྱེས་ཏེ། །ཞེས་པའོ། །རྟོག་པ་ཞེས་པ་ནི་འཁྲུལ་བ་སྟེ་དེ་ལས་སྐྱེས་པའོ། །མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ནི་ཐམས་ཅད་འདུས་བྱས་པ་སྟེ། །མ་རིག་པ་ཡང་གཏི་མུག་གོ །གཏི་མུག་ཀྱང་འཁྲུལ་པའོ། །དེ་ལ་ཡང་དེར་ཞེན་པ་འཁྲུལ་པའོ། །དེ་ལྟར་ཐག་པ་བསྒྲིལ་བ་ལ་སྤྲུལ་དུ་ཤེས་པ་དེའི་ཡང་འཁྲུལ་པ་ཉིད་ས་བོན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར། འཁྲུལ་པའི་དབང་གིས་རྟོག་པ་སྐྱེ། །དེ་ནས་ཡང་ལས་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་སྟེ་འདི་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། རང་གིས་འཕྲོག་པོ་རང་ཉིད་བྱེད། རང་ཉིད་རྒྱལ་པོ་རང་གཙོ་བོའོ། །རང་གིས་འཕྲོག་ནི་རང་རིག་བསྡུ་བའི་རང་བཞིན་ནོ། །རང་ཉིད་བྱེད་པོ་ནི་རང་ཉིད་སྤྲོ་བའི་རང་བཞིན་ནོ། །རང་ཉིད་རྒྱལ་པོ་ནི་རང་ཉིད་རབ་ཏུ་གསལ་བའི་རང་བཞིན་ནོ། །རང་ཉིད་གཙོ་བོ་ཞེས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་པོ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། སྣ་ཚོགས་གཟུགས་ཅན་གྱི་ནོར་བུ་དང་འདྲ་བར་རབ་ཏུ་གསལ་བ་སྤྲོ་བ་དང་བསྡུ་བའི་རང་བཞིན་ནོ། །འཕྲོག་ཅིང་གི་ཚུལ་གྱིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་གྱི་རང་བཞིན་ནོ། །བྱེད་པོའི་ཚུལ་གྱིས་མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོའི་རང་བཞིན་ནོ། །རྒྱལ་པོའི་ཚུལ་གྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །གཙོ་བོའི་ཚུལ་གྱིས་ཤེས་པ་དང་དབང་པོ་དང་ཡུལ་དབྱེར་མེད་པ་ཉིད་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་རང་ཉིད་བྱེད་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་ཕྲག་དོག་དང༌། །དེ་བཞིན་གཏི་མུག་ང་རྒྱལ་ཉིད། །དེ་ཀུན་དེའི་གནས་ཉམས་དགའ་བར། །བཅུ་དྲུག་ཆར་ཡང་མི་ཕོད་དོ། །འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་དོ། །དེའི་གནས་ནི་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་རྟོགས་པའོ། །ཅིས་ཁྱད་པར་འཕགས་ཤེ་ན། ཉམས་དགའ་བ་སྟེ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ནི་ཉམས་དགའ་ བར་གྱུར་པ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་འབྱུང་སྟེ་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཀྱིས་མ་ནིང་དུ་
Chinese
萨！如此，三金刚无别之体性恒常是智慧。略示之义广说：何为坚固与动摇之事物？如草、嫩枝、蔓藤等，从我之事物自性中，务必修持那神圣之本体。此处坚固是不动之物，动摇是动之生物。如是，坚固与动摇一切事物之意义。那即是阐明草是微小者，嫩枝是收拢之姿态，如束状，蔓藤是枝干分离之姿态，故为草、嫩枝、蔓藤。坚固之事物亦有衰减、增长之自性，有三种形态。三种形态即是近示。等等之语，为了显示行走等动摇之物。那也应修持，神圣之本体是至高智慧之自性。如何？即是为何之意义。从我之事物自性中，我之事物即是我之事物，如我自始无生，同样坚固之事物自始无生。此乃为了证悟无二，是真实智慧之本体一切。那么，坚固与动摇是否无别？答曰：彼等非唯一神圣。如是说，彼等非坚固者之唯一神圣。那是什么？乃是自明大乐。是自明之自性智慧，因为坚固者无心。若有，彼等即是坚固者与动摇者。唯一者是无二。那神圣即是彼之自性。那神圣是何种？如是说：非有，是与自明之有相违背。因为对自身起作用是相悖的，故那无违背亦非无有，因此二者皆是相违背之自性，无二之至高者，那即是安乐之智慧，那即是真实之智慧。从何处自明二者相违背？如是说：从自明产生悉地。因为自明即是修持。从自之明之自性中，从分别念产生业。
English
Sa! Thus, the indivisibility of the three vajras is always wisdom. Explaining the meaning of the brief statement in detail: What are the steadfast and moving objects? Such as grass, twigs, vines, etc., from the nature of my own objects, one must definitely meditate on that sacred essence. Here, the steadfast are the non-moving things. The moving are the living beings that move. Thus, it is the meaning of all steadfast and moving things. That which clarifies it: grass is the small ones. Twigs are in the form of a gathered bundle. Vines are in the form of branching limbs, hence grass, twigs, and vines. Steadfast objects also have the nature of diminishing and increasing, existing in three forms. The three forms are closely shown. The word "etc." is to indicate moving things such as those that walk. That should also be meditated upon, the sacred essence is the nature of supreme wisdom. How so? It is the meaning of "because of what". From the nature of my own objects, my own objects are my own objects, just as I myself am unborn from the beginning, so too are steadfast objects unborn from the beginning. This is to realize non-duality, it is the very essence of true wisdom. So, are the steadfast and the moving not distinct? It is said: Those are not one sacred entity. Thus it is said, those are not the one sacred entity of the steadfast. What is it? It is self-awareness, great bliss itself. It is the wisdom of the nature of self-awareness, because the steadfast are without mind. If it exists, those are of the steadfast and of the moving. The one is non-dual. That sacred entity is its nature. What is that sacred entity like? It is said: It is not existent, it is the opposite of the existence of self-awareness. Because acting upon oneself is contradictory, therefore that which is without contradiction is also not non-existent, thus both are the nature of contradiction, the supreme non-duality, that is the wisdom of bliss, that is true wisdom. From what does self-awareness contradict both? It is said: From self-awareness, accomplishment arises. Because self-awareness is meditation. From the nature of one's own awareness, from conceptual thought, karma arises.
Chinese
如是。所谓，从何者自性智慧之因中，获得大手印之成就耶？以自性智慧即是成就故。自性智慧即是禅修。此言为何？乃自性智慧之故。禅修即是等持。以二者无别之自性之故。自性智慧之自性之业，彼之业亦是感受安乐与痛苦之自性，彼亦是自性智慧之幻化。从何而生耶？从，分别念生业。如是说。分别念即是错乱，从彼而生。以无明之缘，一切皆是造作。无明亦是愚痴。愚痴亦是错乱。于彼亦执着彼是错乱。如是绳索被误认为蛇，彼亦是错乱之种子。是故，以错乱之故生分别念。从彼又生业，安乐与痛苦等生起，为示此义故说：自己劫夺者自己作，自己国王自己为主。自己劫夺是自性收摄之自性。自己作者是自己舒展之自性。自己国王是自己极明之自性。自己为主，以具足一切之主故。如杂色宝珠般极明，是舒展与收摄之自性。以劫夺之方式，是色等境之自性。以作者之方式，是眼等根之自性。以国王之方式，是识之自性。以主之方式，是识与根与境无别，即是真实之智慧。彼之故，智慧自己是作者之故。贪嗔嫉妒等，以及愚痴我慢等，彼一切于彼处喜乐，十六皆不能胜。贪嗔等彼一切。彼处是证悟真实智慧。以何殊胜耶？是喜乐，贪等即是转为喜乐，以五智之自性，彼之自性而生，以智慧即是化为无势。
English
Thus. What is it that, from the cause of self-awareness wisdom, attains the accomplishment of Mahamudra? Because self-awareness is the accomplishment. Self-awareness is meditation. What is the reason for this? It is because of self-awareness wisdom. Meditation is equipoise. Because of the nature of the two being inseparable. The action of the nature of self-awareness, that action is also the nature of experiencing happiness and suffering, and that is also a manifestation of self-awareness. From what does it arise? From, action arises from conceptualization. Thus it is said. Conceptualization is delusion, and it arises from that. Due to the condition of ignorance, everything is conditioned. Ignorance is also delusion. Delusion is also confusion. To be attached to that is also confusion. Thus, like a rope being mistaken for a snake, that is also the seed of confusion. Therefore, due to the power of confusion, conceptualization arises. From that, action, happiness, suffering, and so on arise, and to show this, it is said: The self is the robber, the self is the doer, the self is the king, the self is the lord. The self as robber is the nature of self-awareness gathering. The self as doer is the nature of self-awareness expanding. The self as king is the nature of self-awareness being extremely clear. The self as lord, because it possesses all lords. Like a jewel of various colors, it is extremely clear, the nature of expanding and gathering. In the manner of robbing, it is the nature of objects such as form. In the manner of doing, it is the nature of faculties such as the eye. In the manner of a king, it is the nature of consciousness. In the manner of a lord, the inseparability of consciousness, faculties, and objects is true wisdom. Because of that, wisdom itself is the doer. Desire, hatred, jealousy, and so on, as well as ignorance and pride, all of those are joyful in that place, and even sixteen cannot overcome it. All of those are desire, hatred, and so on. That place is the realization of true wisdom. How is it superior? It is joyful, desire and so on are transformed into joy, arising from the nature of the five wisdoms, with that nature, wisdom itself is transformed into impotence.