Tibetan
་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པས་འཁྱམ་པའོ། །དེ་བཤད་བྱ་ནི། གསུང་རབ་ཀྱིས་བསྟན་པར་བྱ་བའོ། །གསུང་རབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི། གང་འདི་ཉིད་བྱ་བ་མེད་པས་བྱ་བ་བསྟན་པའོ། །ཅིས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ཤེ་ན། ཕ་རོལ་ཕྱིན་ཞེས་པ་སྟེ་རབ་ཏུ་གསལ་བའི་མཐར་ཐུག་པ་ཐོབ་པའོ། །དེ་ཉིད་མཆོག་སྟེ་དམ་པའོ། །དམན་པ་ལ་མོས་པའི་ཉོན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་དོན་དུ་སྤྱད་པ་ཉིད་བྱ་བ་ཡིན་པར་གསུངས་པ། གང་གི་དངོས་གྲུབ་མཐར་འགྲོ་བ། །ཞེས་པ་སྟེ་སྤྱོད་པ་གང་བྱས་པས་དངོས་གྲུབ་མཐར་འགྲོ་བ་ནི་རྟོགས་པ་སྟེ་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པའི་རང་བཞིན་རྟོགས་པའོ། །ཅིས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ཤེས་ན། དེ་ནས་གཞན་ཡང་ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ནས་གཞན་ཡང་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རིམ་པར་ཕྱེ་བ་བསྟན་པ་འདི་ལས་འདི་རྒྱུར་གྱུར་པས། མཐུར་ཐུག་གི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། མཆོག་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་འགྱུར་རོ། །གང་དུ་ཞེ་ན། ཀྱེའི་རྡོ་རྗེ་ཞེས་པ་སྟེ། དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེའི་རྒྱུ་འདིར་རོ། །རྒྱུ་གང་གིས་ཤེ་ན། དངོས་གྲུབ་རྒྱུས་ཏེ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ དངོས་གྲུབ་ཀྱི་རྒྱུས་སོ། །ཡང་ན་སྤྱོད་པ་བཤད་པར་བྱ། །ཞེས་པ་ནི་བསྟན་པའི་དོན་ཉིད་དོ། །དངོས་གྲུབ་མཐར་འགྲོ་བ་ཞེས་པ་ནི། དངོས་གྲུབ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའོ། །དེའི་མཐར་ནི་རང་བཞིན་ནོ། །ཅེས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ཤེ་ན། མཆོག་སྟེ་གཙོ་བོའོ། །གང་ལས་ཤེ་ན། མཐའ་བདག་མེད་མ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་དང་བདག་མེད་མ་དག་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེ་ཞེས་པ་སྟེ། གཉིས་སུ་མེད་པར་རྟོགས་པ་ལས་སོ། །དེ་ཉིད་ཅིའི་དོན་དུ་རྟོགས་པ་ཡིན་པར་གསུངས་པ་དངོས་གྲུབ་རྒྱུས་ཏེ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་ཕྱིར་ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པ་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་རྒྱན་འཆང་བའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། སྒོམ་པ་པོ་ཡིས་རྣམ་འཛིན་པ། །རྣ་བ་དག་ལ་རྣམ་ཆ་བཟང༌། །ཞེས་པ་སྨོས་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་པས་རྒྱན་བྱ་བའོ། །དེ་ཅི་ཞེ་ན། རྣ་ཆ་བཟང་ཞེས་པ་སྟེ། ལྷའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ལྷའི་རྣ་རྒྱན་ལ་སོགས་པའི་ལྷའི་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་རྣ་རྒྱན་ཕྱག་རྒྱ་རྣམ་པར་དག་པས་ལྷ་གང་ཡིན་པའི་ལྷ་དེ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་མ་ཉིད་དུ་དེ་ལ་དམིགས་ནས་རབ་ཏུ་གནས་པ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ནས་རྣ་བ་དག་ལ
Chinese
仅仅是那样的瑜伽士所游历的。那要解说的是，应由圣典所开示的。所谓圣典，即是此者无所作为而开示作为。以何殊胜呢？即是“度母”，意为获得极度明晰的究竟。那本身是殊胜的，是神圣的。因为不是耽著下劣者的声闻等境界。为了什么目的而说修行本身是作为呢？“谁的成就达到终点”，意为无论做什么样的修行，成就达到终点，即是证悟，是证悟成就的究竟自性。以何殊胜呢？“从那以后还有”，意为从那以后还有，即是揭示了那样的次第差别，从此成为此的因，因此，究竟的成就之果才会产生。因此，成为殊胜的差别。在哪里呢？“嘿，金刚”，意为喜金刚的因就在这里。以什么因呢？以成就之因，即大手印的成就之因。或者，行为应被宣说。这即是教义的意义。所谓成就达到终点，成就是金刚持。那的终点是自性。如果问以何殊胜呢？是殊胜的，是主要的。从何处呢？从无我母的边际，因为金刚持和无我母等无有差别。如何呢？“喜金刚”，即是从证悟无二而来的。那本身为了什么目的而被证悟呢？以成就之因，是为了大手印的成就，而不是为了其他，这即是意义。为了显示那样的瑜伽士的特征，为了具有世间和超世间的特征的自性之庄严，所以说：“修行者以形象执持，耳朵上佩戴美好的耳饰”，这样说了，瑜伽士应以其为庄严。那是什么呢？是“美好的耳饰”，即是由于天尊的自性的天尊耳饰等天尊的极度清净的缘故。以此，由于耳饰手印极度清净，因此，无论是哪个天尊，都以那天尊本身的相作为对境，然后进行安住等，在耳朵上……
English
It is only traversed by such yogis. What is to be explained is what should be taught by the scriptures. What is called scripture is that which, without doing anything, teaches action. What is so special about it? It is "Tara," which means attaining the ultimate of extreme clarity. That itself is supreme, it is sacred. Because it is not the realm of those who are attached to inferior listeners and so on. For what purpose is it said that practice itself is action? "Whose accomplishment goes to the end," which means that whatever practice is done, the accomplishment goes to the end, which is realization, which is the realization of the ultimate nature of accomplishment. What is so special about it? "Then again," which means that from then on, it reveals the order of such differences, from which this becomes the cause of this, and therefore, the fruit of ultimate accomplishment will arise. Therefore, it becomes a supreme difference. Where is it? "Hey, Vajra," which means that the cause of Hevajra is here. By what cause? By the cause of accomplishment, that is, the cause of the accomplishment of the great seal. Or, behavior should be spoken. This is the meaning of the doctrine. What is called accomplishment reaching the end is that accomplishment is Vajradhara. The end of that is nature. If you ask what is so special about it? It is supreme, it is the main one. From where? From the edge of the no-self mother, because Vajradhara and the no-self mother are not different. How is it? "Hevajra," that is, from the realization of non-duality. For what purpose is that itself realized? By the cause of accomplishment, it is for the accomplishment of the great seal, and not for anything else, that is the meaning. In order to show the characteristics of such a yogi, in order to have the adornment of the nature of the characteristics of the world and beyond, it is said: "The practitioner holds the image, and wears beautiful earrings on the ears," it is said, the yogi should adorn it. What is that? It is "beautiful earrings," that is, because of the extreme purity of the deities such as the deity earrings of the nature of the deity. By this, because the earring mudra is extremely pure, therefore, whichever deity it is, take the image of that deity itself as the object, and then perform abiding and so on, on the ears...
Tibetan
་ཡོངས་སུ་གདགས་པར་བྱའོ། །མཛེས་པའི་སྒྲ་ནི་ཀུན་ལ་གཞུག་པར་བྱའོ། །འཁོར་ལོ་ལ་གདུབ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་འདིར་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བྱའོ། །ཡང་རྐང་གདུབ་རྡོ་རྗེ་ཐོད་པའི་ཕྱག་རྒྱ་བྱའོ། །དཔུང་རྒྱན་སླར་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའོ། །སྤྱི་བོར་འཁོར་ལོ་རྣམ་པར་འཛིན། །ལག་པ་དག་ལ་ལག་གདུབ་གཉིས། །ལག་སྐོར་གཉིས་སོ། །རྐེད་པ་ལ་ཡང་སྐ་རགས་ཉིད། །རྐང་པར་དེ་བཞིན་རྐང་གདུབ་པོ། །ལག་པའི་རྩ་བར་དཔུང་རྒྱན་ཉིད། །མགྲིན་པར་རུས་པའི་ཕྲེང་བ་སྟེ། །ཞེས་པ་ལ་མགྲིན་པར་ནི་རཾ་ཤུའི་མགུལ་རྒྱན་བྱའོ། །འདིས་ཅི་བསྟན་ན། རྣ་ཆ་ལ་སོགས་པ་གང་ཅི་བསྟན་པ་དེ། ཐམས་ཅད་རུས་པ་ཁོ་ནས་བྱ་སྟེ། རུས་པ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །རྒྱན་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཉིད་ ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པས་བཅང་བར་བྱའོ། །ཡང་ན་སྒོམ་པ་པོ་ཡིས་ནི། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་ལྡན་པས་མཛེས་པའི་རྣ་རྒྱན་ཏེ། རྣ་ཆ་འོད་དཔག་མེད་ཀྱི་བདག །ཅེས་པའི་ཚིག་གིས་སོ། །དེ་ཡང་རྣ་རྒྱན་མཛེས་པ་སྟེ། །དེ་ཡང་འོད་དཔག་མེད་ལྷ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། རྣ་བ་དག་ལ་ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་གཉིས་ཀྱི་ནཱ་ད་གཉིས་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་རྣམ་པར་སྣ་ཚོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དེ་འཆང་བ་སྟེ་དབྱེར་མེད་པ་བྱས་ནས། རྣམ་པར་འཆང་བ་གསུང་རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུས་སོ། །སྤྱི་བོར་འཁོར་ལོ་རྣམ་པར་འཛིན། །ཞེས་པ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བའི་བདག་པོ་ཡིས་ན་འཁོར་ལོ་མི་བསྐྱོད་པའོ། །དེ་ཡང་སྤྱི་བོར་ནི། གང་ཞིག་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གནས། །ཞེས་པའི་ཚིག་གིས་སོ། །རྣམ་པར་འཛིན་ཅེས་པ་ནི། དེ་ཉིད་འཁོར་ལོ་མི་བསྐྱོད་པ་གཟུགས་སྣ་ཚོགས་པ་བཏགས་ནས་འཆང་ཞིང་དབྱེར་མེད་པར་འཛིན་པར་དེ་བྱ་བའི་ཚུལ་དེས་བཅང་བར་བྱའོ། །ཨ་བདག་མེད་མ་ཡིན་ལ་བདག་མེད་མ་དང་ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་མི་བསྐྱོད་པ་ཐུགས་རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ། །ལག་པ་དག་ལ་ལག་གདུབ་གཉིས། །ཞེས་པ་ནི། ལྔ་པོ་གཉིས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དེ་ཡུལ་དང་དབང་པོའི་རང་བཞིན་གཉིས་དག་གོ །ལག་གདུབ་ཀྱི་སྒྲ་ནི། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀུན་དུ་སྣང་བའི་མཚན་ཉིད་སྐུ་རྡོ་རྗེ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སྟེ། ལག་གདུབ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཡིན། །ཞེས་པའི་ཚིག་གིས་སོ། །དེ་ལྟར་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་བརྗོད་པས་ཡང་དག་པར་རིག་པ་
Chinese
应当完全安立。美妙的声音应当遍及一切。轮、手镯等，在此也应如前一样做。又，脚镯做金刚颅骨手印。臂钏再次做金刚持的手印。头顶佩戴轮。手上戴两个手镯。两个臂环。腰间也是腰带。脚上同样是脚镯。手腕处是臂钏。颈部是骨鬘，对于“颈部是骨鬘”这句话，颈部要做让（ram）秀的项链。这显示了什么呢？凡是耳环等所显示的，全部都应由骨头来做，因为骨头也是法界极其清净的自性。是无我的自性。一切的饰品，是方便与智慧的自性，因此应由真实性的瑜伽士佩戴。或者修行者，以具有真实性，是美妙的耳饰，以“耳饰是无量光之主”这句话。也就是耳饰是美妙的。也就是无量光是诸佛的自性。如何是呢？因为耳朵上具有阿（a，梵文天城体：अ，a，无），里（li，梵文天城体：लि，li，有），嘎（ka，梵文天城体：क，ka，能），里（li，梵文天城体：लि，li，有）二者的音声圆满的缘故。那以种种不同的方式来佩戴它，也就是做到无分别。以无分别的方式佩戴，是语金刚的自性，圆满受用身。头顶佩戴轮，这是说坛城的主尊是不动轮。也就是头顶，以“何者是大乐之处”这句话。所谓佩戴，也就是将不动轮安立为种种形象来佩戴，做到无分别的佩戴，以这样的方式来佩戴。阿（a，梵文天城体：अ，a，无）无我，与无我母无二无别，不动佛是意金刚的自性，是法身。手上戴两个手镯，这是说五种的自性，也就是境与根的两种自性。手镯的声音是，毗卢遮那佛，普遍照耀的体性，是身金刚化身，也就是手镯是毗卢遮那佛。如是宣说方便与智慧的自性，从而如实了知。
English
It should be completely established. The beautiful sound should pervade everything. Wheels, bracelets, etc., should be done here as before. Also, the anklets should be made with the vajra skull mudra. The armlets should again be made with the vajra-holder mudra. A wheel is worn on the crown of the head. Two bracelets are worn on the hands. Two arm rings. The waist also has a belt. Similarly, the feet have anklets. The wrists have armlets. The neck has a bone garland. Regarding the statement "the neck has a bone garland," the neck should have a ram-shu necklace. What does this show? Whatever the earrings and other ornaments show, all should be made of bones, because bones are also the nature of the dharmadhatu, which is extremely pure. It is the nature of selflessness. All ornaments are the nature of skillful means and wisdom, so they should be worn by the yogi of suchness. Or the practitioner, with suchness, is a beautiful earring, with the words "the earring is the lord of Amitabha." That is, the earring is beautiful. That is, Amitabha is the nature of all the Buddhas. How is it? Because the ears have the two nadis of a-li and ka-li complete. Wearing it in various ways, that is, making it non-dual. Wearing it in a non-dual way is the nature of speech vajra, the sambhogakaya. Wearing a wheel on the crown of the head means that the lord of the mandala is the immovable wheel. That is, the crown of the head, with the words "whoever is the place of great bliss." Wearing means establishing the immovable wheel as various forms to wear, making non-dual wearing, wearing in this way. A (a，梵文天城体：अ，a，无) is selfless, inseparable from the selfless mother, the immovable Buddha is the nature of the mind vajra, the dharmakaya. Wearing two bracelets on the hands means the nature of the five, that is, the two natures of object and sense. The sound of the bracelet is, Vairochana, the nature of universal illumination, is the body vajra nirmanakaya, that is, the bracelet is Vairochana. Thus, by proclaiming the nature of skillful means and wisdom, one truly knows.