Tibetan
་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡིན་ནོ། །འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཁྱབ་འཇུག་བདག །ཅེས་པ་ནི་ཁྱབ་འཇུག་གི་ལྟོ་བ་ལ་བརྟེན་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ཐམས་ཅད་ལུས་ལ་རྣམ་པར་གནས། ལུས་ཀུན་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་གནས་ཏེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལུས་ལ་རྣམ་པར་གནས་པའོ། །འདིས་ནི། ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ལུས་ལ་གནས། །རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྤངས། །དངོས་པོ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་སྟེ། ལུས་གནས་ལུས་ལས་སྐྱེས་པ་མིན། །ཞེས་པའོ། །དངོས་དང་དངོས་མེད་དེ་ལས་བྱུང༌། །གཞན་དང་གང་དང་དེ་རྣམས་དང༌། དངོས་པོ་དང་ན་འཁོར་པའོ། །དངོས་མེད་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །གཉི་ག་ཡང་དེ་ལས་བྱུང་ཞིང་དེ་ལས་སྐྱེས་པའོ། །ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཉིས་དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའོ། །ཡང་ན་དངོས་ནི་ཐབས་ཏེ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའོ། །དངོས་མེད་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ་བདག་མེད་མའོ། །དེ་གཉི་ག་ཡང་དེ་ལས་བྱུང་བ་སྟེ་དེ་ལས་སྐྱེས་པ་ཉིད་དོ། །གཞན་རྣམས་གང་རྣམས་དེ་རྣམས་དང་ནི་གཞན་རྣམས་ནི་འདི་ཐམས་ཅད་སེམས་དང་དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར་གཞན་རྣམས་ཏེ་དབང་པོ་དྲུག་རྣམས་སོ། །གང་རྣམས་དེ་རྣམས་ནི་ཞེས་པ་ནི། གང་རྣམས་ནི་གཡོ་བའོ། །དེ་རྣམས་ཞེས་པ་ནི་བརྟན་པ་སྟེ། གང་རྣམས་དེ་རྣམས་བརྟན་དང་གཡོ། །ཞེས་པའི་ཚིག་གིས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་དག་དེ་ནས་དབང་པོ་དྲུག་རྣམས་དང༌། དེ་ནས་བརྟན་པ་དང་གཡོ་བ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ནང་དུ་སོན་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་གསུངས་པ། སེམས་ཅན་དང་ནི་རྣམ་ཤེས་ཚུལ། །སྐྱེས་བུ་སྔོན་རབས་དབང་ཕྱུག་དང༌། །བདག་དང་གསོ་བ་ཐམས་ཅད་དང༌། །དུས་དང་གང་ཟག་ཉིད་དང་ནི། །ཞེས་པ་ལ་སེམས་ཅན་ཞེས་པ་ནི་རིག་བྱེད་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྟེ། སྐྱེ་པ་དག་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དེ་རྟག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་དེ་ལ་རག་ལས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །རྣམ་ཤེས་ཚུལ་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཏེ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །དེ་ཡང་དེ་ལ་རག་ལས་པ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེས་བུ་ཞེས་པ་ནི་རྡུལ་དང༌། མུན་པ་དང༌། སྙིང་སྟོབས་རྣམས་ཆ་མཉམ་པའི་གནས་སྐབས་ནི་རང་བཞིན་ཏེ་རང་བཞིན་མཆོག་གི་སྐྱེས་བུ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ལྟ་བ་དེ་ཡང་ དེའི་ནང་དུ་འདུས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །སྔོན་རབས་ཞེས་པ་ནི་རིག་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །དབང་ཕྱུག་ཅེས་པ་ནི་དབང་ཕྱུག་བྱེད་པ་པོར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །བདག་ཅེས་པ་ནི་ཚངས་པ་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་པ་རྟག་པ་གཅིག་པུའི་མངའ་བདག་ཡི
Chinese
遍及一切处者，也是薄伽梵（bhagavan，世尊）。“一切众生遍入我”是指依赖遍入天腹部者。因此，“一切安住于身，诸身安住于一切，安住于一切之身”。这指的是：“大智慧安住于身，一切分别皆已断除，遍及一切事物，身安住却非身所生。”事物与非事物皆由此生。其他、何者、彼等，事物即是轮回。非事物即是涅槃。二者皆由此生，由此而生。因为世俗谛与胜义谛二者无别，故为金刚持。或者，事物是方便，即是金刚持。非事物是涅槃，即是无我母。此二者皆由此生，即由此而生。其他诸者、何者诸者、彼等诸者，其他诸者是指，此一切与心无别，故为其他诸者，即六根。何者诸者、彼等诸者是指，何者诸者是动摇者。彼等诸者是稳固者。“何者诸者稳固与动摇”。以这些词语来说明。因此，方便与智慧，从那里生出六根，从那里了悟稳固与动摇，因此一切都进入了圆满智慧之中。此外还说到：“有情与识之相，士夫、往昔、自在与，我与一切养育，时间与补特伽罗自身”。其中，有情是指吠陀论者，因为远离了生，所以那是常恒的智慧。那也依赖于它。识之相是指说识者，即瑜伽行者。那也依赖于它。士夫是指，微尘、黑暗、勇气三者处于平等状态时，即是自性，是自性至上的士夫。无论谁的见解，也都包含在其中。往昔是指吠陀论者。自在是指，认为自在是造作者的人。我，是指具有梵天智慧，常恒唯一的自在者。
English
The all-pervading one is also the Bhagavan (bhagavan, the Blessed One). "All beings pervade me" refers to those who rely on the abdomen of Vishnu. Therefore, "All abide in the body, all bodies abide in all, abiding in the body of all." This refers to: "Great wisdom abides in the body, all distinctions are cut off, pervading all things, the body abides but is not born from the body." Things and non-things arise from this. Others, what, those, things are samsara. Non-things are nirvana. Both arise from this, born from this. Because the two truths, conventional and ultimate, are inseparable, it is Vajradhara. Or, things are means, that is, Vajradhara. Non-things are nirvana, that is, the selflessness mother. Both of these arise from it, that is, born from it. Other beings, what beings, those beings, other beings means, all this is inseparable from the mind, so it is other beings, that is, the six senses. What beings, those beings means, what beings are the moving ones. Those beings are the stable ones. "What beings are stable and moving." These words explain it. Therefore, means and wisdom, from there the six senses arise, from there understanding stability and movement, therefore everything enters into perfect wisdom. Furthermore, it is said: "Sentient beings and the nature of consciousness, purusha, past, freedom and, self and all nourishment, time and the individual self." Among them, sentient beings refers to the Vedic speakers, because they are separated from birth, so that is constant wisdom. That also depends on it. The nature of consciousness refers to those who speak of consciousness, that is, the Yogacharas. That also depends on it. Purusha refers to, when dust, darkness, and courage are in an equal state, that is nature, it is the supreme purusha of nature. Whose view is also included in it. Past refers to the Vedic speakers. Freedom refers to those who believe that freedom is the creator. Self refers to the independent one who possesses Brahma's wisdom, constant and unique.
Tibetan
ན་པ་གང་གི་ལྟ་བའོ། །གསོ་བ་ཞེས་པ་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སེམས་དང་ལྡན་པར་འདོད་པ་གང་རྣམས་ཀྱི་ལྟ་བའོ། །ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ནི་རྒྱལ་པོའི་བསྟན་བཅོས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དུས་ཞེས་པ་ནི་དུས་བྱེད་པ་པོར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱི་སྟེ། དུས་ཀྱིས་སྨིན་པར་གྱུར་པ་རྣམས། །དུས་ཀྱིས་སྐྱེ་དགུ་སྡུད་པར་བྱེད། །ཅེས་གང་གིའོ། །གང་ཟག་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱིའོ། །འདིས་ནི་ལྟ་བ་སྣ་ཚོགས་ལ་རྣམ་པར་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་གང་དང་གང་གི་ལྟ་བའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཐམས་ཅད་ཉི་ཚེ་བ་སྟེ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སུ་ཐམས་ཅད་ཉིད་འདུས་པ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ལ་མཁར་གྱི་རྒྱལ་ཕྲན་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཉིད་ཞབས་ཏོག་གི་ཞོ་ཤ་འབུལ་ལོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡེ་ཤེས་ཐམས་ཅད་ཉིད་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་དེར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རང་ཉིད་མངོན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་གྲུབ་ན་ཅིས་མི་འགྲུབ། དེས་ན་གཞན་ཐམས་ཅད་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཅན་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་འདི་གོམས་པ་ལས་ཡིན་ཏེ། གོམས་པ་མ་བྱས་ན་ཐར་པ་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་སེམས་ཅན་ཞེས་པའི་ནི་སྲིད་གསུམ་དབྱེར་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །རྣམ་ཤེས་ཚུལ་ཞེས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །སྐྱེས་བུ་ཞེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་གྱི་མ་ནིང་ངོ༌། །སྔོན་རབས་ནི་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་ཕྱུག་ཅེས་པ་ནི་རང་ཉིད་འཕྲོག་པོ་རང་ཉིད་བྱེད། །ཅེས་པས་བདག་ཉིད་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ཅེས་པ་ནི་ཕ་རོལ་ན་གཞན་ཅི་ཡང་མེད་པའོ། །དེ་མེད་པ་ལས་བདག་ཀྱང་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །གསོ་བ་ཞེས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྟོགས་པའི་རྣམ་པའོ། །ཐམས་ཅད་དང་ཞེས་པ་ནི་སྐྱེ་འཇིག་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རྟག་པ་མ་ཡིན་པའོ། །དུས་ཞེས་པ་ནི་རང་བཞིན་མེད་པའི་ རང་བཞིན་ཅན་ནོ། །གང་ཟག་ཅེས་པ་ནི་སྤྲུལ་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ། །ཐམས་ཅད་བསྡུ་བ་གསུངས་པ། དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་འདི། སྒྱུ་མའི་གཟུགས་ཀྱིས་ཡང་དག་གནས། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ནི་རང་བཞིན་གྱི་སྲོག་རྣམ་པར་ཤེས་པས་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །འདི་ཇི་ལྟར་ཡིན་པ་དེ་གསུངས་པ། ཇི་ལྟར་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་ལྟར
Chinese
那是哪种人的观点呢？“治疗”是指那些认为一切事物都具有心识的人的观点。“一切”应该理解为国王的教诲。“时间”是指那些认为时间是创造者的人，即：时间使成熟的事物成熟，时间聚集众生。这是谁的观点呢？“人”是声闻的观点。通过这些，对于安住于各种观点的人来说，无论哪种观点的智慧，都是暂时的，一切都包含在圆满正等觉的智慧中。例如，转轮王会向城邦的小国王等进贡食物。同样，一切智慧都自然而然地安住于真正的智慧中。就像在般若波罗蜜多中，布施等会自然显现一样。同样，如果在这里成就了一切相智，为什么不能成就呢？因此，其他一切都成就为金刚持的智慧。然而，这来自于习惯，如果不习惯，就无法获得解脱。或者，“有情”是指三界无别的智慧。“识之方式”是指智慧特别殊胜的自性。“士夫”是指金刚持自性的非男非女。“前世”是因为无法确定起始和终结。“自在”是指自己夺取自己，自己创造自己，因此自性成为主。“我”是指在彼岸没有任何其他事物。因为没有它，所以也没有我。“治疗”是指因为是一切智者，所以是证悟的方式。“一切”是指因为远离生灭，所以不是常。“时间”是指无自性的自性。“人”是指化身的自性的法身。宣说了摄集一切：一切事物的自性，以幻化的形象真实存在。因此，一切事物的自性是自性的命根，以识而与风的真如相连的自性。这是如何的呢？就像幻化的自性一样。
English
Whose view is that? "Healing" refers to the view of those who believe that all things possess consciousness. "All" should be understood as the teachings of the king. "Time" refers to those who believe that time is the creator, that is: time ripens what has ripened, time gathers beings. Whose view is this? "Person" is the view of the Shravakas. Through these, for those who abide in various views, whatever wisdom of whatever view is temporary, and all are contained in the wisdom of perfect and complete enlightenment. For example, a wheel-turning king would offer food as tribute to the small kings of cities and so on. Similarly, all wisdom naturally abides in true wisdom. Just as in the Prajnaparamita, generosity and so on naturally manifest. Similarly, if all-knowing wisdom is achieved here, why cannot it be achieved? Therefore, all others are achieved as the wisdom of Vajradhara. However, this comes from habit; if one is not accustomed, one cannot attain liberation. Alternatively, "sentient being" refers to the wisdom that is undifferentiated from the three realms. "The way of consciousness" refers to the nature of wisdom being particularly excellent. "Purusha" refers to the hermaphrodite of the nature of Vajradhara. "Former lives" are because the beginning and end cannot be determined. "Independent" refers to oneself seizing oneself, oneself creating oneself, therefore the self becomes the lord. "Self" refers to there being nothing else on the other shore. Because there is no it, there is also no self. "Healing" refers to the way of realization because it is all-knowing. "All" refers to not being permanent because it is free from arising and ceasing. "Time" refers to the nature of no-self. "Person" refers to the Dharmakaya of the nature of emanation. It is said to gather all: The nature of all things truly exists with an illusory form. Therefore, the nature of all things is the life force of nature, the nature connected with the Suchness of wind by consciousness. How is this? Like the nature of illusion.
Tibetan
་རོ། །ཇི་ལྟར་སྒྱུ་མ་བདེན་པ་ཡང་མ་ཡིན་བརྫུན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པར་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ནོ། དེ་བཞིན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ཡང་བདེན་པ་དང་མི་བདེན་པ་དང་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་བཅད་ནས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་ལ་ཁྱབ་པས་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ནོ། །ཡང་ན་གནས་ཞེས་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་རིམ་པས་མི་གཡོ་བའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱིར་གཡོ་བ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རང་རིག་ལས་ནི་ཡེ་ཤེས་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ། ཆགས་དང་ཆགས་བྲལ་རྣམ་པར་འདྲེས། །ཞེས་པའི་མཐར་གྱིས་གང་གསུངས་པ་དེ་ཉིད་དུ་ཐམས་ཅད་ཁོངས་སུ་འདུས་པར་བསྟན་ནས་དེ་ཉིད་གསལ་བར་གསུངས་པ། དང་པོ་དགའ་བ་ཙམ་ཉིད་དེ། །གཉིས་པའི་གྲངས་ལས་མཆོག་དགའ་བཤད་ནི་དེ་ཉིད་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་ལ་ནི་རྣམ་དགར་བཤད། །རྡོ་རྗེ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པར་བརྗོད། །ཅེས་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྐྱེས་པས་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སྟེ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་དབྱེར་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་བཞིན་པའོ། །འདིས་ཅི་བསྟན་ན་དང་པོ་འབའ་ཞིག་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཙམ་མོ། །དེ་ཉིད་མཆོག་དགའ་སྟེ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །གྲངས་ནི་གཉིས་པའི་གྲངས་ལས་སོ། །གསུམ་པ་ལ་ནི་རྣམ་དགར་བཤད་ནི་གསུམ་པོ་རྣམས་རྫོགས་པའོ། །དེ་ཉིད་གང་ལས་ཤེ་ན། རྣམ་དགར་བཤད་ཅེས་པ་སྟེ་གང་ལས་གཉི་ག་སྙོམས་པར་འཇུག་པས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་དགའ་བའོ། །བཞི་པ་ནི་བཞི་པོ་རྣམས་རྫོགས་པའོ། །གང་ལས་ཤེ་ན། ལྷན་ཅིག་གཅིག་ཏུ་སྐྱེས་པ་སྟེ་དབྱེར་མེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་བཤད་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཁོ་ན་སྟེ་ཤིང་དང་པོར་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་གཅིག་ དང་གཉིས་དང་གསུམ་ནི་རྡོ་རྗེ་གསུམ་དབྱེར་མེད་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའོ། །དགའ་བ་གསུམ་ལས་ལོག་པའི་བཞི་པ་མེད་པ་ཉིད་དེ། འདི་ནི་བརྟགས་པ་ཙམ་ཡིན་ནོ། །རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་ཀུན། །མཁས་པས་དེ་སྐད་ངེས་ཐོས་ནས། །མཆོག་ཏུ་ངོ་མཚར་གྱུར་ནས་ནི། །བརྒྱལ་ཞིང་ས་ལ་འགྱེལ་བར་གྱུར། །དང་པོའི་དགའ་བ་འགྲོ་བའི་གཟུགས། །དེ་བཞིན་མཆོག་དགའ་འགྲོ་བ་ཉིད། །དགའ་བྲལ་དགའ་བའང་འགྲོ་བ་ཉིད། །གསུམ་ལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མེད། །ཅེས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཐོས་ནས་ནི། དགའ་བ་ཉིད་ཀྱིས་དགའ་བ་ནི་བཞི་ཡིན་པར་སྔར་བསྟན་པའོ། །ད་ནི་དགའ་བ་གསུམ་པོ་རྣམས་དབྱེར་མེད་པ་གང་ལས་དགའ་བ་གསུམ་ཡང་འགྲོ་བ
Chinese
罗！ 犹如幻化，非真非假，乃万物之本性。如是，薄伽梵亦超离真与非真、常与无常等分别。遍及一切，故为万物之本性。又，所谓“住”，乃以真实之次第，因不动摇之如是性之智慧，故为不动摇之本性。如是，“从自明中，智慧转变。”等，以及“贪与离贪，交融混合。”至结尾所说，即已显示一切皆已包含其中，并已清晰阐明。初喜唯是。二数之最胜喜，乃方便与智慧之本性。第三为离喜。因其为金刚三之本性。第四为俱生。所谓俱生，即俱时而生，乃身语意无别之如是性。此示何义？初者，唯是无二之智慧。彼即最胜喜，乃方便与智慧之本性。数即二数。第三为离喜，即三者皆圆满。彼从何处而来？所谓离喜，即从二者平等融入而超胜之喜而来。第四即四者皆圆满。从何而来？从俱生一体而生，即从生起无别之本性而来。彼亦是说，唯是智慧，而非如树木初发芽等。此乃一与二与三，乃金刚三无别之俱生。无有异于三喜之第四喜。此仅是假立而已。金刚藏等一切。智者闻此确定之语后。极度惊奇。昏厥倒地。初喜为行者之身。如是最胜喜亦是行者。离喜之喜亦是行者。三者无有俱生。如是说。如是听闻后。喜本身即是先前所说之四喜。今则三喜无别，从何处三喜亦是行者
English
Ro! Just as illusion is neither true nor false, it is the nature of all things. Likewise, the Bhagavan is beyond distinguishing between true and untrue, permanent and impermanent, and so on. Pervading all, it is the nature of all things. Furthermore, "abiding" refers to the unwavering suchness-wisdom due to the authentic order, hence it is the nature of immovability. Thus, "From self-awareness, wisdom transforms," and so on, and "Attachment and detachment intermingle." What is said at the end shows that everything is included therein and is clearly explained. The first is merely joy. The supreme joy spoken of in the second number is the nature of method and wisdom. The third is detachment. Because it is the nature of the three vajras. The fourth is said to be coemergent. Coemergent means born simultaneously, which is the indivisible nature of body, speech, and mind. What does this indicate? The first is merely non-dual wisdom. That is the supreme joy, the nature of method and wisdom. The number is from the second number. The third is detachment, which means all three are complete. From where does that come? Detachment means the joy that excels from the equal merging of the two. The fourth is the completion of all four. From where does that come? It arises as one coemergent, from the nature of generating indivisibility. That is also said to be only wisdom, not like the first sprouting of trees, and so on. This is one, two, and three, the coemergent indivisibility of the three vajras. There is no fourth joy separate from the three joys. This is merely an imputation. All such as Vajra Essence. Having heard these definitive words, the wise. Became exceedingly amazed. Fainted and fell to the ground. The first joy is the form of the traveler. Likewise, the supreme joy is also the traveler. The joy of detachment is also the traveler. The three have no coemergence. Thus it is said. Having heard that, the joy itself is the four joys previously shown. Now the three joys are inseparable, from where the three joys are also the traveler.