Tibetan
འཁོར་དབྱེར་མེད་པ་ཡིན་པར་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་བྱེད་པའོ། །ཡང་ན་བཟླས་དང་བསྒོམ་པ་ཡིན། །ཞེས་པས་ནི་བསྒོམ་བྱ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པ་རྟོགས་པས་བསྒོམ་པར་བྱ་བའོ། །དེ་ཡང་བཟླས་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འཇུག་ཅིང་རྟག་ཏུ་འབྱུང་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་སོ། །འདི་ཉིད་ཇི་ལྟར་ཡིན་པ་གསུངས་པ། རྡོ་རྗེ་ཐོད་པའི་སྤྱོད་པ་ཡིས། །ཞེས་པ་སྨོས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའོ། །ཐོད་པ་ནི་ཐོད་པ་དང་འདྲ་བ་སྟེ་ཤེས་རབ་བདག་མེད་མ་རྡོ་རྗེ་ཐོད་པ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་དབྱེར་མེད་པའོ། །རང་བཞིན་འདིས་སྤྱོད་པ་ནི་འཁྱམས་པ་ཡིན་ནོ། །བརྐམ་དང་རྨོངས་དང་འཇིགས་དང་ཁྲོ། །ངོ་ཚའི་བྱ་བ་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་གཏི་མུག་ལ་སོགས་པའི་སྒྲིབ་པའི་རྒྱུ་རྣམས་རྣམ་པར་སྤང་བར་བྱའོ། །ཡང་ན་བརྐམ་པའི་སྒྲ་ནི་འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པའོ། །གཏི་མུག་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དོ། །འཇིགས་དང་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་ནོ། །ཁྲོ་བ་མི་བསྐྱོད་པའོ། །ངོ་ཚ་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་སྟེ་འདི་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ནོ། །བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའོ། །དེ་ནས་སྤང་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཉིད་དོ། །འདི་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པ་འདིས་སྤངས་པར་གྱུར་པ་ནི་སྤངས་པའོ། །དེ་བས་ན། བདག་ཉིད་ཀྱིས་ནི་གཉིད་སྤངས་ནས། །ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་སྤྱད་པར་བྱ། །ཞེས་པ་ལ་གཉིད་ཅེས་པ་ནི་གཉིད་བསྡུས་པ་ཡུལ་དང་དབང་པོ་འདོད་པའི་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས། བདག་མེད་མ་དེའི་རྣམ་པར་དག་པས་དེ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་ དག་པ་རྟོགས་པའོ། །དེ་ཉིད་བདག་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ཆད་ནས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་དོན་དུ་བྱས་ནས། སྤྲོ་བ་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་བྱ། །ཞེས་དགོངས་པའོ། །ལུས་ཀྱི་སྦྱིན་ནས་ནི། ཕྱི་ནས་སྤྱོད་པ་ཡང་དག་སྤྱད། །ཅེས་པ་ལ། དང་པོ་བདག་ལས་བྱུང་བའི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་མ་མངོན་དུ་བྱས་ནས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་ཡང་མངོན་དུ་བྱ་བར་འདོད་པས་ཕྱི་ནས་ཞེས་པའོ། །དེའི་རྗེས་སུ་ལུས་ནི་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོ། །དེ་སྦྱིན་པ་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བ་རྣམ་པར་དག་པའོ། །སྦྱིན་ནས་ཞེས་པ་ནི་གཏོང་བ་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡང་སྤངས་ནས། གང་སྤྱོད་པ་དེ་ཡང་དག་པར་བརྩམ་ཞིང་འདི་ཉིད་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབས་ཏེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བདག་ཉིད་དབུལ་བར་བགྱིའོ་ཞེས་སེམས་འདི་ལྟར་བསྐྱེད་དོ། །དེའི་རྗེས་སུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱིར་ལུས་བྱིན་ནས་སྤྱོད་པ་འཁྱམ་པ་བརྩམ་སྟེ
Chinese
是使融入于无有轮转差别之中。或者说是念诵和禅修。因为说“禅修”是指通过了悟无二而进行禅修。那也是念诵，因为是持续不断地进行，并且是恒常生起的自性。关于这具体是怎样的，经中说道：“以金刚颅骨之行持。”这里说，金刚是指金刚持。颅骨是与颅骨相似的，也就是智慧无我母金刚颅骨，是方便与智慧无二无别。以这种自性，行持就是游走。 “贪与痴与怖与嗔，舍弃羞耻之行为。”这里说，应当舍弃贪欲和愚痴等烦恼的因。或者说，贪的音声是无量光（藏文：འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པ，梵文天城体：अमिताभ，梵文罗马拟音：Amitābha，汉语字面意思：无量光）。愚痴是遍照（藏文：རྣམ་པར་སྣང་མཛད，梵文天城体：वैरोचन，梵文罗马拟音：Vairocana，汉语字面意思：遍照）。怖是宝生（藏文：རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན，梵文天城体：रत्नसंभव，梵文罗马拟音：Ratnasambhava，汉语字面意思：宝生）。嗔是不动（藏文：མི་བསྐྱོད་པ，梵文天城体：अक्षोभ्य，梵文罗马拟音：Akṣobhya，汉语字面意思：不动）。羞耻是无有空耗（藏文：དོན་ཡོད་གྲུབ་པ，梵文天城体：अमोघसिद्धि，梵文罗马拟音：Amoghasiddhi，汉语字面意思：无有空耗），就是这样的自性。行为是完全断除。因此，舍弃就是五种智慧本身。以这些的清净舍弃，所成为舍弃的就是舍弃。因此，“自身舍弃睡眠后，无有疑惑当行持。”这里说，睡眠是指睡眠所包含的对境和感官，以及希求的行事本身。因为无我母的清净，所以完全舍弃了这些，因此是了悟到极度的清净。因为那是由自身产生的，所以断除了我执，以人无我为要义，进行无有喜乐的行持。这是这样认为的。 “身体布施后，从外行持正行持。”这里说，首先要显现由自身产生的人无我，然后也想要显现法无我，所以说是“从外”。在那之后，“身体”是指一切法。布施它是清净，是完全清净。 “布施后”是指施舍是完全清净，并且也舍弃了对它们的执着。对于所行持的，也要如实地开始行持，并且如实地成就这个，生起这样的心：“我将自身施予一切众生。”在那之后，为了所有众生，为了所有众生而布施身体，开始游走行持。
English
It is to make merge into the equality of no difference in cycles. Or it is recitation and meditation. Because it says "meditation" it means to meditate by realizing non-duality. That is also recitation, because it is continuously engaged and is the nature of constantly arising. How this is, it is said in the scriptures: "By the conduct of the Vajra Skull." Here it says, Vajra refers to Vajradhara. Skull is similar to a skull, that is, the wisdom selflessness mother Vajra Skull, is the inseparability of means and wisdom. With this nature, conduct is wandering. "Greed and delusion and fear and anger, Abandon shameful actions." Here it says, one should abandon the causes of obscurations such as greed and ignorance. Or, the sound of greed is Amitabha (Tibetan: འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པ, Sanskrit Devanagari: अमिताभ, Sanskrit Romanization: Amitābha, Chinese literal meaning: Immeasurable Light). Ignorance is Vairochana (Tibetan: རྣམ་པར་སྣང་མཛད, Sanskrit Devanagari: वैरोचन, Sanskrit Romanization: Vairocana, Chinese literal meaning: Illuminating). Fear is Ratnasambhava (Tibetan: རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན, Sanskrit Devanagari: रत्नसंभव, Sanskrit Romanization: Ratnasambhava, Chinese literal meaning: Jewel-born). Anger is Akshobhya (Tibetan: མི་བསྐྱོད་པ, Sanskrit Devanagari: अक्षोभ्य, Sanskrit Romanization: Akṣobhya, Chinese literal meaning: Immovable). Shame is Amoghasiddhi (Tibetan: དོན་ཡོད་གྲུབ་པ, Sanskrit Devanagari: अमोघसिद्धि, Sanskrit Romanization: Amoghasiddhi, Chinese literal meaning: Unfailing Success), that is such a nature. Action is completely cutting off. Therefore, abandonment is the five wisdoms themselves. By the purity of these, what has become abandoned is abandonment. Therefore, "Having abandoned sleep by oneself, One should practice without hesitation." Here it says, sleep refers to the objects and senses contained in sleep, and the very act of desiring. Because of the purity of the selflessness mother, these are completely abandoned, therefore it is realizing extreme purity. Because that arises from oneself, the view of self is cut off, taking the selflessness of the person as essential, one should engage in conduct without joy. This is what is intended. "Having given the body, From the outside, practice the correct practice." Here it says, first one must manifest the selflessness of the person arising from oneself, and then one also wants to manifest the selflessness of phenomena, therefore it says "from the outside." After that, "body" refers to all phenomena. Giving it is purification, is complete purification. "Having given" means giving is complete purification, and also abandoning attachment to them. For what is practiced, one should also truly begin to practice, and truly accomplish this, generating such a mind: "I will give myself to all sentient beings." After that, for all sentient beings, for the sake of all sentient beings, having given the body, one begins to wander in conduct.
Tibetan
་ཡང་དག་པར་བརྩམ་པར་བྱའོ། །སྐལ་དང་སྐལ་མིན་རྣམ་དཔྱད་ནས། །དེ་ཕྱིར་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་མི་བྱ། །ཞེས་པ་ལ། སྐལ་བ་ནི་བྱ་བར་འགྱུར་བའོ། །སྐལ་མེད་རྣམ་དཔྱད་ནས་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མཐའ་ཡས་མུ་མེད་པ་གངྒཱའི་གླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་དེ་རྣམས་ལ་ལུས་སྦྱིན་པར་གཏོང་བ་ན་ལུས་ཀྱི་ཆ་ཤས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱས་པར་གྱུར་ན། སྐལ་པ་མེད་དེ་འདི་ནི་ཆུང་བའི་ཕྱིར་སྐལ་པ་མི་རྙེད་པ་ཡིན་པས་སྐལ་པ་མེད་པར་དཔྱད་པར་བྱའོ། །རྒྱུ་དེས་ན་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་ན་གཏང་བར་མི་བྱ་བའི་རྒྱུ་དེའི་ཕྱིར་ན་སྦྱིན་པ་རྒྱུ་གང་གི་ཕྱིར་སྦྱིན་པར་མི་བྱ་སྟེ་མི་གཏོང་བའོ། །རྡུལ་ཕྲ་རབ་བསགས་པ་དཔྱད་པས་མི་བཟོད་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་བཏང་བ་ཡིན། ཡང་ན། བདག་ཉིད་ཀྱིས་ནི་གཉིད་སྤངས་ནས། །ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་སྤྱོད་པར་བྱ། །ཞེས་པ་ལ། བདག་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་སྟེ། བདག་ཉིད་སྤངས་ནས་སོ། །སྤྱོད་པ་ནི་འཁྱམ་པའོ། །ཐེ་ཚོམ་མེད་པས་ཐམས་ཅད་དུ་དོགས་པ་མེད་པ་དེས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ལུས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་བྱིན་ནས་ནི། །ཕྱི་ནས་སྤྱོད་པ་ཡང་དག་སྤྱད། །ཅེས་པ་ལ་ལུས་ ཀྱི་སྒྲས་ལུས་བརྗོད་དོ། །དེའི་སྦྱིན་པ་ནི་ཡོངས་སུ་གཏོང་བས་དེའི་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤངས་པའོ། །དེ་སྦྱིན་པ་ནི་དེ་ཡང་སྤངས་པའོ། །འདིས་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་ཡང་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཉིད་དེ། དེའི་མངོན་པར་ཞེན་པ་དེ་ཡང་མེད་པ་ཡིན། སྤྱོད་པ་ནི་འཁྱམ་པའོ། །སྤྱད་པ་ནི་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ་མཐར་ཐུག་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །སྐལ་དང་སྐལ་མེད་རྣམ་དཔྱད་ནས། །དེ་ཕྱིར་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་མི་བྱ། །ཞེས་པ་ལ་སྐལ་པ་ནི་ཆ་ཤས་ཞེས་པའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ཡང་ཐབས་ཀཱ་ལིའི་ཚུལ་གྱིས་ནཱ་དའི་ཕྲེང་བའི་ཆ་མེད་པའི་ཆ་ཡིན་ནོ། །སྐལ་མེད་ནི་ཆ་མེད་པ་སྟེ་ཨཱ་ལིའི་ཚུལ་གྱིས་ནཱ་དའི་ཕྲེང་བ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་སྐལ་བ་ནི་ཆ་ཤས་ཡན་ལག་གི་རང་བཞིན་སྐྱེ་བའི་རང་བཞིན་དེས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཟླ་བ་ཨཱ་ལིའི་ཕྲེང་བ་ཉིད་དོ། །སྐལ་མེད་ནི་ཆ་མེད་པ་བདག་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཉི་མ་ཀཱ་ལིའི་ཚུལ་གྱིས་ནཱ་དའི་ཕྲེང་བའོ། །དེ་ལྟར་སྐལ་དང་སྐལ་མེད་ཀྱི་སྒྲས་ནཱ་དའི་ཕྲེང་བ་གསུང་རྡོ་རྗེའོ། །དེའི་དཔྱད་པ་ནི་དཔྱད་པ་དང་བྲལ་བས་དཔྱད་པ་སྟེ། ཆ་མེད་པ་ཉིད་དེས་དཔྱད་པས་ཆ་མེད་པས་སྦྱིན་པ་ཡོངས་སུ་བཏང་ངོ༌། །དེའི་ཕྱིར་ནི་རྒྱུ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །སྦྱིན་མི་བྱ་ནི་སྦྱིན་པར
Chinese
应当精进地开始。从有分和无分中进行辨别，因此布施不应施予。其中，有分是指将要发生之事。从无分中进行辨别，对于无量无边的恒河沙数般的众生，在施舍身体时，如果做了身体一部分的事情，就没有分了，因为这太小了，无法获得分，所以应当辨别为无分。因此，如果布施，就不应该舍弃，因为什么原因不应该布施呢？就是不舍弃。通过分析积累的微尘，因为无法忍受，所以自然而然地舍弃了。或者，自己应当舍弃睡眠，毫不犹豫地修行。其中，自己指的是远远超越了意识的金刚持，是舍弃了自己。修行是游走。毫不犹豫是指对于一切都没有怀疑，由此产生。施舍了身体的布施后，之后要如实地修行。其中，身体一词指的是身体。它的布施是完全舍弃，是舍弃了对它的执着。那个布施也是舍弃。这完全舍弃执着也是执着本身，那个执着也是不存在的。修行是游走。修行是完全进入修行，最终获得成就。从有分和无分中进行辨别，因此布施不应施予。其中，有分是部分的意思。那也是以方便法kala的方式，那达串珠的无分之分。无分是没有部分，是以智慧ali的方式，那达串珠。或者，有分是部分，是肢体的自性，是产生之自性，是菩提心月亮ali的串珠本身。无分是没有部分，是无我的自性，是太阳kala的方式，那达串珠。如此，有分和无分的词语是指那达串珠语金刚。它的辨别是没有辨别的辨别，是无分本身，因此通过辨别，通过无分完全舍弃了布施。因此是指那个原因，不应布施是指布施
English
One should diligently begin. Discriminating between having a share and not having a share, therefore, giving should not be given. Among these, having a share means that which is going to happen. Discriminating from not having a share, for limitless and boundless sentient beings, as many as the sands of the Ganges River, when giving the body as a gift, if one has done the work of a part of the body, then there is no share, because it is too small and one cannot obtain a share, so one should discriminate as not having a share. Therefore, if one gives, one should not abandon, because for what reason should one not give? It is not abandoning. By analyzing the accumulated fine dust, because it cannot be endured, it is naturally abandoned. Or, one should abandon sleep and practice without hesitation. Among these, "self" refers to Vajradhara, who is far beyond consciousness, it is abandoning the self. Practice is wandering. Without hesitation means that there is no doubt about everything, which arises from this. Having given the gift of the body, afterwards, one should practice correctly. Among these, the word "body" refers to the body. Its giving is complete abandonment, it is abandoning attachment to it. That giving is also abandonment. This complete abandonment of attachment is also attachment itself, that attachment is also non-existent. Practice is wandering. Practice is completely entering into practice, ultimately achieving accomplishment. Discriminating from having a share and not having a share, therefore, giving should not be given. Among these, having a share means a part. That is also in the manner of the skillful means kala, a part of the partless of the nada string. Not having a share is not having a part, it is the nada string in the manner of wisdom ali. Or, having a share is a part, the nature of a limb, the nature of arising, it is the bodhicitta moon ali string itself. Not having a share is not having a part, it is the nature of no-self, it is the nada string in the manner of the sun kala. Thus, the words having a share and not having a share refer to the nada string speech vajra. Its discrimination is discrimination without discrimination, it is partlessness itself, therefore, through discrimination, through partlessness, giving is completely abandoned. Therefore, it refers to that reason, not giving means giving.