Tibetan
་སྐྱེས་སོ། །ཡང་ན་རིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་མེད་མའོ། །དེར་ཞེས་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་དེར་རོ། །རབ་ཏུ་གཞུག་ནི་རབ་ཏུ་གསལ་བའོ། །གཞུག་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་གནས་པར་བྱའོ། །བཟང་མོ་ཞེས་པ་ནི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་དང་ལྡན་པའོ། །བསྡུ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་འབའ་ཞིག་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྤྲོ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡང་དེའོ། །དེ་བས་ན་རིགས་ལྔ་ལས་བྱུང་ནི་རིགས་ལྔ་རྣམས་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་ཡེ་ཤེས་ལྔ་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་བྱུང་བ་ནི་བྱུང་བ་སྟེ། གང་ལ་སྤྲོ་བ་དེ་ནི་རིགས་ལྔ་ལས་བྱུང་བའོ། །ཡང་ན་ཇི་ལྟར་གང་རྙེད་དེ། །དེ་ལྟར་བཅུ་དྲུག་ལོན་པ་ནི། རིགས་ལྔ་མེད་ན་སྤྱིར་ཇི་ལྟར་གང་རྙེད་པ་དེ་ལ་བྱ་སྟེ་བཟང་མོ་མ་ཡིན་པ་ཡང་ངོ༌། ། འོན་ཀྱང་སླར་ལོ་བཅུ་དྲུག་མ་བཟུང་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འབབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན། ཡང་ན་ཞེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་དང་དབྱེར་མེད་པའི་བདག་མེད་མ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་ནོ། །གང་དེ་ཞེས་པ་ནི་གཏན་ལ་ཕན་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་རྙེད་པ་ནི། གང་དང་གང་གི་རྣམ་པར་རྙེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །བཅུ་དྲུག་ལོན་པ་ཞེས་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་བཅུ་དྲུག་གི་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ། ཆུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །དེ་སྟེར་ཞིང་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་ཡིན་པས་ལོ་བཅུ་དྲུག་མ་སྟེ་སྟོང་པ་ཉིད་བཅུ་དྲུག་གི་རྣམ་པར་དག་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དེས་བདག་མེད་མ་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བཏང་བ་ཡིན་པས་བདག་ཆགས་ཀྱི་སྐྱོན་ཡང་དེ་ལ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་བཙུན་མོ་བསྟེན་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་དེ་གསུངས་པ། གང་ཚེ་ཁུ་བ་ལྡན་གྱུར་པ། །དེ་ཡི་ཚེ་ན་བསྟེན་པར་བྱ། །གང་གི་ཚེ་དེའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འབྱུང་བར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ན་ཕྱག་རྒྱ་དེ་བསྟེན་པར་བྱའོ། །ཡང་དེའི་ཚེ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའོ། །བསྟེན་པར་བྱ་བ་ནི་གོམས་པར་བྱ་བའོ། །གང་ཚེ་ཁུ་བ་ལྡན་གྱུར་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །ལྡན་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པའོ། །འདིས་ཅི་བསྟན་ན། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་གོམས་པར་བྱས་པ་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་མངོན་དུ་འགྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཕྱག་རྒྱ་བསྟེན་པ་ལས་གང་བྱང་པ་དེའི་བྱ་བ་བསྟན་པ། ཕྱ་རྒྱའི་གདོང་ཡང་བཅིང་བ་དང༌། །ཐབས་ཀྱི་གདོང་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །བསྟེན་པ་དེ་ལས་གང་བྱུང་བ། །སློབ་མའི་ཁར་ནི་བཏུ
Chinese
生起了。或者说，所谓“理”就是无我母。所谓“于彼”，就是于彼真实之智慧。令入，就是令极明。入，就是以彼之自性而安住。所谓“贤女”，就是具有天瑜伽者。不仅仅是具有摄集之自性，也是具有散放之自性。因此，所谓从五部生起，五部就是如明镜般的五种智慧等。彼等之生起就是生起，于何者生起欢喜，彼即是从五部生起。或者说，如何获得任何事物，如是达到十六岁，如果没有五部，一般如何获得任何事物，那就是指非贤女者。 然而，再次不取十六岁，是为了菩提心降临的缘故。又或者说，所谓“又或者”，就是与金刚持无二的无我母，是金刚持自性的真实智慧之自性者。所谓“何者彼”，就是因为不能恒常利益的缘故。如何获得，就是以何者与何者的形态所获得的智慧。所谓“达到十六岁”，就是以十六空性的形态清净，水即是菩提心。因为施与并完全给予，所以不是十六岁，而是以十六空性的形态清净的菩提心之自性，以彼无我母之自性完全给予，所以彼者也没有我执的过失。因此，也宣说了应当依止明妃，即“何时精液充满时，于彼之时应当依”。于何之时，彼之菩提心生起之时，于彼之时应当依止彼手印。又是于彼之时，即是大手印。应当依止，就是应当串习。何时精液充满，就是菩提心。充满，就是与空性和悲心无二的智慧充满。此表示什么呢？串习大手印，则一切种类的殊胜空性都会显现。因此，也阐释了依止手印所生起的行为，手印之面亦束缚，方便之面亦如是。从依止彼所生起的，于弟子口中…
English
arisen. Or, the so-called "reason" is the selflessness mother. The so-called "there" is the true wisdom there. To enter is to make it extremely clear. To enter is to abide by its own nature. The so-called "virtuous woman" is the one who possesses divine yoga. It is not only of the nature of gathering, but also of the nature of scattering. Therefore, the so-called arising from the five families, the five families are the five wisdoms such as the mirror. The arising of these is the arising, and whoever arises joy in, that is arising from the five families. Or, how to obtain anything, thus reaching the age of sixteen, if there are no five families, how to obtain anything in general, that refers to the non-virtuous woman. However, again not taking the age of sixteen, it is for the sake of the descent of Bodhicitta. Or, the so-called "or", is the selflessness mother who is inseparable from Vajradhara, is the nature of true wisdom of the nature of Vajradhara. The so-called "who is that", is because it cannot benefit constantly. How to obtain, is the wisdom obtained in the form of what and what. The so-called "reaching the age of sixteen" is purified in the form of sixteen emptinesses, water is Bodhicitta. Because it is given and completely given, it is not sixteen years old, but the nature of Bodhicitta purified in the form of sixteen emptinesses, completely given by the nature of that selflessness mother, so that person also has no fault of attachment. Therefore, it is also said that one should rely on the consort, that is, "When the semen is full, at that time one should rely." At what time, when his Bodhicitta arises, at that time one should rely on that mudra. And again at that time, it is the Great Mudra. To rely on is to practice. When the semen is full, it is Bodhicitta. Full, is full of wisdom inseparable from emptiness and compassion. What does this indicate? Practicing the Great Mudra, then the supreme emptiness of all kinds will manifest. Therefore, it also explains the behavior arising from relying on the mudra, the face of the mudra is also bound, and the face of the means is also the same. What arises from relying on that, in the mouth of the disciple...
Tibetan
ང་བ་ཉིད། །བཙུན་མོའི་གདོང་དང་ཐབས་ཀྱི་གདོང་པར་མིག་རས་བཅིངས་ལ་བྱའོ། །བསྟེན་པ་ནི་གོམས་པའོ། །དེར་གང་བྱུང་བ་ནི་གང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བྱུང་བ་སྟེ། སློབ་མའི་ཁར་བཏུང་བར་བྱའོ། །ཡང་ན་ཕྱག་རྒྱ་ནི་བདག་མེད་མས་སོ། །གདོང་ནི་དང་པོ་སྟོང་པའི་བྱང་ཆུབ་བོ། །བཅིང་བ་ནི་བརྟན་པར་བྱ་བའོ། །ཐབས་གྱི་ནི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའོ། །གདོང་ནི་སྙིང་རྗེའི་རང་བཞིན་ནོ། །བཅིང་བ་ནི་བརྟན་པར་བྱས་པའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་མི་གཡོ་བར་བྱས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་སོ། །བསྟེན་པ་ ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྦྱངས་པའོ། །གང་བྱུང་བ་ནི་གང་བྱུང་བའོ། །དེ་སློབ་མའི་ཁར་ནི་སློབ་མའི་དབང་པོ་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་ཁ་ནི་ཡུལ་རྣམས་ཡིན་པས་སློབ་མའི་ཁ་ཡུལ་དང་དབང་པོའོ། །དེར་བཏུང་བ་ནི་བསྡུ་བ་སྟེ་དེ་དབྱེར་མེད་པར་བྱ་བའི་དོན་ཏེ་གང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་ཡུལ་དང་དབང་པོ་ལྡོག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་དོན་ཏོ། །འདི་ཉིད་མངོན་པར་གསལ་བར་བྱས་པ། རོ་མཉམ་སློབ་མའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཉིད། །དེ་ཉིད་ལ་བྱང་བར་བྱ། །ཞེས་པ་ལ། དེ་ཉིད་ལ་ཞེས་པ་ནི་གོམས་པས་སོ། །རོ་མཉམ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེའི། །སློབ་མའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཉིད་ནི། འདིར་དབང་པོ་རྣམས་སྤྱོད་པ་ཡིན་པས་སྤྱོད་པ་ཡིན་པས་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ་ཡུལ་ལོ། །སློབ་མ་ནི་དབང་པོ་རྣམས་སོ། །སློབ་མ་ཡང་ཡིན་ལ་སྤྱོད་ཡུལ་ཡང་ཡིན་པས་སློབ་མའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ་དབང་པོ་དང་ཡུལ་རོ་མཉམ་པའོ། །བྱ་བར་བྱ་ནི་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་དབྱེར་མེད་པ་ཡིན་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་དོན་འདི་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ལ་ནི་ཕྱག་རྒྱའོ། །སློབ་མའི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་སློབ་མ་དང་ཉེ་བའོ། །རོ་མཉམ་ནི་འདུས་པའོ། །བྱ་བ་ནི་བྱ་བའོ། །ཅིར་འགྱུར་བ་ཡིན་པ་གསུངས་པ། རང་རིག་ཡེ་ཤེས་ཉིད་དུ་འགྱུར། །རང་གཞན་ཡང་དག་རིག་པ་སྤངས། །མཁའ་མཉམ་རྡུལ་བྲལ་སྟོང་པ་ཉིད། །དངོས་དང་དངོས་མེད་བདག་ཉིད་མཆོག །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཤིན་དུ་འདྲེས། །འདོད་ཆགས་ཆགས་བྲལ་རྣམ་པར་འདྲེས། །ཞེས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་ཡོད་པའི་རང་རིག་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་མྱོང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་རང་རིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡེ་ཤེས་ནི་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ཅིས་ཁྱད་འཕགས་ཤེ་ན། རང་གཞན་ཡང་དག་རིག་པ་སྤངས་ཏེ། བདག་གཞན་དུ་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་བརྗོད་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དཔེས་སྟོན་ཏོ། །ཡེ་ཤེས
Chinese
我自身。（将）明妃的脸和方便的脸用眼罩遮住来做。亲近是习惯。在那里所生起的是，凡是菩提心生起，要给弟子喝。或者手印是无我母。脸是最初空性的菩提。遮住是使之稳固。方便的是金刚持。脸是慈悲的自性。遮住是使之稳固。空性与慈悲不动的菩提中生起心之后。亲近是修习菩提心。凡是生起的是，凡是生起的。那给弟子的口中是，弟子的诸根。那些的口是境，所以弟子的口是境与根。在那里喝是摄集，是使之无别的意思，凡是菩提心，那是境与根颠倒之义。这个显现出来，味平等弟子的行境本身。在那本身要清净。说的是，在那本身是指习惯。味平等是空性与慈悲无别的菩提心。弟子的行境本身是，此处诸根是行，所以行是行境，是境。弟子是诸根。既是弟子又是行境，所以弟子的行境是根与境味平等。要做的是一切与菩提心无别，在世俗中也是这个意思。在那本身是指手印。弟子的行境是与弟子亲近。味平等是聚集。做的是要做。说了会变成什么，自证智慧本身会变成。舍弃自他如实觉。等同虚空离尘空性。有实与无实自性胜。方便与智慧极和合。贪欲离贪完全和合。这样说了。在那里的自证的自性真实体验，因此为了自证的缘故。智慧是真实的智慧。那有什么殊胜呢？舍弃自他如实觉，是与自他分别的念头分离。变成那样是无法言说的，因此用比喻来表示。智慧
English
Myself. (To) cover the face of the consort and the face of skillful means with a blindfold to do. To rely on is to be accustomed. What arises there is, whatever Bodhicitta arises, it should be given to the disciple to drink. Or the mudra is the selflessness mother. The face is the initial emptiness Bodhi. Covering is to make it stable. The skillful means is Vajradhara. The face is the nature of compassion. Covering is to make it stable. After generating the mind in the unwavering Bodhi of emptiness and compassion. To rely on is to practice Bodhicitta. Whatever arises is, whatever arises. That in the disciple's mouth is, the disciple's senses. The mouth of those is the objects, so the disciple's mouth is the objects and senses. Drinking there is gathering, it is the meaning of making it inseparable, whatever Bodhicitta, that is the meaning of the reversal of objects and senses. This is made manifest, the very realm of experience of the taste-equal disciple. In that very one, one must purify. It is said that, in that very one refers to habit. Taste-equal is the Bodhicitta of emptiness and compassion inseparable. The very realm of experience of the disciple is, here the senses are the action, so the action is the realm of experience, is the object. The disciple is the senses. Being both the disciple and the realm of experience, so the disciple's realm of experience is the taste-equal of the senses and objects. What is to be done is that everything is inseparable from Bodhicitta, in the conventional truth also this is the meaning. In that very one refers to the mudra. The disciple's realm of experience is close to the disciple. Taste-equal is gathering. Doing is what is to be done. It is said what it will become, self-awareness wisdom itself will become. Abandoning self and other truly knowing. Space-equal dust-free emptiness. Real and unreal self-nature supreme. Skillful means and wisdom are extremely united. Desire and desirelessness are completely united. Thus it is said. The nature of self-awareness there is truly experienced, therefore for the sake of self-awareness. Wisdom is true wisdom. What is so special about it? Abandoning self and other truly knowing, is separated from the thought of distinguishing self and other. Becoming like that is unspeakable, therefore it is shown by metaphor. Wisdom