Tibetan
་ཚིག་སྟེ། ཐམས་ཅད་ལས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་ལྷ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་རོ། །འདི་ཉིད་ཀྱི་བཤད་པ་དེའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་བསྒོམ་པས་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་དེ་ནི་དེའི་བདེ་བའོ། །འཁོར་ལོར་བརྗོད་ཅེས་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་མའི་འཁོར་ལོར་བཤད་པའོ། །ཤེས་རབ་མཆོག་གི་རང་བཞིན་དེས་དེ་དང་དེ་རྣམས་བསྡུས་སོ། །བདེ་བ་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། གསུངས་པ་ཚུལ་ཇི་བཞིན་ཞེས་པ་སྟེ། མ་འཁྲུལ་བ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཉིད་བཤད་པ་ནི་རང་རིག་ཅེས་པའོ། །འདིར་རིག་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ནི་བསྒྲུབ་བྱའི་བདེ་བ་མངོན་དུ་གྱུར་པར་གསུངས་ཏེ། ཡང་དག་པ་མངོན་དུ་མ་གྱུར་པ་ནི་རིག་པར་མི་རུང་བས་སོ། ཡང་དག་པའི་སྒྲས་ནི་ཡང་དག་པའི་དོན་ཉིད་དང་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རང་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་མ་འཁྲུལ་བ་དེ་ཉིད་དེའི་རང་བཞིན་གྱིས་རིག་པ་སྟེ། འཁུལ་པས་སྒྲོ་བཏགས་པ་ནི་མ་ཡིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བར་གནས་སོ། །ལྷ་རྣམས་ཞེས་པ་ནི་དེའི་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་སྟེ། ལྷ་ཞེས་པ་ནི་དེ་ལ་སྟོན་པའི་དོན་དུ་གསུངས་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཞེས་པ་ནི་དེ་ཉིད་རང་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཆོས་སྐུའི་ངོ་བོ་ནི་བྱང་ཆུབ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུ་མཐུན་པའི་སེམས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཏེ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའི་ངོ་བོ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་རྣམ་པར་སྦྱོར་བ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་སྐུ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཅི་ཞེ་ན་གསུངས་པ། ཇི་ལྟར་འབྱུང་བ་ཞེས་པ་སྟེ། དོན་ཇི་ལྟ་བར་འབྱུང་བ་ནི་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཡིན་ཡང་དོན་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། གསུངས་པ། ཁུ་བ་ཞེས་པ་སྟེ། ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་ལས་ཏེ་རྒྱུ་དེ་ལས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་གཉིས་སོ། །གལ་ཏེ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་བུད་མེད་དང་སྐྱེས་པ་ལ་ཇི་ལྟེར་འགྱུར་ཞེ་ན། གསུངས་པ། བཙུན་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འདི་དག་ཅེས་པ་ནི་བདུན་པའོ། །དགའ་བ་རྣམ་པ་གཉིས་ཇི་ལྟར་སྙམ་པ་ལ། གསུངས་པ། དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་པ་དབྱེ་བ་ལས། །ཞེས་པའོ། །རང་གིས་ཡང་དག་པར་རིག་པ་དོན་དམ་པ་སྟེ་སྣང་བ་མེད་པ་ཉིད་དང་སྒྲིབ་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ། ། ཀུན་རྫོབ་ནི་ཇི་ལྟར་འབྱུང་བ་སྟེ། རྣམ་པའི་ཆ་དང་ཅུང་ཟད་སྒྲིབ་པ་ཅན་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཞེས་པ་གཉིས་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་གཉིས་སོ། །བཞི་ཞེས་པ་རྣམ་པ་བཞིའོ། །རབ་ཏུ་དབྱེ་བ
Chinese
词句是，指一切之中最为殊胜的天神之义。直至薄伽梵金刚持。此之解说，是“彼之”等语。由修习彼而生之乐，即是彼之乐。所谓“说为轮”，是说为瑜伽母之轮。以胜妙智慧之自性，彼与彼等皆摄集。彼乐为何如？答曰：“如所说之理”，意为不谬误、殊胜。彼之解说即是自明。此处以“明”之语声，说为所证之乐现前显现，若非真实显现，则不可称为明。以“真实”之语声，指真实之义本身与殊胜之义。以“自”之语声，指不谬误者，以其自性而明，安住于非由谬误而妄加臆测之处。所谓“诸天”，是指随彼之后显示，所谓“天”，是指示彼之义。所谓“菩提心”，是指彼本身如实证悟，法身之体性即是菩提，与菩提之因相符之心即是菩提心，报身之体性，极细微之显现，金刚持身之义。彼为何？答曰：“如何生起”，意为义如何生起，虽具有相，然于义不执著显现。彼又是何？答曰：“精液”，将变成何？答曰：由此，即从彼因，俱生之二者，即是俱生之二喜。若俱生者为何，则于女与男将如何变化？答曰：“明妃”等语。此等即是第七。于二喜如何思量？答曰：“胜义世俗之差别”。自己如实证悟，胜义谛即是无显现与无遮蔽。世俗是如何生起？即是相分与稍有遮蔽者。彼之即是二，有二种相。四，即是四种相。善加分别。
English
The words are, meaning the god who is most excellent among all. Up to the Blessed One Vajradhara. The explanation of this is "that of" and so on. The bliss born from meditating on that is the bliss of that. What is said to be the "wheel" is explained as the wheel of the yogini. With the nature of supreme wisdom, that and those are all gathered. What is that bliss like? It is said, "As the manner of what is said," meaning without error, excellent. The explanation of that itself is self-awareness. Here, the sound of "awareness" is said to be the bliss to be attained manifested, and what is not truly manifested cannot be called awareness. The sound of "true" refers to the meaning of truth itself and the meaning of excellence. The sound of "self" refers to the non-erroneous, knowing by its own nature, abiding in what is not falsely conjectured by error. The "gods" are those who show after that, and "god" is said to be the meaning that shows that. "Bodhicitta" is that itself, truly realizing that the nature of the Dharmakaya is Bodhi, and the mind that is in accordance with the cause of Bodhi is Bodhicitta, the nature of the Sambhogakaya, the extremely subtle manifestation, the meaning of the Vajradhara body. What is that? It is said, "How it arises," meaning how the meaning arises, although it has aspects, it is without attachment to the manifestation of the meaning. What is that again? It is said, "Semen," what will it become? It is said: From that, that is, from that cause, the two that are born together, that is, the two joys that are born together. If what is born together is what, then how will it change for woman and man? It is said, "Consort" and so on. These are the seventh. How to think about the two joys? It is said, "From the distinction of ultimate and conventional." Realizing truly by oneself, the ultimate truth is without appearance and without obscuration. How does the conventional arise? It is the aspect of appearance and slightly obscured. That itself is two, with two aspects. Four, that is four aspects. Well distinguished.
Tibetan
་ཞེས་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་སྤྱིར་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའོ། །འོ་ན་རྣམ་པ་གཞན་དུ་ཡང་དགའ་བ་བཞི་བརྗོད་དེ། དགའ་བ་དང་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་དང༌། ཁྱད་པར་གྱི་དགའ་བ་དང༌། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་དང༌། རྣམ་པ་གཞན་དུ་བརྗོད་པ་དེ་ཇི་ལྟར་ན་མི་འགལ་སྙམ་པ་ལ་གསུངས་པ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དགའ་བ་དང་། མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞི་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་ཕྱོགས་ལ་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ལ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་གཅིག་ཉིད་རྣམ་པ་བཞིར་བསྒོམ་པར་བྱ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་རྣམ་པ་བཞིར་ཡང་བསྟན་ཏོ། །སྤྱིར་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་ཡང་གསུངས་ཏེ། དགའ་བ་དང་པོ་དཔའ་བོ་སྒྲུབ་པ་པོ་སྟེ། རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དག་ལ་མཆོག་ཏུ་གཞོལ་བའི་དོན་དུ་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེ་ཉིད་དགའ་བ་སྟེ། དགའ་བ་ལས་བདེ་བ་ལ་སྤྱོད་པར་བྱེད་པ་པོ་གུད་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་རྣལ་འབྱོར་མ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཤིན་ཏུ་དགའ་བ་དོན་དུ་གཉེར་བས་སོ། །ཤིན་ཏུ་དགའ་བ་ཞེས་པ་ནི་གསུམ་པོ་སྟེ། ཐུན་མོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཅིག་ཏུ་བགྲངས་པའོ། །མ་ལུས་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད་ཉིད་དུ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཉིད་གསུངས་པ། དེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །བསྒོམས་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་དེ་བདེ་བའོ། །ཐབས་ནི་བསྒོམ་པའོ། །ཐམས་ཅད་རིག་པ་ནི་ལྷའོ། །བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལ་དགའ་བ་བཞི་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ནི་དགའ་བའི་རང་བཞིན་དེ་དག་རིམ་གྱིས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་པའོ། །རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་གཅིག་ཉིད་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་ལ། འདིར་རིགས་པ་གསུམ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུམ་གྱིས་གསུངས་པ། དགའ་བ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །འདིའི་བསྡུས་པའི་དོན་ནི་འདིར་རང་གི་རིགས་པ་ཉིད་བདེ་བ་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པ་དེ་ནི་ བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། གང་ཇི་ལྟ་བའི་དོན་དང༌། ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་དང༌། མངོན་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། རང་གི་སྒྲ་དང་ཡང་དག་པའི་སྒྲ་དང༌། རིགས་པའི་སྒྲས་རིམ་པ་བཞིན་དོན་གསུམ་དུ་གསུངས་སོ། །འདི་གསུམ་ཡང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཉིད་ལ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་རྟག་ཏུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །གཞན་ནི་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་དགའ་བ་གསུམ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུམ་གྱིས་གོ་རིམས་བཞིན
Chinese
是指俱生喜的一般分类。那么，另一种说法是四喜，即喜、胜喜、殊喜和俱生喜。这和另一种说法有什么不矛盾呢？对此，（经中）说，俱生等。喜、胜喜等四者，应在生起次第方面修习，在圆满次第方面，则应将俱生喜一种修习为四种。这样，俱生喜两种也显示为四种。一般来说，也说了三种，第一喜是勇士修行者，因为以精勤致力于自身和他人的圆满利益。那就是喜，因为没有离开喜而享受安乐者。胜喜是瑜伽母。意思是追求极喜。极喜是指三者，因为是共同的，所以算作一个。完全是指三者全部的意思。那就是所说的，那等。从禅定中产生的安乐是安乐。方法是禅定。一切智是天。在生起次第中修习四喜，意思是说那些喜的自性要次第生起，这是理智。在圆满次第中，修习俱生喜一种，对此，这里用三首偈颂说了三种理智。喜等。这里的概括意思是，在这里，自己的理智本身，即与虚空同等的安乐，是应当成就的。那又是什么呢？即如实之义、殊胜之义和显现之义，用自己的声音、正确的音声和理智的声音，依次说了三种意义。这三种也存在于俱生性中，所以应当恒常修习它。其他的则不是应当修习的，因为它们缺乏应当成就的特征。对此，用三首偈颂依次说明了三种喜。
English
Refers to the general classification of co-emergent joy. Now, another way of speaking is four joys, namely joy, supreme joy, special joy, and co-emergent joy. How is this not contradictory to the other way of speaking? To this, (the sutra) says, co-emergent and so on. The four, joy, supreme joy, etc., should be cultivated in terms of the generation stage, while in the completion stage, the single co-emergent joy should be cultivated as four types. Thus, the two types of co-emergent joy are also shown as four types. Generally speaking, three types are also mentioned, the first joy is the warrior practitioner, because of diligently engaging in the perfect benefit of oneself and others. That itself is joy, because there is no one who enjoys bliss apart from joy. Supreme joy is the yogini. It means seeking great joy. Great joy refers to the three, because they are common, they are counted as one. "Completely" means all three. That itself is what is said, "that" and so on. The bliss that arises from meditation is bliss. The method is meditation. All-knowing is the deity. To cultivate the four joys in the generation stage means that those natures of joy should arise sequentially, this is reason. In the completion stage, to cultivate the single co-emergent joy, to this, here three verses speak of three kinds of reason. Joy and so on. The summarized meaning here is that here, one's own reason itself, the bliss that is equal to space, is what should be accomplished. And what is that? Namely, the meaning of what is as it is, the meaning of excellence, and the meaning of manifestation, with one's own sound, the correct sound, and the sound of reason, the three meanings are spoken of in order. These three also exist in the co-emergent nature, so it should be constantly cultivated. The others are not to be cultivated, because they lack the characteristic of what should be accomplished. To this, the three joys are explained in order with three verses.
Tibetan
་དུ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དང་འཁྲུལ་པ་དང༌། འདོད་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པར་གསུངས་པ། ཅུང་ཟད་ཅེས་པ་ནི་ཆུང་བ་དང་དམན་པ་དང་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ལྷག་པ་ཉིད་ནི་དགའ་བ་དེ་ལས་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ལྷག་པ་སྟེ། བར་མ་ཉིད་ཀྱིས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཆགས་བྲལ་ནི་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པ་སྟེ། དེས་ན་ཁྱད་པར་གྱི་དགའ་བ་དམན་པ་ཉིད་དེ། བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་འདྲེན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ལྷག་མ་ཞེས་བྱ་བ་ཀུན་གྱི་ལྷག་མའོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའ་ཞེས་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའ་ཉིད་དེ་བསྒོམ་པར་བྱ་ཞེས་པ་གཞན་དང་སྦྱར་རོ། །འདོད་པ་ཞེས་པ་ནི་འདུན་པ་དང་སྨོན་པ་ཞེས་རྣམ་གྲངས་སོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པའོ། །དེ་བས་ན་དང་པོ་དེ་དག་འདོད་པ་དང་བཅས་པས་འཁྲུལ་པའོ། །རེག་པ་ནི་པདྨ་ལའོ། །འདོད་པ་ཞེས་པ་ནི་ལྡན་པས་ཞེས་པ་ཚིག་གི་ལྷག་མའོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དང་པོ་ལས་བསྟན་པའི་རིམ་གྱིས་ཁྱད་པར་གྱི་དགའ་བ་གསུམ་པ་ཡིན་ལ། བཞི་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་ཡིན་གྱི་སྐྱེ་བའི་རིམ་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདོད་ཆགས་ཀྱི་སྒྲས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་བདེ་བ་ཙམ་གསུངས་ཏེ་ཆགས་པའི་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་འཇིག་པ་ནི་མེད་པ་སྟེ། དེའི་དངོས་པོ་ནི་དེ་ཉིད་དོ། །དེ་ལས་བྱུང་བས་ན་དེས་མཚོན་པར་བྱེད་པ་སྟེ་དེས་མཚོན་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་གྱི་དགའ་བ་ནི་བདེ་བ་དམ་པ་མི་འཇིག་པའི་མཚན་ཉིད་བདེ་བ་དམ་པ་བདག་གིས་མྱོང་ངོ་ཞེས་དེ་ལས་འདས་པའི་བདེ་བ་དྲན་པར་བྱེད་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་འཁྲུལ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ ཏོ། །སྲིད་པ་ནི་འབྱུང་བར་འགྱུར་བས་ན་སྲིད་པ་སྟེ། ནུས་པ་ཐོགས་པ་མེད་པའི་རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་པའོ། །དབུ་མ་ཞེས་པ་ནི་དབུས་ཏེ་བར་ཆད་དོ། །དེ་འདི་ལ་ཡོད་པས་ན་དབུ་མ་སྟེ། དབུས་ནི་བར་དང་བཅས་པ་དང་། ཆོད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདིའི་དོན་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་དུས་ལ་ཡང་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་བདེ་བ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དེའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱད་པར་གྱི་དགའ་བའི་དུས་ལ་ཡང་དེ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞིག་པ་ཉིད་དོ། །དགའ་བའི་དུས་ལ་ཤིན་ཏུ་ཡང་ལྷག་པར་མངོན་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ་རྒྱུའི་རྒྱུ་ཉིད་དོ། །འདི་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་པ་གསུམ་གྱི
Chinese
不是殊胜以及错乱，并且说不是显现欲望。所谓“稍微”，意思是小、劣、不是殊胜。殊胜性是指比那个喜乐更殊胜的喜乐，意思是说中间状态不是殊胜。离贪是背离，因此殊胜的喜乐是低劣的，意思是引导安乐和痛苦。所谓“剩余”是一切的剩余。所谓“俱生喜”就是俱生喜本身，应当修习，与其他的结合。所谓“欲望”是意愿和希求的同义词。那也是因为是分别念的缘故而错乱。因此，最初的那些因为具有欲望而错乱。触是莲花。所谓“欲望”是具有，这是词语的剩余。从第一个偈颂所显示的次第来看，殊胜的喜乐是第三个，第四个是俱生喜，但不是出生的次第。贪欲的词语仅仅说了殊胜的安乐，因为是贪著之处。那个坏灭就是没有，它的事物就是那个本身。因为从那产生，所以用那来表示，意思是说用那来表示。因为殊胜的喜乐是无上安乐不坏灭的体性，我体验无上安乐，因此忆念超越那的安乐，分别念的自性本身就是错乱的意思。 存在是因为将要产生，所以是存在，意思是说能力无碍的因。所谓涅槃就是坏灭。所谓中观就是中间，是间隔。因为它存在于此，所以是中观，意思是说中间是具有间隔，并且是决断。这个意思是在极喜的时候，也不是显现殊胜的安乐，因为那是它的因。在殊胜喜乐的时候，也不是显现那个，因为是坏灭。在喜乐的时候，也不是非常显现，因为是因的因。这些是指三个。
English
It is not excellent and confused, and it is said that it does not manifest desire. The so-called "slightly" means small, inferior, and not excellent. Superiority means a joy that is more superior than that joy, meaning that the middle state is not excellent. Detachment is turning away, so the special joy is inferior, meaning it leads to happiness and suffering. The so-called "remainder" is the remainder of everything. The so-called "co-emergent joy" is co-emergent joy itself, which should be cultivated and combined with others. The so-called "desire" is a synonym for intention and aspiration. That is also confused because it is a conceptual thought. Therefore, those initial ones are confused because they have desire. Touch is the lotus. The so-called "desire" is having, which is the remainder of the words. From the order shown in the first verse, the special joy is the third, and the fourth is co-emergent joy, but not the order of birth. The term "attachment" only speaks of excellent happiness, because it is the place of attachment. That destruction is nothing, and its thing is that itself. Because it arises from that, it is represented by that, meaning it is represented by that. Because the special joy is the nature of supreme happiness that does not perish, I experience supreme happiness, so remembering the happiness beyond that, the nature of conceptual thought itself is the meaning of confusion. Existence is because it will arise, so it is existence, meaning it is the cause of unimpeded ability. The so-called Nirvana is destruction. The so-called Madhyamaka is the middle, which is an interval. Because it exists here, it is Madhyamaka, meaning that the middle has an interval and is decisive. This means that even at the time of great joy, it does not manifest excellent happiness, because that is its cause. At the time of special joy, it does not manifest that either, because it is destruction. At the time of joy, it is not very manifest either, because it is the cause of the cause. These refer to the three.