Tibetan
ན་ཏོ། །ཨེའི་ཡི་གེའི་ཆ་བྱད་གཟུགས་ནི་བདག་མེད་མའི་རང་བཞིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་རིན་ཆེན་ནི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ལ་དེ་ནི་ཟ་མ་ཏོག་གོ །འདིས་ནི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཉིད་བདག་མེད་མ་ཡིན་ལ་བདག་མེད་མ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། འཆད་པ་པོ་ང་ཆོས་ཀྱང་ང༌། ། རང་གི་ཚོགས་ལྡན་ཉན་པ་ང༌། །འགྲོ་བའི་སྟོན་པ་བསྒྲུབ་བྱ་ང༌། །འཇིག་རྟེན་འཇིག་རྟེན་འདས་པ་ང༌། །འཆད་པ་པོ་ང་ཞེས་པ་ནི་འཆད་པ་པོ་ང་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཀྱང་ང་ཞེས་པ་ནི་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱི་ཆོས་ཀྱང་ང་ཉིད་དོ། །ཉན་པ་ང་ཞེས་པ་ནི་ཉན་པ་པོའི་ཚུལ་ཡང་ང་ཉིད་དོ། །རང་གི་ཚོགས་ལྡན་ནི་བདག་ཉིད་འཁོར་དང་བཅས་པ་ཡང་ང་ཉིད་དོ། །བསྒྲུབ་བྱ་ང་ཞེས་པ་ནི་ང་ཉིད་འབྲས་བུའི་ཚུལ་ལོ། །ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་སམ་ཡན་ལག་དགུ་པོའི་ཆོས་དེ་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་ཡང་ངའོ། །ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱང་མདོའི་སྡེ་དང༌། དབྱངས་ཀྱིས་བསྙད་པ་དང༌། ལུང་དུ་བསྟན་པ་དང༌། ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་སྡེ་དང༌། ཆེད་དུ་བརྗོད་པའི་སྡེ་དང༌། གླེང་གཞིའི་སྡེ་དང༌། རྟོགས་པ་བརྗོད་པའི་སྡེ་དང༌། དེ་ལྟ་བུར་བྱུང་བའི་སྡེ་དང༌། སྐྱེས་པ་རབས་ཀྱི་སྡེ་དང༌། ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་སྡེ་དང༌། ཆོས་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་དང༌། མན་ངག་གི་སྡེའོ། །དེ་ལ་དོན་མང་པོ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་མདོའི་སྡེ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །གང་དང་གང་གིས་གསུངས་པའི་དོན་གྱི་མཐའ་མར་གླུ་དང་འབྲེལ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བླངས་ནས་དགའ་བདེ་མང་པོའི་དོན་ནི་དབྱངས་ཀྱིས་བསྙད་པའོ། །གང་དུ་མ་འོངས་པའི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་དུས་འདི་ཙམ་ཞིག་ན་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེས་ལུང་སྟོན་པ་དེ་ནི་ལུང་བསྟན་པ་སྟེ་ཇི་ལྟར་སྐྱེས་བུ་ཁྱོད་མ་འོངས་པའི་དུས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་ན་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མར་མེ་མཛད་ཀྱི་གསུང་གིས་ལུང་བསྟན་པ་འདི་ནི་དྲང་བའི་དོན་གྱི་མདོ་སྡེའོ། །གསུངས་པའི་དོན་གསལ་བར་བྱེད་པ་གདུལ་བའི་ཕྱིར་གསལ་བར་བྱེད་ཅིང་གདུལ་བྱའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་སྒྲ་སྣ་ཚོགས་དང་ཚིག་དང་ཡི་གེས་ཚིག་བཞི་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་ནི་ངེས་པའི་དོན་གྱི་མདོ་སྡེའོ། །གདུལ་བྱ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ངོར་ཞུས་པའི་དོན་ཆེད་དུ་བརྗོད་པས་ན་ཆེད་དུ་བརྗོད་པའོ། །ཡུལ་དང་དུས་ལ་སོགས་པ་སོ་སོར་ངེས་པའི་གཏམ་རྒྱུད་ངེས་པར་བྱེད་པའི་ངག་ནི་གླེང་གཞིའོ། །སྐྱེ་བོ་རྣམས་རྟོགས་པའི་ངེས་པ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དཔེས་དོན་སྟོན་པ་ནི་རྟོགས་པ་བརྗོད་པའི་སྡེའོ། ། འདི་ལྟ་བུར་བྱུང་བ་ནི་སྔོན་གྱི་གཏམ་རྒྱུད་རྙིང་པའོ། །སྐྱེས་པའི་རབས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གནས་སྐབས་ན། སྐྱེ་བ་སྣ་ཚོགས་སུ་ལུས་བླངས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་པ་སྟོན་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་བདེན་པ་གཉིས་དབྱེར་མེད་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་ཡང་དག་པ་རྒྱས་པར་བརྗོད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའོ། །ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་ནི། ངོ་མཚར་བའི་ལྟས་བསྟན་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལམ་ལ་འཇུག་པའོ། །གདམས་ངག་ནི་གསང་བར་བཤད་པའི་དོན་སྟོན་པར་བྱེད་པའོ། །ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ནི་འཕགས་པའི་དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་སྡེའི་བཞེད་པས་སོ། །མདོའི་སྡེ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་གླེང་གཞི་དང་རྟོགས་པ་བརྗོད་པ་དང༌། གདམས་ངག་ཅེས་བྱ་བའི་ཡན་ལག་གསུམ་བསྡུས་པས་དགུའོ། །ཆོས་ཞེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའོ། །འགྲོ་བའི་སྟོན་པ་ཞེས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་གསུམ་བླ་མ་ཡང་ང་ཉིད་དོ། །འཇིག་རྟེན་ང་ཞེས་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ཉིད་དའོ། །འཇིག་རྟེན་འདས་པ་ང་ཞེས་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ངའོ། །ཡང་ན་ང་ཞེས་པ་ན་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་དབྱེར་མེད་པའོ། །འཆད་པ་པོ་ང་ཞེས་པ་འདིས་ནི་སྤྲུལ་པ་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའི་བདག་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཀྱང་ང་ཞེས་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་བདག་ཉིད་དོ། །འགྲོ་བའི་སྟོན་པ་ང་ཞེས་པ་ནི་འགྲོ་བ་དབང་པོ་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་ནི་མི་འགྱུར་བ་སྟེ་ལྷའི་མིག་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ང་ནི་ཕུང་པོ་ལྔའི་རང་བཞིན་ཉིད་ངའོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ང་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་གྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ངའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའི་རང་བཞིན་ང༌། །མཆོག་མཐའ་དགའ་བྲལ་དང་པོར་ནི། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་ང་ནི། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བའི་རང་བཞིན་ངའོ། །མཆོག་མཐའ་དགའ་བྲལ་དང་པོར་ནི། །མཆོག་མཐའ་མ་ནི་མཆོག་མཐའོ། །དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་དགའ་བྲལ་དེ་དང་པོར་གང་ལ་ཡོད་པ་དེའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའོ། །དེ་མཆོག་མཐའ་དགའ་བྲལ་དང་པོ་ཅན་ནི་མ་ནིང་ངོ༌། །ཡང་ན་མཆོག་མཐའ་ནི་གང་ གི་མཐའ་ཡོད་པ་དེ་ནི་མཆོག་མཐའ་སྟེ། དགའ་བ་དང་པོ་དང༌། རྣམ་པར་དགའ་བ་དང༌། དགའ་བ་གསུམ་པ་སྟེ་དང་པོ་དང་ཐ་མ་དག་དང་དགའ་བ་བར་མ་རྣ
Chinese
那摩（namaḥ，梵文天城体：नमः，梵文罗马拟音：namah，敬礼）。ཨེ（E）字的形相是无我的自性。珍贵的佛是金刚持，那就是匝玛朵嘎。这表示金刚持本身是无我，而无我本身就是金刚持。因此，说法者也是我，法也是我， 自己的眷属听者也是我，众生的导师所要证得的也是我，世间和出世间也是我。说法者我，是指说法者我本身。法也是我，是指所要讲述的法的方式也是我本身。听者我，是指听者的身份也是我本身。自己的眷属，是指自己和眷属一起也是我本身。所要证得的我，是指我本身是果位的状态。十二支或九支的法，证悟的自性也是我。 十二支是：契经、应颂、记别、讽颂、自说、因缘、譬喻、本事、本生、方广、希法和论议。其中，由于能阐述许多意义，所以称为契经。无论由谁宣说，在所说内容的结尾，都以歌唱般联系的偈颂来引出，带来诸多喜悦和快乐的意义，称为应颂。在何处为了未来而预言，像这样在某个时刻将会发生，这种预言就是记别，例如预言某位男子在未来的无数劫后将会成为名为释迦牟尼的如来、应供、正等觉等等，这种如来燃灯佛的预言，是引导意义的经部。为了调伏而使所说之义更加清晰，为了顺应所调伏者，以各种声音、词语和文字，四句偈等来表达，这是确定意义的经部。为了各种所调伏者的意愿而特别宣说的意义，称为自说。对于地点和时间等分别确定的故事，确定其叙述的语言是因缘。众生领悟的
English
Namo (namaḥ, Devanagari: नमः, Romanized Sanskrit: namah, meaning: Homage). The form of the letter ཨེ (E) is the nature of selflessness. The precious Buddha is Vajradhara, that is Zamadoga. This indicates that Vajradhara himself is selfless, and selflessness itself is Vajradhara. Therefore, the speaker is also me, the Dharma is also me, The listener with his own retinue is also me, the guide of beings, what is to be attained, is also me, the mundane and the supramundane are also me. The speaker, me, means the speaker, me, himself. The Dharma is also me, means the way of explaining the Dharma is also me himself. The listener, me, means the identity of the listener is also me himself. One's own retinue means that oneself together with the retinue is also me himself. What is to be attained, me, means that I myself am the state of fruition. The twelve branches or nine branches of the Dharma, the nature of realization is also me. The twelve branches are: Sutra, Geya, Vyakarna, Gatha, Udana, Nidana, Avadana, Itivrittaka, Jataka, Vaipulya, Adbhuta-dharma, and Upadesha. Among them, because it can explain many meanings, it is called Sutra. No matter who speaks, at the end of what is said, verses connected like singing are drawn out, bringing many joys and happy meanings, called Geya. Where it is prophesied for the future, like this it will happen at a certain time, this prophecy is Vyakarna, for example, prophesying that a certain man will become a Tathagata, Arhat, Samyak-sambuddha named Shakyamuni after countless eons in the future, etc., this prophecy of Tathagata Dipankara is the Sutra of guiding meaning. To make the meaning spoken more clear for taming, to conform to those to be tamed, expressing with various sounds, words and letters, four-line verses, etc., this is the Sutra of definite meaning. The meaning specially spoken for the wishes of various those to be tamed is called Udana. For stories that are separately determined for places and times, the language that determines its narration is Nidana. The understanding of beings
Chinese
为了生起信解，用譬喻显示意义的是本生故事品类。 像这样发生的是古老的故事传说。本生是菩提萨埵的阶段中，示现转生各种身体等的行为。 为了让菩提萨埵们无差别地证悟二谛，广说真实正法的是极其广大的。 显示大神通等，是通过显示奇特的征兆，使众生进入正道。 窍诀是显示秘密宣说的意义。 十二支是圣者大众部的主张。 在经部等中，以论事、本生故事和窍诀这三个支分合为九支。 法是指金刚持。 众生的导师是指三界上师也是我。 世间我指的是，三界的自性。 出世间我指的是，世间名言的自性是我。 或者说我，是方便和智慧无别。 说者我，这是指化身和圆满报身的自性。 法也是我，这是指无二自性的法身的自性。 众生的导师我，是指众生诸根。 他们的导师是不变的，意思是具有天眼等功德。 因此，世间我，是五蕴的自性是我。 出世间我，是色等境的自性是我。 因此，俱生喜的自性我。 殊胜边际离喜最初者。 俱生之自性我乃是： 俱生喜乐之自性我。 殊胜边际离喜最初者。 殊胜边际不是殊胜边际。 如是成为离喜者，最初存在于何者，即彼之俱生者。 彼殊胜边际离喜最初者，乃是半择迦（梵文：paṇḍaka，汉语：黄门，太监）。 或者殊胜边际是，何者具有边际，彼乃殊胜边际，初喜，以及，胜喜，以及，第三喜，即最初与最后以及喜乐中间诸
English
In order to generate understanding, showing the meaning through examples is the category of Jataka tales. What happened like this is an old story legend. Jataka is in the stage of Bodhisattva, showing the behavior of taking various bodies in various births. In order to make Bodhisattvas realize the two truths without difference, extensively speaking the true and correct Dharma is extremely vast. Showing great miracles and so on is to lead sentient beings onto the path by showing extraordinary omens. Instructions are to show the meaning of secret teachings. The twelve branches are the assertion of the Mahasanghika school of the noble Sangha. In the Sutra Pitaka and so on, the three branches of introduction, Jataka tales, and instructions are combined into nine branches. Dharma refers to Vajradhara. The teacher of beings refers to the master of the three realms, who is also me. The world I refers to the nature of the three realms. The transcendental I refers to the nature of worldly terms, which is me. Or, I, is the inseparability of skillful means and wisdom. The speaker I, this refers to the nature of the emanation body and the complete enjoyment body. Dharma is also me, this refers to the nature of the Dharmakaya of non-dual nature. The teacher of beings I refers to the beings' faculties. The teacher of them is unchanging, meaning possessing qualities such as the divine eye. Therefore, the world I is the nature of the five aggregates, which is me. The transcendental I is the nature of objects such as form, which is me. Therefore, the nature of co-emergent joy is me. The supreme boundary is the first to be free from joy. The nature of co-emergence is me: The nature of co-emergent joy is me. The supreme boundary is the first to be free from joy. The supreme boundary is not the supreme boundary. The one who has become free from joy in this way, the one in whom it first exists, is the co-emergent one. That supreme boundary, the first to be free from joy, is a eunuch (Sanskrit: paṇḍaka, Chinese: 黄门, 太监). Or the supreme boundary is, whoever has a boundary, that is the supreme boundary, the first joy, and, the supreme joy, and, the third joy, that is, the first and the last and the joys in between.