Tibetan
། །ཕྱི་ནས་དེ་ཉིད་ཡང་དག་བཤད། །རྣམ་དག་ཡེ་ཤེས་གཟུགས་ཅན་ཏེ། ཕྱི་ནས་ནི་རྗེས་ཐོགས་སོ། །དེ་ཉིད་ནི་བསྟན་པར་བྱ་བའོ། །ཅིས་ཁྱད་འཕགས་ཤེ་ན། རྣམ་དག་སྟེ་རིམ་པ་གཉིས་རྣམ་པར་དག་པའོ། །དེ་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ཅན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། འཁོར་བ་དང་ནི་མྱ་ངན་འདས། །ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ཡོད་མ་ཡིན། །གཉི་ག་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར། །འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །ཅུང་ཟད་མེད་ནི་ཆ་ཤས་ཙམ་གྱི་ཁྱད་པར་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་ཕྱི་ནས་ནི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བར་མ་ཆད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེ་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཅིས་ཁྱད་འཕགས་ཤེ་ན། ཡང་དག་པར་བཤད་པའི་མངོན་པར་བརྗོད་པ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་ཡང་དག་བཤད་དོ། །ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་ཤེས་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཤིན་ཏུ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་དབྱེར་མེད་པར་དག་ཅིང་དྲི་མ་མེད་པའོ། །ཡེ་ཤེས་གཟུགས་ཅན་ནི་རྟོག་པ་གཅིག་གི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། །འཁོར་བ་དང་ནི་མྱ་ངན་འདས། །ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་པའི་དོན་ནི་གསལ་བ་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པ་ནི། མཆོག་དགར་བསྒོམ་པ་མེད་ཅིང་བསྒོམ་པ་པོ་ཡང་མེད། །ལུས་ཀྱང་མེད་ཅིང་གཟུང་བ་མེད་དང་འཛིན་པ་མེད། །ཤ་དང་ཁྲག་ཀྱང་མེད་ཅིང་བཤང་དང་གཅི་བ་མེད། །སྐྱུག་བྲོ་མེད་ཅིང་རྨོངས་མེད་གཙང་བ་མེད། །ཆགས་མེད་སྡང་བ་མེད་དང་རྨོངས་མེད་ཕྲག་དོག་མེད། །སེར་སྣ་མེད་དང་ང་རྒྱལ་མེད་ཅིང་མཐོང་བྱ་མེད། །བསྒོམ་དང་སྒོམ་པ་པོ་མེད་བཤེས་དང་དགྲ་མེད་ཅིང༌། །རློམ་སེམས་མེད་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སྣ་ཚོགས་ཉིད། །ཅེས་ པ་སྨོས་ཏེ། མཆོག་དགར་ཞེས་པ་ནི། མཆོག་ནི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའོ། །དགའ་བ་ནི་བདག་མེད་པའོ། །མཆོག་ཀྱང་ཡིན་ལ་དགའ་བ་ཡང་ཡིན་པས་མཆོག་དགའོ། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་དང་དབྱེར་མེད་པའི་བདག་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེར་དེ་ལ་ཡོད་པ་དེ་ཅི་ཞེ་ན། བསྒོམ་པ་མེད་ཅིང་སྟེ་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་དམིགས་པར་བྱ་བ་ཡང་མེད་པ་ཉིད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་སྒོམ་པ་པོ་མེད་ནི། དམིགས་པར་བྱེད་པ་ཡང་མེད་དེ། ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་ལུས་ཀྱང་མེད་ཅིང་ངོ༌། །ཀྱང་གི་སྒྲ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་ཏེ་ལུས་མེད་ནི་ཀུན་དུ་སྣང་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ལུས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུང་བ་མེད་ནི་ལུས་བཀག་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུང་བ་ཀུན་དུ་སྣང་བའི་མཚན་ཉིད་དེ་མེད་པའོ། །དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་འཛིན་པ་ཡང་མེད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ལུས་བཀག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཤ་དང་ཁྲག་ཀྱང་མེད་ཅིང་བཤད་དང་གཅིག་བ་མེད་པ་མེད་པ་འདིས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བཞི་ཡང་འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཐིམ་པ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །དགའ་བ་ཡང་འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང་དབྱེར་མེད་པ་སྟེ་མཆོག་དགའ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །སྐྱུག་བྲོ་མེད་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྐྱོན་དུ་བགྲང་བ་ཡང་མེད་དོ། །དེ་སྐད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ། སངས་རྒྱས་ལ་གང་རྟག་སྐྱོན་བགྲང༌། འདིར་ནི་ཁོ་བོ་སྐྲག་པར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྨོངས་མེད་དེ་གཏི་མུག་མ་རིག་པས་འཁྲུལ་པ་མེད་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཙང་སྦྲ་གཙང་བ་མེད་དེ་གཙང་སྦྲ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའོ། །གཙང་བ་ནི་མེ་སྟེ་མེ་ཤིང་པ་མ་ལུས་པ་སྲེག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆགས་མེད་ནི་ཆགས་པ་འོད་དཔག་མེད་གསུང་རྡོ་རྗེའོ། །སྡང་བ་མེད་ནི་ཞེ་སྡང་བ་མེད་པ་སྟེ་མི་བསྐྱོད་པ་ཐུགས་རྡོ་རྗེའོ། །རྨོངས་མེད་ནི་རྨོངས་པ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དེ་སྐུ་རྡོ་རྗེའོ། །དེ་ཡང་ཕྲག་དོག་མེད་ནི་ཕྲག་དོག་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་དབྱེར་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་ཐིམ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་མེད་དེ། སེར་སྣ་མེད་པ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་རིན་ཆེན་གཙོ་བོ་འོད་དཔག་མེད་ཐིམ་པས་སོ། །ང་རྒྱལ་མེད་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡང་མེད་པའོ། །མི་བསྐྱོད་པ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་དབྱེར་མེད་མེད་པས་རྡོ་རྗེ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་དེས་སྐུ་གསུམ་དང་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའོ། ། མཐོང་བྱ་མེད་ནི་ཐམས་ཅད་སྣང་བ་མེད་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྒོམ་པ་ཞེས་པ་ནི་འབྱུང་བ་སྟེ། སྐྱེ་བའི་བྱ་བ་བཀག་པའོ། །སྒོམ་པ་པོ་ཡང་མེད་ནི་གྱུར་པ་ཡིན་པས་ན་སྒོམ་པ་པོ་སྟེ་དེ་ཡང་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་པོ་ནས་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེས་པ་དང་སྐྱེ་བ་གཉིས་ཀ་ཡང་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་བསྒོམ་དང་སྒོམ་པ་པོ་དང༌། བསྒོམ་པ་ནི་ཡུལ་དང་དབང་པོའི་དངོས་པོའོ། །སྒོམ་པ་པོ་ནི་སེམས་སོ། །དེ་གསུམ་ཀ་ཡང་མེད་དེ་རྡོ་རྗེ་གསུམ་དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བཤེས་དང་དགྲ་མེད་ནི་བཤེས་ཞེས་པ་ནི་སེམས་ཏེ་དེ་མེད་པའོ། །དགྲ་ཞེས་པ་ནི་དགྲ་རྣམས་ཏེ་དེ་དང་འདྲ་བས་ན་གང་ཡང་ཡུལ་དང་དབང་པོ་དེ་རྣམས་ཀྱང་མེད་དོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། རྡོ་རྗེ་གསུམ་དབྱེར་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་བཤེས་ནི་མཛའ་བའོ། །དགྲ
Chinese
从外而说彼性真实义，乃是清净智慧之形相，从外而说乃是随念。彼性是应被开示的。以何殊胜耶？清净，即是二种次第皆清净。彼性，即是真如之形相。彼性之故，轮回与涅槃，些微差别亦皆无。二者皆清净之故，轮回与解脱。些微无有，乃是些微部分之差别亦无有，乃是无有。又，从外而说，乃是彼无间断之性。所谓彼性，乃是真实之智慧。以何殊胜耶？于何处有真实宣说之现观，彼即是真实宣说。极清净之识，乃是世俗与胜义，殊胜中之殊胜，极殊胜，无别而清净且无垢。智慧形相，乃是一念之自性。彼性之故，轮回与涅槃，些微差别亦皆无。此之意义乃是显明之性。彼性开示者，胜喜之中无有修习，且无有修习者。身亦无有，且无有可取与能取。血肉亦无有，且无有大小便。无有厌恶，且无有愚昧，无有清净。无有贪欲，无有嗔恨，且无有愚昧，无有嫉妒。无有悭吝，且无有我慢，且无有可见。无有修习与修习者，无有友与敌，且，无有傲慢之心，俱生之种种性。如是说，胜喜者，胜者乃是金刚持。喜者乃是无我。胜亦是，喜亦是，故为胜喜。与金刚持无别之无我之智慧。于彼处，于彼有者为何？无有修习，即是无有应修习之所缘。何以故无有修习者？所缘亦无有，如何耶？身亦无有。此之“亦”字，乃是何以故？身无有，乃是周遍显现之相之身之自性之故。
English
From the outside, it explains the true meaning of that nature, which is the form of pure wisdom. From the outside, it is recollection. That nature is to be revealed. What is so special about it? Purity, that is, both stages are pure. That nature is the form of suchness. Because of that nature, samsara and nirvana have no difference at all. Because both are pure, samsara and liberation. There is no slight difference, that is, there is no difference in the slightest part, that is, there is nothing. Also, from the outside, it is the nature of that uninterruptedness. What is called that nature is true wisdom. What is so special about it? Wherever there is a true explanation of manifestation, that is the true explanation. Extremely pure knowledge is the ultimate in conventional and ultimate truth, the ultimate in the ultimate, pure and immaculate without distinction. The form of wisdom is the nature of one thought. Because of that nature, samsara and nirvana have no difference at all. The meaning of this is the nature of clarity. That nature is revealed: in supreme joy there is no practice and no practitioner. There is no body, and there is no object or subject. There is no flesh and blood, and there is no stool or urine. There is no disgust, and there is no ignorance, no purity. There is no desire, no hatred, and no ignorance, no jealousy. There is no stinginess, and there is no arrogance, and there is nothing to be seen. There is no practice and no practitioner, no friend and no enemy, and no arrogance, the various natures of co-emergence. As it is said, supreme joy is the supreme Vajradhara. Joy is selflessness. Supreme is also, joy is also, therefore it is supreme joy. The wisdom of selflessness is inseparable from Vajradhara. What is there, what is there? There is no practice, that is, there is no object to be practiced. Why is there no practitioner? There is also no object, how is it? There is no body. This word "also", why? There is no body, because it is the nature of the body of the all-pervading appearance.
Chinese
是这样的。肉和血也没有，说和唯一没有没有的这个，显示了如来四身也融入无量光之中。喜悦也与无量光无别，是名为胜喜的同义词。没有厌恶是因为对于它，也没有被视为过失。如是世尊所说：对于佛陀，谁常计较过失，在此我感到害怕。如是说。因此没有愚痴，即没有因愚痴无明而迷惑。因此没有洁净，即没有洁净，洁净是非常清净的。洁净是火，因为火焚烧所有木柴。没有贪执，即贪执是无量光语金刚。没有嗔恨，即没有嗔恨，是不动佛意金刚。没有愚痴，即愚痴是毗卢遮那佛，是身金刚。而且没有嫉妒，即嫉妒不空成就佛，以方便和智慧无别而融入毗卢遮那佛。那也没有，没有悭吝，也是如此，宝生佛融入无量光。没有我慢，即金刚萨埵也没有。不动佛也是如此，因为无别。以此，以方便和智慧无别，以金刚三性的自性，故为三身和五智之自性，故为金刚持。 没有可见之物，是因为一切都变得没有显现。所谓禅修，是生起，是阻止出生的行为。没有禅修者，是因为已经成为，所以是禅修者，那也没有。因为一切法从一开始就没有生起。生者和生起两者都被阻止了。或者，禅修和禅修者，禅修是境和根的实物。禅修者是心。这三者都没有，因为金刚三者无别。因此，没有朋友和敌人，所谓朋友是心，那没有。所谓敌人是众敌，与此相似，任何境和根也没有。如何呢？因为金刚三者无别。或者，朋友是友善。敌
English
It is so. There is neither flesh nor blood, and this absence of saying and oneness shows that the four Tathagatas also dissolve into the very nature of Amitabha. Joy is also inseparable from Amitabha, which is a synonym for supreme joy. There is no disgust because, for it, there is no fault to be counted. As the Blessed One said: "Whoever constantly counts faults in the Buddha, here I am afraid." Thus it is said. Therefore, there is no delusion, that is, no confusion due to delusion and ignorance. Therefore, there is no cleanliness, that is, no cleanliness, cleanliness is extremely pure. Cleanliness is fire, because fire burns all the firewood. There is no attachment, that is, attachment is Amitabha's speech vajra. There is no hatred, that is, no hatred, is Akshobhya's mind vajra. There is no delusion, that is, delusion is Vairochana, the body vajra. Moreover, there is no jealousy, that is, jealousy Amoghasiddhi, by the inseparability of means and wisdom, dissolves into Vairochana. That is also not there, there is no stinginess, so too, Ratnasambhava dissolves into Amitabha. There is no pride, that is, Vajrasattva is also not there. Akshobhya is also the same, because of inseparability. By this, by the inseparability of means and wisdom, by the nature of the three vajras, therefore, it is the nature of the three bodies and five wisdoms, therefore, it is Vajradhara. There is nothing to be seen, because everything has become without appearance. What is called meditation is arising, it is the act of preventing birth. There is no meditator, because it has become, so it is a meditator, that is also not there. Because all dharmas have not arisen from the beginning. Both the born and the arising are prevented. Or, meditation and meditator, meditation is the object and the reality of the senses. The meditator is the mind. All three are not there, because the three vajras are inseparable. Therefore, there are no friends and enemies, what is called a friend is the mind, that is not there. What is called an enemy is the enemies, similar to that, any object and senses are also not there. How is it? Because the three vajras are inseparable. Or, a friend is friendly. Ene