Tibetan
ལོང་ལ་སོགས་པ་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་བདག་མེད་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་གསུངས་པ། ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་མཉམ་སྦྱོར་བ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉིད་ཀྱི་གདན། །ཞེས་པ་སྟེ། ཨཱ་ལི་ཤེས་རབ་པོ། །ཀཱ་ལི་ཐབས་སོ། །གཉི་ག་གང་མཉམ་པ་ནི་མཉམ་པའི་ཡེ་ཤེས་དབྱེར་མེད་དུ་རྟོགས་པའོ། །དེ་ལ་གོ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྟེ། གོའི་སྒྲས་དབང་པོ་སྟེ། དབང་པོ་རྣམས་མེ་ལོང་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྤྲོ་བའི་རང་བཞིན་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའོ། །རྡོ་རྗེ་ཞེས་པ་ནི་མི་ཕྱེད་པར་གྱུར་པས་ན་བསྡུ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་བདག་མེད་མའོ། །འདིས་ནི་རྡོ་རྗེ་གོ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་དབྱེར་མེད་པ་གང་སེམས་དཔའ་སྲིད་པ་གསུམ་གཅིག་པ་ཉིད་དེ་གོ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའོ། །དེའི་གདན་ནི་གདན་ནོ། །འདི་རྣམས་གདན་དུ་གྱུར་པས་ཁྱབ་པའི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའོ། །དེ་ཉིད། ཡི་གེ་ལས་བྱུང་གོང་བུ་ལ། །ཧཱུཾ་ཕཊ་ཡི་གེ་དགོད་མི་བྱ། །ཡི་གེའི་ སྒྲས་ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལིའི་ནཱ་ད་ཕྲེང་གཉིས་སོ། །དེ་ལས་བྱུང་བ་ནི་དེ་ལས་བྱུང་བ་དེའི་རང་བཞིན་ནོ། །གོང་བུ་ནི་གང་གི་ལུས་དེའོ། །ཡི་གེ་ལས་བྱུང་གོང་བུ་ནི་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་ཉིད་དེ་བདག་མེད་མ་དང་དབྱེར་མེད་པའི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཉིད་དོ། །ཡི་གེ་ཕཊ་འབྱེད་པར་བྱེད་པ་མི་འདོད་པ་ཉིད་དོ། །ཡི་གེ་ཧཱུཾ་གི་ས་བོན་ཉིད་ལས་བདག་མེད་མ་དང་དབྱེར་མེད་པའི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་ཕྱག་མཚན་རྡོ་རྗེ་འདི་ནི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་དང་དབྱེར་མེད་པའི་བདག་མེད་མའོ། །གཉི་གའི་བདག་ཉིད་དབྱེར་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ས་བོན་ནོ། །ཡང་ན་ཡི་གེའི་སྒྲས་ནི་མི་འགྱུར་ཞིང་མི་གཡོ་བས་ན་ཡི་གེའོ། །དེ་ལས་བྱུང་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་ནོ། །དེའི་གོང་བུ་ནི་སྐུ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཉིད་བསྡུས་པའི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ། །ཅི་འདྲ་བ་ཡིན་པ་གསུངས་པ། ཧཱུཾ་ཞེས་པའི་ཧ་ནི་ཐབས་སོ། །ཨུ་ཤེས་རབ་པོ། །གཉི་ག་དབྱེར་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཟླ་བའོ། །དེ་ཡང་ཐིག་ལེ་སྟོང་པ་རང་བཞིན་མེད་པས་བརྒྱན་པའོ། །ཕཊ་ཤེས་རབ་བདག་མེད་མའོ། །དེའི་ཡི་གེ་ནི་རྟོག་པའི་བྱ་བའོ། །འདོད་མི་བྱ་ནི་མི་འདོད་པ་སྟེ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན། ཡི་གེ་ལས་བྱུང་གོང་བུ་ལ། གཡོ་བ་མེད་པར་རང་བཞིན་དུ་བྱུང་བའི་གོང་བུའོ། །ཡི་གེ་ནི་བྱེད་པ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་ལྟེ་བའི་ནང་ན་གནས་
Chinese
眼等五种智慧自性的金刚持与无自性母无别。如是说：阿李嘎李结合，金刚萨埵之座。即阿李为智慧，嘎李为方便。二者何者平等，即是平等智慧无别而证悟。于此，果金刚萨埵，果之语为根，诸根以如镜等五种智慧之自性而开展之自性即金刚持。金刚之意为不可分故，乃摄集自性之无自性母。此乃金刚果方便与智慧无别，何者为有情三有合一之自性，即果金刚萨埵。彼之座即是座。此等成为座，乃周遍之金刚萨埵。如是说：从字生出之坛城上，吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）啪（藏文：ཕཊ，梵文天城体：phaṭ，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：啪）字不书写。字之语为阿李嘎李之音声二串。从彼生出者，即是从彼生出彼之自性。坛城即是彼之身体。从字生出之坛城即是字吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）本身，与无自性母无别之金刚持本身。字啪（藏文：ཕཊ，梵文天城体：phaṭ，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：啪）分开之作用不欲求本身。字吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）之种子本身，与无自性母无别之金刚持之手印金刚，此乃与金刚持无别之无自性母。二者自性无别本身之种子。又，字之语为不变且不动摇故为字。从彼生出者，乃世俗谛自性之金刚持。彼之坛城乃身，乃摄集世俗谛本身之胜义谛之自性。如何之相，如是说：吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字之哈为方便，乌为智慧，二者无别之菩提心月。彼亦为明点空性无自性所庄严。啪（藏文：ཕཊ，梵文天城体：phaṭ，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：啪）为智慧无自性母。彼之字为分别之作用。不欲求即是不欲求，乃任运成就本身而行于一切有情之利益。又，从字生出之坛城上，无动摇而自性生出之坛城。字为作用，于金刚脐中安住
English
The self-nature of the five wisdoms, such as the eye, is the non-self-existent mother who is inseparable from the Vajra Holder. As it is said: "The union of Āli and Kālī is the seat of Vajrasattva himself." That is, Āli is wisdom, and Kālī is means. Whichever of the two is equal is the realization that equal wisdom is inseparable. Here, the fruit is Vajrasattva, the word "fruit" means the senses, and the nature of the senses unfolding with the self-nature of the five wisdoms, such as mirrors, is the Vajra Holder. The meaning of "Vajra" is that it is indivisible, so it is the non-self-existent mother of the nature of gathering. This is the inseparability of the Vajra fruit, means, and wisdom. Whatever is the nature of the union of the three existences of sentient beings is the Vajra fruit, Vajrasattva. His seat is the seat. These become the seat, the pervasive Vajrasattva. As it is said: "On the mandala born from the letter, do not write the letters Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽) and Phaṭ (藏文：ཕཊ，梵文天城体：phaṭ，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：啪)." The word "letter" refers to the two strings of sounds of Āli and Kālī. What arises from that is the nature of what arises from that. The mandala is his body. The mandala born from the letter is the letter Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽) itself, the Vajra Holder inseparable from the non-self-existent mother. The action of separating the letter Phaṭ (藏文：ཕཊ，梵文天城体：phaṭ，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：啪) is not desired. From the seed of the letter Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽) itself, the Vajra, the hand seal of the Vajra Holder inseparable from the non-self-existent mother, is the non-self-existent mother inseparable from the Vajra Holder. It is the seed of the inseparability of the two natures. Moreover, the word "letter" means that it is unchanging and unmoving, therefore it is a letter. What arises from that is the Vajra Holder of the nature of conventional truth. His mandala is the body, the nature of ultimate truth that gathers the conventional truth itself. What is its appearance? As it is said: "The Ha of Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽) is means, and U is wisdom, the Bodhicitta moon inseparable from the two." It is also adorned with the bindu, emptiness, and non-self-existence. Phaṭ (藏文：ཕཊ，梵文天城体：phaṭ，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：啪) is the wisdom, the non-self-existent mother. Its letter is the action of discrimination. "Not desired" means not desiring, but spontaneously accomplishing the benefit of all sentient beings. Furthermore, on the mandala born from the letter, the mandala that arises naturally without movement. The letter is the action, residing within the Vajra navel.
Tibetan
པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཡོ་བ་མེད་པས་སོ། །རྒྱུ་གང་ཞེ་ན། ཧཱུཾ་སྟེ་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་ངོ༌། །དེ་ཡང་དེའི་ཕཊ་ཀྱིས་འབྱེད་པ་མི་འདོད་དོ། །འང་གི་སྒྲ་ནི་དོན་འདི་ཉིད་གཏང་བར་མི་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་དབང་པོ་དེ་རྣམས་དགའ་བ་མི་འདོར་བས་ན་ཡི་གེ་སྟེ་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའོ། །ལས་བྱུང་བ་ནི་ཆགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འདོད་ཆགས་ཆེན་པོས་དབང་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་སོགས་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དངོས་པོའི་ཕྱིར་རོ། །གོང་བུ་དང་འདྲ་བས་ན་གོང་བུ་སྟེ། དེའི་འདོད་ཆགས་ཆེན་པོའོ། །ཕཊ་ཀྱིས་འབྱེད་པ་ནི་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བའོ། །བདེན་པ་དེ་ལ་ནི་འདོད་མི་བྱ་སྟེ། འདོད་པའི་བྱེད་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉིད་ཀྱི་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལ་ ཐུག་པའི་བཞི་པའོ། །ཡང་ན་ཨ་ནི་ཟླ་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡི་གེ་ལས་བྱུང་ནི་ཧཱུཾ་བདག་མེད་མ་དང་དབྱེར་མེད་པའི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའོ། །དེ་ཉིད་ཕཊ་ཀྱི་ཡི་གེའོ། །འདོད་མི་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་དམ་ཚིག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་དག་དབྱེར་མེད་པར་མདོར་བསྟན་པ་དེ་རྒྱས་པར་བཤད་པས་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པའོ། །སེམས་དཔའི་གཟུགས་བརྙན་ལས་བྱུང་བའི། །དཀྱིལ་འཁོར་བདག་པོ་རྣམ་པར་བསྒོམ། །ཞེས་པ་ལ། སེམས་དཔའི་སྒྲས་ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལིའི་ནཱ་ད་ཚར་གཉིས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཟླ་བ་དང་ཉི་མའི་ནང་དུ་སོན་པའི་ས་བོན་ཏེ། སྲིད་གསུམ་གཅིག་པ་སེམས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སེམས་པའོ། །དེ་བས་ན་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཆུའི་ཟླ་བ་ལྟ་བུ་བདེན་པ་དང་མི་བདེན་པ་རྣམ་པར་བཅད་ནས། འདས་པ་སེམས་དཔའི་གཟུགས་བརྙན་དེ་ལས་བྱུང་བའོ། །དེ་ཉིད་དཀྱིལ་འཁོར་བདག་པོ་སྟེ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གཙོ་བོའོ། །རྣམ་པར་བསྒོམ་ནི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །ཡང་ན་སེམས་དཔའི་གཟུགས་བརྙན་ལས་བྱུང་བ་གང་དེ་ཉིད་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་བདག་པོ་ཡེ་ཤེས་ཐ་མི་དད་པའི་སྙིང་པོ་ལེན་པའོ། །དེ་རྣམ་པར་བསྒོམ་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བར་རྣམ་པར་བསྒོམ་ཞིང༌། གསལ་པོར་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ནོ། །དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་བདག་པོ་དེ་ཅིས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་པ་གསུངས་པ། ཕྱག་མཚན་ལ་སོགས་གོང་མ་བཞིན། ཟླ་བ
Chinese
是由于菩提心不动摇。原因是什么呢？是吽，即字母吽（藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）。然而，不希望用它的帕特（藏文：ཕཊ།）来分开。嗡（藏文：འང་།）的声音是不放弃这个意义。或者，因为不舍弃那些感官的喜悦，所以是字母，即变成那样。从行为产生的是，由于具有贪著性质的强烈欲望，为了所有感官等无二之事物。因为像球一样，所以是球，即它的强烈欲望。用帕特分开，就是脱离贪著。对于那个真理，不应该有欲望，即没有欲望的行为。因为从一切分别念中解脱出来。而且，那是金刚萨埵本身的字母吽，与喜悦等一同产生的第四种。或者，阿是月亮。因此，从字母产生的是，吽，与无我母无二无别的金刚持。那本身就是帕特的字母。不应该有欲望，因为简要地显示了智慧坛城和誓言坛城无二无别，通过详细解释它，使其非常清晰。从菩萨的形象产生。 坛城之主，如是观想。 其中，菩萨的语意，是具有阿利嘎利（藏文：ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི།）的音声两次的自性，在月亮和太阳中成熟的种子，三有合一，因为是心，所以是心。因此，以它的自性，非常清净，法界自性，像形象一样，像水中的月亮一样，区分真实和非真实之后，过去从那个菩萨的形象产生。那本身就是坛城之主，即坛城的主尊。如是观想，即以各种方式产生禅定。或者，从菩萨的形象产生的那位，就是坛城之主，获得无异体性的精华。如是观想，即观想俱生喜悦，并且清晰地观想，非常清净地安立为法界的自性。说了坛城之主以何种方式超胜呢？手印等如同前面四种。月亮
English
It is because the Bodhicitta is unwavering. What is the reason? It is Hūṃ, which is the letter Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ།, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Roman transliteration: hūṃ, Chinese literal meaning: 吽). However, it is not desired to separate it with its Phaṭ (Tibetan: ཕཊ།). The sound of Aṃ (Tibetan: འང་།) is not to abandon this meaning. Or, because those senses do not abandon joy, it is a letter, that is, it has become like that. What arises from action is, due to the great desire of the nature of attachment, for the sake of all senses and other non-dual things. Because it is like a ball, it is a ball, that is, its great desire. Separating with Phaṭ is to be free from attachment. For that truth, there should be no desire, that is, there is no action of desire. Because it is liberated from all conceptualizations. Moreover, that is the letter Hūṃ of Vajrasattva himself, the fourth that culminates in being born together with joy and so on. Or, A is the moon. Therefore, what arises from the letter is, Hūṃ, the Vajradhara inseparable from the selfless mother. That itself is the letter of Phaṭ. There should be no desire, because it briefly shows the wisdom mandala and the samaya mandala as inseparable, and by explaining it in detail, it makes it very clear. Arising from the image of a Bodhisattva. The lord of the mandala, contemplate in this way. Among them, the meaning of Bodhisattva is, having the nature of the sound of Āli Kāli (Tibetan: ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི།) twice, the seed that ripens inside the moon and the sun, the three realms are one, because it is mind, it is mind. Therefore, with its nature, very pure, the nature of Dharmadhatu, like an image, like the moon in water, after distinguishing between truth and untruth, in the past, it arose from that image of a Bodhisattva. That itself is the lord of the mandala, that is, the main deity of the mandala. Contemplate in this way, that is, generate samadhi in various ways. Or, that which arises from the image of a Bodhisattva, that itself is the lord of the mandala, obtaining the essence of non-duality of wisdom. Contemplate that in this way, that is, contemplate the co-emergent bliss, and clearly contemplate, establishing it as the nature of the Dharmadhatu with great purity. It was said in what way the lord of the mandala is superior? Hand gestures and so on are like the previous four. Moon